reꝝ donataꝝ īmēſitas. in autētico de n̄ alie.l̓. ꝑmu. re. §. ſi nimis. col̓. ij. ¶ An aūt donator teneat̉ de euictione. Dic ẜm panor. ī. c.inter cetera. de p̄b. ⁊ in. c. fi. de emp. ⁊ vē. poſtcy. ⁊ alios. ꝙ aut donator ſolēni ꝓmiſſioneꝓmiſit de euictione. ⁊ tenet̉. Aut nō ꝓmiſit⁊ tūc aut donatio incepit a ꝓmiſſiōe. vt qꝛprīo ꝓmiſit. ⁊ poſtea donauit. Aut incepit atraditione qꝛ ſil̓ donauit ⁊ ꝓmiſit. prīo caſuolim nō tenebat̉. niſi ꝓmiſſio fuiſſet ſolēnisputa ſtipulatōe interueniēte. ſed hodie ſecꝰ.ꝑ. l. ſi qͥs argētū. C. de dona. Scd̓o caſu .ſ. cūincepit donatio a traditiōe. aut vult ageread ꝑticl̓are intereſſe. puta ad ſumptꝰ factosoccaſione illius donatōis. ⁊ diſtingue vtrūdonator fuerit in dolo vel nō. Nā primo caſu tenet̉. ſcd̓o nō. vt in. l. Ariſto. ff. de dona.Ad totale ꝟo intereſſe rei donate agere nōpōt. vt. l. ij. C. de euic. ¶ Quid autē ſi donator dicat. dono tibi villā meam ⁊ oīa iura q̄habeo in ea. an veniāt iura ſpūalia. vtputaius pr̄onatus. decime ⁊ hmōi. Dic ẜm Panor. in. c. ſedes. d̓ reſcriptis ꝑ notabile dcm̄Inno. in. c. ex lr̄is. de iu. patro. ꝙ nō veniūtiura ſpūalia ꝑ talē donationē. qꝛ hoc ſignuꝫoīs. nō extēdit ſe ad ea q̄ ſunt alterius iur⁊ nature qͣꝫ ea q̄ principal̓r tranſferunt̉ optime facit. d. c. ſedes. vbi dr̄ ꝙ ꝑ clauſulaꝫ generalē qͥdā alij ⁊ res alie. ml̓titudo effrenata non includit̉ nec ꝑſone nec res maioresexp̄ſſis. ſed pares vel mīores. Exqͦ infert panor. ꝙ genus ſeq̄ns enumerationē ſpecieꝝreſtringit̉ ad ſpecies pares exp̄ſſis. Sic̄ gͦ illa generalis .ſ. ⁊ oīa iura dꝫ reſtringi ad tꝑalia. ꝓpter ſpēm tꝑalitatis p̄cedentē. Secꝰaūt qn̄ dat aliqͥd qd̓ hꝫ ſimul tꝑalia ⁊ ſpūalia iura. cū oībꝰ ꝑtinentijs ſuis. ſicut ē p̄benda q̄ hꝫ poſſeſſiones ⁊ decimas tunc oīa ſimltranſferunt̉. hoc idē tꝫ Ho. in. d. c. ex lr̄is.Onatio. ij .ſ. cā mortis eſt. vt cū rēquā dono malo me hr̄e qͣꝫ eū cui dono. ſed magis ip̄m qͣꝫ heredē meū. ff.e. l. i. Vel mgr̄aliter diffiniēdo. ē quedaꝫ exmortis vel alteriꝰ inſtantꝭ vel futuri ꝑiculicōſideratiōe vel metu diſpēſatio volūtatisff. e. l. ij. Et addit Ho. liberaliter facta. qꝛ ſiqͥs cā mortis ſibi cōminate rē ſuā ꝯferret. n̄valeret. lꝫ ꝑiculū īmineret. ff. qd̓ me. cā. metū. Et hoc intelligit̉ qn̄ metus iō mihi infert̉vt aliqͥd donē. al̓s ſecus. ff. e. l. iij.¶ Quis p̄t donare. Rn̄. ꝙ hmōi donatōesfacere pōt oīs qͥ teſtari p̄t. qͥ aūt teſtari nonp̄t. eā facere n̄ pōt. Hoc fallit in filiofa. qꝛ lꝫpr̄e ꝯſentiēte ⁊eſtari n̄ poſſit. excepto caſtrenſi peculio vl̓ qͣſi. donationē tn̄ cā mortꝭ facere pōt. ꝑente in cuius ptāte eſt cōſentiēte. ff.ē. tā is. Cui donari pōt. Rn̄. ꝙ oībꝰ donatio fieri p̄t qͥbꝰ legatū de iure relinqͥ p̄t. ff. e.l. oībꝰ. In qͦ qͥdē ip̄s nō donatōis. ſed mortis inſpicit̉ .ff. e. mortis. Nota tn̄ ẜm Bar.in. l. qͥdā. ff. de pe. ꝙ lꝫ dānatis in metallū n̄poſſit legari. fallit tn̄ in cā alimētoꝝ. Et hͦ facit ad. q. An fratres minores vl̓ alij qͥ nihilpn̄t hr̄e ſaltē poſſint petere ex cā alimentoꝝ¶ Quero qͥd pōt donari cā mortꝭ. Rn̄. qͥcqͥdinter viuos dari pōt. ¶ Quot ſunt ſpecieshuius donatiōis. Rn̄. tres. vna q̄ ſit ab hoīeſano. eo ꝙ cogitat ſe qn̄qꝫ morituꝝ. Alie vero due fiunt ab hoīe qͥ occōne lāgoris vl̓ alteriꝰ cāe timet ſibi mortē. vel aliud ꝑiculuꝫde ꝓxīo īminere. q̄ꝝ vna fit ita vt res donata ſtatī fiat accipiētis. Altera vt tūc fiatꝭ accipiētꝭ. cū donās deceſſerit. ff. eo. l. ij. ¶ Qualiter aūt fiat. Dic ꝙ tripl̓r .ſ. tradi. policita.et ſtip. ff. e. ſenatus. Sub qͣcunqꝫ aut ſpeciefiat. dꝫ inſeri ī ea. ꝙ fiat cā mortꝭ. vel alterius ꝑiculi talis. qꝛ al̓s eſſet donatio ſimplexinter viuos qͣꝫtūcūqꝫ fieret in articl̓omortꝭqꝛ n̄ eo ipſo ꝙ qͥs moriēs donat. donare mortis cā vr̄. d. l. ſenatꝰ. ẜm Azo. Scd̓m āt hoſ.hoc extimandū erit ex ꝟboꝝ affectiōe. et qͣlitate ꝑſonaꝝ et ſtatꝰ. Et ſi nihil apparet p̄ſumit̉ inter viuos donatū. Et debēt ī ea qͥnqꝫteſtes adhiberi. C. e. l. fi. Dꝫ ec̄ eſſe pn̄s ꝑſona cui ſit vl̓ alia q̄ vice eius recipiat eā. vn̄ſi vult donare cā mortis pauꝑibꝰ vel eccl̓ie.donet notario ſtipulāti ⁊ recipiēti noīe paupeꝝ vel eccl̓ie. ff. e. inter. Ex qͥbꝰ āt cauſisreuocet̉ hec donatio. Dic ꝙ cꝰ cunqꝫ ſpēi velmodi ſit ipſo iure tripl̓r reuocat̉ vl̓ ſi donāsſuꝑuixerit ſeu d̓ ꝑicl̓o in qͦ erat ꝯualuerit vl̓eū penituerit vel donatarius priꝰ deceſſerit.Inſti. e. ī prī. ſi tn̄ donās irreuocabilē eā direrit eē. irreuocabil̓ erit. vt ſi dicat donationē hāc qͣꝫtūcūqꝫ donatariū aut me ſuꝑuiuere vl̓ penitere ꝯtīgat. tn̄ irreuocabilē eē paciſcor. et iubeo. Volēs eā nulla rōe vl̓ cā irritari poſſe. d. l. ſenatꝰ. §. mortꝭ cā. et ſic hēbitefſem ſimplicꝭ donatōis. lꝫ dicat̉ fieri cā mortis. ¶ In qͥbꝰ āt hmōi donatiōes ſint ſil̓esvel diſſil̓es legatꝭ. dic ꝙ hec donatio or̄t a legato. prīo qꝛ legatū ſꝑ dat̉ ab hr̄de. ſꝫ donatio cā mortꝭ l̓ ab eo l̓ a defūcto. ſcd̓o qꝛ fi. fa.pr̄e ꝑmittēte hāc donatōꝫ facere p̄t. n̄ āt p̄tlegare vel teſtari. quia hoc ex alieno arbitriopendere non debet. ff. e. tā is. nec etiaꝫ pōt codicillari. vt. l. ij. del̓. i. vbi hr̄. ꝙ qͥ nō p̄t teſtari. nō pōt codicillari. ⁊ ibi Bar. reddit rōemqͣre aliud ſit in bonatiōe cāmortis. et alid̓ īlegato. dicēs. ꝙ lꝫ donatio cā mortis ſit vl
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten