dictū ē ſupra. ¶ An aūt ep̄s poſſit diſpēſare.dic ẜm panor. in. c. i. exͣ eo. aut excōicatio nōfuit latā. Et tūc ep̄us poterit diſpenſare iureſuo. Si ꝟo excōicatio erat lata. Et tūc ſi ītratreligionē. ep̄us poterit diſpenſare. nō tn̄ iureſuo ẜm gl. ī. d. c. i. q̄ vult. ꝙ etiaꝫ cū eo qͥ ītratreligionē nō poſſit ep̄us diſpēſare. cū recepitordinē furtiue. vbi excōicatō lata fuit. qꝛ tuoſic ordīatus ē irregl̓aris. ſecꝰ ſi fuiſſet coīnatōtm̄. Et placꝫ pan. qꝛ īgreſſus rl̓ionis nō tollitdefectū ꝓueniētē ex ꝓprio delicto. ſed tribuitfacultatē diſpēſandi. de hͦ tn̄. jͣ. illegitimꝰ ſi oremanet ī ſeculo. ⁊ tūc vt ꝓmoueat̉ ad maiores ordīes. ſolus papa diſpēſat. idē Io. an.in ordine furtiue recepto. ſed ī alijs prius habitis poterit ep̄s diſpēſarē. vide etiā pan. ī. c.fi. e. t. ꝙ qn̄ qͥs eodē die duos ordines ſacrosrecepit. ep̄s nō diſpēſat. ẜm Ho. Sꝫ in priusſuſceptis p̄t ep̄s iure ſuo diſpēſare. niſi p̄ceſſiſſet excōicatio. Nō ob. c. lr̄as. de tē. ord. vbirecipiēs ſil̓ duo ordīes ſacros ſuſpēdit̉ tantūab executōe vltimi ordīs ſic furtiue recepti.⁊ in. d. c. fi. ſuſpēdit̉ ab oībꝰ ordībꝰ. dico ꝙ illud. c. fi. loqͥtur qn̄ excōicatio p̄ceſſit. d. aut. c.lr̄as. loqͥt̉ qn̄ nulla excōicatō p̄ceſſit. ¶ Querit̉. Quidā hītus fuit ꝓ ſacerdote. nūc opponit̉. ꝙ nō ſit ſacerdos. Iſte nō p̄t aliter ꝓbare ſe eē ſacerdotē. nūqͥd ſufficiat ꝓbare illaꝫcōem reputatōem. Rn̄. ẜm Inno. ꝙ ſi mouetur qō de qͣlitate extrinſeca inherente ꝑſone.puta ꝙ talis nō ſit notorius ꝙ aut ē qō interalios. et ſufficit ꝓbare ꝙ ille cōiter hēbat̉ ꝓnotorio. vt ī. l. barbariꝰ. ff. de of. p̄. aūt eſt qdcū ip̄o p̄ſ br̄o. ⁊ tūc ſatis p̄t diſtingui īter ātiquū ⁊ recēs. nā difficilimū eēt ordīato iā forte ſunt. xl. āni. ⁊ forte ꝑdidit lr̄as ſue ordīatōnis ꝓbare ſe fuiſſe ordinatū. Decimꝰ. ſi quisexcōicatus ordinē ſuſcepit. de ſen. ex. cū illoꝝ.Eodē mō ſi ſuſcepit ordinē ſacrū exn̄s apoſtata a religiōe. qꝛ tūc excōicatꝰ eſt. exͣ de de apo. c.fi. Secus gͦ de ordībꝰ mīoribꝰ. Undecimꝰ ẜmDirec. in eo qͥ ſciēter recepit ordinē ſacrū abeo qͥ renūciauit ordini ⁊ dignitati. e. t. c. i. Duodecimꝰ cū eo qͥ ſcienter celebrat in loco ſuppoſito īterdcō. de ſen. ex. is qͥ. li. vi. Terciuſdecimus cū filijs p̄ſbr̄oꝝ ⁊ illtīe natis. vt ī ſecl̓oad ſacros ordīes. ꝓmoueāt̉. vl̓ vt bn̄ficia habeāt. cū cura aīaꝝ. vl̓ in religiōe. vt hēant dignitates. exͣ de fil. p̄ſ. c. i. ⁊ fi. ⁊. c. is qui. lib. vi.Quartuſdecimꝰ cū ſuſpēſo ī cōcilio. exͣ de p̄b.graue. Quintuſdecimꝰ cū eo qͥ ſnīam ſanguinis dictat. vel ſcribit. vel artē cirugie exercet.vel purgatōni vulgari ⁊ vindicte aucͣtem. velbn̄dictionē ⁊ pn̄tiaꝫ ſui exhibet. extra ne clę.vel mo. ſnīam. exͣ de homi. tua. Hoc veꝝ ſi homicidiū vl̓ mēbroꝝ detrūcatō ſeqͣtur. Sextuſdecimus. vt duo p̄lati vni eccl̓e. eqͣliter p̄ſint.xxi. q. ij. c. pe. Septimuſdecimꝰ. vt ꝙ vnus hēat pl̓a bn̄ficia cū cura. exͣ de p̄. de multa. Excipiūt̉ tn̄ qͥdā cāus qͦs hēs ſupra. bn̄ficiū prīo.¶ Sūt alij caſus diſpēſatōis ad papā ꝑtinētes. in qͥbꝰ raro. immo nūqͣꝫ diſpēſat. Primqn̄ qͥs ſciēter bis ſe baptiſari ꝑmiſit de conſe.di. iiij. eos. ⁊. c. qͥ bis. Et idē ſi ignorāter. ⁊ poſtea cū ſciuit ratū hūit. Sil̓r qͥ bis ſciēter recepit endem ordinē .i. q. vij. ſaluberrimū. Ideꝫetiā intelligas de recōfirmato. ar. lxviij. d̓iſ. c.i. ⁊ de cōſe. di. v. dcm̄. Secūdus ē cū quis adſubuertendū fidē ſe fecit ab hereticis ordīarii. q. vij. cōueniētibꝰ. Tercius de ſimoniaco exꝑte vtriuſqꝫ. vn̄ ꝟ. Siue bis ordo detur. ſiuebapmus iteret̉. Siue vt vertat̉ fidei ſtatus.ordo petat̉. vl̓ ſi vt p̄ſtet̉. vtrinqꝫ ſimō oꝑet̉.vt diſpēſet̉ ſpes irrita prorſus hr̄. ¶ Utrumep̄ūs poſſit diſpēſare cū his qͥ patiuūtur defectu in etate. Rn̄. ẜm Io. an. ꝙ aliqͥs poſſit ꝓmoueri ad ep̄atū. ſi nō cōpleuerit. xxx. ānumſolus papa diſpēſat. exͣ de elec. cū nobis olimSed qͣꝫtum ad alias dignitates ſi tn̄ ſint ſinecura. pn̄t ep̄i diſpēſare cū his qͥ cōpleueruntxx. ānu. de eta. ⁊ qua. ꝑmittimus. li. vi. Et hocſi aliud nō obſtat canonicū. vt ibi. Quātū ꝟoad ꝑrochiales. eccl̓ias nō pn̄t. vt idē Io. an.no. in. c. licet canon. de elec. li. vi. ¶ An autēſufficiat ꝙ annus. xx. ſit inchoatus. dic per. d.c. ꝑmittimus. ꝙ nō. ſed requirit̉ ꝙ cōpletusſit ꝑ ꝟbū. ibi cōplenerint. Secus aūt ī etateq̄ reqͥrit̉ ad ordīes ſuſcipiēdos ꝑ gl. in cle. generalē. de eta. ⁊ qͣli. ⁊ ꝑ tex. ibi. qͥ loqͥtur ꝑ verbū. Inn. puta ī. xviij. quo ad ſubdiaconatū.In. xx. qͦ ad diaconatū. In. xxv. qͦ ad ſacerdotiū. ⁊ dīc gl. ibi. certū ē .n. ꝙ maior. xvij. ⁊ īāno. xviij. nec lr̄a reqͥrit ꝙ ſit. xviij. ānoꝝ. ſꝫ inxviij. hec glo. Sic ergo ẜm glo. ē magna dr̄iaan qͥs ſit. xviij. ānoꝝ. ⁊ an ſit in. xviij. āno. nāin prīo cāu reqͥritur ꝙ cōpleuerit. xviij. ānosIn. xx. nō. ſꝫ ſufficit ꝙ inchoauerit. Et Io. deli. in. d. cle. latius hoc declarat. dicit .n. ꝙqn̄ alege ꝓfert̉ etas. ꝑ ꝟba ablatīa. vt in. xviij. anno. ſufficit etiā īceptū. Si ꝑ ꝟba genitīa. putaxviij. annoꝝ. oꝫ ꝙ ſint cōpleti. ff. de ma. te. l. ſiita ſcriptū fuerit. ⁊ bar. in. l. ſi cui. ff. dele. prīocōcludit. ⁊ cū ꝓfertur tp̄s a lege vel ab homine. ſi cōſtat de mēte. illa ſeruet̉. Si nō ꝯſtat.⁊ ꝓfertur ī genitiuo cōpleat̉. Si in ablatō cūp̄poſitōe. in. ſufficit īchoari. Si in ablatō ſinep̄poſitōe. requirit̉ cōpletio. vt in cle. i. de. ſeq.poſ. Si in accuſatō cuꝫ p̄poſitione ad. ſufficit