non emo fructus certi p̄cij alicuiᵈ p̄dij. ⁊ ſicpotius vr̄ obligatio ꝑſonalis. iuxta notataꝑ Inno. in. c. in ciuitate. extra eo. Itē hicnō emit̉ certū ius reale. Rn̄. Io. de li. in. c.fi. extra eo. ꝙ ſi cenſus ꝯſtituit in bonis. ⁊ adbona fit relatio. nō eſt cenſendus ꝯtractusvſurarius. cū hic merces. hic p̄ciū et alia iura realia. iō licitū eſt emere. ff. de here. vl̓ ac.ven. ꝑ totū. Et maxime ꝓcedit cū ltīm eſt p̄ciū ad adiectū cēſum relatuꝫ ad rē. Caueattn̄ ꝯtrahēs ab intētione deprauata. De p̄dicto caſu vide ſupra ꝓxīo. c. ¶ Octauo qro qͥd de his qͥ emunt ab eccleſijs vel monaſterijs certas poſſeſſiones tenēdas toto tꝑevite ſue. ita vt poſt eoꝝ mortē ad eccleſiasredeant. Rn̄. Ho. in ſum. ꝙ Ray. ⁊ Gof. iudicauerunt hūc cōtractū vſurariū. eo ꝙ homīes multū ſperāt viuere. ⁊ ſic ſperāt ſe amplius ꝑcepturos de ꝓuentibꝰ poſſeſſionū qͣꝫſit pecunia quā dederunt. ⁊ ſola ſpe cōtrahitur vſura. Si tn̄ qͥs vnā poſſeſſioneꝫ dat vtrecipiat aliā eqͥualentē. licitus eſt ꝯtractusCerte ſalua pace eorū. nā ita homīes ſꝑarepn̄t lucrū in hoc vltimo cōtractu ſic̄ in prīo.⁊ adeo licitꝰ ē ꝯtractus primus .ſ. ēptōis etvēditōis. ſicut ⁊ vltimus p̄carij. niſi in fraudē fiat. nam vterqꝫ approbat̉ a iure. Ipſimet etiā ſcripſerūt ꝙ non hꝫ locū vſura niſiin mutuo. Ideo dic ꝙ iſte cōtractus eſt licitus. nā rōne incertudinis excuſat̉. C. e. l. ij.Si tn̄ ponas ꝓ cōſtanti ꝙ malā intentionēhabeāt. ⁊ ꝙ eos remordeat cōſcīa non excuſo. Purgēt gͦ ꝯſcīaꝫ. exͣ de p̄ſcrip. c. fi. Sꝫ egode illis nō ſum. hec Ho. ¶ Nono q̄ro qͥd ſiqͥs vēdit ius ꝑcipiendoꝝ reddituū. qd̓ tꝑecōtractus valet. c. ⁊ qꝛ expectat ſol̓onē fiendā certꝭ terminis vult hr̄e. cxx .ſ. ipſe venditor. nunqͥdē licitus. Rn̄. Aler. lom. ꝙ n̄. qꝛcū ſtatiꝫ tradat̉ res q̄ vendit̉ ⁊ emptoris ſtetꝑiculo. ⁊ ſtatim alteri vēdere pōt eā. ⁊ quiaexpectat ſolutionē fieri vult hr̄e plus ꝓpterdilationē tꝑis. vr̄ recte cōmitti vſura vt qͣſiqͥs indirecte mutuet p̄ciū iuſtū rei vēdite .ſ.c. vt ex illis habeat. xx. vltra ſortē hic vſuraindirecte vr̄ cōmitti. vt etiā in oī re vēditaad tp̄s. Si em̄ res in p̄ſenti valet. x. ⁊ qͥs vēdit eā. xij. ꝓpter expectādā ſolutionē videt̉indirecte mutuare. x. vt recipiat duo vltraſortē. Et hūc caſuꝫ dic̄ decre. ī ciuitate. exͣ. e.ex forma ſua n̄ eſt ēe vſururiū. nihilomīꝰ tn̄vēditores pctm̄ n̄ incurrūt vbi dubium ſitmerces ipſas plꝰ vl̓ mīꝰ valere tꝑe ſol̓onis.¶ Decimo q̄ro. an in aliqͦ caſu liceat vēdere ad credentiā. Rn̄. ẜm Ale. de alex. ꝙ vendere ad credentiā pōt fieri tripl̓r. Uno mōcredētia p̄cij ſoluēdi tꝑe futuro p̄t īcidere īꝯͣctu ꝑ gr̄aꝫ .i. liberalitatē vendētis .ſ. qn̄ resvēdit̉ ẜm iuſtā eſtimationē ꝓ tꝑe ēptiōis ⁊ꝯmutatiōis ipſiꝰ rei. ⁊ ipſe veditor expectatſolutionē libere ꝓpter gr̄aꝫ quā hꝫ ad ēptorē. tal̓ credētia nullū hꝫ viciū vſure. qꝛ nulla excreſcētia ē ꝓpter credentiā. Scd̓o pōtincidere credētia nō ꝓpter gr̄am vēditorisſed ex natura ꝯtractꝰ. qꝛ res n̄ eſtimat̉ ẜmvalorē qͦ valet qn̄ tradit̉. ſed qͦ valitura eſtvel ſꝑat̉ valere tꝑe ſol̓onis. ꝟbi gr̄a. ſi aliqͣres vēdat̉ in aliqͦ tꝑe in qͦ n̄ hꝫ tātā vtilitatē ⁊ neceſſitatē hūana vita qͣꝫtū habitura ēin futuro tꝑe. ⁊ vēdens n̄ eſt eā vēdituruseo tꝑe qͦ minꝰ valet. ſed alio tꝑe qͦ ſꝑat̉ malioris valoris. hͦ caſu vēdere ad credentiā ēlicitū er natura ꝯͣctꝰ. vt ꝓbat̉ in. c. fi. exͣ. eo. ⁊hoc ſi al̓s n̄ fuerat vēditurꝰ. Tercio mō pōtfieri credētia ī ꝯtractu ꝑ accidēs .ſ. ex natura tꝑis qn̄ qͥs .ſ. plꝰ vēdit qͣꝫ vale āt res tꝑevēditionis vl̓ qͣꝫ valiture ſint ꝓbabil̓r tꝑeſol̓onis. al̓r eas vēditurus. ⁊ hmōi ꝯͣctꝰ ē vicioſus. Dicūt tn̄ qͥdā ꝙ lꝫ ꝯͣctus vicioſus ſitde ſe tn̄ excuſari p̄t ex ꝑte vēdētꝭ. Si em̄ vēditor rē ſuā n̄ intēdit vēdere cariꝰ ꝓpter tēpus. ſꝫ ꝓpter dānū qd̓ videt̉ ſibi īminere exdilatiōe ſol̓onis recuꝑande. ſeu ꝓpter vexationē ſuā redimendā. quā ꝓbabil̓r timetfuturā ſibi in repetitiōe debiti ſui. vel ꝓptermaliciā ⁊ īpotentiaꝫ debitoris excuſat̉ ꝯͣctꝰ avicio. qꝛ eqͥtas eſtimatiōis ī hmōi ꝯͣctibꝰ ꝑrecōpēſationē dāni qd̓ ꝓbabil̓r tīet̉. ſeruatet rectitudo hꝰ intētiōis tūc eſſꝫ qn̄ vēditorpotiꝰ optaret n̄ vēdere talibꝰ qͣꝫ vendere adcredentiā. ⁊ qn̄ libētiꝰ daret alijs ꝓ mīori p̄cio. qͣꝫ iſtꝭ ad credētiā ꝓ maiori. SSic gͦ excuſat̉ ꝯͣctꝰ ẜm iſtos ꝓpter intereſſe. qꝛ n̄ ſit prīcipal̓r ꝓpter lucꝝ ſꝫ ꝓpter dānū vitanduꝫ.Adde tn̄ p̄dictꝭ no tabile dcm̄ tho. cū de p̄dicto caſu fuiſſet īterrogatꝰ. ꝙ vbi mercatores qͥ ſine magno īcōmodo ⁊ dāno ex inueterata ⁊ mala ꝯſuetudīe cītatis merces adſtatiꝫ ſoluēdū vēdere n̄ pn̄t. tūc eo caſu vendere pn̄t ad tp̄s vt cōiter alij faciūt. vt ſic iuſtū p̄ciū extorq̄ant. Cō. Gir. ol. Nec ob. qd̓dr̄ in. l. i. §. ſi heres. ff. ad tre. ⁊ in. l. q̄ rebaturff. ad legē fal. ꝙ res tm̄ valꝫ qͣꝫtū vēdi p̄t. qꝛītelligitur ſi ꝑmittit̉ vēdi. et nō obſtēt dictemalicie. Hoc tn̄ intellige qn̄ iuſto p̄cio venderent ſi dicte malicie non eſſent. ¶ Undecimo. vtrum liceat emere redditus pecuniarios hereditarie vel ad vitā. Rn̄ ẜm Ale.lō. ꝙ licet fuerit opinio magiſtroꝝ ꝙ non.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten