qualitatem facti. quia cōfeſſio ſit in ſecreto.¶ Utrū ſub ſigillo confeſſionis cadat ꝑſonacū qua penitēs ꝯfitet̉ ſe peccaſſe. Rn̄. ẜm Ri.in. iiij. di. xxi. ꝙ accipiendo cadere ſub ſigillocōfeſſionis id qd̓ nō ē licitū reuelare. Sic perſona cū qua venitens cōfitet̉ ſe peccaſſe caditſub ſigillo cōfeſſiōis. qd̓ ꝓbatur ſic. ſacerdostenet celare oē id ſibi dictū in cōfeſſione quocōfitēs poſſet ꝓdi vel mala ſuſpitio in cordibꝰalioꝝ generari ſed qn̄qꝫ detegēdo ꝑſonā cumquā penitēs cōfitet̉ ſe peccaſſe proderet̉ cōfitēs. qꝛ ſi detegeret̉ filiā cōcubuiſſe cū pr̄e proderet pr̄ qͥ cōfeſſus ē ſe cōcubuiſſe cū ea. probat̉ etiā. qꝛ eēt occaſio retrahēdi hoīes a confeſſionibꝰ. Nō ſolū aūt ꝑſona p̄dicta celari debet. ſed etiā pctā ip̄ius cōfitētis. Nā pct̄ā ip̄ipenitētis in relatōe ab ip̄m cadūt ſub ſigillocōfeſſionis de neceſſitate et abſolutē. Et prīo⁊ directe ⁊ explicite. ⁊ ex oībꝰ cauſis. perſonaaūt cū qua penitēs ꝯfitet̉ ſe peccaſſe cadit ſubſigillo ꝯfeſſionis de neceſſitate ⁊ abſolute nōprimo. ſed ex ſequēti ⁊ indirecte et implicitenec ex oībꝰ cauſis ſed aliqͥbꝰ. Octā aūt ip̄iuspenitētis nō referēdo ea ad determinatā ꝑſonā. Sicut cū aliqͥs dicit ego audiui tale quidqd̓ tn̄ nō audiuit niſi in cōfeſſione. cadūt ſubſigillo cōfeſſiōis de neceſſitate nō tn̄ abſolutaſed ſub cōditiōe .ſ. ſi ex prolatōne taliū ꝟborūpoſſet per ſe. vel accidēs directe vel indirectealiqͣ verecūdia vl̓ cōfuſio vl̓ ſuſpitio mala. velaliqd̓ aliud nocumentū illi qͥ cōfeſſus ē prouenire. Ea ꝟo q̄ penitēs interſerit in ſua confeſſione qͣ nō ſunt pctā nec circūſtātie peccatinec potentes deducere in maīfeſtatōem cōfitentis vtpote ſi interſerit ꝙ ī tali terra ſunt bona blada vel aliqͥd ſil̓e nō cadūt ſub ſigillo cōfeſſionis niſi de ꝯgruitate ſi īdicēdo illa n̄ datintelligere cōfeſſori ꝙ talia velit celari. ⁊ ẜmSco. res eēt de ſe talis nature ꝙ merito deberet celari. qꝛ in ſcandaluꝫ alterius vel hmōi.tūc dato ꝙ cōfitēs nō dicat ei ꝙ hēat ſub ſecreto tn̄ confeſſor in tali caſu tenet̉ tenere ſecretū al̓s peccat mortaliter. ⁊ ẜm bon. in. iiij.nullo mō lꝫ reuelare figillū ſecreti niſi in duobus caſibꝰ. Primꝰ qn̄ veritas id exigit. putaqꝛ ꝟgit in ꝑiculū alioꝝ. Secūdus ſi obnia cogit. Et ꝯͣ iſta duo iuramētū vel promiſſio nōvalēt. de hͦ tn̄ dic vt dictū ē ſupra cōfeſſio primo in principio. Adde tn̄ qd̓ no. panor. in. d.c. oīs. ꝙ licet iſte qͥ aſſumit̉ in teſtē teneat̉ reuelare in caſu p̄dicto. nō tn̄ tenet̉ denūciare.qꝛ aliud ē teſtimoniū dicere aliud denūciare.nā denūciare nō tenet̉ qͥs qd̓ probare nō pōtvl. q. ij. placuit. Quid ſi aliqͥs in cōfeſſionereuelat debita. credita vel depoſita ⁊ poſtea fitpublica inquiſitio de predictis. Rn̄. ẜm. ꝟꝟ.ꝙ ſi quis hoc mō reuelat ſacerdoti id qd̓ habuit ꝑ furtū. vel alias cū peccato ſacerdos tenetur celare. Si vero abſolute dixit ea que debet vel ſibi debent̉. ⁊ ſub ſigillo cōfeſſionis nōdebet reciꝑe. ſed ſi recipit. ⁊ fiat inquiſitio perepiſcopū vel aliū qͥ habet ſuꝑ hoc poteſtatē tenet̉ veritatē dicere. qꝛ qͥ ſic recepit de hoc caſu nō cogitauit vel ſi cogitaſſet ⁊ promiſiſſet.ſeu etiā iuraſſet nō reuelare illicitum eēt promiſſum vel iuramentū nec obſeruandū in p̄iudiciū iuris alieni. Secus ſi inique ⁊ ꝑ tirānidē requireret̉. qꝛ tūc ſubterfugere debet tacendo vel ſophiſtice loquēdo. ¶ Utrū nō ſacerdotes qui interdū ſunt interpretes cōfitētis teneātur celare confeſſionē. Rn̄. ẜm Ric.in. iiij. di. xvij. ⁊. xxi. ꝙ qͣꝫuis p̄ceptū de celando confeſſionem. primo ⁊ directe ⁊ expliciteliget cōfeſſorem. tamē ex cōſequēti ⁊ implicite ligat quēcunqꝫ peccata cōfitentis audiētē.⁊ ſic ligat interpretē. quia ī tali cāu interpres⁊ ſacerdos pro vna ꝑſona reputātur. Idemde illo qui a propoſito vel caſu audiuit peccata confitentis ſacerdoti. Idē quādo in caſuneceſſitatis nō ſacerdos audiuit confeſſionēalicuius etiā laicus tenet̉ celare. idē ẜm tho.de illo cui reuelat̉ cōfeſſio de licētia cōfitētisniſi forte peccator velit ꝙ ille abſolute ⁊ libereſciat. ⁊ hoc eſt cōtra ml̓tos qui credūt illa peccata libere poſſe reuelare. Idē ẜm Ricar. de illo cui confeſſor reuelauit cōfeſſioneꝫ alicuiusſiue a propoſito ſiue a caſu. Un̄ prelato p̄cipienti ſibi vt dicat ei ſi ſcit aliqd̓ malū de illa ꝑſona cuius cōfeſſio reuelata ē nō debet ſibi dicerę. quod nō. ¶ Utrū penitens poſſit reuelare penitētiā ſibi iniuctam a ſacerdote. Rn̄.ẜm Ri. in. iiij. di. xxij. Qd̓ penitēs nō poteſtmanifeſtare penitentiā ſibi iniūctam a ſacerdote vbi veniat in preiudiciū fame ꝓprie abſqꝫ vtilitate alia. Aut veniret in preiudiciū cōfeſſori. quia forte talē iniunxit penitentiā q̄ ſiſciret̉ ꝙ iniūxiſſet eā incurreret alicuiusⁱ maliuolentiā. vt puta. qꝛ iniunxit alicui mulierivt abſtineat a familiaritate alicuius viri cuiꝰfamiliaritas erat ſue caſtitati ꝑiculū. Vel aliquid aliud iniūxit pro quo offenderet̉ contracōfeſſorē ſi hoc ſciret. Aut penitēs manifeſtādo penitentiaꝫ nec fame proprie nec cōfeſſorinec alicui p̄iudiciū generaret. ⁊ hoc caſu nontenet̉ ſecretā tenere.Oufeſſor primo Quos ⁊ a quibꝰ pōtabſoluere. Querit̉ ergo primo a qͥbꝰpoſſit abſoluere ſimplex ſacerdos ⁊ qͥ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten