¶ Utrū laicus qͥ recipit pecuniā vt reſtituat eccleſie decimā quā tenebat. ſimoniā cōmittat. Rn̄. ẜm Ho. ſi laicus non vult decimā dimittere niſi ꝓ pecunia. ſimoniā ꝯmittit ex ꝑte ſui. ſꝫ eccleſia bn̄ pōt redimere.¶ Utrū ſi aliqͥs ꝓ mea ordinatione vel ꝓmotione pecuniā offerat. nunqͥd ego dicarſymoniacus. Rn̄. ẜm Hoſt. ꝙ ſi qͥs offeratpecuniā vel p̄ces ꝓ me. vel ꝓmittat pecuniāſi exp̄ſſe ꝯtradixi. n̄ obſtat mihi. extra eo. nōbis. Secus ſi me ſciēte ⁊ cōſentiēte tunc dicor interponere voluntatē meā. Et iō qͣꝫtūcunqꝫ occultū ſit ſimonia ē. ⁊ renunciare debeo ſi aīam ſaluare volo. Si ꝟo fit penitusme ignorāte. ⁊ ab inimico volēte ꝓmotionē meā impedire nō cōmittit̉ ſimonia qͦ adme ne ex dolo ſuo reportet qd̓ intendit. d. c.nobis. Si aūt amicus meꝰ dedit pecuniā ꝓꝓmotione mea ſimoniace ꝓmoueor. ſed n̄ſic̄ ſimoniacꝰ ſum .ſ. cū fit me ignorāte. tn̄ renunciare teneor. extra eo. de regl̓aribꝰ. Cō.Inno. Sꝫ Vl. dicit ꝙ ſi me ſciēte ꝓmiſſa ēpecunia ꝓ mea ꝓmotione quā poſtea ſoluivel etiā iā ſolutā reſtitui. licꝫ grauiter peccauerim. ⁊ licꝫ in maleficijs ratihabitio retrotrahat̉ ⁊ mandato ꝯꝑet̉. tn̄ pōt ep̄s diſpenſare. qꝛ reuera nō fui ſimoniacꝰ in receptione bn̄ficij. ſicut notat Tan. Dic̄ etiā Inn.in. c. tanta. exͣ eo. ſi qͥs obtinuit ordineꝫ velbn̄ficiū. alio dāte pecuniā. dū tn̄ nō ordinatori. nō eſt ſimonia. etiā ſi ſine pecunia nonerat obtēturus. Si aūt ordinatus ipſe pecuniā dediſſꝫ etiā ſi ſine pecunia habituruserat ordinē ſimonia ē. Itē Guil. dic̄ qͥ datpecuniā alicui ex familiaribus p̄lati. vt ſibidet ingreſſum ad ip̄m. ꝯͣ intēdat qͥd ſpūale.vt ordinē vel bn̄ficiū obtineat. neuter ſimoniā ꝯmittit. Sꝫ ſi dat vt faciat ꝟbū ꝓ eo adꝑſuaden̄. vel ꝯſulen̄. p̄lato de collatiōe illiꝰſpūalis. vterqꝫ ſimoniē cōmittit .i. q. v. qͥcūqꝫ. Pecuniā aūt quā recipit mediator. ꝓ ſeretinere nō p̄t. ⁊ ſimoniacꝰ eſt .i. q. i. ſi qͥs.¶ Utrū ab ordinādo vel eligēdo aliqͣ cautio vel ꝓmiſſio peti poſſit. Rn̄. ẜm Ray. ⁊ordinationē ſeu etiā electionē ab eo qͥ eligendus eſt. nulla cautio vl̓ ꝓmiſſio petip̄tEtſi p̄ſtat̉ ſimonia ē. qꝛ videt̉ facere ad hocSꝫ poſt electōneꝫvt eligat̉. viij. q. iij. talia.bn̄ pōt. qꝛ tūc nihil ſperat ab eis. dū tn̄ nonfiat ex pactiōe p̄cedēti. viij. q. iij. artaldus.Imonia. ij. qͣꝫtum ad bn̄ficia ſeu dignitates. de qͣ pl̓a habes ī p̄cedēti. c.Quid ſi qͥs hn̄s a ſede apl̓ica lr̄asſaꝑ puiſione alicuiꝰ bn̄ficij recipiat aliquaꝫpenſionē vel aliqd̓ bn̄ficiū vt renūciet lr̄is.Rn̄. ẜm Hō. Si ex pactiōe ꝑtiū ꝓ aliqͦ tꝑali fiat hmōi renūciatio. ſimoniacū ē. Si ꝟoex officio iudicis vel bonis viris mediātibꝰpure renūciet. ⁊ ex altera ꝑte aliqͥd tꝑale detur ei. nō ē ſimoniacū. extra de renū. ſane. ⁊c. veniēs. Sil̓r ſi renūciet talibꝰ lr̄is ex eo ꝗaſſignet̉ ſibi ſpūale .i. bn̄ficiū. nō ē ſimonia.ec ſi ex hͦ pacto renūciet. Eſt em̄ qͣſi ꝑmutatio de ſpūali ad ſpūale. Cō. Inno. ¶ Utruꝫreſignare aliqͥd ſpūale ꝓ pecuia. vl̓ ex pactoſit ſimōiacū. Rn̄. ẜm Goſ. ſic. exͣ eo. q̄relam.dare em̄ intelligit̉ qͥ qd̓ ſibi ꝯpetit remittit.viij. q. iij. talia. Idē Ho. ¶ Utꝝ ab eo qͥ recipit̉ canonicꝰ vel monachꝰ. vel ꝯſecrat̉ ep̄s⁊ hmōi. poſſint exigi q̄dā ex ꝯſuetudīe. Rn̄.ẜm Vl. Si obtinet̉ aliqͥd tale ꝑ exactioneꝫiudicij vl̓ ꝑ violētiā vel pactuꝫ. ſiue an̄ ſiuepꝰ. ſimōia ē. ec̄ nulla ꝯſuetudīe obſtante. exͣeo. c. i. ⁊. c. ſic̄ ꝓ certo. Si ꝟo ſpōte offerat̉rōe ꝯſuetudinis vl̓ caritatꝭ. ec̄ ſi fuerint excitati ꝑ ſpūale bn̄ficiū. nō eſt ſimōia .i. q. ij. qͣꝫpio. Et lꝫ illi qͥ ſolēt hͦ reciꝑe nō poſſint hͦ exigere ex ꝯſuetudīe. tn̄ pn̄t monere illos vt bonas ꝯſuetudīes ſeruēt. nō tn̄ debēt eos artare ꝑ ſubtractōeꝫ ſacr̄oꝝ ⁊ hmōi. ſꝫ ſunt ꝑ ſuꝑiorē cogēdi. exͣ e. ad apl̓icā. ¶ Utꝝ poſſintrecipi numi criſmales qͥ ꝓ criſmate danturRn̄. n̄ excuſant̉ a crimīe ſimonie. ⁊ illi qͥ reinomē ⁊ tp̄s ſolutiōis mutātes. nūmos qͦsprīo criſmales eo ꝙ ꝓ criſmate ſeu criſmatiōe darent̉. ſcd̓o paſcales. ⁊ tercio ꝯſuetudinē medie qͣdrageſime nūcupan:. ¶ Quidſi aliqͥs dedit alicui laico aliqͥd vt nō moleſtet. ſiue nō īpediat electionē. Rn̄. ſi nōdumerat ei ius q̄ſitū. qꝛ .ſ. nō erat electꝰ. credo ſimoniā cōmiſſaꝫ. Secꝰ ſi pꝰ qͣꝫ electꝰ fuiſſꝫ. exeo. dilectꝰ. vide de hͦ ſupͣ. c. p̄ce. ¶ Quid ficlericꝰ qͥ vult recipi in canonicū alic eccl̓iedet illi bona ſua. Rn̄. ẜm Inn. ſi largiat̉ cūꝯditiōe vl̓ pacto vt recipiat̉ in canonicū. ⁊illa retineat ꝓ p̄bēda. ſimōia ē. Si ꝟo puraintētione deuotiōis offerēs rogat ꝙ admitat̉. ⁊ ꝙ bona oblata liceat ſibi hr̄e ꝓp̄bēda⁊ clerici pura intētōe ꝯſentiūt. nō ē ſimōia.ꝙ ſi dās tali intētiōe ducat̉ principal̓r vt ꝑtꝑalia habeat ſpūalia. ⁊ illi aliter n̄ reciꝑenten. ex vtraqꝫ ꝑte ē ſimōia. ſꝫ tn̄ mētal̓. Con.Po. De p̄bedis āt qͣs de nouo ꝯſtituit qͥs īeccliis p̄t retinere ius pr̄onatꝰ ī ꝑpetuū. velad tp̄s. vt ipſe vl̓ heredes eiꝰ pn̄tent quē nōlūt ad ipſas ẜm Guil. Hoc tn̄ veꝝ tꝑe ꝯſtōnis de ꝯſenſu ep̄i ⁊ fratꝝ. ſi ibi ſunt aliqͥ. al̓sn̄ poſſꝫ tale ius retinere ẜm eundē Guil.