dicendū ſi quis dn̄s vellet cōſtituere ciuitatēabſqꝫ ep̄o. qꝛ credo ꝙ poſſet. Nā xp̄iani nondebent eſſe minoris auctoritatis qͣꝫ infideles.ar. c. eū qui. de p̄ben. li. vi.¶ An aūt cuilibet liberū ſit renuciare priuilegio ſuo. Rn̄. ẜm panor. extra eo. ſi de terra. ꝙliberū eſt cuiqꝫ renunciare priui legio ſuo. dumō nō tāgat ius ſuꝑioris vel tercij. vn̄ priuilegio exemptōis nō p̄t priui legiatus renuciare ſine lnīa pape. vt in. c. cū tꝑe. de arbi. Iteꝫpriuilegiū ꝑdit̉ ꝑ ſnīam cōtrariā. ꝑ p̄ſcriptionē. ꝑ reuocatōꝫ. ⁊ abuſuꝫ. xi. q. iij. priuilegiū.¶ An aūt bullatio ſit de eſſentia priuilegij apoſtolici. Rn̄. ẜm In. in. c. cōſtitutꝰ. de reſcriptis. et Archi. ⁊ Io. an. in ꝓhemio. vi. ꝙ necſcriptura nec bullatio eſt de eſſentia. tamē ſine bullis nō p̄t ꝓbari ſepe ꝑitiſſimos ⁊ ſubeſtrō ꝓpter multa abſurda q̄ ſequerent̉ ꝑmittendo ꝓbationē ꝑ teſteſ. apud qͣs difficilimūimo qͣſi impoſſibile eſſet ſcire oēm ꝯtinentiaꝫgratie. ⁊ oēm formalitatē tn̄ nō eſt oīno īpoſſibile. al̓s in nullo priuilegio ꝑmitteret̉ ꝓbatiotenoris ꝑ teſtes. qd̓ tn̄ ꝑmittit̉ extra eo. cumolim. el. i. vbi ex tex. illo habet̉. ꝙ contenta ininſtrumēto ꝑdito ꝓbari pn̄t ꝑ teſtes qͥ illudꝑlegerūt. ſi deponāt de tenore et ꝙ erat ſine vicio. nec ē neceſſe ꝓbare de veritate inſtrumēti. Et dicit Panor. ꝙ nō eſt alibi tex. ita clarꝰvide etiā eundē panor. ī. c. in nr̄a. de reſcrip.vbi tenet opi. dictoꝝ Io. an. et archi. ⁊cͣ. d. ꝙlicꝫ ſcriptura requirat ad ꝓbationē gratie. nōeſt tn̄ de ſubſtātia gr̄e. vn̄ mortuo papa qͥ fecitgratiā. lr̄is nondū extractꝭ. nō expirat gratia.ſed ſucceſſor dꝫ dare lr̄as faciēdo mentioneꝫde p̄deceſſore. Et ex hoc dicit Bal. in. l. humanū. C. de. ll. ꝙ ſi papa verbo ꝓnunciat aliquēep̄m vel abbate. ꝙ ſtatim facta ꝓnunciatōneille ſic ꝓnunciatus. ep̄s eſt ſeu abbas. non tn̄debent iſti recipi ꝓ p̄latis. niſi gratiā ꝓbent ꝑlr̄as apl̓icas. al̓s tā gerēs qͣꝫ canonici eū recipientes. incurrūt penas graueſ. vt habet̉ in exͣuaganti Gonifa. q̄ incipit. Iniuncte. et in hͦmulti errāt. Idē Cal. Infert etiaꝫ panor. ind. c. cū olim. ex illo ter. aliud valde ſingulareꝙ cōtra petentē innouationē alicuiꝰ priui legijſeu inſtr̄i. p̄t qͥs de cuius p̄iudicio agit̉ ſe opponere. et impedire innouationē ſi ꝓbet de iure ſuo. Et qꝛ hoc intēdit in p̄iudiciū alterius.nunqͣꝫ dꝫ innouari priuilegiū. ſiue inſtr̄m. niſi citatꝭ illis qͦꝝ intereſt. ⁊ ſi nō apparet de intereē alicꝰ dꝫ fieri edictū generale. vt qͥ putauerit ſua intereē cōpareat ad ꝯͣdicendū. Dic̄tn̄ panor. in. c. ex ꝑte. exͣ eo. ex illo tex. ꝙ qn̄ innouatio priuilegij ſit ꝑ eū qͥ p̄t de nouo illudcōcedere. nō eſt neceſſe citare aliquē ad ꝯͣdicendū ip̄i innouatōni. niſi hoc velit facere adcautelā. ſicut cōiter fit in curia. nō ſolū in innouatōe priuilegioꝝ. ſed etiā qn̄ fit tranſumeptio alicuius priuilegij. Secus aūt ſi innouatio ſit ꝑlinferiorē. qꝛ nō valet tūc tranſūptio.ſeu īnouatio niſi citata ꝑte. ſeu p̄miſſo edictogenerali. de qͦ vide ī. c. Albricus. de teſti. Iſtatn̄ innouatio nullū ius tribuit de nouo. etiaꝫſi fiat ab hn̄te ptātē de nouo cōcedendi. qꝛ indubio nō videt̉ de nouo velle cōcedere. ſꝫ iusnouū ſi qd̓ cōpetit cōfirmare. vt in. c. cū dilecta. de cōfir. vti. Et ideo ſi originale erat ſublatū. ita et innouatū. Et p̄dicta nota. qꝛ veniunt multotiēs in practica. Nā multotiēs fiūttrāſumpta ex originalibꝰ bullis apl̓icꝭ. et nullam fidem in iudicio faciūt. niſi fuerit citatapars. vel niſi p̄miſſum fuerit edictū generale. ſaltē in valuis eccleſie. Et ideo neceſſe eſtvt in hmōi tranſumpto fiat mentio de hmōicitatōne. vel edicto.¶ Quare aūt requirat̉ hmōi citatio. Rn̄t panor. in. d. c. albricus. ꝙ hoc eſt. qꝛ in hac innouatione ſubeſt magnū ꝑiculū. et nō minꝰ qͣꝫqn̄ teſtes exaīant̉. imo maiusʸ cū inſtr̄m velpriuilegiū poſſet eſſe falſum latēter. et iudexet notarius de facili nō ꝑpenderēt. cū nō ſintde materia informati. Id̓o dꝫ vocari is cuiusintereſt. vt ſe opponat ſi velit. Al̓s exemplumnō valebit. Hoc tenent doc. cōiter. in. d. c. albricus. Et legiſte maxīe Bar. in aut̓. ſi qͥs. C.de edēdo. et Spe. in ti. de inſtru. edic. Et doc.de rota. Et in hoc multi errāt. faciētes ſolū exemplari ꝑ notariū aucͣte iudicis. Et plus dicit Inno. in. d. c. albricus. ꝙ etiā ſi ſit inſtrumentū qd̓ aliū ſpecialiter nō tāgat. vt priuilegiū vel indulgētia. Et ſic n̄ eſt ſpecialis aduerſarius. debent tn̄ ꝑ edictū ſolēniter citari. quorū intereſſe poſſit. Al̓s nō valebit exēplationiſi fieret ꝑ illū qui ip̄m cōceſſit.¶ CSed q̄ro. nunqͥd facta publicatōe p̄ſumat̉ꝙ ꝑs fuerit citata. vel ꝙ edictuꝫ emanaueritcū tractu tꝑis obijciat̉ ꝙ nō fuerint vocati qͦrum intererat Ouidā dicūt ꝙ dn̄t p̄ſumi oīaſolēniter facta. l. i. et. l. optimā. C. de ꝯtrahen.ſtip. Alij dicūt ꝙ ſi in publicatōe cōtineatureos vacatos p̄ſumit̉. Al̓s ſecus. Ho. poīt terciā opi. diſtinguentē inter tꝑs ⁊ tꝑa. Nā ſi publicatio fuit facta ita de recēti ꝙ vtēs ea p̄t defacili ſolennitatē ꝓbare. ſibi incūbit onus ꝓbandi. niſi exprimat in pualicatōe. ꝙ ſolēnitas fuit ſeruata. Si autē factū eſt ita antiquūvt īpoſſibilis reddat̉ ꝓbatio. tūc oīa p̄ſumūt̉ſolēniter acta. Sed Panor. dicit ſe putare. ꝙ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten