dine minorū. illud idem eſt executurus.Pone. aliquis nouicius ſtetit in monaſterio ꝑ ſex mēſes. deinde exiuit. et facto aliquointeruallo. iterū redijt et ſtetit ꝑ alios ſex mēſes. q̄ritur. nunqͥd dicat̉ cōpleuiſſe annuꝫ. vtſic licite poſſit recipi ad ꝓfeſſionē. Et hec queſtio habet dubitationē reſpectu mendicantiūnā ꝓfeſſus apud eos ante annū probatōnisnō obligat̉ eoꝝ religioni. ſed religioni in genere. vt in. d. c. nō ſolū. Et ſic orit̉ dubium.nunqͥd talis ꝓfeſſus poſt annū ſit obligatuseoꝝ religioni. Rn̄. Bar. bri. vt refert Panor.in. c. ad apl̓icā. de regl̓a. diſputauit et tenuithoc ſufficere. Et eū ſequit̉ glo. in regula. eumqui. de re. iur̄. in. vi. Nā videt̉ ſatiſfactū iuri.exqͦ ſtetit ꝑ annū. licꝫ nō ꝯtinuū. Et hāc opi.ſequit̉ ſpe. in ti. de ſta. regl̓a. Sed Io de lig. tenet cōtrariū. qm̄ intermiſſio tꝑis minuit aſperitatē regule. nā certū eſt grauius eſſe abſtinentiā ducere ꝑ annū cōtinuū. qͣꝫ ꝑ annū interpollatū. ergo nō ꝑfecte exꝑtus eſt illā regulam. Itē iura que faciunt mentionē de certotꝑe. debent intelligi de tꝑe cōtinuo. qꝛ regulariter oē tꝑs dꝫ eſſe cōtinuū. vt notat glo. ſuꝑRub̓ca. de va. et tē. p̄ſ. Et hanc opi. panor. pucat veriorē. et eā aꝑte tenet Bar. in. l. interdu§. quotiēs. ff. de publi. ꝑ illū te x. Nā ſeruꝰ dicitur ibi nouicius qͥ nō fetit in vrbe ꝑ annuꝫcōtinuū. Facit qd̓ notat̉ in. l. vbi fideiuſſor. ff.de ſolū. vbi format̉ queſtio notabilis. Pone.Statuto cauet̉ ꝙ bannitus a. C. libris ſupͣ.poſſit impune offendi. nunqͥd bannicus ꝓ. l.libris reſpectu vnius debiti ⁊ pro alijs. l. reſpectu alterius debiti poſſit impune offendi. Etcōcludit̉ ibi ꝙ nō. qꝛ ex quo ſunt diuerſa debita nō debent cōiungi ad faciendū vnū totū.Et ſic eſt ibi caſus in quo. l. et. l. nō faciūt. C.Ita videt̉ dicendū in materia noſtra. nā propter intermiſſionē tꝑis diuerſificant̉ moreset oꝑa hoīm. vt in. l. ſi nō ſortē. §. libertus. ff.de ꝯdi. iude. Et hec notabis. qꝛ faciūt ad multa. Idē etiā dicendū ſi talis nouicius nunqͣꝫdepoſuiſſet habituꝫ religionis. et qͦtidie ieiunaſſet. ex qͦ in illo interuallo nō ſtetit ſub iugo obediētie. qd̓ eſt potiſſimū inter auſteritates regule. Sed potius ſtetit in ſpiritu libertatis. Et potuiſſet cōmittere multa mala.¶ Utrū nouicius poſſit eligi in p̄latū. Rn̄.ad abbatiā. vel p̄laturā religinnis eligi nō p̄tniſi exp̄ſſe profeſſus. Ad ep̄atuꝫ vero dummōal̓s ſit ideoneus eligi p̄t etiā nouicius. exͣ deelec. c. nullus. li. vi. Que aūt ſit rō diuerſitatꝭinter exp̄ſſe ꝓfeſſum. ex tacite quo ad primūeaſum. Dic ẜm dir. quia profeſſus expiſe facit profeſſionē. ſed ꝓfeſſio tacite fit a iure. exde regl̓a. vidua. et. c. i. e. ti. li. vi. vnde magisnobile eſt qd̓ facit ſibi homo. qͣꝫ illud qd̓ ſibi fitSicut eſt magis meū qd̓ acqͥro me oꝑante. qͣꝫqd̓ habeo ex alio. vn̄ ꝓfeſſio tacita eſt iurꝭ. Etſic ab alio habita. profeſſio vero exp̄ſſa eſt hominis. quā hꝫ homo ex ſuo actu. q̄ habet̉ in regula quā ꝓfitet̉. Et ſic exp̄ſſe profeſſus p̄teligere ⁊ eligi. Sꝫ tacite ꝓfeſſus p̄t eligere ⁊ nōeligi. vt. d. c. nullus. et. c. indemnitatibus. deelec. li. vi.¶ Utrū nouiciꝰ poſſit ordīari. Rn̄. ẜm Ray.et Goff. nec primā tonſuram. nec aliquē minorem ordinē debet reciꝑe.¶ Utrū nouicius obliget̉ ad p̄cepta regule.Rn̄. ꝙ nō. niſi eo mō quo alij chriſtiani.Optie. Utrū ſecunde nuptie ſint bn̄dicēde. Rn̄. ẜm panor. in. c. vir. extraeo. ꝑ tex. illū. ꝙ ſi alter ex cōiugibꝰ fuit al̓s benedictꝰ. nō debent ꝯiuges de nouo benedici. Et ſic videt̉ ar. optimū. ꝙ cōiunt al̓sbenedictꝰ in primo mr̄ionio. cōicat bn̄dictōꝫſuā ſecūde vxori. vn̄ tex. ibi dicit. ꝙ ſunt benedicti. licꝫ alter eoꝝ tm̄ fuerit bn̄dictꝰ. ſicutin ſil̓i dicit̉ in oleo benedicto ⁊cͣ. In ꝯtrariuꝫtn̄ facit. qꝛ maritus. licꝫ cōicet vxori actōes ſuas. nō tn̄ paſſiones. ſed verior rō videt̉ ꝙ cūiſta benedictio ſit cōis marito et vxori. ex qͣ alter fuit benedictus. nō debet benedictio iterarūqꝛ iteraret̉ in ꝑſona alias benedicta.¶ Quid aūt ſi virgo ducit̉ in vxorē a tranſeūte ad ſecundas nuptias. An tales nuptie debeant bn̄dici. Rn̄. ẜm panor. ꝙ nō. niſi ſubſitcōſuetudo quā papa ſcit et tolerat. Et hͦ ꝓcedit in ſacramentalibꝰ. vt ad inducendā ꝯſuetudinē requirat̉ tacitꝰ ꝯſenſus pape. In alijsſecus vt dictū eſt ſupͣ. Cōſuetudo. Idē tenerDir. li. i. vbi dicit ꝙ nō obſtat. ſi qͥs dicat ꝙin dicto caſu benedictio cadit tm̄ ſuꝑ mulierē. qꝛ quo ad hoc nō ad imparia iudicant̉. necmulier ſine viro benedicit̉. Imo benedicit̉ ꝓpter fragilitatē. qꝛ viro copulat̉. Ideo dicit d.c. vir. ſiue vir ſiue mulier al̓s accepit benedictionē. nō dꝫ bn̄dictio iterari. Cōis eſt enī vtriqꝫ. nec vnus ſine altero eā reciꝑe p̄t. Et id̓oſi alter eoꝝ ſecūdo cōtrahat nō dabit̉ benedictio. qꝛ caro bn̄dicta trahit ad ſe nō bn̄dictaꝫ.vt ſit tota ſimul effecta ꝑ carnis copulā. Sꝫ dehoc dic vt dictū eſt ꝑ panor.¶ Quid ſi duo cōtrahant matrimoniū et benedicantur ambo. deinde an̄ cōſumatū mr̄ioniū fert̉ diuortiū ꝓpter impedimentū cōſanuinitatis vel aliud canonicū ⁊ vterqꝫ ip̄orumcōuolat ad ſecunda vota. nunquid benedictis