tūc vident̉ vtiles. cū nō expediebat mulieriEt hoc idē tꝫ Di. Volūtarie ꝟo īpenſe. ſic.ſi ml̓r vult illas hr̄e dꝫ reddere ea q̄ impēſaſunt. ſꝫ ſi illa n̄ vult reddere. tūc ſi recipiantſeꝑationē tolli pn̄t. Sꝫ ſi nō recipiunt relinquēda. Ita em̄ ꝑmittēdū ē viro auferre ornatū que poſuit. vt ſi pictura facta ē ī plaſtꝭ.vl̓ in pāno affixo parieti pōt pannū tollereSecꝰ ſi eſſet facta in ipſo ꝑiete īmediate. qꝛtūc n̄ remanet ſeꝑatu. ff. d̓ īpen. l. i. ⁊. l. ꝓ volūtarijs. Sꝫ qͣs dicemus īpenſas. neceſſarias. vtiles vel voluntarias. Rn̄. neceſſarieſunt q̄ ſi ſacte nō fuiſſent. aut res ꝑijſſet. autdeterior facta fuiſſet vt domꝰ mīabat̉ ruinā.et eā fecit aptari vel tectā reſtaurauit. Utiles dicunt̉ q̄ rē meliorē faciūt ⁊ deteriorē fieri n̄ ſinūt. vt faſtinauit vineā ⁊ hmōi. Uoluntarie ſunt q̄ rē tm̄ ornāt. ſed fructū n̄ augent vt viridaria ⁊ picture ⁊ incruſtatiōes.ff. de ver. ſi. īpēſe. Dicunt̉ aūt cruſtatiōes q̄dā cruſte ſubtilis marmoris q̄ extra muꝝ ponunt. ¶ Quid ſi maritꝰ tenet̉ de dote. et habet alia debita. Rn̄. gl. in. c. ex lr̄is. de pigno.dic̄ ꝙ mulier ꝓ dote p̄fert̉ oībꝰ hn̄tibꝰ actōꝫꝑſonalē vel ypothecā tacitaꝫ. C. qͥ po. in pig.ha. l. aſſiduis. ſed n̄ p̄fert̉ creditoribꝰ hn̄tibꝰexp̄ſſas ypothecas. nā fiſcus ſil̓e hꝫ priuilegiū cū muliere. C. de priuil̓. fi. qͣꝫuis. Et tn̄ fiſcus n̄ p̄fert̉ prioribꝰ creditoribꝰ hn̄tibꝰ exp̄ſſas ypothecas. hāc opi. ſequit̉ Accur. ī. d.l. aſſiduis. ⁊ Bar. qͥ dicit ꝙ malū eſſet ſentētiare contrariū. ¶ Quid aut de donatiōe ꝓpter nup. Rn̄. panor. poſt Inno. in. d. c. ex literꝭ. dicit ꝙ aut mulier dꝫ lucrari donatōeꝫꝓpter nup. ⁊ eo reſpectu agit ꝓ iſta donatione. ⁊ tūc lꝫ bona mariti ſint ſibi tacite obligata ꝓ illa donatōne. nō tn̄ hꝫ priuilegiū vt p̄ferai anterioribꝰ creditoribꝰ. nec donatio ꝓpter nup. ē ita fauorabilis ſicut dos. qꝛ doseſt qͣſi pr̄imoniū ml̓ieris. vt in. l. iij. ff. de mīori. Et ſi remanerēt indotate. fieret p̄iudiciūreipublice. q̄ rō ceſſat in donatōe ꝓpter nup.Aut ml̓r agit ad donationē nō vt eā lucret̉ſed tanqͣꝫ ſpāliter ſibi ypothecatā ꝓ dote. ettūc hꝫ priuilegiū dotꝭ. qꝛ hͦ caſu agit potiusꝓ dote qͣꝫ ꝓ donatiōe. ¶ Utruꝫ bona maritiſint obligata vxori ꝓ bonis ꝑafrenalibus.Rn̄. panor. vbi ſupra. dicit ꝙ aut maritꝰ hꝫadminiſtrationē illoꝝ bonoꝝ. ⁊ tūc ſunt tacite ypothecata bona ſua. C. de pac. cōuen. l.vlt. Aut vxor hꝫ illa bona penes ſe. ⁊ n̄ ſuntobligata. et vide gl. in. d. c. ex literis. qͣ vultꝙ bona p̄lati ſunt tacite obligata eccleſie ꝓmala adminiſtratiōe. et ſic poterit agere eccleſia etiā cōtra tercium poſſeſſorē. ſicut agitml̓r ꝓ dote. ¶ Marito ꝟgenti ad inopiametiā ſine culpa p̄t vxor agere ad dotē reſtituendā. Iſta ē cōis ꝯcluſio legiſtaꝝ. vt refertDanor. in. c. ꝑ vr̄as. extra de do. inter vi. ⁊vxo. vbi n̄ pōderat̉ culpa iſtius mariti. ſꝫ ſolū qꝛ videbat̉ vergere ad īopiā. Ei ſcias ꝙvaria iura emanauerūt ī hac materia. Primū fuit ius. ffoꝝ. vt in. l. ſi ꝯſtante. ff. ſo. ma.vbi dr̄ ꝙ ſi ſub̓a mariti nō ſufficit ad ſatiſfactionē dotis ⁊ alioꝝ creditoꝝ. p̄t vxor repetere dotē. Poſtea emanauit ius. C. vt habetur. l. vbi. C. de iur̄ do. vbi diſponit̉ ꝙ ſi maritus ita ſe gerat ꝙ vergat ad inopiā. poteſtvxor repetere dotē. ⁊ ſic ꝓuidit latiꝰ qͣꝫ ius.ffoꝝ. qꝛ nō reqͥrit̉ vt ſub̓a mariti nō ſufficiatſed ſatis eſt ꝙ vergat ad inopiā. vt puta qꝛeſt nobilis. ⁊ vult facere ſumptus vltra qͣꝫpatiant̉ facultates ſue. Terciū fuit ius autēticoꝝ. vt in auten. de equa. dotis. vbi dr̄ ꝙ ſimaritus male incipit vti ſub̓a ſua. p̄t vxorrepetere dotē. et ꝓuidit adhuc latius. qꝛ p̄ſupponēdo ꝙ nō ꝟgat ad inopiā. vtputa qꝛditiſſimus ē. exqͦ in male vtit̉ ſua ſub̓a. pōtvxor repetere dotē. Un̄ in qͦlibet iſtoꝝ caſuūpōt vxor ad dotē agere. ⁊ fortius cōtra maritu petentē dotē exciꝑe. Et ſciās ꝙ vxor p̄tin his caſibꝰ nedū agere ad dotē. ſed etiā addonationē a marito ſibi factā ꝓpter nup. vteſttex. notabilis in. d. l. vbi. Nā dos ⁊ donatio ꝓpter nup. ſubijciunt̉ hodie oneribꝰ matrimonij. vt ibi. Nota tn̄ ẜm Panor. in. d.c. ꝑ veſtras. ꝙ ius canonicū ꝓuidet de vnoqd̓ nō reꝑit in iure ciuili. qꝛ dimittit̉ dos penes maritū ꝟgentē ad inopiā. ſi p̄ſtat cautionē. Et ex hoc ſumit̉ vna ſingularꝭ limitatio ad totū ti. C. ne fide iuſ. do. dent̉. vbi dicitur ꝙ fideiuſſores n̄ pn̄t interuenire ꝓ dotereſtituēda a marito. ne notet̉ ꝑfidia īter virū ⁊ vxo. nā ꝓcedit. niſi maritus ꝟgat ad inopiā. tunc em̄ licite pn̄t interuenire fideiuſſores ꝓ dote ſoluēda. Ut eſt tex. in. d. c. perveſtras. nec ſufficit iuratoria vt voluit Ioan. ꝑ tex. ibi. vt p̄ſtet quā p̄t. Nā iuratoriāqͥlibet p̄ſtare p̄t ſit qͣꝫtucunqꝫ pauꝑ. Imo n̄intelligit̉ de iuratoria. ¶ Quid aūt ſi vxora principio ꝯͣxit cū pauꝑe vel cū ꝟgente adīopiā. vl̓ cū male vtēte ſub̓a ſua. nunqͥd poſſit agere ad repetitioneꝫ doiꝭ. vr̄ ꝙ nō. qꝛ ſemel approbauit mores illius. Cōtrariuꝫ tꝫbar. in. d. l. ſi cōſtāte. qꝛ nō potuit vxor ꝑ tacitū pactū ſibi p̄iudicare. nā publice vtilitatis eſt vt dos remaneat integra ml̓ eribꝰ. vtl. i. ff. ſo. ma. ¶ Quero. Pone ꝙ maritꝰ fuit
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten