ẜm Ri. vbi ſupra. ꝙ eccl̓ia nihil pōt ꝯtra iusnature. ⁊ qꝛ reddere debitū petenti eſt de iurenature. iō hͦ eccl̓ia non ꝓhibet. nec diſſuadetqͦcunqꝫ tꝑe. Nō intendit etiā filijs ſuis laq̄ūponere. Et iō qꝛ ꝓhibere exactōem debiti ſacro tꝑe. eēt qͦdāmō cōiugatis laqueū ponere.eo ꝙ carnis corruptio nō tm̄ mouet ꝯcupīaꝫtꝑe nō ſacro. ſed etiā ſacro. Et iō excōicatōeꝫdebiti tꝑe ſacro. nō ꝓhibet. ſed diſſuadet. eoꝙ vacare oꝑbꝰ carnis. multū impedit elationē mentis ad celeſtia. cui mens ſacro tꝑe debet intēdere. ¶ Utrū liceat reddere debitū inloco ſacro. Rn̄. ẜm Ri. vbi ſupra. ꝙ non. qꝛ lꝫpoſſit reddere debitū tēꝑe ſacro et exigere. vtdictū ē. nō ſic de loco ſacro. qꝛ facilius mutari p̄t locus qͣꝫ tp̄s. vn̄ in loco ſacro nō lꝫ carnale debitū exigere. nec reddere. Si tn̄ ꝑ longūtp̄s eēt cōiuges violēter recluſi ī loco ſacro.vr̄ ꝙ tūc licitū eēt eis in illo loco reddere ⁊ exigere. In tali .n. caſu nō vr̄ illa ꝓhibitio debere intelligi. qꝛ nō ē ponendus laqus aīabꝰ propter mūdiciā loci. an̄ aūt hͦ caſu recōciliāda ſiteccl̓a. vide ſupra. Cōſecratio prīo. ¶ Utrū liceat debitū reddere vl̓ exigere tꝑe impgnatōnis. Rn̄. ẜm Rica. vbi ſupra. ꝙ ſi ſine ꝑiculooborſus vir p̄t carnal̓r copulari vxori p̄gnāti.ſibi tenet̉ debitu reddere. ⁊ ab ea p̄t exigere ſine pctō mortali. qꝛ cōcubitus mr̄ionial̓. nontm̄ ē in officiū. ſed etiā in remediū. ⁊ mulier p̄gnās freq̄nter plus appetit cōcubitū. qͣꝫ qn̄ nōē pregnās. ſi aūt nō p̄t cū ea carnal̓r cōpl̓ariſine ꝑiculo aborſus. rūc nō dꝫ ſibi reddi debitū. nec ab ea exigi. qꝛ mr̄imoniū principaliꝰ ēordinatū ad ꝓlem ꝓcreandā qͣꝫ in remediū.hec Ri. ⁊ qͥ exigeret vl̓ redderet inſtāti tali ꝑiculo oborſus. peccaret mortaliter. ¶ Utrummulieri īmediate poſt ꝑtū reddendū ſit debitū. Rn̄. Ric. vbi lupra. ꝙ mulieri q̄ peꝑit ſi eſtpurificata ab illis corruptōibꝰ q̄ ſunt in mulieribꝰ aliqͣꝫto tꝑe poſt ꝑtū. reddendū ē debitū ſi petat. qͣꝫuis nōdū aduenerit tp̄s. purificatōnis ab eccl̓ia determinatū. Sꝫ an̄ illud ip̄sab exigēdo abſtinere dꝫ. ſaltē debito congruitatis. Qd̓ aūt dr̄ di. v. ad eius .ſ. ꝙ vir nō accedat ad vxorē an̄qͣꝫ puer ablactet̉. abrogatūē. vel magis ē monitio qͣꝫ p̄ceptū ¶ Utrū liceat debitu reddere vl̓ exigere tꝑe mēſtruoꝝRn̄. ẜm opi. cōiorem ꝙ tꝑs mēſtruorū. aut ēẜm naturā. aut p̄ter naturā. ſi ẜm naturā .ſ.ſemel in mēſe qꝛ tūc etiā poſſibile ē filios generari ⁊ ꝑ habūdantiā ⁊ corruptōem hūorisin peſſimo ſtatū. Iō mortl̓e ē p̄ceptū. vt illotꝑe nō cognoſcat̉. vn̄ ſi ignorāter cōiūx petitvel violēter reddit. excuſat̉. ſed ſi ſciēter petivl̓ libenter reddit. mortaliter peccat. ⁊ vir ẜmillud tp̄s nō hꝫ ptātē in corpus mulieris. Siaūt ſit ꝯͣ naturā ⁊ paſſio p̄ternaturalis. tūc dr̄ꝙ filij nō generāt̉. ⁊ tūc ſi diu duret. p̄t peri exreddi. pe. aut de pal̓. in. iiij. cōcludit ſic. ꝙ autmulier ſcit vel ꝓbabl̓r credit virū ſe exoſamhabituꝝ audiēs ab ea. de mēſtruo ſuo. et tuncnō dꝫ reuelare. ſed reddit debitū ſine pctō. etille ꝑ ignorātiā nō peccat. aut nō credit ꝙ propter hͦ hēbit eā exoſam. ſed credit ꝙ nō ꝓpterhͦ dimittet qͥn cognoſcat eā. ⁊ cūc nihil dꝫ dicere ne eū faciat grauius peccare. ⁊ tūc vterqꝫexcuſat̉ a mortali. et hoc p̄t ꝑpendere vxor exalijs vicibꝰ. qͥbꝰ renuēti nō acqͥeuit. aut neutꝝcredit .i. ꝙ ex reuelatōe mēſtrui. nec ꝓpter hͦhēbit exoſam. nec eā cognoſcet. et tūc ſi creditꝙ adulterabit̉. vel peius faceret. nō debꝫ etiādicere. ſed reddere. aut nihil horū credit. ſedcredit ꝙ abſtinebit. ⁊ tūc ſibi dicat. ꝙ ſi audiens nō acqͥeſcat. reddēs nō peccat. ſed petēspeccat. nō tn̄ mortal̓r. hec ve. Et ar f. dicit ꝙ ītalibꝰ nō ē precipitāda ſnīa. nec denegāda abſolutio. ſi cōiugatus nolit tꝑe mēſtruoꝝ abſtinere. ſed via tutior ē cōſulēda ⁊ terror incutiendus. Prīa tn̄ opi. vr̄ tenēda. qꝛ cōmunior¶ Utrū vir cognoſcēs vrorē aliter qͣꝫ mō naturali peccet mortal̓r. Rn̄. ẜm tho. in. iiij. diſt.xxxi. ꝙ vſus cōiugis ꝯͣ naturā eſt duplex. velqn̄ debitu vas p̄termittit̉. vl̓ debitus modusa natura ſtatutus qͣꝫtū ad ſituꝫ. In prīo caſuſemꝑ ē peccatū mortale. qꝛ proles ſeqͥ nō p̄t.Sed in ſecūdo caſu nō ſemꝑ ē mortale. ſꝫ qn̄qꝫ pōt eē ſignū mortalis cōcupiſcentie. ī quoqͣꝫtomagis a naturali diſpōne recedit̉. tāto ēgrauiꝰ. Qn̄qꝫ etiā p̄t eē ſine pctō. vt cū diſpōcorꝑis aliū modū nō patitur. Et eodē mō excuſat̉ ẜm. ꝟ ꝟ. ꝓpter egritudinē vl̓ ꝑiculū ſuffocādi fetū in vtero aut aliā cām rōnabilem.Et ẜm Al. in. iiij. nihil hoꝝ que facit marituscū vxore. ſeruato vaſe debito ẜm ſe ē mortale. ſed p̄t eē ſignū mortal̓ cōcupīe. cū nō ſubēcā infirmitatꝭ vl̓ alia rōnabilis cā. Addēs ꝙnon impedit generatio ꝓſis ꝓpter tales modos indebitos. ſeruato debito vale. qͥ fuit maximus philoſophus. Dure ergo in tali exceſſu reprehēdēdi ſunt cōiuges ⁊ ꝙ abſtineant.cū nō ſubeſt cā. Inducēde ſunt ad hͦ etiā vxores ꝙ viris a quibꝰ iſta cōiter ꝓcedūt nō conſentiāt. Si tn̄. vel timore ꝟberū. vel incōtinētie viroꝝ eis aſſentiāt. nō pn̄t ex hoc argui demortali. Ex quo ẜm Alber. illud de ſe nō eſtmortale. Nā de intentōne viri exigentis qͣlitercunqꝫ nō habet ip̄a iudicare. vt poſſit ꝑ hocdebitū denegare. nec defacili eſt precipitanda