priuatū .i. lnīa vel ꝑmiſſio q̄dam alicui factacōtra rigorē iuris. ſed nō ē ius cōe. ar. xxxiij.q. ij. interfectores. ¶ Utrū diſpenſatio ſit neceſſaria ī occultis. Rn̄. ẜm ꝟꝟ. In occultis īqͥbus p̄t diſpēſari. diſpēſatio neceſſaria ē. nōpropter depōnem vitandā. qꝛ occulta peccataqͦ diſpēſatūvindictā nō hn̄t. ſed qꝛ de eo ſuꝑeeſt. accuſari quis nō pōt. ar. exͣ de fi. p̄ſ. ex tua.Alioqͥn etiā poſt ꝑactā pnīam poſſet accuſariar. xxxiij. q. ij. admonere. ¶ An aūt homicidaoīno occultus indigeat diſpēſatōe ⁊ an ſic celebrās incurrat irregularitatē. Rn̄. Uin. dicitꝙ ſi qͥs ꝑpetrauit homicidiū occultū ⁊ pnīamegit. oīa delent̉ ꝑ pnīam. vn̄ iſte nō ē obnoxieccl̓ie. qꝛ pctūm ē occultū. xxxij. q. v. xp̄iana.nec deo propter pnīam. quā ſuſcepit. ideo celebrare pōt ⁊ vti ordinibus. Sed ꝯͣ hoc dictūvin. multū vrget. c. fi. de tem. or. vbi dr̄ preterreos homīcidij. ⁊ iō qͣntūcunqꝫ occultū ſit homicidiū ⁊ qͣꝫtūcūqꝫ pnīam egerit. non promouet̉. nec ſuſcepto ordīe vtit̉. Lau. tn̄ ⁊ Io. vtdentur tenere opi. viij. vbi homicidiū ē occultū. ⁊ homicida egit dignā pnīam. ⁊ ē ſecuꝫ perep̄m diſpēſatū. ⁊ ad. d. c. fi. rn̄deri pōt ꝙ loq̄tur qn̄ talis homicida nō egit pnīam. vel ſecū nō fuit ꝑ ep̄m diſpēſatū. panor. aūt ī. c. extenore. de te. or. dicit ꝙ qn̄ delictū homicidij ēoīno occultū. ꝓut occultū diſtinguit̉ ꝯͣ ꝓbabile. ⁊ tūc ſi hēmus reſpectū. ad. l. ꝓmotōnispublicā. Et tūc nullus etiaꝫ hoīcida eēt expſſe ꝓhibēdus. qꝛ ſolus deus iudicat. Si auteꝫhēmus reſpectū ad legē ꝓmotōis cōſcīe. ꝓut ē infor̄ata. ex. l. poſitiua. talis nō pōt ꝓmoueri. niſi cū eo diſpēſet̉. hec pan. Et intelligein hͦ caſu de diſpēſatōne fienda a papa. nō abep̄o. qͦ ad illā irregularitatē tollendā. Et videad p̄dcā ſingulare dcm̄ Inno. in. c. cōſtitutisel. ij. de ap. vt refert pan. in. c. cū nr̄is. de ꝯce.preb. ꝙ hoīcidiū. ſeu irregl̓aritas ſuꝑueniēstitulo bn̄ficij nō priuat quē ip̄o facto. ſed opē ſnīa. ⁊ ſic hoīcida iuſte tenet bn̄ficiuꝫ donecpriuet̉. Pro hͦ bn̄facit. c. clericis. ne cleri. velmo. ⁊. c. ex lr̄is. de ex. p̄l. Sed ſi homicidiū ſeuirregularitas p̄ceſſit collatōem. nō tenet collatio. qꝛ facta indigno. ⁊ inhabili qͦ ad executionē officij. vt in. d. c. fi. ¶ Diſpenſatōnumaliqͣ ē debita. aliqͣ ꝓhīta. aliqͣ ꝑmiſſa. Debita ē cū multoꝝ ſcandalū timet. l. di. vt cōſtitueret̉. Caue tn̄ ne decipiaris ī ſcādalo. Itē debita ē diſpēſatio rōe tꝑis. ꝑſone vel pietatisvel neceſſitatis. vl̓ vtilitatis eccl̓ie. vel euentꝰrei. ⁊ de ſingulis hoꝝ hr̄. i. q. vij. §. niſi rigor. ⁊capl̓is ſe. vſqꝫ ad. §. ecce. Et breuiter vbicunqꝫ ſubeſt iuſta cā diſpēſandi. Diſpenſatio debita ē. l. di. dn̄o ſancto. Et licꝫ ex cāis p̄dictisdiſpenſatio debita ſit. ⁊ peccet prelatus nō diſbenſando. tamē ſubditi nō habent ius petendi. niſi forte ſupplicando. Diſpenſatio vero ꝓprohibita ē. vbicūqꝫ nō poteſt fieri ſine manifeſta decoloratōne eccleſie. Item vbicūqꝫ nōeſt iuſta cauſa diſpēſandi .i. o. vij. tali. ⁊. c. ⁊ ſiilla. ⁊ in. c. innotuit. de elec. Diſpenſatio ꝟo ꝑmiſſa ē aliqn̄ in caſu. vt di. l. ſi quis p̄ſbiter. ⁊multis caſibꝰ quibus iura permittūt diſpenſationē. ¶ Quid ſi epiſcopus diſpenſat indiſcrete. Rn̄. ſi de hoc fuerit accuſatus. puniendus ē pena depoſitōnis. li. di. c. i. Sed Hoſti.dicit hoc hr̄e locū. ſi monitus ſit incorrigibilis. ⁊ propter hoc ſuſpenſus. ⁊ ſentētiā ſuſpēſionis contēnēs. etiam in ſua cōtumacia perſeuerat ar. extra de p̄ben. graue. vel dicta iuraintelligūtur. quādo epiſcopus diſpenſat ī eoqd̓ de iure nō poteſt. ¶ An autē epiſcopus incaſibus in qͥbus poteſt diſpenſare cōferendobeneficiū indigno. videat diſpēſare. Rn̄. panor. in. c. cū in cūctis. de elec. dicit ꝙ nō. īmovenit puniendus. qꝛ cōtulit indigno. Ita determinat gl. notabilis. in. c. vnico. de eta. ⁊ qͣl.li. vi. Secus dicit in principe. nā princeps cōferēdo ſciēter indigno. videt̉ diſpenſare dummō ꝑ lr̄as ſuas poſſit cōſtare de certa ſcientiade indignitate. vt no. Bal. in. l. barbar ius. ff.de offi. pre. Secus in inferiori. Et ſic poſſuntreduci ad cōcordiā doc. varie loquētes. Ratōdiuerſitatis ē. quia princeps nō tenet̉ adhibere cauſe cognitionē in diſpenſando. ſed ſufficit ſola volūtas. vt inſti. de iure natura. §. ꝙprincipi. Ideo ſatis ē qualitercūqꝫ appareatde volūtatē principis. Et ſatis dicit̉ apparereſi ſciens eū inhabilē. eū promouit ad officiuꝫſibi legibus interdictū. Secus ī inferiore. naꝫin diſpenſatione inferioris requirit̉ cauſe cōgnitio. nā diſpēſare idem ē quod diuerſa pēſare. vn̄ ex proprio ſignificato vocabuli. diſpēſatio vr̄ cōceſſa cā ſubſiſtente. ⁊ p̄miſſa cauſecognitio. an e xpediat ſic diſpenſare. alias nōē diſpēſatō. ſed diſtipatō. vide tn̄ qd̓ no. pan.in. c. p̄terea de te. co. vbi dicit ꝙ ſi ſuꝑior p̄miſit cauſe cognitōeꝫ. vr̄ diſpēſatuꝫ alias ſecusEt dicit hoc procedere niſi inhabilitas eēt notoria. vel famoſa. pro hoc glo. ſingularis. in. c.qui in aliquo. li. di. q̄ dicit. ꝙ circa notuꝫ. ep̄sſolo facto diſpenſat. nō circa ignotum. Et addit ꝙ ibi redarguūtur illi qui ex cōtemptū ordinarit aliquos. nō examinando eos. ⁊ tātūindiſcreta diſpenſatio redarguitur. Ibi ⁊ inoībꝰ ſil̓ibꝰ. idem̄ tenetguil. de land. ideꝫ tenetarchid. f. in ſum. dicens. ꝙ ſi prelatus mittit