ſi debitum non ſoluit̉ ei. tunc datur poteſtasiſti ſpoliato ꝙ ſatiſfaciat ſibi. cōtra quēlibet deterra illa vnde eſt ſpoliator vel debitor. Utrūſint licite. Rn̄. ẜm Bar. in tractatu repreſaliarum. ꝙ ad hoc ꝙ ſint licite in foro cōſcientierequirunt̉ tria. Primo. auctoritas ſuꝑioris.Secūdo cauſa iuſta cōcedendi. qꝛ denegat̉ iuſticia. Tercio ꝙ intentio eius qui habet repreſalias ſit iuſta et recta. his cōcurrentibꝰ liciteſunt. vt in. c. dn̄s. xxiij. q. ij. vbi Augꝰ. dicit. iuſta bella ſolent diffiniri que vlciſcunt̉ iniurias ſi gens vel ciuitas plectēda eſt que vindicare neglexit. qd̓ a ſuis improbe factuꝫ eſt. Etdicit Bar. ꝙ ſibi videt̉ ꝙ ius cōcedendi rep̄ſalias nō videt̉ iure ciuili vel canonico inductum. ſed magis iure diuino. vt in. d. c. dn̄s.et de iure gentiū qd̓ ꝑmittit bella iuſta. et bellum licitū eſt ex cauſis p̄dictis.¶ Que aūt ſit cauſa ſufficiēs cōcedendi rep̄ſalias. Rn̄t qui. sͣ. ꝙ nō debet eſſe circa modicum. Iſtud enī remediū repreſaliarū. cuꝫ ſitodioſum. vt in. c. et ſi pignoratōes. de iniur̄.li. vi. et cū ſit ſubſidiariū ꝯtra ius cōmune. nōdebet dari ꝓ modico. Itē ꝙ ꝑ dictā iniuſticiāꝑeat ius ꝑtis totaliter. ſecus ſi aliqualiter ledatur. Et ꝓ declaratōe huiꝰ materie ſciendūẜm cōiter doc. et Gar. vbi ſupͣ. ꝙ ſi quidē cōtra illuꝫ hominē gentē vel populū qui iuſticiāfacere et debitū reddere negligit. p̄t haberi recurſus. tunc repreſalie. ita in foro ciuili. ſicutin foro ꝯſcientie nō ſunt licite. Si vero nō p̄thaberi recurſus ad ſuperioreꝫ. tunc ſunt licite.duobꝰ interuenientibꝰ. Primo requirit̉ auctoritas ſuꝑioris. nō enī licꝫ alicui ſibi ius dicere. vt dicūt iura vulgaria. Secundo. ꝙ auctoritas ſuperioris interponatur ſibi ex cauſa iuſta. Nam niſi ex cauſa iuſta interponatur. ſunt ip̄o iure nulle. vt. l. cū vero. §. ſubuentum. ff. de fideicō. li. Cauſa aūt iuſta. dicta eſtin. d. c. dn̄s. et ita tenet Inno. extra de reſti.ſpo. c. olim.Quis aūt habeat requirere dominū vel populum vel gentē. Rn̄. poteſtas eius qͥ cōceditrepreſalias. ſuccedit in locū ſuꝑioris deficientis. ſed ſuꝑiorem. ſi eſſet. quis nō poſſet adireet ꝯqueri de iniuſticia iudiciſ. niſi primo ip̄miudicē requiſiſſet. ergo et mō ip̄a ꝑs ad hoc vtpoſſit petere repreſalias. debet prius adire iudicem primū et ab eo petere iuſticiā. Imo dico ꝙ ſi ꝑs iret ad iudicē ſuum et diceret. dn̄eſcribatis tali iudici ꝙ faciat mihi iuſticiā. al̓scōcedatis mihi repreſalias. ꝙ iudex eum audire nō debet. Dico etiā ꝙ ciuitaſ nō p̄t facere de hoc ſtatutū. vicꝫ ꝙ ſufficiat requiſitio ꝑlitteras et ſimilia vt faciat iuſticiā. Nā anteqͣꝫ iuſticia ſit denegata. nō ꝑtinet ad cognitionē ſuꝑioris. et ꝑ cōſequēs nec alteriꝰ ciuitatꝭvbi deficit ſuꝑior. Et ex p̄dictis apparet qualiter fieri debet dicta reqͥſitio. Debet enī actorofferre libellū cū oībus ſolēnitatibus debitisqn̄ cauſa reqͥrit libellū. vel implorare officiuꝫiudicis ꝓ executōe. qn̄ cauſa habet paratā executionē. vel reus dꝫ mō debito exceptionē opponere in cauſa. Qn̄qꝫ requirit̉ ꝙ vnꝰ iudexſcribat alteri iudici pro exequenda ſententiaab eo lata.¶ Qualiter aūt intelligat̉ nō poſſe haberi ſuperioris copia. Rn̄. qn̄qꝫ nō habet̉ ſuperioriscopia de iure nec de facto. qꝛ nō eſt. et tunc eſtclarū. vt. d. c. dn̄s. Qn̄qꝫ p̄t haberi copia de iure ſed nō de facto. exemplū. Imꝑator eſt mōin alamania. eſt de iure ſuperior. tn̄ de facto inꝑtibꝰ iſtis ei nō paret̉. vel pone in Oarchia ērector ꝓ eccleſia. tn̄ nihil p̄t de facto ꝓpter occupationē tyrannoꝝ. et tūc videt̉ ſuꝑioris copia nō haberi. Qn̄qꝫ p̄t haberi copia de factonō tn̄ de iure. Exemplū. aliqͥs tyrannus occupauit multas terras de facto. qui de iure noneſt dn̄s. tunc puto recurrendū ad ea q̄ notatInno. in. c. nihil. de elec. vicꝫ ꝙ aut tyrannusille ſua auctorite occupauit. et tūc nō habeturꝓ ſuꝑiore. ⁊ nō valeret qd̓ ab eo fieret. vt. C.de ſa. ſan. ec. l. decernimꝰ. Aut fuit electus abhabentibꝰ poteſtatē per vim vel metū. et tuncaut hoc nō eſt notoriū. ſed ꝓ vero dn̄o ſe geritet ſic reputat̉ cōiter. et tūc habet̉ ꝓ ſuꝑiore. vtl. barbarius. ff. de of. p̄to. Aut eſt publice notū ꝙ eſt tyrannus nō dn̄s. et tūc nō habet̉ ꝓſuꝑiore nec debet requiri tūc. Qn̄qꝫ copia ſuperioris p̄t haberi de iure et de facto ſed haberinō expedit. qꝛ forte expēderet̉ plus qͣꝫ ſit id dequo contenderetur. vel forte paſſus iniuriameſt pauꝑ. et tunc etiā puta ꝙ nō ſit neceſſe ꝙadeat̉ ſuꝑior. imo ſit ꝓcedendū tāqͣꝫ ſi ſuꝑioris copia nō haberetur.¶ Quis eſt aūt ille iudex cuius officiū imploratur vt det hmōi licentiā. Rn̄. ſi quidē ꝑ ſtatuta edita ab his qͥ hn̄t auctoritate. hoc aliquibus eſt cōceſſum. illi adeundi ſunt. Sed ſi deiure cōi loquamur. tūc ſicut ex ꝑte eius cōtraquē rep̄ſalie cōcedunt̉ requirit̉ ꝙ ſuꝑioris cōpia hr̄i nō poſſit vt dictū eſt. Sic ex ꝑte cōcedentis rep̄ſalias requirit̉ ꝙ ſit talis qui ſuꝑiorē nō habeat. qd̓ ꝓbat̉. Nā ꝯcedere rep̄ſaliaseſt indicere bellu. licꝫ qn̄qꝫ iſtud bellū nō indicatur vniuerſaliter ex ꝑte indicētis. vel eiuscōtra quē indicit̉. ꝙ vni ꝑmittit̉ alios capere.ſ. ꝑticulares hoīes. ⁊ ſic indubie eſt ꝑticulare