qui fundi nudū vſum habet nihil vlteriushr̄e intelligit̉ qͣꝫ vt oleribꝰ. pomis. floribꝰ. feno. lignis ⁊ hmōi ad vſum qͦtidianū vtat̉.In eo quoqꝫ fundo eatenus ei morar liceat vt tn̄ dn̄o fundi moleſtus nō ſit neqꝫ hisꝑ qͦs oꝑa ruſtica fiunt impedimento ſit. necvlli alij ius qd̓ habet aut vendere aut locare aut gratis cōcedere pōt. cū is qͥ vſumfructum hꝫ poſſit hec oīa facere. Inſti. de vſu. ⁊ha. ⁊ ibi etiā dr̄ ſi qͥs ediū vſum habet hactenus ius hr̄e intelligit̉. vt ipſe tm̄ habitꝫ. nechoc ius ad aliū trāſferre pōt et vix receptuꝫvidet̉ vt hoſpites ei reciꝑe liceat ⁊ habitarecū vxore ſua liberiſqꝫ ſuis. Itēqꝫ libertꝭ. necnō alijs liberis ꝑſonis. qͥbꝰ nō minus qͣꝫ ſeruis vtit̉ habitandi ius habeat. Item is adquem ſerui vſus ꝑtinet. Ipſe tm̄ oꝑa ⁊ miniſterio eius vti pōt. Ad aliū ꝟo nullo mōius ſuū tranſferre ei cōceſſum eſt. Idē iuriseſt in iumēto. ſed ſi pecoris vel ouiū vſus legatus fuerit. nec lacte. nec agnis. nec lanavtet̉ vſurarius. qꝛ ea in fructu ſunt. Planead ſtercorandū agrū ſuū pecoribꝰ vti poteſtSed ſi cui habitatio legata fuerit ſine aliqͦmō ꝯſtituta ſit. nec vſus videt̉ nec vſuſfructus ꝯceſſus. ſed qͣſi ꝓpriū aliqd̓ ius. qͣꝫ habitationē hn̄tibꝰ ꝓpter terum vtilitatē ẜmMarcelli ſententiā nr̄a deciſionē ꝓmulgata ꝑmiſimus. nō ſolū in ea degere ſed etiamalij locare. ¶ Quid ſi teſtator dixit. Relinqͦvxorē meā dn̄am ⁊ vſufructuariā. Bar. iij.l. ticia. §. ticia. del̓. ij. dicit ꝙ illa ꝟba vident̉ꝯtinere repugnantiā. qꝛ nō pōt q̄s eſſe dn̄s⁊ fructuarius. vt. l. vtifrui. ff. ſi uſuſfr. pe. Tn̄dicit ꝙ illud ꝟbū. dn̄a. poſitū in hac diſpōe.nō importat ꝙ videat̉ relinqͥ dn̄iuꝫ bonorūſed p̄eminentia q̄dā in domo. ſicut erat p̄eminēs an̄ mortem viri. vt. l. i. ff. re. āmo. ⁊l. i. §. ſi vir. ff. ad ſill̓. Et hoc tenet Spe. in ti.qͥ filij ſint le. Et hoc colligit̉ excōi vſu loq̄ndi. qꝛ hoīes appellant vxores dn̄as domusvt. ff. de ān. le. l. ticia. Et etiam lex eas appellat dn̄as. vt. d. l. i. ⁊ .d. §. ſi vir. Hoc etiā ptꝫqꝛ teſtator aliū heredē fecit. vn̄ nō eſt ꝟi ſil̓eꝙ voluerit vxorē hr̄e dn̄ium reꝝ. et aliū fecerit heredē in vacuū. Et iſta interp̄tatio ēcōis et bona. ſiue ſint inſtiiuti filij ſiue extranei. Secūdo notat Bar. ꝙ in hac diſpōneponit̉ verbū. ⁊ vſufructuaria. Et iſtud fauore filioꝝ interp̄tatū eſt ꝯſuetudine. ꝙ ad ſola alimenta porrigat̉. vt notat gl. in. l. i. C.ſi ſcd̓o nup. mulier. Al̓s in extraneo de iurebebet hr̄e vſumfructu oīm bonoꝝ deducta falcidia. vt. l. vxori mee. ff. de vſufr. le. et. ff. devſuf. l. omniū. Et eodeꝫ mō puto dicta ꝟbadebere intelligi. ſi ſimpl̓r ꝓferant̉. vt relinqͦvxorē meā dn̄aꝫ. vel relinqͣ vxorē meā vſufructuariā bonoꝝ meoꝝ. Sꝫ ſi reliquat̉ vſufructuaria vnius fundi. tūc ceſſat dicta conſuetudo ⁊ debet hr̄e vſumfructū. Et ita ſentit Odo. ¶ Quero ponamus ꝙ teſtator inſtituit extraneū ⁊ filiū. et vxorē reliqͥt dn̄aꝫ⁊ vſufructuariaꝫ. Bar. in. d. §. ticia. dicit ꝙqͣꝫtū ad filiū verba illa importāt alimēta tm̄.ſed ꝓ ꝑte extranei habebit vſumfructū ſueꝑtis Cū em̄ fauore filioꝝ ſit introductuꝫ ꝙhabeat alimenta tm̄. nō extēdit̉ ad extraneū¶ Quero. Pone ꝙ filius eſt inſtitutus. etextraneus ſibi ſubſtitutus. ⁊ vxorē reliquitdūam ⁊ vſufructuariā. et hereditas deuenitad ſubſtitutū. qͥd debet hr̄e mulier. Rn̄. bar.vbi ſupra. ꝙ ſi loqͥmur in ſubſtōne vulgari.dic ꝙ debet hr̄e vſumfructuꝫ. Cū a ſubſtituto ceꝑit hr̄e vires. vt. l. qͥ fundū. §. qͥ filiumff. ad. l. fal. Et in ꝑſona ſubſtituti qͥ eſt extraneus ceſſat interp̄tatio ꝯſuetudinis. Et vr̄caſus in. l. ⁊ ſi contra. ff. de vl. ⁊ pu. Sed inſubſtituto pupillariter ad quē hereditas deuenit qͥd dꝫ hr̄e iſta vxor. Poteſt dubitaritn̄ videt̉ ꝙ debeat hr̄e alimenta. qꝛ filius fuit heres pr̄is. et ſic iā legatū ex ꝑſona filij cepit vires hr̄e. gͦ ſubſtitutua nō pōt teneri inplis ꝙͣ pupillus. d. §. q̄ filiū. Idē vr̄ tenere Imola. in. d. l. ⁊ ſi ꝯͣ ¶ Sꝫ q̄ro an poſſitinueniri modus vt etiā extātibꝰ filijs maritus poſſit relinq̄re vxori. nō tm̄ alimēta ſedetiā vſumfruciū oīm bonoꝝ ſuoꝝ. Dic ꝙ ſicſi maritus in teſtō diceret. Et qꝛ illa ꝟba relinquo vxorē meā dn̄am ⁊ vſufructuariampn̄t hr̄e aliquam dubitationē in iure. decl̓omee voluntatis eſſe. vt habeat non ſolū alimenta etiā extantibꝰ filijs. verū etiā vſumfructū bonoꝝ meorū. tunc em̄ deducto vſufructu ltīe filiorū. habebit integrū vſumfructū alioꝝ bonoꝝ. Et ꝓ hoc videt̉ tex. in auttentico de tri. ⁊ ſe. §. ꝓhibemus. et in. l. vxori mee. ff. de vſufru. le. Et hec eſt optima cautela ꝓ vxoribꝰ. Ex p̄dictis etiā collige ꝙ ſiteſtator dic̄. Relinq̄ vxorē meā ⁊cͣ. extātibꝰfilijs ꝙ ſi poſtea filij moriant̉ viua matre. ꝙtūc mr̄ hēbit vſumfructum oīm bonoꝝ. imoẜm bar. cep. ē ꝓprietaria allegat ad hͦ bar. īl. ſicut in annos. qͥbꝰ mo. vſuſfr. amit.¶ Quid aūt ſi dic̄ relinqͦ ticio fundū ad vſufructuan̄. Rn̄. bar. cipola in tractatu ſuo deſeruitutibꝰ. ꝙ eſt relicta ꝓprietas. Sil̓r qn̄dr̄ relinquo fundū ad gaudimentuꝫ. ꝑ. l. ꝓculus. ff. de vſufru. Et ibi. d. Flor. qui hoc
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten