ohannis que incipit antique .ſ. ſponſalia depn̄ti nō diſſolui ꝑ receptōꝫ ſacri ordinis. ꝑ. c.te. el. ij. de ꝯuer. coniu. Et ſi dicerem conex ꝑtrariū. iam non eſſet equalitas. qꝛ iam dupliciremedio poſſet vir diſſoluere ſponſalia. ⁊ mulier vnico. qꝛ ꝑꝑ fragilitatem ſexus mulier ordines reciꝑe nō p̄t. ⁊ ſic hēs cāum in quo ſacerdos p̄t hr̄e vxore. Secus tn̄ eſſet dd̓m. ſi eſſētſolū ſponſalia de futuro. qꝛ tūc ꝑ ſuſceptōꝫ ſacri ordinis diſſoluerentur. ¶ Que ſunt illa qimpediunt mr̄ium ꝯͣhen̄. ſed tn̄ nō dirimūt cōtractum. Rn̄. Primo qd̓ ſunt duo p̄dca in. v.ꝟ .ſ. ꝓhibitio eccleſie ⁊ tp̄s feriatū. Itē ſuntquedā crimīa. de quibꝰ hr̄. jͣ. Impedimentuꝫviij. Itē impediunt mr̄ium ꝯͣhen̄. ſponſalia. q̄ſunt prius cū alia ꝯͣcta de qͦ. jͣ. ſponſalia. Iteꝫcatheciſmus. de qͦ. jͣ. impedimentū. vi. Itē impedit votū ſimplex. de quo. jͣ. impedimentumquarto. ¶ Utrū aliqͣ cōſuetudo impediat matrimoniū ꝯͣhen̄. vl̓ dirimat ꝯͣctuꝫ Rn̄. panor. īca. ſuꝑ. eo. de cogn. ſpū. ꝙ aūt ꝯſuetudo habilitat al̓s inhīles ꝑ ius canonicū. puta vt ī tertio gradu poſſit mr̄ium ꝯtrahi. vl̓ vt frater poſſit contrahere cū ſorore ſpūali. ⁊ non vꝫ cōſuetudo. ⁊ vr̄ tex. in. d. c. ſuꝑ. eo. Idētꝫ hoſt. quaſi ꝯſuetudo nō ſit rationabilis. cū ſit ꝯͣ omneꝫhoneſtatē. ex qͦ infertur ꝯſuetudinē a papa nōapprobatā non poſſe tollere impedimentumpublice honeſtatis. qꝛ nō vꝫ ꝯſuetudo ꝯͣ honeſtatē eccleſie. vt in. c. cū decorē. de vi. ⁊ hon̄. cle.aut ꝯſuetudo inhilitat al̓s habiles. vt in filijſduoꝝ ꝯpr̄um. ꝑ quoꝝ ne utrū deuentū ē ad cōpaternitatem. ⁊ tunc. aut hꝫ ſolū ꝯſuetudo. vtimpediat. nō vt dirimat. ⁊ vꝫ ar. d. ca. ſuꝑ eo.Aut hꝫ vt diſſoluat̉ coniugiū. ⁊ ſi ad tp̄s. valꝫvt d̓t innocē. in. d. c. ſuꝑ eo. Nā peccarēt ꝯͣhēdo ꝯͣ ꝯſuetudinē patrie. xxx. q. v. c. aliter. Authꝫ vt diſſoluatur in ꝑpetuū. Et ſi eſt approbata ꝑ papā. ſalcē tacite. vꝫ vt ꝓbatur in. d. c. ſuper eo. ẜm lecturā. hoſt. Aut nō apꝑer de approbatōe pape. ⁊ vr̄ hoſti. velle ꝯſuetudineꝫ n̄valere. d̓t em̄ cāum. d. c. ſuꝑ eo. nō eſſe extendendū. ſꝫ panor. putat oppoſitū. vbi cū ꝯſuetudine ꝯcurrit ſcandalū. Un̄ ſic̄ papa p̄t ius diuinū interp̄tari. ⁊ addere. ⁊ diminuere. vt no.inno. in. c. q̄ in eccleſiaꝝ. de conſti. vt dictuꝫ ēſupra. Conſuetudo. ita ⁊ ꝯſuetudo. vt no. idēinno. in. c. fi. de conſue. itē videmus ꝙ ꝯſuetudo. q̄ generat ſcandalū inhabilitat queꝫ admr̄imoniū ſpūale. vt in. c. cū olim. de cle. ꝯiu.ergo pari rōe dꝫ poſſe inhabilitare ad mr̄imo/niū carnale. ad hͦ fac̄ qd̓ no. gl. in. d. c. ſuꝑ eo qͣeſt ſingularis. ꝙ ſi in aliqͥ loco eſſet hodie conſuetudo. vt in quinto gradu nō poſſit contra-hi matrimoniū. ⁊ ex ꝯͣctu generaret̉ ſcandalūꝙ nō valeret mr̄imoniū. lꝫ. c. nō dꝫ. de ꝯſang.hoc ꝑmitat. ⁊ p̄t eſſe dupl̓x rō. Prima. qꝛ hicconſuetudo concurrit cū iure antiquo. nec cēſetur ſublata ꝑ ius nouū. ex quo nō reprobat̉ꝑ illud ius. ⁊ ꝯcurrit ſe cū ſcandalū. Scd̓a ratio colligitur ex p̄dictis. qꝛ ꝯſuetudo cōtinēsin ſe ſcandalū ex p̄teritōe. p̄t inhīlitare al̓s hahiles. ſed vbi a prīcipio nullū fuiſſet impedim̄tu. tunc ſolū ſcandalū ſuꝑueniens non poſſetdiſſoluere mr̄imoniū. vt d̓t gl. in. d. c. ſuꝑ eo.quā notabis. qꝛ ꝑꝑ ſcandalū non eſt recedendum a veritate iuris diuini. vt in. c. ij. de oꝑ.no. nū. hec panor. in. d. c. ſuꝑ eo. Vide al predicta q̄ notat idē panor. poſt gl. in. c. qd̓ ſuꝑ. deconſan. ꝙ conſuetudo inhīlitans p̄t eſſe rōabilis. hilitans vero nō. qꝛ prima eſt inductaad caritatē ampliandā. vt hoīes potius ꝯͣhantcū extraneis. qͣꝫ cum conſangumneis. Sed inſcd̓o cāu ꝯſuetudo eſt contra bonos mores. ⁊contra bonū caritatis. eo ꝙ relaxat ꝓhītioneꝫinter ꝯſanguineos. Conſuetudo aūt ꝯͣ ſtatutum. vl̓ legē nutrientē bonos mores. nō valetvt in. c. fi. de ꝯſue. ⁊ no. bar. ī. l. omnes popult.ff. de iuſti. ⁊ iure. opīo tamen hoſtiē. vr̄ cōior ⁊ſecurior. vt d̓t aſten. li. viij. tit. xviij. dicens. ꝙBer. ſibi ip̄i aꝑte ꝯͣdicit in duabꝰ ſuis gl.ſ. ī. c.i. ⁊ ī. c. ſuꝑ eo. de co. ſpi. nā in. d. c. i. d̓t ꝙ ſi ſitconſuetudo. ꝙ ſi fiat ꝯͣriū eius generet̉ ex horſcandalū. non tn̄ dirimeret ꝑꝑ hoc matrimoniū iā ꝯͣctū. in. d. aūt. c. ſuꝑ. eo. d̓t ꝙ ſi ſit ſcandalū magnū alicubi. ꝙ tales cōiugant vel remaneant ꝯiuncti nō ſoluꝫ impediet̉ inter eoscontrahi matrimoniū. ſed ec dirimeret̉ iamcontractū Sed aſten̄. d̓t. ꝙ magis eſt ad aſſentiendū prime gl. ⁊ hꝰ opi. eſt Hu. ⁊ Goſ. Proqͣ facit ſingulare dictū hoſt. ꝙ tollerabilius eſtaliqͦs ꝯͣ ſtatuta hoīum copulatos dimittere ſil̓qͣꝫ ſic coniunctos contra ſtatuta dei ſeperare extra de teſt. lꝫ. Pro hoc ec facit ſingularis teorica dc̄ti ho. ꝙ vbicūqꝫ mgr̄i ꝑ ſuas gl. mr̄imonium ſoluunt. nec ius expreſſum adducūt. ſi inueneris aliquē doc. ſcribentē ꝯͣrium .ſ. mr̄iumnō debere diſſolui. ſeq̄ris eum. Ad hoc facit qd̓notat panor. in. ca. ſi vir. de co. ſpi. ꝙ vbi agit̉de mr̄io ſuſtinendo. ſingularis opinio eſt preferanda cōmuni. Qd̓ bene notabis. niſi comunis opinio haberet quaſi textum pro ſe.In alijs autem vbi doc. in aliquo articuloſunt varij ſequenda eſt opinio humanior. ideſt rationabilior. ⁊ equior. Si vero vtraqꝫ opinio eſt rōabilis. eſt ſequen̄ plurimorū iudicium ẜm hoſt. ⁊ Ber. Ad hoc bonus tex. in ſil̓ixix. diſt. in canonicis.