ſi deducatur in pactū expreſſum ab ambobusSecus ſi in corde retenta ſit talis cōditio. nācōditio in corde retenta nihil oꝑatur. Et hocſingulariter vult Inno. vt dicit panor. in. d.c. fi. vbi ſingulariter diſtinguit. ꝙ ſi vterqꝫ cōiugū cōſenſit cōditioni appoſite ꝯtra ſubſtantiā mr̄ionij tūc matrimoniū nō tenet. Si autem alter ꝯtradixit tenet mr̄ioniū ſi fuit ꝓceſſum ad cōſumationē ip̄ius. Idē dicit fauore mr̄ionij ſi alter tacuit. Et ſic tacēs habebit̉ꝓ cōtradicēte. Et nota bene hoc dictū Inno.videt̉ enī ꝑ hoc velle ꝙ in alijs actibꝰ tacēs videatur cōſentire ꝯtractui. ẜm ꝓteſtationē alterius. licꝫ ꝓteſtatio ſit oneroſa et odioſa vtdictum eſt ſupͣ. Electio ſcd̓o. Et dicit Hoſt. ꝙhoc ſepe eſt predicandū. ne ſimplices mulieres decipiantur. De. q. tamē principali. videinfra Papa.Atrimoniū quarto. ſi fiat ꝯtra intentionē. Et querit̉. ſi qui ꝯtrahūt verboet diſſentiūt aīo. nunqͥd ſit mr̄ioniū.Rn̄ ẜm ꝟꝟ. ſi vterqꝫ vel aliter aīo diſſentiat.nō eſt mr̄ioniū. Si tn̄ de illo ꝯſtiterit. eccleſiacōpellet eos ſimul eſſe. cū de intentōe cōſtarenō poſſit. vn̄ nec crederet̉ ei qui dicit ſe nō intendiſſe. qꝛ qͥlibet ſic poſſet dicere. et ſeꝑaret̉mr̄ioniū. qꝛ vt dicit̉ extra de ꝓba. ꝑ tuas. nimis indignū eſt iuxta legitimas ſanctōes. vtqd̓ quiſqꝫ ſua voce lucide ꝓteſtatus eſt in eūcaſuꝫ ꝓprio valeat teſtimonio infirmare.Sitamē ſignis euidentibꝰ appareat de ſimulatōne. eccleſia nō iudicabit mr̄imoniū eſſe. al̓sverbis ſtabit. hoc poſſet intelligi. qn̄ vterqꝫ velalter eoꝝreclamaret ſtatim poſt tale mr̄ioniūcōtractū ſe nō cōſenſiſſe vel fuiſſe deceptum.Secus ſi ꝑ aliqd̓ tꝑis interuallū notabile etiam iuraret ſe nunqͣꝫ corde cōſenſiſſe. vt dicitRich. in. iiij. di. xxix. ar. i. Et addit ꝙ tali ꝑſone que cōſenſit. nō eſt licitū cū alia cōtrahereilla viuēte. qꝛ ſi cōtraheret ſe ꝑiculo ꝓbabiliexponeret. niſi in caſu ſupradicto. cū nō cōſentiens. qui verbis ſignificauit ſe cōſenſiſſe. incōtinenti reuocat. Et tūc ꝑſona que cōſenſitſtare poterit verbis ſecūdo ꝓlatis. Nā hoc caſu credo ꝙ ꝑſone q̄ ꝯſenſit licitū eſt cū alia cōtrahere etiā priore viuente.¶ Quid cōſulendū eſt alteri cōiugū. cum alter affirmat ꝙ nunqͣꝫ cōſenſit. Rich. in. iiij.di. xxvij. ar. i. cōſulendū eſt ei ꝙ hoc non credat. quia nec alteri cōiugū in hoc tenet̉ credere. d. c. ꝑ tuas. Si aut temerarie credat ꝙ alter cōmune verū dicat. durante iſta crudelitate. nō licet ei cū illo carnaliter cōmiſceri. necad petitionē ꝓpriā. qꝛ credit ꝙ nō ſit cōiunx.nec ad petitionē alterius. qꝛ ſibi in hoc p̄iudicat. qͣꝫdiu affirmat ſe cōiugem nō eſſe. Si autem poſtea affirmet ſe eſſe mentitū et petat debitū. ſi alter cōiunx remaneat in priſtina credulitatē. pplexus eſt qͣꝫdiu durat illa credulitas. qꝛ illa credulitate durante. nō credit alterum ſuū cōiugem eſſe ⁊ ſi redderet debitū. cōtra cōſcientiā faceret. ſi aūt nō reddit etiā peccat. quia qͣꝫuis alter cōiunx in dicēdo ſe noneſſe cōiugem p̄iudicaſſet ſibi quo ad ptātemexigendi debitu qͣꝫdiu hoc nō reuocabat. tamēpoſtqͣꝫ reuocat credo ꝙ expirat illud p̄iudiciūquia reuocatio cōcordat verbis. quibꝰ in contractu expreſſit ſuū.¶ Quid ſi ille qui cōtrahit ſponſalia vel etiaꝫcōtrahit ꝑ verba de pn̄ti nō habet intentionēcōtrahendi. ſed extorquēdi copulā. deinde cognoſcit. nunqͥd eſt mr̄ioniū. Rn̄. Ri. dicit debere p̄ſumi ꝓ mr̄ionio. exͣ eo. tua. et ita iudicaret̉in foro iudiciali. Sed in foro cōſcientie. ſi illenō ꝓpoſuit illā ducere. nec vnqͣꝫ aſſenſit in eānō debet ex illo facto mr̄ioniū iudicari. quādoex altera ꝑte dolus affuit. ⁊ de fuit omnino cōſenſus. ſine quo nequeūt cetera fedus effcere cōiugale. d. c. tua. Et illa ex ꝑte cuius nonaffuit dolus excuſat̉ a peccato. Alius aūt ſi interim cū alia cōtraxerit. tenet matrimoniuꝫẜm doc. cōiter. licꝫ quidā cōtradixerint. tenetur tn̄ deceptor. ſi nondū cōtraxit cum alia. illam ducere de nouo in vxorē. ſi eſt ſibi equalis vel paulominus. Et ſi alteri de facto nupſerit. et illa ex tali deceptione patit̉ notabile damnum. vel diminutionē ſui honoris. puta. qꝛtale quid eſt factū publicū vel ſimile. tenet̉ deneceſſitate ſibi ſatiſfacere iuxta damnū paſſuꝫniſi fuerit multo melioris cōditionis. vel ſi aliud ſignū euidēs fraudis apparuit. qd̓ p̄t ꝓbabiliter p̄ſumi ꝙſponſa nō fuerit decepta.ſed ſe decipi finxerūt. qꝛ tunc nō tenet̉ ad p̄dicta. vt quidaꝫ dicūt. tn̄ altera que cōſenſitnō p̄t alteri nubere. vt dictū eſt ẜm Rich.Utrū aūt copula carnalis poſt ꝯtracta ſponſalia de futuro. faciat talia ſponſalia oīno tranſire in matrimoniū. Rn̄. ẜm Panor. in. c. is qͥexͣ eo. ꝙ aut vir cognouit ſponſam de futuro.affectu maritali. ita ꝙ tanqͣꝫ vxorē cognouit.et tūc nō eſt dubiū ꝙ eſt matrimoniū. ⁊ poſtcōtractū eſt nullū. cū primū in veritate teneat excōſenſu tacite p̄ſtito in copula. Aut cognouit ſponſam nō affectu vxorio. nec habēsanimū cōſentiendi in eā tanqͣꝫ in vxorē. tuncquo ad forū iudiciale. ſcd̓m iudicabit̉ nullū.et primū erit validum. vnde tunc filij erūt legitimi. ꝓ hoc tex. in. d. c. is qui. Quō vero ad