cit aliquid ad locū inſolitū. ⁊ ꝑ quē nō conſueuit quis tranſire. non tenet̉ clamare vt in. l. ſiputator. ff. ad. l. acqui. al̓s ſecus. Et vide ip̄mpanor. de hoc. in. c. fi. e. t. vbi dicit ꝙ clamateſſub miſſa voce. vel poſt cāum ꝯtingentē nō excuſantur Et in hoc peccant plurimū ruſtici ducentes mulas. Nam poſt ꝑcuſſionē dicunt.Caue. Nam debent p̄monere ita tempeſtiue⁊ fortiter clamare vt ille quibꝰ iminet ꝑiculūpoſſint p̄uidere ⁊ fugere.¶ Tertiadecima. Quid de eo qui videt exercitu venientē ad obſidēdū caſtrū. ītruſit ſe intra caſtrū. ⁊ cū impugnaret̉ ab aduerſarijs. ⁊qͣſi neceſſitate ineuitabili ꝯpulſus nō valensfugere aliquem interfecit. An ſit irregularisgl̓. in. ca. de his. l. diſti. dicit ꝙ eſt irregularisqꝛ iſta neceſſitas fuit euitabilis. qꝛ poterat exiuiſſe caſtrū an̄ aduentū inimicoꝝ. Et iō quiapoterat p̄cauere. ne in talem neceſſitatē incideret ei imputatur. ⁊ hͦ limitat rod̓. vt recitataſten. li. vi. t. xiiij qn̄ ꝓpria voluntate ſe ingeſſit in illud caſtru. Secus ſi domiciliū vel res ſus ibi habuiſſet. qͣs ſeruare volebat qꝛ tunc ſineceſſitate ineuitabili occidat nō eſt irregularis. Et hoc ꝑ primam regulam.¶ Quartadecīa. Quid de puero qͥ veſicā porc IMatā ⁊ fortiter frangens. ⁊ teremotu preſmuans pauefacta abortit. An ſit irregularis.Dici pōt ꝙ nō. ⁊ idē vr̄ dd̓m de hoc. ſic̄ de cāuIupra poſito. q. xi. Nec quelibet cā debet attendi ad hoc vt quis ſit iregularis. vt notat gl. in.d. c. de cetero. ⁊ ibi pano. d̓t. ꝙ appellatōe cāeintelligimus de ꝓpinqua. nō de remota.; ⁊ cāxipinquā imputatur. ⁊ nō remota. Pone exaplū in remota. Feci feneſtrū in domo. Aliqͥs ſponte ſe p̄cipitauit de ea. Ego ſuꝫ cā remo. nec ſum in aliqua culpa ¶ Sed cā ꝓpinqͣſuit fatuitas illius ſe p̄cipitantis. Similit̓ fa. nō ideo qꝛ fac̄ culteliū eſt homicida. Si tn̄ijmo nocendi fec̄. ⁊ minorē diligentiā adhilvt. tunc ꝯſiderat̉ cauſa remota ẜm gl. ibi.Sꝫ quis diſpenſabit circa hmōi homicidasn. pan. in. c. ad audientiā. e. t. d̓t ꝙ cū homia voluntario nunqͣꝫ diſpenſat̉ in aliqͦ ordīeapa tn̄ poſſet diſpenſare. lꝫ gl. in. c. ſic̄ digum extra. e. videat̉ tenere ꝯtrariū. ⁊ ꝓ ea fai. qꝛ irregularitas tanta ex homicidio volūjo vr̄ de iure diuino iuxta illud. Non edifihis mihi templū. Sed papa non diſpenſatgē diuinā. xxv. q. i. ſunt quidā. ſed hoſt. inca. fic̄ dignū. ⁊ cōiter doc. vt recitat panor.tūt oppoſitū. dn̄tes ꝙ iura dn̄tia. ꝙ cuꝫ horida nō diſpenſat̉ debent referri ad difficult.xiij. qꝛ de difficili diſpenſat̉. tn̄ papa diſpenſare poteſt ſi vult. qꝛ vt̄ ſibi ꝑmiſſum a lege diuina. vt notat̉ in. c. ꝓpoſuit. de conceſ. prebē.Item in veteri teſtamento reꝑitur diſpenſatum cū phinees nopote Aaron. qui comiſerat duplex homicidiū. Et poſtea fuit ꝑmiſſuꝫminiſtrare diuina. Itē pau. apo. fuit homicida. ⁊ tn̄ poſtea miniſtrauit. ⁊ aſſumptus fuitad apl̓atū. vn̄ preſumēdū eſt deū voluiſſe vt etiā vicarius ſuꝰ poſſit ex cauſa diſpenſare hecpanor. in. d. c. ſicut dignū. ⁊ ex dictis panor.videtur elici. ꝙ etiaꝫ dato ꝙ irregularitas ſitde iure diuino tamen papa pōt diſpenſare excauſa. Et ſic habes ꝙ papa pōt diſpenſare excauſa contra ius diuinū. idē tꝫ panor. in. c. pervenerabilē. qui filij ſint legittimi. vbi ex dictis io. an. elicit ſingularē teoricā ꝙ nullibi expreſſe ꝓhibet̉. ꝙ papa ex cā nō poſſit diſpenſare in gradibꝰ diuina lege prohibitis. Quo tamen ad irregulatitatē. an ſit de iure diuino l̓poſitiuo. panor. in multis locis tenet ꝙ eſt deiure poſitiuo. qꝛ eſt pena. ⁊ hoc idē vn̄r ſentīrecōiter doc. Cū homicida aūt caſuali in ſacrꝭ ordinibꝰ. ſolus papa diſpenſat vt notat hoſtien.in. d. c. ad audientiā. idē panor. ibi ꝑ. c. ꝯtinebatur. e. t. In minoribꝰ aūt pōt ep̄us ſuo iur̄diſpenſare. ⁊ ꝓ hoc facit tex. m. d. c. ad audientiam. ibi poteris concedere. vt minoribꝰ ⁊cͣ.Et hoc intellige in homicidio caſuali vbi īteruenit aliqua culpa. ſeu negligentia. Nā ſi nl̓la culpa fuiſſet de iure cōi iſte ꝓmoueret̉. qͥanullam irregularitatē incurreret ẜm primuꝫintellectum gl. in. c. lator. e. t. quem approbatpanor. ibi. Et pro hoc facit lr̄a ibi. libere ꝑmittas. Nam non libere promouent̉ ſi egeret diſpenſatione. ¶ Quid ſi quis flebotomat aliquē cā medicine. ⁊ inde ſequatur mors. Anſit irregularis. Rn̄. ẜm. ꝟ ꝟ. ſi inciſor erat peritus artis. ⁊ adhibuit diligentiā debitā. nontenetur in aliquo. Similiter ſi incidendº nonhabet ꝯſuetā diſpōem membrorū vel neruoꝝvel venarū. ⁊ ꝓpter inciſionē morit̉. nō tenet̉in aliquo inciſor ẜm inno. ſi in hoc nō errauitpropter ſuā inexperientiā. nō eſt irregularꝭ. potius em̄ caſu qͣꝫ culpa ī hmōi preſumit̉ morsaccidere. xxiij. q. v. de occidēdis. Secus vbi ꝓpter imperitiam accidiſſet vel ꝓpter negligentiam. ⁊ iō phiſici ⁊ cirugici. ſi erant periti ī arte. ⁊ nihil de ꝯtingentibꝰ omiſſerunt. ⁊ habētſuꝑ hoc probabilē ꝯſcīam. non ꝓhibent̉ a ꝓmotione. qͣꝫuis mortui ſint infirmi. Secº autquando ſunt imperiti vel negligentes circa īfirmos. ⁊ ex hoc probabiliter credunt. vel dubitant infirmos mortuos. vel membris. d̓ ꝑditos. qꝛ ſunt irregulares. extra de eta. ⁊ qua.r iiij