teſt legari ſi de natura feudi eſt ꝙ vaſallus ſeruiat in ꝓpria ꝑſona. Et in tali nō ſuccedit cl̓icus. etiā ſi ſit filius ẜm hoſti. Si vero ſit paternam ⁊ ꝑpetuū. tunc poteſt pro aīa legari. niſiconſuetudo repugnet. Nota ẜm hoſtien. ꝙ liba antiqui nō hn̄t in illa lege imꝑialem de ꝓhi. feu. ali. per federi. vbi de hoc d̓r. illā clauſulam .ſ. ꝓ aīa iudicare. vn̄ vel illud verbum remoue vel intellige ꝙ eſt ꝑſonale vel temporale vel etiā qn̄ ſit in fraudē. Et de hoc qd̓ d̓t ho.ꝙ tꝑale feudū nō pōt alienari. Secus ſi ꝑpetuum. qꝛ tunc alienari poteſt. ⁊ in mortuarioeccleſie dari. Panor. in. c. ex ꝑte. de feu. ap ꝓbat hoc dictū. et d̓t ꝙ hoc nō reꝑitur ibi ab aliquo reprobatū ¶ Quid ſi vaſallus cōmittatcrimen leſe maieſtatis contra principem propter quod publicātur oīa bona ſua. nunquidad principem ꝑuenient bona feudalia: Rn̄ditguil. dur. ꝙ ius in re qd̓ ꝯpetebat vaſallo ſcꝫvtile dn̄iuꝫ ꝑueniet ad principem. Sed directū dn̄ium apud immediatuꝫ dn̄ꝫ remanebitQuia vero nō decet principem ꝓfeudo ẜuire nec ꝑ ſe. nec ꝑſubſtitutū princeps p̄tiū recipiet ꝓ extimatōe vtilis dn̄ū̓. Dn̄s vero immediatus recipiet ꝑtē aliā p̄tij pro directo dominio. ff. del̓. ij. qui ſoliduꝫ. §. i. Fiſcus em̄ pōtvendere rē quā cū alio hꝫ cōeꝫ reſtituēdo alteri pro rata pretij ꝑtē. C. de cōi. re. al. l. ij.¶ Nunquid ob delictuꝫ pr̄is filius ꝑdat feudū. ſi tale fuit delictū propter quod pr̄ ꝑderetfeudū. Rn̄. goſ. dicit ſtandū ꝯſuetudinibꝰ locorum ⁊ ꝯſtōibꝰ feudoꝝ Dy. in regula nō debet d̓t ꝙ aut feudū eſt pr̄nū ideſt qꝛ hūit originē in ꝑſona pr̄is. Et tunc filius priuat̉ iurefeudi. Aut eſt a genere vlteriori. ⁊ tunc ſecusEt cū hac opīone tranſeunt. io. an. ⁊. d. an. inca. ex parte. de feu. Sed panor. ibi plenius diſtinguit. Iuxta no. ꝑ bar. in. l. cū qui. ff. de interdic. ⁊ in. l. vt iuriſiurādi. §. ſi liberi. ff. de oꝑ.li. ꝙ aut pater cōmiſit delictuꝫ ꝑꝑ qd̓ directevenit priuandus feudo. vt qꝛ alienauit feudūvel cōmiſit delictū contra tenorē iuramēti Ettunc nocet filio etiā ſi ꝓceſſit a genere vlteriori. ar. in. l. i. ff. ſi quis ali. te. ꝓhi. ⁊ in. l. cū ratio naturalis. ff. de bo. ꝓſcrip. vbi patet. ꝙ delictū vnius nocet omnibꝰ ꝓximioribꝰ qͥ ſuntinferioris gradus. vn̄ ſi quis interfecit ꝯſanguineū cui debet ſuccedere ab inteſtato. fiſcusoccupat hereditateꝫ nec veniunt alij ꝯſanguinei. qui ſunt inferiores in gradu. vt in. d. l. cūratio. ⁊ quod ibi notatur. Si aūt nō eſt tl̓e delictū ꝓpter quod dn̄s priuetur. directe feudo. ſed ꝑ quandā ꝯſequentiā. puta qꝛ eſt dānatus ob aliquod bn̄ficiū. Ita ꝙ bona veniantpublicanda. Et tunc ꝓcedit diſtinctio Dyn.Nam ſi feudū eſt paternū nocec filio. Secuſſi eſt a genere vlteriori. Et nota ꝙ eadē queſtio pōt formari in iure pr̄onatus. Nun quidpublicatis oībꝰ bonis. ꝑdant filij ius pr̄onatꝰquod deſcendit a ſuis antiquioribꝰ. Uide gl.notabilē. xvi. q. vij. filijs que tractat. nunquidiudex ſecularis poſſit priuare laicū iure pr̄onatus eccleſie. Et nunquid veniat cū vniueruerſali publicatōe bonoꝝ. vide etiā bonā glo.in. c. ſatis ꝑuerſum. lvi. di. que dicit. ꝙ licetpater comiſerit crimē leſe maieſtatis ex qͦ filij efficiuntur infames. C. ad. l. iuli. maie. l. qͥſquis. Filij tamen clerici nō incidunt in infamiā. Et ꝑ ꝯn̄s nō debent perdere bona qd̓ no.¶ Vltimo queritur de. q. quotidiana. Poneꝙ vaſallus alienauit feudū irrequiſito domino ſuo. ſed appoſuit clauſulā. Saluo iure dū̄iNunquid iſte nihilominus ꝑdat feudū. panor. vbi ſupra dicit Bal. x. colla. que ſit cauſabene. aīt. c. i. tenere ꝙ ſic. qꝛ factū ſubſequenſeſt contrariū ꝓteſtatōi. Ad hoc. c. ea. te. de iureiur. Secus d̓t ſi adieciſſet hec verba ꝙ necaliter. nec alio modo alienare intendit. quodnota Oꝑantur ergo hec verba. ꝙ dn̄o ꝯͣdicēte nō videatur facta alienatio hec panor.Ides Utrum oēs teneant̉ hr̄e fideꝫexplicitā .ſ. An quilibet teneatur crededere ſeu ſcire oēſ articulos fidei explicite. Rn̄. ẜm dir. li. i. ꝙ eſt quedā fidei mēſuraad quam quilꝫ tenet̉. ⁊ que ſufficit ſimplicibꝰet forte omnibꝰ laicis .ſ. qꝛ oꝫ quēlꝫ diſcernētem ⁊ maxime adultū ad fidē accedentē credere ꝙ deus eſt. ⁊ ꝙ eſt punitor oīm malorū⁊ remunerator oīm bonoꝝ. Alios aūt articl̓oſſufficit ꝙ credat ſimpliciter ⁊ implicite .i. ꝙcredat verū eſſe. quicquid credit eccleſia catholica. Sed hanc menſurā debent clerici excedere. maxime prelati. ⁊ quicunqꝫ habent curaꝫanimarū. Nam tenentur ſcire explicite ⁊ diſtincce omnes articulos fidei qͥ ꝯtinentur inſimbolis. Credo ⁊ quicunqꝫ vult ⁊ in conciliogenerali edito. xxxvi. di. c. i. ij. ⁊. iij. Ep̄i ꝟo tenentur plus ſcire. vt. ſcꝫ. ſciant circa predictaopponere ⁊ rn̄dere ⁊ hereticos ꝓſequi ⁊ confutare. extra de hereti. excōicamus ei. primo.Sꝫ qͥd prodeſt laicis fides īplicita. Rn̄. dire.vbi ſupra ꝙ ſi talis rōe naturali dicat ꝙ pat̓maior eſt filio vel prior vel ꝙ tres perſone ſūttres res diſtincte abinuicē vel aliud ſimile dūmodo ſic credat. qꝛ credit eccleſiā ſic credere⁊ ſuā opinionē fidei eccleſie ſupponat nec ſuum defendat errorē. ſed paratus ſit credere. ſicut credit catholica eccleſia. nunqͣꝫ hereticus