III

romanam ꝑuenerunt cumnec ſunt alij libe̓ti. ſimul etdediticijs ⁊ latinis ſublatis. cum latinoꝝ legitimeſucceſſiones nulle penituserat qꝛ licet vt liberi vitāſuā ꝑagebat. attamē ipſovltimo ſpū ſimul anima atqꝫ libertatem amittebantet quaſi ſeruoruꝫ ita bonaeorū iure quodāmodo peculij ex lege iunia norbana manumiſſores detinebant ¶ Poſtea vero ſena.ꝯſulto largīano cautū fuerat vt liberi manumiſſorisnō nomīatim exheredatifacti extraneis heredibuseorū in bonis latinorū preponerent̉. quibꝫ ſuꝑueniteciā diui traiam edictū ꝙeundē hominem ſi inuitoet ignorante patrono adciuitate romana venire exbeneficio pnͥcipis feſtinauit faciebat quidē viuumciue romanū. latinū veromoriente ¶ Sed nr̄a conſtitucione ꝓpter hm̄ōi condicione vices ⁊ alias difficultates cum ip̄is latinisec lege iuniā. et ſenatuſcōſultū largianū. et edictumdiui traiani in ꝑpetuū deleri cēſuimus. vt om̄s libe̓ti ciuitate romana fruant̉et mirabili modo quibuſd̓adiectionibus ip̄as viasque in latinitate ducebātad ciuitatem romanaꝫ capiendā tranſpoſuimusOe aſl̓ignatione libertorumN ſumma ꝙ ad bona libertorū attinet admonendiſumus cenſuiſſe ſenatumvt quamuis ad omnes pa

ironi liberos qui eiuſdemgradus ſunt equaliter bona libertorū ꝑtineant tam̄licere parenti vni ex liberiſaſſignare libertuꝫ vt poſtmorte eius ſolus is patronus habeatur. cui pͥus isaſſignatuſ ē et ceteri liberiqui ip̄i qͦꝫ ad eadem bonanulla aſſignacōe interueniente pariter admitterentur. nichil iuris in hijs bonis habeāt. ſed ita demumpriſtinū ius recipiunt ſi iscui aſſignatus ē deceſſeritnullis liberis relictis.¶ Nec tantū libertum ſedeciā libertā. et non tm̄ filionepotiue ſed eciam filie neptiue aſſignare ꝑmittitur¶ Datur aūt h̓ aſſignādifacultas ei qui duos pl̓esue liberos in pt̄ate habebit. vt eis quos in ptātehabet aſſignare libertumlibertāue liceat. Vnde q̄rebatur ſi eum cui aſſignauerit poſtea emamcipauerit an euaneſcat aſſignatio. Sed placuit euaneſcere qd̓ et iuliano et alijspleriſqꝫ viſuꝫ ē. Nec intereſt an teſtamēto quis aſſignet an ſine teſtamēto ſedeciam quibuſcunqꝫ verbiſpatronis hoc ꝑmittitur facere ex ip̄o ſenatuſcon. qd̓claudiani tꝑibꝫ factū eſt.ſub illo rufo et orficianoſcapula conſulibus¶ De bonoꝝ poſſeſſioneVs bonoꝝ poſſeſſionis introdūctuꝫ eſt a p̄tore gr̄aemendandi veteris iuris.nec ſolū in inteſtatorū he-

e ¶ Poſtea ꝟo. noīatim. qͥd hͦ ſit dic vt. sͣ. de exher. li. §. j.f ¶ Eoꝝ. id ē manumiſſoꝝ. g ¶ Quibus. id eſt. latinis.h ¶ Ad ciuitatē. ſcꝫ vt ciuis romanus efficeret̉ impetrādoius aureoꝝ ānuloꝝvel natales qd̓ īuitopr̄ono nō eſt faciend̓vt. ff. d̓ natal̓. re. I.ij. ī fi. et. l. pnl̓. et fi.¶ Sꝫ nr̄a ꝯſtōe. C.d̓ lat̓. lib̓. tol. ꝑ totūk ¶ Adiectionibꝫ. ſcꝫ.x. vl̓. xj. caſibꝫ. C. d̓lati. lib̓. tol. ꝑ totū.Accurſius florētinꝰ

r ¶ Euaneſcat. ff. e. l. vtrūqꝫ ꝯtͣ. So. ẜm pla. ibi valꝫ aſſigͣtio fc̄a emācipato. vt ibi. lꝫ emācipacōe hͦ ꝑdat̉ ſi anteafacta fuerit aſſigͣtio. vt h̓ ar. ff. de arbitris. non diſtinguemꝰ. §. ꝯpromiſſo veldic ẜm azo. ꝙ ī. l. cōtraria nō dicit fieriaſſignacōeꝫ in emancipat. ſꝫ an ſoli fieriī pt̄ate poſſit. ſꝫ necin dicta. l. d̓ arbi. dicit ſolui ꝯpromiſſuꝫſꝫ nō ꝯpelli ſētentiādicere. accur.s ¶ Verbis. ec̄ nutu.vt. ff. e. l. i. §. aſſignare. et pure l̓ ſub̓ ꝯdicōe. vt. ff. e. aſſignare. Accurſius.

De aſſigͣcōe lib̓toꝝN fūma. ſenatū cuiusvba ſunt hͨ. ff. e. l. i.m ¶ Pertineāt. nll̓afacta ſcꝫ aſſigͣcōe.n ¶ Eius. ſcilꝫ pr̄oniFilio. eciā poſtumo. ut. ff. e. l. fi.p ¶ Dat̉. liberos. nāin vno non ē neceſſe.q ¶ Vnde. id eſt an.Accurſius florētinꝰ

¶ De bonoꝝ poſſeſ.Vs bonorumpoſſ. que eſtius ꝑſequēdiretinēdiqꝫ pr̄imoniqd̓ cuiuſqꝫ cū is mortuus fuerit. vt. ff. e..l. iij. §. bonoꝝ.u ¶ Emendādi. id eſtſupplendi. qꝛ minusbenedicendo ad plenū dixerat ius ciuilenō cognoſcens emancipatos. ut. sͣ. d̓ her̓.ab in. §. emancipati.ſic. ff. ad. l. ro. d̓ iac.l. vl. §. i. et fi. vel dicemendādi ꝓprie vt īagnatis feminis vbiius p̄torium contraius ciuile indixit. vt.sͣ. d̓ le. ag. ſucceſſ. §.ſꝫ qꝛ. et ī poſtumo vt.jͣ. §. ꝓx. Accur.