alterius licētia. vt no. in. c. de multa. de p̄ben.Nō ergo p̄t dici nouicius fugitiuus ſi receſſita monaſterio ſine licentia abbatis. dummōnihil abſtulerit a monaſterio. nec etiaꝫ tenet̉ſatiſfacere de expenſis factis ſibi a monaſterio. vt ꝓbat tex. in. d. c. nō ſolū. Ibi aliquatenus impedire. Et ideo dicit Ge. ibi. ꝙ inuitūnullo mō debent retinere infra annū ꝓbationis. niſi fecerit ꝓfeſſionē ⁊cͣ.¶ Sed qͥd ſi nouicius exiſtēs in nouiciatu etdelinquēs taliter ꝙ ſi eſſet ꝓfeſſus deberet puniri pena carceris ꝑpetui. An poſſit a regulari p̄lato puniri ad ꝑpetuū carcerē. Rn̄t Ge.vbi ſupͣ. ꝙ nō ꝑ rōem allegatā in tex. qͥ ꝓhibet iſtos nullo mō poſſe impediri quin redeātad ſeculū. Poſſet tn̄ ad tꝑs damnari nouiciet hoc ſi velit. al̓r nō. Caſus excepti ſunt qͣttuor. Primus. ſi ꝓfeſſionē fecit infra annū. hūctn̄ caſum diſtingue ꝓut habet̉ in. d. c. nō ſolū.et in. d. c. cōſtitutionē. puta. an fecerit ꝓfeſſionem in ordine mendicantiū vel nō. de quo dictum eſt ſupͣ. et. jͣ. etiā dicet̉. Hoc etiā intellige qn̄ cōpleto anno. xiiij. fecit ꝓfeſſionē. quiaminor annis. xiiij. ꝓfitendo nō obligat̉ religioni. vt eſt tex. clarus. in. c. ſignificatū. de regu. niſi factus maior. ratā exp̄ſſe profeſſionēHabuerit. vt eſt tex. exp̄ſſus in. c. i. de regu. li.vi. Et eadē rōe dicit Panor. in. c. ſicut tenor.de regl̓a. ꝙ ꝓfeſſio facta tꝑe alienatōis menris p̄t rata haberi ſana mēte redeunte. Et hocintelligit ſi exp̄ſſeratā habuit. licꝫ Ho. vt recitat panor. ibi dicat ꝙ tacita ſufficiat. quē cōiter ſequunt̉ doc. Dicit enī ꝙ ſi furioſus factmentis cōpos certificatus de ꝓfeſſioneⁱ factain furore. nō ꝯtradicit. ſed ꝑſeuerat in monaſterio videt̉ cōſentire. Sed panor. putat hācopi. nō eſſe verā ꝑ. d. c. i. vbi ptꝫ ꝙ ꝓfeſſio facta in minori etate. nō ratificat̉ tacite ſuꝑueniente maiori etate. niſi ꝑ annū portet habitū indiſtinctū. ergo fortiꝰ idē dicendū eſt inꝓfeſſione facta a furioſo qͥ nihil intellexit dehis q̄ egit. Secundus caſus eſt. ſi infra annūſuſcepit habitū ꝓfeſſoꝝ. vt in. d. c. cōſtitutōꝫ.Sꝫ ꝓ huius caſus declaratōe videndū eſt qn̄qͥs ex aſſumptōe et delatōe habitus cenſeat̉ꝓfeſſus. Et Patior. in. c. ex ꝑte. de regu. dicitꝙ triplex eſt habitus. Quidā eſt diſtinctus.vt qꝛ alio habitu vtunt̉ nouitij. alio profeſſi.Quidā eſt indiſtinctus. vt qꝛ ꝓfeſſi et nouicij vtunt̉ eodē habitu. Quidā eſt habitus indiſtinctiſſimus. vt qꝛ nō ſolū nouicij ⁊ ꝓfeſſiſed etiā ducētes cōmunē vitā cū eis deferūt.eundē habitū. et p̄t poni exemplū in iſtis fratribꝰ ſancti Antonij. vel in alijs qui ſolū ferūtcrucē in pectore hāc diſtinctiōꝫ habes in cle.eos. de regula. iuncta alo. Primo caſu cū habitus diſtinctus. Subdiſtingue. nā quedameſt diſtinctio latēs. vt qꝛ habitꝰ profeſſoꝝ ſolum bn̄dicit̉. Quedā eſt diſtinctio patēs. vt īcolore. ſciſſura vel forma. Primo caſu deferēsillū habitū in religione ꝑ annū. ip̄o facto cenſetur profeſſus ſi erat maior. xiiij. annis. vt eſttex. in. d. cle. eos. Scd̓o caſu. cū diſtinctio eſtpatēs .ſ. in ſciſſura. colore. vel forma. nō obligatur religioni qͣꝫtocūqꝫ tꝑe talē habitum qͥsportauerit. ar. d. cle. eos. Et in hoc caſu intellige dictū Inno. et Abba. in. d. c. ex ꝑte. qui dicūt ꝙ etiā ſi ꝑ. xx. annos. qͥs deferat talē habitum nō cenſet̉ ꝓfeſſus. Secūdo caſu principali. cū habitus eſt indiſtincus ꝓcedit ꝓprietex. in. d. c. ex ꝑte. vt deferēs ꝑ annū cenſeaturꝓfeſſus. niſi p̄cedat proteſtatio. vt. in. d. c. i.Idē dic in. iij. caſu. cū habituſ eſt indiſtinctiſſimus. dummō fuerit aſſumptꝰ a maiore. xiiijannis. Nā ſi a minori nō obligat̉. qꝛ pōt p̄ſumere ſe illū habitū portare ſicut alij qͥnō ſuntreligioni obligati. ſed ducūt vitā cōem cū religioſis. vt ꝓbat̉ in. d. c. i. et plenius no. in. d.cle. eos. vbi vero habitꝰ ꝓfeſſoꝝ eſt diſtinctꝰtūc ꝑ ip̄ius delationē ꝑ triduū ſciēter factaꝫ.cenſet̉ qͥs profeſſus. ſed obligat̉ religioni ī genere. ſi talē habitū aſſumpſit infra annū probatōis. vt. in. d. c. cōſtitutionē. Terciꝰ caſuseſt. ſi cōpleto. xiiij. annū integrū in habitu indiſtincto cū alijs religioſis vitā duxerit. et ſicxv. annū ibi cōpleuerit. De hoc dic vt ſupͣ dictum eſt. Quartus caſus. ſi apparet eū abſolute euidēter voluiſſe vitā mutare. vt in. d. c.nō ſolum.¶ An aūt hoc ſit verū ꝙ aſſumptio habitꝰ nouicioꝝ. cū ꝓpoſito mutandi vitā et relinquēdi ſeculū. obliget religioni ſalteꝫ in genere.ita ꝙ amplius nō poſſit redire ad ſeculū. difficultas eſt magna inter doc. Nā Inno. in. c.cōſulti. de regl̓a. tenet ꝙ iſte eſt verus religioſus. et ꝙ mr̄ioniū poſt ꝯtractū nō tenet. Mouetur. qꝛ iſtud propoſitū mutādi vitā cum ſitquoddā votū. ſolēnizat̉ ꝑ ſuſceptōꝫ ip̄iꝰ habitus. Idē Ho. et Uin. qͥ dicūt ꝙ ſi iſte habuiſſet vxorē incognitā. potuiſſet vxor incōtinētialteri nubere. qͣſi ꝑ hoc ꝓpoſitū ſolennizatū.cū ſuſceptōe habitus fuerit diſſolutū illd̓ matrimoniū nō cōſumatū. ac ſi religionē exp̄ſſefuiſſꝫ profeſſus. Et dicit Io. an. hͦ ꝓbari in. c.beneficiū. de regl̓a. li. vi. vbi dicit̉. bn̄ficiū illiꝰqͥ ſuſcepit habitū nouicioꝝ poſſe alteri cōferriſi apparet euidēter eū voluiſſe vitā abſolutemutare. Idē dicit Inno. in eo qͥ renunciaui
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten