annū. ſiue magiſter qͥ iurauit legere vel capellanus qͥ iurauit ſeruire in capellania poſſintingredi religionē. Rn̄. ẜm Ray. ſic. Non enīiuramentū violat. qͥ illud in melius cōmutatexͣ de iureiur̄. ꝑuenit. el. ij. Idē In. et Boff.Ho. qͦꝫ addit cōſulo ꝙ priꝰ impleat qd̓ ꝓmiſit. exͣ de iureiur̄. c. debitores. hoc enī tutiꝰ eſſetniſi ab illo vel illis qͥbus iurauit poſſit lnīamobtinere. tn̄ hoc videt̉ cōſiliū. Nā ſtatim pōtintrare religionē. nō obſtāte de iuramēto. vtnotat panor. in. c. cōmiſſi. de ſpon. vbi dicit deillo qͥ iurauit ꝯͣhere ꝑ verba de pn̄ti. ꝙ ſine peccato p̄t nō ꝯͣhere et intrare religione. ſꝫ ꝯͣhereeſt de cōſilione notet̉ ꝑ iurio qͦ ad vulgi opi.¶ Utrū ꝓpter obſeqͥa ꝑntū debeat qͥs retrahiab īgreſſu religiōis. Rn̄. ẜm tho. in qͦlibet. Al̓rdicendū eſt de illo qͥ nondū religionē ītrauit.et al̓r de illo qͥ iā ī religiōe ꝓfeſſus eſt. qͥ eī nōdū intrauit ſi videt pr̄eꝫ ſuū in magna neceſſitate ⁊ cui ꝑ aliū ſubuenirin ō poſſit. nō dꝫ religionē intrare. ſꝫ dꝫ miniſtrare ꝑntibꝰ. maxime ſi abſqꝫ ꝑiculo peccati poſſit ī ſeculo remanere. Si vero ꝑ aliū poſſit ꝑntibꝰ ſuis mīſtrare. p̄t ſi vult religionē intrare. Poſtqͣꝫ vero aliqͥs eſt in religione ꝓfeſſus mortuus ē mundo. vn̄ ꝑ ſpiritualē mortē deobligat̉ a cura impendēda pn̄tibꝰ. ſic̄ etiā deobligaret̉ ꝑ mortēcorꝑalē. Et iō nō peccat. nec ꝯͣ p̄ceptū aliqͥdagit ſi ī clauſtro maneat ſub p̄cepto p̄lati. parentū adminiſtratōe p̄termiſſa Et enī factꝰ ēimpotēs ad reddendū debitū mīſteriū abſqꝫꝓpria culpa. dꝫ tn̄ qͣꝫtū p̄t ſalua ordinis obeīaſatagere. vt ꝑ ſe vel aliū ſuis ꝑntibꝰ ſubueniatur n̄ in neceſſitate fuerint.Utrū ep̄i. archidiaconi. vel p̄ſbyteri curatipoſſint īgredi religionē. Rn̄. ẜm panor. ī. c. qd̓dei tīorē. de ſta. mo. ꝙ cuilibꝫ p̄lato citra ep̄mꝑmittit̉ intrare religionē ⁊ dimittere p̄laturāEt ẜm tho. Archidiacon ⁊ p̄ſbyteri curati hocpn̄t etiā ꝯͣdicēte ep̄o. xix. q. ij. due ſunt. Ep̄usaūt nō p̄t trāſire niſi de licētiā pape. vt in. c. licet. de regu. ẜm doc.¶ Utrū ꝑ ingreſſum religionis cōſequat̉ qͥsremiſſionē oīm pctōꝝ. Rn̄. ẜm tho. rōnabiliter dici p̄t ꝙ ſic. Sicut ꝑ aſſumptōꝫ crucꝭ. Sienī aliqͥbꝰ elemoſinis factis hō p̄t ſtatim ſatiſfacere de peccatis ſuis. iuxͣ illud Dan̄. iiij.pctā tua elemoſinis redime. multo fortius inſatiſfactōe ꝓ oībꝰ peccatis ſufficit ꝙ aliqͥs diuinis officijs ſe mācipet ꝑ religiōis ingreſſuꝫq̄ excedit oē genus ſatiſfactōis ⁊ pnīe publice. vt habet̉. xxxiij. q. ij. admonere. vn̄ ī vitapatrū legit̉ ꝙ eandē gr̄aꝫ cōſequunt̉ ingredientes religionē. qͣꝫ cōſequunt̉ baptizati. Si tn̄ ꝑingreſſum nō abſolueret̉ ab oī reatu pene. nihilominus ingreſſus religionis vtilior eſſetꝑegrinatio terre ſancte ad ꝓmouendū in bonum qd̓ p̄ponderat abſolutioni a pena.¶ Quid de illo qͥ dolo inductus intrauit religionē. Rn̄. ẜm Ray. nō p̄t allegare deceptiōꝫcuius ꝯditio melior facta eſt. vt exͣde ꝯuer. cōiu. ex ꝑte. el. ij. cōcor. Ho. et addit. ꝙ idē eſtetiā ſiqͥs ex falſa cā intrauit. vt ſi putauit ſpōſam ſuā leproſam. et nō erat. d. c. ex ꝑte. Uide de hoc ſupͣ. Diuortiū. Uide tn̄ Inno. in. ccū dilectus. qd̓ me. cā. vbi dicit ꝙ dolus qͥ cadit in ꝯſtantē virū nō hꝫ viciare religiōis ingreſſum. Secus vbi interueniret dolus qͥ ꝑitiſſimos haberet fallere.¶ Quid ſi qͥs ingrediat̉ religionē ſub ꝯditione aliqͣ. Rn̄. panor. in. c. fi. de condi. ap. ponitduas opi. principales. Una fuit Inno. Ho.et Io. an. ꝙ ſi fuit appoſita aliqͣ cōditio cōtraſubſtantiā religionis. puta. ꝙ ei liceat hr̄e ꝓpriū. ꝙ hac ꝯditōe nō obſtāte tenet ꝓfeſſio.Idē tenet glo. in. c. ſolet. xxxij. q. ij. licꝫ ſecūsſit in mr̄ionio ẜm Io. an. qꝛ in mr̄ionio tractat̉ de fauore ip̄oꝝ ꝯͣhentiū. On̄ ex qͦ alter acceptauit ꝯditionem potuit ſibi p̄iudicare ſedin ꝓfeſſione obligatio acquirit̉ deo ꝑ miniſteriū abbatis vel alterius plati. Factu ergo miniſtri acceptātis illam cōditionē nō dꝫ obeſſedeo. qui videt̉ velle cōfeſſionē recipere. Cōtrariam opi. tenet glo. in. d. c. fi. Baſ. aūt de cal.dicit. ꝙ in foro iudiciali ꝓcederet prima opinio. ſed in foro anime opi. glo. Sed. d. Car. tenet ꝙ ꝓfeſſio ſit nulla. ex quo p̄ciſe ille ſtetitin ſua volūtate. Al̓r noluit ſe obligare. Et hecopi. plus placet panor. qꝛ remota ꝑte ſubſtātiali actus. remouet̉ ip̄e actus. vt in. c. tua. deſpon. Sed intētio ꝓprij eſt ꝯͣ ſubſtantiā religionis. vt in. c. cū ad monaſteriū. de ſta. mo. gͦtalis cōditio ſiue modus hꝫ viciare actū. Necob. ſi dicat̉ ꝙ p̄latus ad ꝓfeſſionē recipiēs n̄potuit p̄iudicare deo. qꝛ dico illud ꝓcedere inobligatione queſita. ſed nos ſumus in querenda. Nam et ſeruus nocet dn̄o in querendis. licet nō in acquiſitis. Sic et prelatus nōpoteſt preiudicare eccleſie in acquiſitis. ſꝫ bene in acquirendis. Item deus non recipit obligationē niſi a volūtario. xv. q. ij. nō eſt. hinceſt ꝙ votum emiſſum ꝑ mētū nō obligat. vtin. c. i. qd̓ me. cauſa. Sed iſte noluit al̓r obligari. niſi poſſet tenere ꝓprium. ergo ⁊cͣ. Inno. tn̄ dicit ꝙ ſi ingrediēti diceretur. tu debesprofiteri regulā beati Auguſtini. et bene potescomedere carnes. et in illo monaſterio eſſentcōſtitutōes ꝙ nō comederēt carnes. bn̄ poſſꝫ