Preterea ꝑinde eſt ac ſi illius noīe. ac ꝓ illo ſub vſura a tali creditore mutuū accepiſſet. ⁊ ipſe mō ſibi eo pacto pecuniā tradidit.ratū habuiſſet ꝓ hoc facit de eo qͦ mutuat cōmunitati. cū pacto ꝙ durāte debito nō teneatur ad collectas. nā talis nō eſt vſurariusqꝛ lucrū no capit licet damnū euitet. Et hͨintelligunt quidā ſi collecte ſunt iniuſte. ſecus ſi iuſte. Sed Spe. in titu. de vſuris tꝫ indiſtincte ſiue ſint iuſte. ſiue iniuſte ꝙ liceatIo. aūt an. ⁊ Sutri. dicūt verū eſſe dictumꝯpe. qn̄ collecca eſſet incerta. ⁊ ſic onus eētextraordinariū. ſed ſi eſſet ordinariū ⁊ certū ſecus eſſꝫ. Et ꝙ in p̄dicto caſu liceat. patet. qꝛ remittere idē eſt qd̓ donare. vt in. l. ſiquis obligatione. de re. iu. ⁊ in. c. veniēs. elprimo. de teſti. iuncta glo. ¶ Quid ſi cū vellem emere vſqꝫ ad certum tp̄us terrā valētem ſingulis annis. x. lib̓. in redditu. et feciſti me ceſſare a tali emptionē. et tibi mutuare illā pecuniā qua volebā emere illam terrā. et ego dico ꝙ cōtentor mutuare cū hocpacto ꝙ tenearis mihi dare ſingulo annotm̄ qͣꝫtum eſſet fructus illius poſſeſſionis ſiemiſſem. an ſit vſura. Rn̄. Monal. ꝙ non.dūmodo prior ꝯtractus emptiōis fuiſſet licitus ſi feciſſeꝫ. al̓s ſecus. deductꝭ tn̄ ſumptibus ⁊ labore. ⁊ etiā ꝑiculo ſi qd̓ eſſet. ſicutlicꝫ rōne intereſſe. vide de hoc pulcre ſupraSocietas. q. xxiiij.¶ Et ꝑ p̄dicta patet qͥd dicendū ad. q. Pone habebā pecuniā ⁊ volebam ire ad nundinas. et ibi merces emere. ⁊ ad aliū locum deferre et ſeruare certo tꝑe vt lucrarer. tu indigens. iſtā pecuniā recipis mutuo. offerēste paratū reſtituere cū lucro ſperato in termino et loco. an ſit vſura. Inno. in. c. fi. exͣeo. dicit ꝙ putat hunc cōtractū vſurariumnec ſcit qͣliter poſſit excuſari. Ray. ꝟo ⁊ Hoſti. dicunt ꝙ talis eſt mihi obligatus qͦ ad intereſſe lucri qd̓ facturus erā veriſil̓r ex pecunia dūmō nil fiat in fraudē vſurarū. ⁊ dummō nō cōſueuerim pecuniā dare ad vſurā.Io. an. in d. c. fi. dicit hoc dictū Ho. ꝓcedere poſt cōmiſſam morā. ſed an̄ morā non. qꝛibi nullū eſt intereſſe. al̓s vſurariꝰ ſtaret paratus cū capello ⁊ calcaribꝰ. dicēs ſe ad nūdinas velle ire. Io. de lig. tꝫ cū Hoſ. dumōnon fiat in fraudē. Vonal. in ſum. tꝫ ꝙ nōſit vſura. ſi recipio cū lucro ſꝑato. qꝛ illd̓ recipit̉ rōne intereſſe. Idem tenet Panor. ind. c. fi. vbi ex dictis Io. an. infert vnū notabile. vicꝫ ꝙ etiā in cōtractu mutui poſſitpeti poſt morā intereſſe lucri veriſil̓r ceſſan-tis. Sed an a principio poſſit hr̄i iſta rō. poſſet forte dici ꝙ vbi mutuās bona intentiōeduceret̉. et potius mutuat vt ſeruiat amicoqͣꝫ in fraudē. ꝙ tunc excuſet̉ a peccato. licetalia opinio ſit tutior qd̓ nota. quia facit admulta. Subnectit panor. aliā. q. qͦtidianaꝫPone qͥs habet merces hic. qͣs intēdit deferre ad aliā regionē ⁊ vendere ꝓ maiori p̄cioalius ꝯꝑet hic ⁊ offert idē preciū. qd̓ haberepoſſet in loco deſtinato. nunqͥd liceat facerehunc contractū. Inn. dicit ꝙ ſic. dūmodocōputatis ꝑiculis ⁊ labore non accipiat vltra id qd̓ in loco in qͦ erat venditurus veriſimiliter lucraturus fuiſſet. Nā ſicut rōne tēporis excuſat̉ qͥ vendit merces pulſqͣꝫ valeātvt in. d. c. fi. in fi. ita rōne loci. Ho. inclinatin cōtrariā ſententiā. mouet̉. qꝛ nō ſine magna neceſſitate iſte inducit̉ ad emen̄. cū ⁊ ille ſubijſſet labores in itinere. ⁊ forte ꝑdidiſſet. Io. an. dicit ꝙ aut p̄ciū ſoluit de p̄ſenti⁊ tunc ꝯtractꝰ ē licitꝰ. qꝛ forte ad aliū locūvolebat deferre. Aut differt̉ ſol̓o p̄cij. et tūcꝓcedit opi. Ho. Pōt dici ꝙ etiā hͦ vltīo caſu vbi ceſſaret fraus ꝓcedat adhuc opinioInn. qꝛ forte vult deferre ad locū. vbi forte maius lucrum ſperat. Itē exquo ille nonexat hic vēditurus ꝓ iſto p̄cio. ſatis excuſatur. hec panor. ¶ Utrū in aliqͥbꝰ caſibꝰ liceat reciꝑe aliqͥd vltra ſortē vel exigere. Rn̄.Dix. li. iij. ꝙ nō. qd̓ eſt veꝝ general̓r. qꝛ vſurā vtriuſqꝫ teſtī pagina deteſtat̉. vn̄ ꝓ redimēda vita captiui nunqͣꝫ pōt vſura exerceri. extra eo. c. ſuꝑ eo. Fallit tn̄ in qͥbuſdā caſibꝰ rōne intereſſe. aut hmōi. qͥ in his ꝟſibꝰꝯtinent̉. Feuda. ſideiuſſor. ꝓ dote ſtipendiacleri. Uēditio. fructus. cui velles iure nocere. Uendēs ſub dubio. p̄ciū poſt tꝑa ſoluēsDe naͣ. nec infraudē. lex cōmiſſoria. gratis.Uans ſocijs pōpa. plus ſorte. modis datiſtis. Feuda. Primus caſus eſt qn̄ eccleſiaaccipit in pignore a vaſallo ſuo feudū qd̓ tꝫab eadē. tūc em̄ eccleſia non tenet̉ cōputarein ſortē fructus. Ita tn̄ ꝙ vaſallus interimnon remaneat obligatus ꝓ feudo ad ſeruitiū faciendū. extra de feu. c. i. Et ibidicit panor. de mēte. Ho. ẜm lec. cōiorem ꝙ hoc ꝓcedit ex natura feudi. Nā cū dn̄iuꝫ directumaneat penes dn̄m ſi vtile redit ad eum exvolūtate vaſalli pignorātis. cōſolidat̉ ip̄mdn̄ium vtile. ſeu vſufructus. nō ex aliena reſed ex ꝓpria. Nā ⁊ vaſallus interī lib̓at̉ abobligōe qͣ tenet̉ dn̄o. Diſſoluit̉ gͦ interiꝫ ſeuſuſpendit obligatio inter eos contracta. Ethec rō facit vt idem ſit in laico.