Nono. cū qͥs accedit ad bl̓latorē ⁊ fl̓as lr̄ascaute ꝓijcit. vt dicte falſe lr̄e cūalijs ſigilent̉An aūt priuilegiū ꝯceſſum pr̄i trāſeat ī filios. Rn̄. ẜm panor. in. c. licꝫ. de cēſi. poſt Cy.in. l. ij. C. de ep̄i. et cle. ꝙ qn̄qꝫ priuilegiū ꝯcedit̉ rōe dignitatiſ īnate. qn̄ꝫ reſpcū officij ſeuꝓfeſſionis. qn̄qꝫ reſpectu neceſſitatis. Prīocāu trāſit in filios. vt in. l. feīe. ff. de ſena. Nāſi pr̄ nobilitat̉ rōe dignitatis. hͦ priuilegiū trāſit ī filios. de qͦ dicēdū vt no. ī. l. i. C. de digni.li. xij. et in. d. l. feīe. et ibi. glo. dat exemplū devxore q̄ choruſcat radijs mariti qͣꝫdiu maritviuit. vel donec trāſeat ad ſcd̓as nuptias. vtſi efficiat̉ vxor ſenatoris efficit̉ nobilis. licetpriꝰ fuerit ignobilis. Multo fortius filij nobilitant̉ ex nobilitate pr̄is. Secūdo cāu tranſit ī filios ltīos pr̄e viuēte. Tercō caſu nō trāſit ī filios etiā pr̄e viuēte. vt dicit gl. in. d. c. lꝫExemplū eſt in tex. de ceco qͥ nō tenet̉ ad colilectas. ſeu mūera ꝑſōalia. nec exͣordīaria ſecꝰordīaria de qͦ vide ī. d. c. lꝫ. Lud̓. aūt ro. ī ſuisſingl̓aribꝰ q̄rit an cīlitas vni ꝯceſſa ꝑ priuilegiū trāſeat ad heredes. Et dicit ꝙ aut ciuilitaſeſt variabilis. et nō trāſit. aut inuariabilis. ettrāſit. vt. l. libertꝰ. §. pr̄is. ad munici. Itē immunitas ꝯceſſa tibi et filijs tuis intelligit̉ vtetiā filij illā habeāt viuēte pr̄e. vt no. Bar. inl. gallus. §. Quidā recte. de li. et po.Cōcedo tibi ius hauriēdi aquā vel portandi ad fundū tuū. vel vbi vis. An hec q̄ſtio ſeruitutis trāſeat ad heredes. Ludo. ro. dicit ꝙnō. qꝛ eſt ꝑſonale et nō reale. vide tex. vnicuin iure ī. l. pe. ff. deſer. ru. p̄. Cuiꝰ ꝯtrariū dicitibi Gal. ſe rn̄diſſe anteqͣꝫ vidiſſet tex. illū.¶ Vone puteus ſeruit toti vicinie. indigetreꝑatōe. vnus nō vult ꝯtribuere. renunciāscōmoditati dicti putei vt euitet cōtributionēAn hoc nō obſtāte cōpellat̉ cōtribuere. Lud̓.dicit ꝙ ſic. Ita mirabiliter determīat ſpe. ī ti.de cēſi. Ide Bal. ī. l. cū fructuariꝰ. ff. de vſufr.¶ SSed qͥd cū aliqͥs allegat et oſtēdit priuilegiū. ſꝫ nō ſeruat̉ ei. Rn̄. ẜm Ho. nō dꝫ iſti imputari vt. ff. cōmo. l. ad eos. Nō ob. ſi obijciatur ꝙ nō fuit vſus. vl̓ ꝙ ꝯtrariū factū ē. Quōenī vtet̉ qͥs priuilegio. ſi eo vti nō ꝑmittit̉. niſi forte ſnīa ferret̉ ꝯtra eū. et nō appellaret. vtextra de re iudi. ſuborta.¶ Qn̄ priuilegiū debeat reuocari. Rn̄. ſcd̓mHo. Nō decet ꝙ reuocet̉ ſine cā. ſed cū cā etp̄t et dꝫ reuocari. vtputa. ſi aliquibꝰ religioſiscōceſſum ſit priuilegiū de nō dādis decimisꝓpter eoꝝ pauꝑtatē. deinde ditati ſunt. ita ꝙetiā dādo decimas p̄nt cōmode ſuſtētari. et n̄dādo enormiter ledunt̉ parochiales eccleſiedebet ceſſare priuilegiū. exͣ de deci. c. fuggeſtū. ⁊c. nuꝑ. Itē ſi qͥs nō ſeruat puliegia ſuꝑioriscōceſſa ſubditis. etiā ip̄ius priulegiū meritoreuocat̉. exͣ de priui. dilecti. Sed nota hic ꝙ ſiſuꝑior ex certa ſcīa cōfirmauit priuilegiū cōceſſum ab inferiori. nō poterit reuocari ꝑ inferiorē. xxv. q. ij. priuilegia. el. i. et. ij. et. c. ſe.Itē ẜm Ho. imꝑator vel rex priuilegiū ꝯceſſum ecc̄ie. et ꝑ. d. papā quē cōſtat ſuꝑiorē eſſeoībꝰ ex certa ſcīa cōfirmatū. nō poterit reuocare. De hoc vide ſupͣ. Iuramentū. ij.¶ Qn̄ aūt priuilegia habeāt effectū ſuū. l̓ ſtatim cū bullata ſunt. vel cū ad noticiā priuilegiati ꝑuenerint. vide ſupͣ Indulgētia.Robatio. Utrū ſcriptura antiquorūlibroꝝ faciat fidē. Rn̄t panor. in. c. cūcām. de ꝓba. de mēte Io. an. et Ho.ꝙ ſic. Et hͦ ī li. reſeruatꝭ in cuſtodia publica ⁊fideli. ꝑ hoc optime facit. c. ad audientiā. de p̄ſcrip. et ibi doc. ꝙ ſatis tales ſcrpture faciūt fidem ſi reꝑiunt̉ in camera cardinalis vel ep̄i.Sꝫ panor. hec dicta non admittit indiſtincte.Quid enī ſi ep̄s p̄tendēs aliqd̓ caſtrū ꝑ aliūdetentū ꝑtinere ad eccleſiā ſuā. ſcripſit ī aliqͦlibro eccleſie illud caſtrū ꝑtinere ad eccleſiāet ſucceſſiue multis tꝑibꝰ ille liber fuit detentꝰin camera ep̄i. dicemus neꝙ ꝓbabit dn̄iumcaſtri cū grauiſſimo p̄iudicio poſſeſſoris. ꝯͣ. c.inter dilectos. de fi. inſtru. vbi nō credit̉ antiquiſſimis priuilegijs eccleſie. ſi ſigilla ꝯſumpta ſunt. aut al̓s enormē fracturā patiūt̉. Dico ergo ꝙ aut agit̉ de nullius piudicio. et tūcſcripture libroꝝ antiquoꝝ. l̓ ſcripture lapidūfaciūt fidē. qꝛ tūc ſufficiūt ꝓbatōes nō plenePone exemplū. ſi dubitat̉ an̄ ecc̄ia ſit ꝯſecͣtavel infans baptizatus. vel ſil̓e. Idē puto vbifactū eſt antiquiſſimū. et agit̉ de modico p̄iudicio. ar. optimū ex dicto tex. ad audientiaꝫ.Et p̄t dici exp̄ſſuꝫ. Nō enī tm̄ d̓r ibi de librisreꝑtis ſub cuſtodia publica et fideli. ſed indiſtincte ꝑ libros antiqͦs. qꝛ cū agat̉ de modicop̄iudicio. nec verſet̉ intereſſe burſale. non eſtveriſil̓e ꝙ qͥs ſcripſiſſet falſum. vel ꝙ iſta ſcriptura tāto tꝑe fuiſſet tollerata ſi nō cōtinuiſſet veritatē. Modicū autē eſt p̄iudiciū ꝙ iſteep̄atus hēat vel ille. Qn̄qꝫ agit̉ de magno p̄iudicio. et tūc. aut eſt talis liber vel ſcriptura. cuiab antiqͥs nr̄is cōiter creditū eſt. vel reꝑit̉ inloco vbi ſolū ſeruant̉ ſcripture autētice. et facit plenā fidē. Et eſt tex. no. in. d. c. ad audiētiā. Ex his infero. ꝙ iſtis libris hiſtorialibꝰ.ſeu cronicis. qͥbꝰ a maioribꝰ nr̄is fides cōiteradhibita eſt credere debemus. vt no. Bar. inl. i. ff. ſi certū pe. Hinc etiā eſt ꝙ dicta Ariſto.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten