fure. Et ſic aut illud ius habet clauſulā derogatoriā. Exemplū ibi. Et tenet nō valere reſcriptum. Aut ius nō habet clauſulā derogatoriā. Et tunc ſi emanat reſcriptū in forma priui legij valet. licet nō faciat mentionē de iureAut emanat per formā reſcripti. Et tunc autmotu ꝓprio principis. Et valet ẜm eū ꝑ. c. ſimotu ꝓprio. de p̄ben. li. vi. Aut ad inſtantiāpartis. Et tūc ſi ex certa ſcīa principis valet.Al̓s ſecus. Sꝫ hec diſtinctio nō placꝫ panor.Nā quo ad primū dū dicit ꝙ valet reſcriptūcōtra ius etiā ſi faciat generalē mentiōꝫ. Nāhoc videt̉ cōtra illuꝫ tex. vbi requirit exp̄ſſammentionē. Et ideo dicerē ſic. ꝙ aut ius habetclauſulā derogatoriā. Et tunc ſerua formā datam in illo iure. Nā ſi reqͥrit ſpecialē mentōꝫnō ſufficit generalis. ſed dꝫ eſſe ſpecialis. ſaltēꝑ verba eqͥpolentia. Etiā limitat panor. vt notabiliter voluit Bal. poſt Cy. in. l. humanumC. de legibꝰ. vt ꝓcedat in reſcripto. Secus incōſtitutione. Nā cōſtitutio cōtra ꝯſtitutionēvalet. facta mentōne generali de cōſtitutionecōtraria. vt ſi dicat̉. nō obſtante quacūqꝫ cōſtitutōe in ꝯtrariū. ad hoc cle. dudū. de ſepul.qꝛ ꝯſtitutio emanat cū maiori maturitate qͣꝫreſcriptū. Aut ius nō hꝫ clauſulā derogatoriāEt tūc eo caſu quo eſt fienda mentio. Qd̓ qn̄ſit ſtatim dicet̉. Et tūc nō ſufficit mētio multū generalis. vtputa. nō obſtante quacūqꝫ lege. nec requirit̉ mentio oīno ſpecialis. ſed ſatis eſt ꝙ dicat̉. Nō obſtāte quacunqꝫ lege q̄in cōtrariū loquit̉. Ita voluit Bar. cōcordando multas glo. iuris ciuilis in. l. fi. C. ſi cōtraius. Et hoc quo ad primū. In ſcd̓o mēbro voluit Io. an. ꝙ ſi ius habet clauſulā derogatoriam. nō valet reſcriptū ſub quacūqꝫ forma cōceſſum. niſi faciat de illo iure mentionē qd̓ eſtnotandū. Terciū membrū eſt. ꝙ priuilegiuꝫcōtra ius nō habens clauſulā derogatoriā valet. Dubitat panor. an hoc ſit verū. Et potiuscredit oppoſitū. per. c. ex ꝑte. de capel. mo. vbidicit̉ ꝙ ſi papa cōfirmat prioratum religioſoclauſtrali nō valet. nō facta mentōne de iurecōtrario. Nā ſepe priuilegiā emanāt ꝯtra iusex nimia occupatōne principis vel ꝓpter nimiā importunitatē petentiū. Et ideo niſi fiatmentio de iure ſaltē in genere. nō p̄ſumit prīceps velle cōcedere ꝯͣ ius. Et hoc ſentit Bar.in extrauaganti. ad reprimendā. Et id̓o alibidicit glo. ꝙ nō valet legitimatio ſpurij factaꝑ principē. nō facta mentione de iure. Quartu membrū. ꝙ reſcriptū emanāſ ꝯtra ius. motu ꝓprio valet. licet nō faciat mentionē de iure. Dubitat panor. an hoc ſit verū. qꝛ motusproprius ſolū excludit ſurreptionē. nō autemampliat gratiā ꝯtra intentionē cōcedentis.vt no. in. d. c. ſi motu proprio. Sed de menteprincipis nō eſt ꝯcedere aliqͥd cōtra ius. nō facta mentōe de iure. vt in. d. c. ex ꝑte. Dictumtn̄ Io. an. forte ſeruaret̉ in practica. Predictꝭobſtare videt̉. ff. de excu. tu. l. idē vulptanus.vbi dicit tex. ꝙ ſi princeps ſciēs aliquē eſſe tutorē dedit ſibi lnīaꝫ mutandi domiciliū. videt̉eū abſoluere a tutela. licꝫ de ea nō fecerit mētionē. Et ex illa. l. colligit notabiliter ibi Bar.ꝙ tm̄ valet certa ſcīa qͣꝫtū diſpenſatio. Et pondera ꝙ nō loquit̉. qn̄ in reſcripto fiebat mentio de certa ſcīa ſed ſatis eſt ꝙ princeps ſciebat illū eē tutorē. Et multi legiſte ꝑ illū tex.ſolēt dicere ꝙ ſi princeps ſcienter ꝓmouet indignū. vel aliqͥd facit ꝯtra ius. videt̉ diſpenſare. Et ꝓfecto illa lex non facit ad qd̓ allegat̉.Nō enī loquit̉ in priuilegio cōtra ius. licꝫ qn̄abſoluit aliquē ab onere tutele. et in facto ꝑticulari. Et ſic eſt illud potius quoddā beneficiūabſolutōis ab onere qͣꝫ priuilegiū contra ius.Et hūc intellectū ſentit Bar. in. d. extrauagāti. Aliud membrū eſt qn̄ reſcriptū emanat excerta ſcīa. Et tunc valet cōtra ius ẜm Io. an.Sed panor. multipliciter limitat vt apparetex ſupradictis. Et addit notabile dictū Bar.in dicta extrauagāti. ꝙ vbi reſcriptū emanatcōtra ius et in fauorē reipublice. valet. licꝫ nōfaciat mentionē de iure. Et tunc videt̉ diſpenſatum cōtra ius. Secus ſi emanat in fauoreꝫpriuate ꝑſone. Rō diuertitatis eſt. qꝛ iura habent clauſulā derogatoriā in reſcriptis quādoemanāt in fauorē priuati. vt ī. l. reſcripta. C.de p̄ci. impera. of. Itē p̄ſumit̉ tunc reſcriptuꝫſurrepticiū. vel emanaſſe ex nimia occupatione principis. Secus ſi in fauorē publicū. Etp̄dicta bene notabis. qꝛ nō habes in aliqͣ locoita bene diſcuſſa. hec panor.¶ Quid ſi princeps mandat reuocari quicqͥdfactū eſt vel immutatū in tali cauſa. An legitime factū reuocari debet. Rn̄detur ꝙ tale reſcriptū debet n̄telligi in facto minus legitime. non de eo quod erat factū legitime. ꝓ hoctex. notabilis in. c. audita. de reſti. ſpo. Nā ⁊ ſinō liceat de poteſtate cōcedentis reſcriptū diſputare. qꝛ eſſet crimē ſacrilegij. §. qͥ aūt. xvij.q. iiij. tn̄ de ſcīa et voluntate ip̄ius ſcribentislicitū eſt diſputare. et in hoc p̄t haberi interpretatio. qꝛ imꝑator qn̄qꝫ errat. l. ij. ff. de ſup. le.vide adglo. ſingularē in. c. p̄terea. xxiij. di. Etad. c. i. de cōſti. li. vi. rn̄detur ꝙ illud eſt veruꝫꝑ interpretationē. qꝛ oīa iura princeps p̄t interpretari. Et ſic reſcripta recipiūt aliquādo