ꝑ manifeſtū dat̉ intelligi occultuꝫ .ſ. ipſe cōtēptus rōnis. Tercio mō. qn̄ qͥs bn̄ aduertit potū eſſe īmoderatū ⁊ inebriātē. ⁊ tn̄ magis vult ebrietatē incurrere. qͣꝫ a potu abſtinere. ⁊ talis ꝓprie dr̄ ebrius. ⁊ ſic ebrietaseſt peccatū mortale. ¶ Quid cū alicui infirmō dat̉ immoderatus potus vel cibꝰ cā medicine. Rn̄. ẜm tho. vbi ſupͣ. In hoc caſu nōeſt pctm̄. niſi det̉ vſqꝫ ad ebrietatē. qꝛ tūc eſtpctm̄ mortale. ¶ Ebrietas. vtrū excuſet hominē a pctō qd̓ cōmittit. Rn̄. ẜm Rai. ſi qͥsin ebrietatē incidit ſine culpa. ⁊ fit oīno alienꝰ a mēte. Certe excuſat̉. xv. q. i. ſane. Siaūt culpa ſua inebriatus ſit. dicūt alqͦ ꝙ excuſat̉ a tāto. ſed nō a toto. Alij aūt dicūt ꝙexcuſat̉ a toto ſi nullū hꝫ iudiciū rōnis. et hͦꝓbabilius ⁊ veriꝰ. ⁊ cōcor. cū hoc Ray. ⁊ iōexcuſat̉ penitꝰ ab eo qd̓ fecit ī oīmoda amētia. ſed nō a cā amentie ꝓ qͣ debet puniri.Ccleſia primo cōiter Eccleſia ſi fundata fuit in alieno ſolo qͥd fiet. Rn̄.ẜm Rai. ⁊ Hoſtiē. ſi dn̄s ſoli. laicuse at ⁊ hoc ſciuit ⁊ nō cōtradixit ſibi imputabit̉. ⁊ eccleſia libera remanebit. ar. liiij. diſ. ſiſeruꝰ. Si ꝟo ignorauit. eccleſia qͥppe remanebit cōſtructa ⁊ libera. nec efficiet̉ laico cēſualis ſꝫ ille tn̄ qͥ ꝯſtruxit tenet̉ dn̄m ſeruareindēnē. vel etiā ep̄s ſi ponēdo primariū lapidē. vl̓ poſtea in ꝯſecratione eccl̓ie fuit negligens .ſ. in exaīatione dotis vel māſi. Si ꝟoſolū erat alteriꝰ eccleſie vel collegij eccleſiaſtici. dꝫ ei reſtitui hͦ mō ꝙ eccleſia cōſtructafiet ſibi ſubdita q̄ ad ius patronatꝰ. xij. q. ij.apl̓icos. xvij. q. iiij. q̄ſti. ¶ Eccleſiam nemoedificare p̄t niſi auctoritate dioceſani. quidꝫ ponere primariū lapidē. crucē figere. ⁊ cimiteriū deſignare. ⁊ etiā petere dotē ſufficiētem aſſignari. ſine qͣ ꝯſecrari nō dꝫ. de cōſe.di. i. nemo. ⁊. c. placuit. Et hodie qͥdē ſuffic̄ꝙ aſſignet̉ ꝓ dote vnus māſus .i. vnū p̄dium ſufficiens ꝓ vno pari bon̄. to tal̓r liberū.extra de cēſi. c. i. ¶ Exempti nō pn̄t ꝯſtruereoratoria. ſiue eccleſias. vl̓ capellas in locisn̄ exēptis. ſine licētia dioceſanoꝝ. In locisāt exeptis non pn̄t exēpti p̄dicta facere. niſidelcētia vel priuilegio ſedis apl̓ice ſpāli. vtin. c. auctoritate. de priui. li. vi. ¶ Relictuꝫeccleſie. vel ad pias cās in teſtamēto etiamminus ſolēni volūtarie facto. tꝫ. extra de teſta. c. relatū. el. primo. ⁊. c. cū eſſes. vbi concludit panor. ꝙ in relictis ad pias cās. valet q̄libet vltima volūtas in pn̄tia duoꝝ teſtiū etiā ſine p̄ſbitero. et iſte ē ꝓprie caſusd. c. relatu. In alijs ꝟo relictis reqͥrit̉ p̄ſb̓ꝫvel duo loco ſui. cū alijs duobꝰ teſtibꝰ. et inhis relictis ad pias cās non reqͥrit̉ ꝙ teſtesſint rogati. vel ꝙ oēs ſint maſculi. vl̓ ꝙ hereditas ſit adita. Et general̓r ẜm Bar. in. l. i.C. de ſa. ſan. ec. in eis ceſſat oīs ſolēnitas iuris ciuil̓. Io. tn̄ an. circa p̄dicta diſtinguit.ꝙ aut loqͥmur in relictis ad pias cās. et tucſufficiunt duo teſtes idonei. ſiue in foro eccleſiaſtico. ſiue ſecl̓ari. ꝑ. d. c. relatū. Aut loqͥmur in relictis ad nō pias cās. ⁊ tunc. autloqͥmur in terris ſubiectis eccleſie. ⁊ ſaluāda ē decre. cū eſſes. vt .ſ. valeat teſtm̄ cū duobꝰ teſtibꝰ ⁊ p̄ſbitero ꝑochiali. Aut loquimur in terris imꝑij ⁊ tūc teſtm̄ non valet niſi ſeruet̉ ſolēnitas requiſita ꝑ leges ciuiles.⁊ hec opi. cōſuetudīe roborata ſeruāda vr̄ ꝑl. minime. ff. de legi. Et ẜm iſtā opi. euitaturcorrectio legū. ⁊ iō ten̄da. Nota tn̄ ꝙ ſi piacā tractet̉ corā iudice ſeculari. termīari dꝫẜm canones. ⁊ n̄ ẜm leges. ẜm cōiter doc. ⁊nō ſolū in terrꝭ eccleſie ſed etiā īꝑij. Et Inno. ⁊. d. an. dicunt. ꝙ ſi ſtatuto cauet̉. ꝙ nōvaleat teſtm̄ vel vltima voluntas. niſi fuerit poſitū in memorialibꝰ. vel regiſtratū. taleſtatutū n̄ hꝫ locū ī reliciꝭ ad pias cās. Sil̓rſi ſtatutū dicat. ꝙ ml̓r n̄ poſſit teſtari ſine cōſenſu cōſanguineoꝝ vt notat panor. ī. d. c.relatū. Et ex p̄dictis ptꝫ. ꝙ valet teſtamētuꝫad pias cās. licꝫ in teſtam̄to n̄ fuerit iuſtitutio heredis. vel n̄ adita hereditate. vel nō facta inſinuatiōe teſtamēti infra tantū tp̄us.vel vbi defuerit alia ſolennitas iur̄ poſitiui.nā ſufficit ſolēnitas iur̄ gentiū et diuini.Sicut in relictis ad pias cauſas ſufficiūtSdud teſtes. Ita ad reuo candū tale relictuꝫQd̓ intelligit̉ ẜm aliqͦs qn̄ prius relictū fuit etiā factu corā duobꝰ teſtibꝰ. ⁊ ſic de ſingulis. Itē ſi volūtas fuit ꝑfecta rōne voluntatis. ſꝫ n̄ publicata ꝓut teſtator voluit. vt qꝛteſtator teſtm̄ manu ſua conſcripſit volenspoſtea illd̓ redigi in publicā formā ꝑ tabl̓onē. ſꝫ morte l̓ furore p̄uētꝰ ē anteqͣꝫ tabelliovel teſtes venirent. valebit teſtm̄ tale qͦ adpias cās. dūmō ꝯſtet illā fuiſſe ſcripturā dicti teſtātis ẜm bar. in. l. ī teſtamento. ff. de fideicō. lib̓. quia licet non ſit ꝑfecta volūtaseſt tn̄ volūtas. et dicit ſe in facto cōſuluiſſeEt placꝫ panor. in. c. i. de ſuc. ab inte. etiā incaſu quo teſtamētū adhuc nō fuiſſet ꝑfectūputa. quia incepit facere teſtm̄ etiā ꝑ tabelliqnē. et nō ꝑfecit morte vel furore p̄uentusqꝛ ſufficit ꝙ legatū vel diſpō erat ꝑfecta. vtputa. quia tranſierat ad alia legata. nā nōpoteſt negari quin hic ſit ꝯſenſus naturalis