lium alterius. an̄qͣꝫ tu miſcereris ei. poterꝭ habere illā alteraꝫ. Si vero tenuit poſtqͣꝫ a te funcognita nō poteris ſcd̓am hr̄e. Eo ꝙ ꝯpr̄ eiꝰfactus es. Si aūt alia mulier tenuit filiū vxoris tue. quē de alio viro habuit. Illa mulier ēꝯmater vxoris tue. ſed tua nō Siue illa tenuerit anteqͣꝫ inter eos eſſet carnalis copula ſiue poſt. Ideo potes illā habere. Et ſil̓r filiꝰ tuus quē de alia genuiſti ſi ab aliquo ſuſcipiaturtunc ſuſcipiens eſt ꝯpr̄ tuus non autē vxoristue. vnde ſi cāus tue mortis euenerit. ſuſcipiens poſſet contrahere cum illa que fuerat tuavxor. Ratio aūt p̄dictoꝝ ẜm rich. vbi ſupra ēqꝛ ⁊ ſi qͣꝫtum ad contrahendū ꝯprnitatem. coniuges inter quos ꝯſumatū eſt mr̄ium cōicēt ſibi ſuas actōes. nō tn̄ ſuas paſſiones qꝛ hͦ induceret nimiū onus ⁊ ꝑiculoſū mr̄ionio. Et dicitur quis cōicare actōes ſuas. qn̄ ille tꝫ aliquāꝑſonā. ⁊ hanc cōicat alteri ꝯiugum carnalitercognito. Pati vero d̓r. qn̄ eius filius ab aliotenetur. vn̄ tenens filiū vxoris mee quē huitexalio viro. eſt compr̄ vxoris mee. ⁊ nō meuſIdem econuerſo. vn̄. ꝟ. Que mihi. vel cuiꝰ.mea natū fonte leuauit. hec mea cōmater fierimea non valet vxor. Si qua mee natu. nō exme fonte leuauit. Hanc poſt fata mee nō ind̓vetabor hr̄e. Ambos ꝯpr̄es facit actio paſſionunquam. ¶ Quero. an hmōi cognatio ſpūalis contrahatur cū ꝯcubina. Vonē exemplūhn̄s ꝯcubinā leuauit pueꝝ de ſacro fonte. nuquid cōcubina ſua efficiatur cōmater ꝑntibꝰbaptizati. ſicut dicimus in vxore. Rn̄. panor.in. c. martinus extra. eo. de mente archi. ⁊ io.an. concludit ꝙ non. Et d̓t ꝙ hec eſt cōis opinio. ne iſta cognatio ſpūalis. ad illicitum coytum extendatur. ¶ An aūt iſta cognatio extēdatur ad filiū illegitimum ip̄ius leuantis ſeubaptizantis. Doc. dicunt ꝙ ſic vt refert pan.vbi ſupra. Et videtur te x. in. c. fi. extra eodeꝫ¶ Utrū ille qui baptizauit aliquā poſito ꝙ ſitlaycus vel in minoribꝰ ordinibꝰ poſſit contrahere cum illa. Rn̄. nō qꝛ eſt eius filia ſpiritualis extra eod̓. nedum li. vi. Similiter nec illequē preſbiter baptizauit. poteſt ducere filiuꝫcarnalem ip̄ius preſbiteri extra eodē. ca. fin̄.nec filius preſbiteri poteſt illam ducere quāpreſbiter ille baptizauit. Et idē pe criſmanteſeu ꝯfirmante dicendum per predicta.Sed queritur de. q. notabili ⁊ quotidiana.¶ SPone vt in predicto cāu laycus aliquē baptizauit in neceſſitate vel mulier ſine aliqͣ ſolennitate. Poſtmodū p̄dicti putantes talē nō eēbaptizatū iterato faciunt eū rebaptizari. Eadem qō fieri poſſet de expoſito qui bis baptizatur aut ignoranter. aut ſcienter. An in iſta ſecunda rebaptiztōe contrahat̉ hmōi cognatioſpūalis. rn̄. So. huius. q. dependet ex alia. q.vꝫ an hmōi. ſcd̓o baptizati vel ꝯfirmati de nouo accipiant̉ caracterē. Et ſi ſic. tunc de nouocontraheretur cognatio ſpūalis. al̓s. ſecꝰ. Nātan. vt recitat gl. in. §. quod vero. lxviij. diſti.dicit. ꝙ ſi milies quis ordinet̉ p̄ſbiter. tot p̄ſpiterales ordines recipit. Idē d̓t de bapti ſmo. Aliter em̄ quo fieret iniuria ſatr̄o. de cō.diſt. iiij. oſtendit. vel qūo diceret̉ quibis bartizari. vt de conſe. diſt. iiij. qui bis. ⁊. c. eosItem cū dicatur accedit verbū ad elementū⁊ fit ſacr̄m .i. q. i. detrahe. ergo quotiens dicūtur verba illa ⁊ apponitur elementū. ſit nouūSed gl. ibi tꝫ ꝯͣrium dicens ꝙ ibi nonſacr̄m.iteratur niſi vnctio exterior. Et hanc ꝯpi. dic̄gl. ibi eſſe veriorē. gl. tn̄ in. c. ij. de apoſta. vr̄ tenere opinionē tan. panor. tn̄ ibi d̓t goſ. tener̄ꝙ ex iteratōe nō imprimitur nouus caracternec in veritate offuſcatur primū ſacr̄m. ſeu caracter iam impreſſus. Sed offuſcatio ſeu īiuria fit quo ad aīm facientis. qꝛ qͣꝫtum in ſe fuit intulit iniuriam ſacramēto. Et tenēdo iſtāopinionē q̄ vr̄ verior. nulla cognatio ſpūaliscontraheret. al̓s ſecus ¶ An aūt lauantes criſma poſt confixmatōꝫ contrahant cognationēſpūalem. Rn̄. nō. Ex quo nō interfuerūt ī actu confirmatōis ⁊ confirmatus nō eſt leuatꝰ ꝑip̄os. ¶ Utrū filij duoꝝ ꝯpatrū poſſint matrimonialiter copulari. Rn̄. ſic. Siue ſint genitian̄ ꝯpr̄nitatē. ſiue poſtea. excepta ſolū illa perſona. ꝑ quā ꝯpr̄nitas eſt contracta q̄ nunqͣꝫ poteſt copulari alicui filioruꝫ ſui patris ſpūalis.xxx. q. iij. ſuꝑ his ⁊ extra. e. c. i. niſi ꝯſuetudo eccleſie q̄ſcandalum generaret. aliter ſe hr̄et. vt.d. c. i. De hoc dictū eſt ſupra. Impedimētūprimo. Et nota ẜm richar. vbi ſupra ꝙ nō ſolum eſt attendenda conſuetudo eccleſie proprie. ſed etiā metropolitane vel aliarū circūpoſitaꝝ. Idem tenet gl. in. c. ſuꝑ. eo extra eo.¶ Quid ſi quis poſt ſponſalia de futuro ⁊ iuratatꝫ ad haptiſmū filiū ſponſe. An diſſoluātſponſalia. Rn̄. ẜm hoſt. ꝙ ſic. Sicut ⁊ propteraffinitatē ſubſecutā. idem direc.¶ Queritur de. q. notabili. Maritus poſt cognitōꝫ carnalē vxoris leuauit puerū de ſacrofonte. Ita ꝙ vxor eſt effecta mater ſpūal̓ ip̄ius. Deinde morit̉ maritus. ⁊ illa tranſit ad ſecunda vota. Et ex ſcd̓o marito hꝫ filiam. an illa poſſit contrahere cū illo puero. Rn̄. Ge. ī. c.nedum eo. t. li. vi. reſert do. an. tenuiſſe bononie. cū de facto iſta. q. ibi accidiſſet. ꝙ ſic. quiaiſta ꝓhibitio eſt ex orbitans. ⁊ nō reꝑitur ext iij