Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

tio iuris naturalis declaratoria extenditurad preterita. Ratio. Quia ille qui declarat.nihil de nouo inducit. l. heredes palam. ff. deteſtamen. vnde. potius ligat cōſtitutio antiqua qͣꝫ noua declaratoria. et ꝑ hoc ceſſat rō. c.cūtu. de vſur. vbi videt̉ declarare ius naturaleet diuinū. Nō enī de nouo damnat vſurarios. ſed potius declarat eos de iure diuino reprobatos. Et plus dicit panor. ꝙ vbi cōſtitutio eſt ꝑtim declaratoria. et ꝑtim noui iurisedictoria. licet cōcernat p̄terita inqͣꝫtū eſt declaratoria. nō tn̄ inqͣꝫtū eſt noui iuris edictoria. Vone exemplū. Dicit ꝯſtitutio ꝙ nemoaudeat vſuras exercere. ⁊ quicūqꝫ exercueritpuniat̉ publicatōe oīm bonoꝝ. Nā certe licꝫfactū ſit damnatū de p̄terito. tn̄ pena publicationis cū ſit de nouo. nō extendet̉ ad eos quivſuras exercuerūt ante iſtā cōſtitutionē. Et ꝑ predicta ſoluit̉ q̄ſtio que quotidie accidit. De iure cōmuni. erigētes pedagia a clericis. ſunt excōicati excōicatione papali. dūtaxat. vt in. c. quanqͣꝫ. de cenſi. li. vi. Sed ꝑ qͣſdam extrauagantes. et proceſſum curie a tꝑepauli ſecundi ſunt excōicati excōicatione papa li. Vone. quidā gabellarij ante dictas extrauagantes. et dictū ꝓceſſum exegerūt pedagia a clericis. qͥ gabellarij indurati ꝑmanſerunt in dicta excōicatione ep̄ali. d. c. quāqͣꝫEt etiā poſt dictas extrauagātes. et ꝓceſſumQuerit̉ an nō obſtantibꝰ dictis extrauagantibus ⁊ ꝓceſſu. poſſint abſolui ab ep̄o de dictaexcōicatione. An vero ꝓpter hmōi extrauagātes ſint et ip̄i excōmunicati excōicatōe papaliRn̄. ptꝫ ex dictis. ꝙ licꝫ hmōi ꝯſtitutōnes ſequētes ſint iure veteris declaratorie. tn̄ qͣꝫtuad penas excōicatōnis. vel alias penas in eiscōtentas. nō extendunt̉ ad p̄terita. et ſic necad illos. qͣre optime ep̄s poterit eos abſoluere. Idē dic in ſil̓ibꝰ caſibus. Utrū poſterior ꝯſtitutio tollat priorē. Rn̄.tollit etiā ſi de priori nullā faciat mentionemexͣ de cogna. ſpi. c. i. licet ſecus ſit in reſcriptisexͣde reſcrip. ceterū. et. c. ex ꝑte. Nunqͥd aūt ꝯſtitutio de nouo edita tollatcōſuetudines ⁊ ſtatuta ꝑticularia locoꝝ vel ꝑſonarū ſingulariū. Rn̄. ẜm doc. ꝙ nō. dum tn̄ſint rōnabilia. cū ſint facti ⁊ in facto cōſiſtantet ea p̄t papa ꝓbabiliter ignorare. niſi de hocexp̄ſſaꝫ mentionē ꝯſtitutio fecerit. extra de cōſti. c. licet. li. vi.Quid ſi ep̄s fecit ſtatutū ⁊ papa poſtea cōſtitutionē nouā ꝯtrariā ſtatuto. q̄ ſolū cauet̉ius cōe. vt exͣ dr eta. et qͣli. p̄terea. q̄ qͣꝫtuꝫ adpn̄tatōes patronoꝝ eſt hodie reuocata. extrade inſti. ſi is. li. vi. Nunqͥd ſublatū eſt ſtatutūep̄i. quo id ſimpliciter cōtinebat̉ qd̓ dicit dicta decre. p̄terea. ⁊ ſic de multiſ alijs. Rn̄. ẜmdir. ꝙ ſicut ſublatū eſt ius cōe. ita et ſtatutuꝫqd̓ ſimpl̓r cōtinebat ius cōe. cū illud nō ſit facti. nec cōſiſtat in facto. imo ſit iurꝭ et cōſiſtitin iure. cū hͦ caſu ceſſet rō. d. c. licꝫ. ẜm Inno.et Ho. Et ſi cōtrariū diceret̉. Iā ep̄i poſſenttollere ptātē ſummo pontifici faciēdi iura indioceſibꝰ ſuis in ſtatuēdo ſimpliciter que iure cauentur. hec notāt Archi. et Io. an. in. d.c. licet. Utrū leges humane obligēt in foro ꝯſcīeRn. ẜm tho. pri. ſe. q. xcvi. leges hūane ſi iuſte ſint hn̄t vim obligatōis in foro ꝯſcīe a lege eterna. a qua deriuant̉ ẜm illud ꝓuer. viijꝑ me reges regnāt ⁊cͣ. Dicunt̉ aūt leges iuſtePrimo ex fine. qn̄ .ſ. ordinant̉ ad bonuꝫ cōe.Scd̓o ex aucͣte .ſ. qn̄ lex lata nō excedit ptātēferentis. Tercio ex forma. qn̄ .ſ. ẜm equalitatē ꝓportōis imponunt̉ ſubditis onera ad bonū cōe. Et ẜm hoc leges hmōi onera imponētes iuſte ſunt et obligāt in foro cōſcientie. di.ix. quicūqꝫ. leges vero iniuſte nō obligāt. Sꝫad ſciendū qn̄ leges humane ligāt in foro cōſcientie ponunt̉ due regule ſingulares. ꝑ qͦsſoluunt̉ q̄ſtiones infinite. qͣs format panor.ex mente doc. in. c. qꝛ pleriqꝫ. de immū. eccle.Prima regula eſt. vbicumqꝫ ius poſitiuū habens cōcurſum legis ſeu equitatis naturalisdiſponit ſuꝑ reſtitutōe vel retentōe. ſeruandaeſt talis lex etiā in foro ꝯſcīe. hec regl̓a ꝓbat̉.qꝛ lex poſitiua peccati nō nutritiua eſt ſeruanda etiā in foro ꝯſcientie. ex qͦ nulla alia lex diſtinguit illo caſu inter forū iudiciale et penitētiale. nec ſubeſt cauſa diſtinguēdi. Sunt eī ſuperioꝝ leges obſeruāde. ex qͣ nō occurrit aliqͣequitas naturalis in cōtrariū. Scd̓a regulavbicūqꝫ inter legē poſitiuā et legē naturalemdatur diſcrepātia. ſeruāda eſt lex. ſeu equitasnaturalis in foro aīe. niſi lex poſitiua ex aliqͣiuſta ⁊ vera cauſa diſponat cōtra illā. l. naturalem. tūc enī nō eſteqͥtas naturalis ſeruandaExemplū huius vltime regule ponit panor.qn̄ qͥs eſt obligatus ad debitū de iure naturalitm̄ quale eſt qd̓ debet̉ ſeruo. Nā ſeruus nō obligat̉ alicui. nec aliqͥs ſibi niſi naturaliter. vtin. l. naturaliter. ff. de cōdi. inde. Nā qͣꝫtū adius naturale attinet. oēs hoīes equales ſunt.ideo Inno. dicit ꝙ tale debitū eſt ſoluenduꝫin foro cōſcientie. Ita ꝙ de tali nō p̄t inde fieri elemoſina ꝑ obligatū. Scd̓o. iſta q̄ſtio deciditur ꝑ regulā p̄cedentē. Nā licꝫ ius poſitiuūtali debito naturali nō aſſiſtat. tn̄ nō tollit obD ij