obſequiū ab vxore exhibitū. Sed ꝯͣtra p̄dictavidetur glo. in. l. ſic̄ patronus. ff. de oꝑ. li. quevult vxorem oꝑari viro. Sed ꝙ mulier poſſitfacere elemoſinā qn̄ eſt lucroſa ⁊ ſic nō lucrari viro tenent theo. ac etiā ſumiſte. Pro concordia tn̄ poteſt dici. ꝙ ſi mulier habet dotemſufficienteꝫ ꝓ oneribus ſupportandis. tūc adhibita debita adminiſtratōe domus. qd̓ lucrabitur cedet lucro ſuo. Si aūt nō hr̄et dotē velſi hr̄et. ſed nō ſufficientē ꝓ oneribꝰ. tūc credoꝙ debeat laborare viro vſqꝫ ad ſupplementuꝫonerum. De eo aūt qd̓ ſuꝑ erit poterit facereelimoſinā. qꝛ cedit lucro ſuo. ⁊ non mariti. Etſic intellige gl. d. l. ſicut .ſ. qn̄ vxor nō hꝫ doteꝫvel nō ſufficientē. Et ita vr̄ intelligere. hart.dictā. gl. ī. l. gaio. ff. de ali. le. vide etiaꝫ ad p̄dicta ſingularē limitatōꝫ quā dat. aſten. li. v. tit.xxvi. ẜm guil. de mili. ꝙ aūt de rebus illis vxor ſe ip̄am ſuſtentet ⁊ viꝝ. aut ſuꝑhabundat.In prīo caſu nō p̄t de his q̄ lucrat̉ facere elemoſinā ſi ſubtractio ſuſtentatōis viri dꝫ indeſeqͥ. qꝛ magis tenet̉ viro. qͣꝫ alij. ſcd̓o ꝟo caſupōt etiā viro inuito. De rebꝰ quoqꝫ viri. vt d̓pane. vino ⁊ hmōi. q̄ d̓ approbato more ſolētad diſpenſatōꝫ vxorꝭ ꝑtinere. pōt ⁊ dꝫ elemoſinas facere moderate tn̄. ⁊ ẜm facultates viri ⁊ maiorē ⁊ minorē multitudinē ⁊ neceſſitatem pauꝑū et dꝫ ſibi formare ꝯſcīam ꝙ n̄ diſpliceat viro lꝫ aliū ꝓhibuerit. qꝛ qn̄qꝫ ꝓhibētvt tꝑent vxores. nō a toto ſed ab exceſſu. pōtec̄ ſibi formare ꝯſcīam ex miſeria pauperꝭ cogitans ꝙ ſi maritus videret illū placeret ei ꝙſibi fieret elemoſina. Si aūt oīno ſibi dictatꝯſcīa. ꝙ viro diſpliceat deponat eā ſi pōt. ⁊ ſinon pōt deponere. non debet dare hoc dico niſivideret eū indigentē ad mortē. ⁊ qd̓ dixi de rebus viri etiā intelligas de rebus dotalibꝰ. naꝫillaꝝ dn̄ium penes viꝝ eſt. C. de iu. do. in rebus. Addit etiā gl. ray. ꝙ ſi etiā mulier latenter moderatas det el̓eoſinas ꝓſe. ⁊ viro ſuovtiliter gerendo cōe negotiuꝫ nō peccat qͣꝫuiscrederet ꝙ viro diſpliceret ſi ſciret. Et ſufficitin hoc caſu. ꝙ nō veniat ꝯͣ ꝓhibitionē mariti⁊ ꝙ eum non ſcandaliſet. ⁊ pe. de palu. in. iiijrecolligendo hanc materiā d̓t ꝙ in ſeptē caſibus vxor pōt facere elemoſinā. Primo ſi habet bona parafernalia. ſcd̓o ſi eſt lucroſa. cuꝫ limitatione tn̄ antedicta. tercio. de pane ⁊ vino⁊ alijs cōibꝰ. qͣrto. ad euitandū dānum viri ſic̄fecit abigail primi. re. xxv. Unde ſi ꝑ negligētiā. vel malitiā viri videt iminere ꝑiculū. ip̄apoteſt obuiare. quinto. ſi vir ſit fatuus. tūc em̄diſpoſitio domus ꝑtinet ad vxorē. niſi ꝑ ſuperiorē aliter fuerit ordinatū. ſexto. ſi vir abſce-dens non poſuit aliū diſpenſatorē domus ſueſeptimo. ſi ꝑegrināti vir expenſas taxatas dederit. ſi vxor vult ſibi ſubtrahere p̄t dare pauperibꝰ. ¶ Nunquid aūt filiuſſa. poſſit facereelemoſinā. reſpon. ẜm rai. Si hꝫ peculium caſtrenſe vel qͣſi pōt. Nā qͣꝫtuꝫ ad illud paterfa.cenſetur. ff. ad mace. l. i. De peculio vero ꝓfectitio ⁊ aduentitio pōt. ſi credit patrē ꝑmiſſurum aliter nō. qꝛ ꝓfectitium. ⁊ qͥcqͥd ex eo acquiritur patris eſt. Aduentitium vero patriseſt. qͦ ad vſumfruc. vt inſtitu. ꝑ quas ꝑſonasno. acqui. §. i. Si tn̄ eſſet in ſcholis de lnīa patris vel in ꝑegrinatōe poſſet de ꝓfettitio. ⁊ aduentitio elemoſinā facere. ar. ff. de in. ſi longiIdem ſi eſſet filius ſenatoris vel alicuius alterius dignitatis. vide de hoc ſupra Donatioprimo in principio.¶ Utrum ſeruus vel ancilla poſſint facere elemoſinā de rebus dn̄i. rn̄ſio. ẜm thom̄. in. iiij.diſti. xv. ſerui. ancille ⁊ famuli etiā qͣꝫuis ſintlibere conditionis nō poſſunt elemoſinas dare de rebus dn̄oꝝ ſine eoꝝ cōſenſu. niſi panē ⁊hm̄oi. q̄ nō inferunt ſenſibile nocumentum.Si etiā ip̄e famulus ſit diſpenſator reꝝ. nō tn̄ponitur diſpenſator quaſi poteſtatē aliquā inrem domini habens. ſed qͣſi tractans eā ad vtiſitatē dn̄i. de precio aūt ſui ſeruitij. conſtat ꝙpoteſt elemoſinam dareMancipatio. quid ſit. Dic ꝙ eſt relaxatio patrie poteſtatis corā iudice ꝯpetente. voluntate patris ⁊ voluntate filij concurrente. dicta ex eo. ꝙ extra manū ideſt poteſtatem patris ponitur filius. ¶ Hechn̄tur ex. l. non nudo. C. de eman. li. ⁊ qd̓ ibinota. ⁊ inſtit. qͥ. mo. ius pa. po. ſo l. §. p̄terea. etper hoc qd̓ dicitur voluntate filij concurrēte.bar. in. l. quidā cum filiū. de verbo. ob. dic̄ ꝙ filius non poteſt cogi emancipari. niſi ex cauſaibi. Et ſic̄ pater cogitur emancipare filiuꝫ excauſa. ita filius cogitur recipere. lꝫ aliter dicatgl. ⁊ male inſti. qui mo. ius pa. po. ſol. in fi. ⁊ īl. nec auus. C. de eman. li. ⁊ in autentico. quimo. natura effi. ſui. §. generaliterAn aūt requiratur preſentia emancipandi īactus mancipationis. rn̄ſio. de hoc eſt text. le.tubemus. C. e. vbi barto. ſumando illaꝫ. l. dic̄ꝙ parentes poſſunt emancipare filios abſentes impetrato reſcripto principis ⁊ eoruꝫ accedente conſenſu. Item infantes. ſed eorū cōſenſus non requiritur¶ Utrum aūt pater in aliqͦ caſu teneat̉ emācipare filium. rn̄ſio. ꝙ non regulariter. qꝛ patria poteſtas eſt inextimabilis. ff. de le. i. . filiuſſa. Similitel̓r nec filius poteſt compelli re