ſupra Emph̓is. ⁊. c. legare. Eodem mō dicin caſu. q. noſtre. nō obſtāte ꝙ ſtatutū loqͣtur ꝑſonaliter. et ſe ad ꝑſonā referat ⁊ in ꝑſonā ſcriptū ſit. Et hoc ꝑ rationē ſupra poſtam. ¶ Statuto cauet̉ ꝙ qͥlibet gaudens beneficio aq̄ ſoluat. x. Mō vnꝰ gaudet dictaaqͣ in pluribꝰ locis. An debeat ſoluere plurax. Dic ꝙ nō. qꝛ ſtatutū loquit̉ ꝑſonaliter ꝑverbū qͥlibet. vt vnius hoīs vnū eſt gaudiū⁊ pr̄imoniū ⁊ nō pluriū. vt in. l. iuriſꝑitos.§. cū oriundus. ff. de excu. tu. et in. l. ſi is quitres. Et vbi plura ꝓpter vnū. ibi tm̄ vnumvt. l. acceptilatio. ff. de acceptila.¶ Statutū dicit ꝙ ſi ruſtici ceperint malefactorē ipſi teneant̉ damnū reſtituere. Anille qͥ paſſus eſt dānuꝫ debeat ꝯtribuere vnacū alijs. Rn̄. Bar. in. l. ab oībꝰ §. ſi ticio. dele .i. ꝙ ſic. Idē ſi ciuitas imponit collectā ꝓſoluēdo alicui creditori ſuo ciui ꝙ etiaꝫ illeciuis cōtribuet. Itē ſtatutū dicit ꝙ ꝯdēnatio facta de ꝯſiliario qͥ nō venit ad conſiliuꝫdiuidat̉ inter eos. Certe etiā ille qͥ non venit ⁊ fuit ꝯdemnatus habebit ꝑtem. Itē dicit ꝯſtō canonicoꝝ ꝙ canonicus nō admittat ad p̄bendā niſi det fructus primi anni canonicis. Certe ille qͥ dat fructus admiitet̉ad ꝑtē illoꝝ per. d. §. ſi titio. hec Bar.¶ Statuto cauet̉ ꝙ ptās ⁊ anciani poſſintaliqͥd facere vel ꝙ arbitrio ptātis et ancianoꝝ aliqͥd ſit deliberandū. tūc ptās ſolus hꝫtantā ptāteꝫ qͣꝫtam habent oēs anciani. Etideo ſi ptās cū vno ſolo ex ancianis aliqͥddeliberet. alij non poterūt ꝯtradicere ẜm Albri. ⁊ Bal. ⁊ Iac. bu. Et idē qn̄ imponeret̉pena capitaneo et ancianis. qꝛ capitaneusteneret ad dimidiā ⁊ oēs anciani ad aliamdimidiā. Predicta vident̉ ꝓcedere de iurevbi tn̄ eſſet ꝯſuetudo in cōtrariū credo ſeruāda foret. ¶ Statuto cauet̓ vt qͥs ꝑfectoofficio gaudeat īmunitate tali. ⁊ aliqͥs nonvalens ꝑficere ꝓpter infirmitatem tranſitad aliud officiū leuius. an debeat gaudere qͣſi primū officiū ꝑfeciſſet. Rn̄. Lu. ro. in ſuisſingularibꝰ. ꝙ ſic. ⁊ dicit eſſe caſum ſingularem. de hoc in. l. ex agentibꝰ. C. de prin. agē.in re. l. xij. ¶ Pone. eſt ſtatutum ꝙ qͥ ſteterit in ciuitate ꝑ tot annos efficiat̉ ciuis. etlicet non ſteterit ꝯtinue ſꝫ ꝓ maiori ꝑte hꝫlocū ſtatutū. tex. eſt ſingularis in. l. cū delaniōis. §. ſabinus. de fun. inſtruc. et ibi Bar.Idē Lu. ro. ¶ Quid aūt ſi ſtatutū vel ciuitas vel dn̄s mandat aliqd̓ feſtū ſub certa pena celebrari. An poſſit. Rn̄. Archi. f. ī ſum.ꝙ penam poteſt exigere a violatoribus. ſedculpam nō incurrunt. quia non pertinet adeos feſta precipere.¶ An aūt ciuitas q̄ habet ſtatuta ꝯfirmataper ſuꝑiorē poſſit ipſa reuocare abſqꝫ aucͣteipſius ſuꝑioris. Uide ſupͣ Iuramentū. ij.Occeſſio. Nota ꝓ declaratiōe infradicendoꝝ ⁊ eoꝝ q̄dicta ſunt ſupra.LHereditas. tres eſſe gradus vel lineas conſanguineoꝝ ẜm Aſten. li. iij. t. xxv .ſ.Aſcendentiū ſiue ꝑentum. Deſcendentiūſiue lib̓oꝝ. Et collateraliū. Teſtator aūt qͣꝫdiu habet aliquē de deſcendētibꝰ. tenet̉: illuꝫberedē inſtituere vel exheredare. Et ſi illumheredē inſtituat. nō tenet̉ de aliqͦ aſcendentiū in inſtōe mētionē facere. Ipſi em̄ in infinitū ceteris p̄ferunt̉. inſti. de here. q̄ ab inte. in prin. Deficientibꝰ aūt deſcēdentibuslegitimis. tenet̉ ſuos aſcēdētes ltīos ſi qͦshꝫ heredes inſtituere. vel exheredare. C. adſe. cōſul. or. qͦtiens. Collaterales aūt nūqͣꝫtenent̉ inſtituere vel exheredare. Sꝫ deficietibꝰ deſcendētibꝰ et aſcendētibꝰ ltīs. pōt qͦsvult. ſiue collaterales. ſiue alios ſibi nō attinentes inſtituere heredes. nulla facta decollateralibꝰ mentione.¶ Quot modis dicat̉ qͥs decedere inteſtatus. Rn̄. Aſten̄. li. iij. t. xxxv. ꝙ ſex modis.Primo. ſimoriēs nullum fecit teſtm̄ vel qꝛnoluit. vl̓ qꝛ nō potuit. vel qꝛ filiuſfa. vl̓ pupillus erat. vel aliqd̓ ſimile iuris impedimētum hēbat. Secūdo. qꝛ et ſi teſtamentuꝫ fecit nō tn̄ iur̄. qꝛ .ſ. nō habuit legitimū numerū teſtiū vel defuit alia ſolennitas ltīa. Tercio qꝛ et ſi teſtm̄ fecit. illud tn̄ poſtea factumē ruptū .ſ. poſthumi generatiōe vel irritū .ſ. ꝑcapitis diminutionem teſtatoris. Quarto. et ſi teſtamētū ex oī ꝑte ſit ltīe factū. nullus tn̄ ex eo heres apparet. qꝛ .ſ. vl̓ inſtitutꝰeſſe noluit ec̄ viuo teſtōre. aut etiā an̄ aditā hereditatē deceſſit. vel ꝯditio ſub qͣ inſtitutus erat defuit. ꝓbant̉. aūt iſti qͣtuor modidicta īſti. in prin. Quinto. ſi filiꝰ noīatim ⁊cū cā ltīa ſit exberedatꝰ. ⁊ pº mortē teſtōrisꝓpoſita q̄rela inofficioſi teſtamēti. ⁊ heredecām ingratitudinis nō ꝓbāte teſtm̄ ꝑ ſnīaꝫē reſciſum. Sexto. ſi teſtm̄ de iure p̄torio perꝯͣtabulas reſcindat̉. Et his duobꝰ vltimismodis dr̄ qͥs ex poſtfacto teſtō decedere inteſtatus. C. de colla. l. vt liberis.¶ Quis ſuccedit alicui ab inteſtato. Rn̄. iure cōi laico morienti prius ſuccedūt deſcentes. ſcd̓o aſcendentes. deinde collateralesꝓximiores. vt ī autē. de here. q̄ ab inte. circaprincipiū col. ix. ⁊ ibi patꝫ ꝙ fratres ⁊ ſoro