Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

cōtra eū. Scd̓o caſu principali. aut priuilegiūdatur ad aliquid operandū. et perdit̉ ſpacio. x.annoꝝ ſi priuilegiatus eo nō vtit̉. vt in. l. i. ff.de nudi. vbi dicit̉ ꝙ ſi princeps cōcedit priuilegiū ciuitati nundinarū. et ciuitas nō vtitureo ꝑ decenniū. illud ꝑdit. Et ꝑ hoc dicit Gar.ibi ꝙ ſi princeps det priui legiū ſtudio generali doctorandi. q̄ ciuitas nō vtit̉ ꝑ decenniū. illud ꝑdit. Hoc tn̄ nō ꝓcedit ſi cōfert̉ eccleſie.vt infra dicet̉. Aut dat̉ ad nō faciendū. Et ſialiqͥd reſeruauerit ſibi princeps. nō p̄t priuilegiatus illi renūciare. niſi quatenꝰ ſingulariter eū tāgit. vt in. c. cū tꝑe. de arbi. Aut princeps nihil reſeruauit ſibi. tūc aūt fuit ꝯceſſuꝫpriuate ꝑſone. et ꝑdit̉ ꝑ vnicā ꝯtrauentioneIntellige ſi directe obuiat̉ illi. Et iſte eſt caſus. d. c. cum acceſſiſſent. Et pondera qd̓ dixiſi directe obuiet̉. qꝛ ſecus ſi nō directe. vn̄ ſiqͥs habeat priuilegiū generale. ne ſubeat aliqͣmunera publica. vel honores. et ſponte acceptauit vnū. nō p̄iudicat ſibi in alijs. nec etiaꝫin illo ſi denuo eligat̉ ad illud. vt in. l. voluntarie. C. de excu. tu. niſi acceptauerit decurionatū. qꝛ ex illo officio aſſumit ad alia orficia.Ideo acceptando illud videt̉ ſibi piudicare.Aut vero fuit cōceſſum cōi vel eccleſie. Et tūcnō ꝑdit̉ niſi ltīo tꝑe p̄ſcribat̉. Et iſte eſt caſusc. ſi de terra. et. c. accedentibꝰ. de priui. Et eſtrō. qꝛ ſingulares ꝑſone nō p̄n̄t ꝑ ꝯtrauentōꝫeoꝝ renūciare priuilegio cōceſſo eccleſie. Iōexpectat̉ ltīa p̄ſcriptio. Idē dic vbi dat̉ priuilegiū reſpectū pluriū ꝑſonarū vel pluriū rerūqꝛ licet qͥs veniat ꝯtra vnū. nō videt̉ renunciare ꝯtra reliquū. Infert etiā Panor. aliudnotabile ex illo tex. ꝙ ſi ſtatuentes. vel eoruꝫſucceſſores veniūt ſcienter ꝯtra ſtatutū. vidētur tollere ſtatutū. Ita ꝙ ꝑ vnicū actū cōtraſtatutū coll̓ial̓r factu tollit ip̄m ſtatutū. Qd̓vident̉ velle Ho. et Io. an. in. c. ad audi entiā. de cle. nō re. Facit ad. q. Bar. in. l. oēs populi. ff. de iuſti. et iu. vbi q̄rit. an̄ ꝑ ſcd̓m ſtatutū tollat̉ primū ſi in ſcd̓o nō ſit mētio de primo. Et cōcludit ꝙ ſic. niſi primū haberet clauſulā derogatoriā ad ſcd̓m. tūc enī opus eſt facere mentionē de primo. Utrū ille qͥ eſt factus ciuis alicuiꝰ ciuitatꝭeo pacto vt collectas ⁊ munera nō ſubiret. ſitin ſuo priuilegio manutenendꝰ. Io. an. in. c.ꝑuenit. de immū. ec. cōcludit poſt Goſ. ꝙ ſic.l. i. C. de his qͥ ſpō. mu. ſuſce. li. x. Et dicit panor. ꝙ hoc priuilegiū eſt irreuocabile. cū tranſierit in cōtractu vel quaſi. de qͦ vide qd̓ notatBar. in. l. qd̓ ſemel. ff. de decre. ab or. fa. An aūt dn̄i tꝑales poſſint ſuis ſubditis cōcedere priuilegia immunitatis talearū et exactionū. Rn̄. panor. in. d. c. ꝑuenit. ſingularit̓tractat iſtā materiā. ponēdo quaſdā ꝯcluſiones. quarū prima eſt. Dn̄i tꝑales citra imperatore pn̄t ab oībꝰ ſuis ſubditis taleas exigere in caſibꝰ licitis de iure vel ꝯſuetudīe approbatis. de cuiꝰ initio nō ſit memoria in ꝯtrariūptꝫ hec cōcluſio ꝑ dicta. ſupͣ in. c. Pedagium.Scd̓a cōcluſio. nō ſolū imꝑator. ſed etiā dn̄iinferiores pn̄t immunitatē talearū ⁊ exactionū cōcedere ſubditis ſuis. Differūt tn̄ in hocẜm Io an̄. Nā ſi aliqͥs citra principē cōceſſerit hāc immunitatē. nō eſt occaſionē huiꝰ priui legij vniuerſitas grauāda. vn̄ ẜm eū ſi locꝰaliqͥs cōſueuit dn̄o dare. C. lib̓. annuatim. etdn̄s terre quibuſdā habitantibꝰ ibidē immunitatē p̄ſtitit dicendū ꝙ ſibi p̄iudicare potuit.nō vniuerſitati. Debet gͦ detrahi de ſūma. C.libraꝝ illa ꝑs q̄ in hͦ priuilegiatū ꝯtingebat fipriuilegiū nō hr̄et. Qd̓ aūt reſtat ꝓportionabiliter ſingulis alijs imponat̉. de qͣ remittit ſead no. in Spe. in ti. de cēſi. Nā ſi diceremꝰ cōtrariū ſeq̄ret̉ in iuſtū. qꝛ ſi ſinguli ſic priuilegiarent̉. paucis exceptis ſeq̄ret̉ totū onus illispaucis remaneret. qd̓ eſt iniuſtū. ⁊ qn̄qꝫ foreteis impoſſibile. Si aūt talia priuilegiā ab imperatoribus ꝯcedantur. ſunt omnino ſeruanda ſicut ſonant. dūmō motu ꝓprio principisſint cōceſſa. ſecꝰ ſi ambitōe vel īportunitate petentiū ſint obtēta. Et hoc caſu ẜm eū pn̄t iuraintelligi. q̄ vident̉ hmōi priuilegia anullare.C. ſi ꝯͣ ius l̓ vti. pu. l. fi. et. l. vacuatis. C. de decu. li. x. cū ſi. Si tn̄ ꝑ priuilegiū prīcipis motu ꝓprio ꝯceſſuꝫ vniuerſitatē aliquā ledi ꝯtingerēt. eſt ſuꝑ hoc ip̄iꝰ principis remediū īplorandū ꝑ no. in. c. ſuggeſtū. de deci. vniuerſitastn̄ eqͣnimiter dꝫ ferre modicā leſioneꝫ. qꝛ necꝓ modico ē reſtō faciēda. vt in. c. pe. de re. ec.nō ali. ꝑ hͦ tn̄ nō derogat̉ principi. et maxīe poteſtati pape. q̄ qͣꝫta ſit. vide ſupͣ. Papa. Et exhac ꝯclutione inferunt̉ plura. Prīo. ꝙ ꝯceſſioſeu priuilegiū inferioris nō piudicat vniuerſitati. ſꝫ cōcedenti. Secꝰ in priuilegio ꝑ pͥncipēcōceſſo. Scd̓o infert̉ ꝙ priuilegiū ꝯcedēs immunitatē nō valet. niſi ſit motu ꝓprio cōceſſum. Tu dic hoc verū. niſi ſit in reſcriptor appoſita clauſula. tali lege n̄ obſtāte. qꝛ cū ſit cōtralegē. nō valet. niſi in eo de ea fiat mētio. vt notat Gar. in. d. l. vacuatis. et in. d. l. fi. Tercio.fert̉ ꝙ inferior a prīcipe p̄t in ſui p̄iudiciū immunitatē a collectis cōcedere. ſed nō in vniuerſitatis p̄iudiciū. Idē et fortius dic qn̄ veniret priuilegiū in p̄iudiciū imꝑatoris. vt md. l. vacuatis. et qd̓ ibi no. glo. Ex his infero