tranſplantabant. Ideo ſe nobisproponunt in exemplum imitationis ſine rubore dicentes nobisverbum propoſitum.C CIn hijs ergo verbis duo poſſumꝰintelligere. ſciliꝫ imitatioīs exhorrationē. Secundo vite ſue quamimitari debemus deſcriptionem.Primum ibi Scitis fratres ⁊cͣ Secundum ibi. Neqꝫ enim panem gͣtis ⁊cͣ Quod ſi ad eorum exhortationeꝫ eos decreuerimus imitāi.ſicut ipſi viriliter agentes in conuerſatione continentiam. in predicatione ſapientiam. in paſſiōepatientiam domino exhibebāt.ſic et nos eadem tria in vitam nōſtram poſſumus tranſplantare.¶ Hec ergo per ordinē proſequētes primo in vitam noſtram puram cōtinentiam trāſplantemꝰPrimo an̄ omnia dominū depcātes. vt eande in continefitiam nōbis donet Ipſa enim tāte eſt nōbilitatis et virtutis. ꝙ nullus eāper ſe et proprijs viribus haberevaleat niſi dederit eā deus Et hoceſt quod Sapiē. viij. dicitur Nonpoſſum eſſe continēs niſi deꝰdet.et hoc ipſum erat ſapientie ſcirecuiis eſſet hoc donum. Quis enīa ſe habere poterit quod tante v̓tutis r̓putat̉ ī ſcp̓t̉a. Sic em̄ dicitur Ecci. xxvi. Omnis ponderatio non eſt digna continentis anime. que cuꝫ deuote a deo poſtulata fuerit. tunc homo ad ipſam atquirendam de ſuo libero arbitridet proprio conatu debet ponere ꝙͣtū poteſt. Quod etiam a nōbis requirit deus ſingulis nobisdicens illud Ecc̄i. iij. Contine etcongrega cor tuum in ſanctitateQd̓ niſi hō poſſet non diceret̉ nob̓ illud Etī. iij. Sapiēs cor ⁊ intelligibile abſtinebit ſe ab illis ſciliꝫpeccatis: ⁊ tunc in operibus iuſtitie ſucceſſus habebit. O FDebemꝰ autem nos a triplici malorum genere ꝯtinere. ſcꝫ a dampnabili iniqͥtate. delectabili voluptate. et inordinabili ſuperfluitate. qꝛ pͥmuꝫ p̓uat nos a regno celoꝝ. Secūdum a ꝯſolatiōe ſpiritualium bonoꝝ. Terciuꝫ a ſtatu ꝑfectoꝝ ¶ Primo debeꝰ nos ꝯtinea dāpnabili iniqͥtate. hoc ē a pectatis mortalibꝰ ꝓpt̓ que ſolūmodampnamur Nā vt dr̄. i. Ioha. iijQui facit iniqͥtatē pctm̄ facit qꝛimqͥtas peccatū ē Vocat̉ aūt hocpeccatū mortale dāpnabile. adoram aliorū pcc̄oꝝ. que nō dāpnant ſꝫ deformant vt ſūt veīalia.peccatū autē mortale iō ſic dictūē. qꝛ mortificat et dampnat pr̓otrahēs ad īfernū ⁊ celo p̓uat. ¶Secundo debeꝰ nos ꝯtine̓ a delectabili voluptate. qꝛ nunꝙͣ verariter ſpirituales eriꝰ n̄ a nr̄is nosvoluptatibꝫ abſtrahaꝰ Hīc Eccī.xviij. Si dederis aīe tue voluptates ſuas faciet te gaudiū īimicistuis. Quod autem voluptas imīpediat ſpūalē ꝯſolationē. dicitIob .xiiij Lapides excauāt aqueQd̓ ē dice̓ Aq̄ carnͣliū voluptatūexcauāt .i. attenuāt lapides .i. religioſos fortes .i. duros ad modūlapidum. Vn̄ Augꝰ. Si aīꝰ hꝫ vn̄oblcēt̉ extrīſecꝰ. ſine delitijs manꝫ intrīſecꝰ Quia vt ait Yſaias.xxviij. Anguſtatum eſt ſtratumita vt alter decidat. Nam vt ayt