ſufficit vnū ad cōgrue ſuſtentandū clericum⁊ nō licet tenere plura ꝓpter vtilitatē ꝓpriamimmo eſt peccatū mortale cum ſit ibi viciumambitōis ⁊ auaricie ⁊ occupat ſtipendia aliorum pauperum. vt notat glo. in. c. dudum. deele. ij. Et ita poteſt intelligi. c. ſanctoꝝ. lxx. di.vbi dr̄ ꝙ quis nō pōt eſſe p̄bendarius ⁊ canonicus in diuerſis eccleſiis. aut vnū ꝑ ſe nō ſuſficit. ⁊ tūc licet tenere plura vſqꝫ ad cōgruamſuſtentatōem. ⁊ ſic poſſunt ītelligi. c. gr̄a de reſcrip. li. vi. ⁊ cle. gr̄e. e. t. Ibi tn̄ q̄dā dicunt ꝙdummō nō cauſe auaricie vl̓ alia illicita cauſa qͥs obtineat plura beneficia ſimplicia. licitūē etiā ſine diſpēſatōne. adeo ꝙ nō eſt pctūmetiā ſi vnū de illis ſufficeret pro victu. ⁊ ſecusdicendo eſſet illa q̄are plures aīas. Et hoc papa ſcit ⁊ tollerat. c. i. de cōſue. li. vi. ⁊ vide. glo.in. d. c. gr̄a. q̄ dicit ẜm Inno. ꝙ hr̄e plura beneficia nō curata. ⁊ q̄ de cōſuetudine vel ſtatuto reſidentiā nō reqͥrunt nō ē peccatū nec ꝯͣiura. ¶ Et ex p̄dictis pōt ſolui alia q̄ſtio qͦtidiana qͥd̓ dicendū de dominis cardinalibꝰ etalijs platis qͥ hn̄t plures ep̄atus et abbatias⁊ alia bn̄ficia cōmendata. An hic poſſint ſalua cōſcīa retinere. dic ẜm panor. in. c. de monachis de p̄ben. ꝙ ſi tales hn̄t eccl̓ias cōmendatas. vt tꝑalia recipiāt. tenētur eccl̓ias ꝯſeruare in ſolito ſtatu. ⁊ tm̄ perciꝑe ⁊ lucrifacereredditus ſuper hluos vt in. d. c. de monachis.Secus ergo ſi nō ſeruāt eccl̓ias ⁊ abbatias inſolito ſtatu. puta qꝛ erat ſolita tenere. xij. monachos qͥ officiarēt dictā abbatiā. ⁊ tūc nō tenent niſi duos vel hmōi. ¶ Utrū clericꝰ beneficiatus cōtrahes mr̄imoniū ꝑdat bn̄ficiūip̄o facto. dic ẜm. d. an. in. c. i. de cle. cōiug. ꝙcōſtitutus in ſacris cōtrahēs mr̄imoniū .ſ. ꝑverba de pn̄ti nō ē priuatus ip̄o facto ſed priuandus mouet̉. qꝛ cā priuatōis elicitur ex. c.qd̓ a te. ⁊. c. diuerſis de cle. cō. qꝛ nō poſſet ſeruire vxori ⁊ bn̄ficio. Sed in cōſtituto ī ſacrisceſſat hic rō qꝛ nō ē mr̄imoniū. iō cōvellit̉ dimittere vxorē. Si aūt clericus nō ſit ī ſacris.ſed in minoribꝰ dūtaxat. tunc alij diſtinguūtinter ſpōſalia de futuro ⁊ de pn̄ti. vt primo caſu diſſolutis ſpōſalibus poſſit redire ad bn̄ficiū ſuū facit. l. ea q̄. ff. ad municip. vbi deſponſata an̄ nuptias cōtractas an̄ ſuū non mutatdomiciliū. Et ſic effectualiter nō dr̄ mr̄imoniū cōtractu. Secūdo caſu tūc nō recuꝑat beneficiū qꝛ ex cōtractu mr̄imonij ꝑ ꝟba de pn̄ti inſurrexit vinculū incōpatibile cū ip̄o bn̄ficio vn̄ ꝑditū ē ius qd̓ habebat in ipſo bn̄ficio⁊ ideo amplius nō dabit̉ regreſſus. Idem ſiclericus in minoribus ꝯͣxit mr̄imoniū cū cō-ſanguinea in facie eccleſie. poſtea ꝓbata conſanguinitate ruptū ē mr̄imoniū ꝑdit bn̄ficiacū facto ſuo eccl̓ie renūciauerit. ¶ Utꝝ cleriſcus nō dicēs officiū ſine cauſa rōnabili teneatur reſtituere fructus quos interim percepitab eccleſia. Io. cal. in. c. i. de. celebr. miſſa. cōcludit ꝙ ſic. Mouet̉ primo quia propter nōreſidentiā clericus priuatur beneficō ⁊ fructibus beneficij. vt in. c. pe. de cleri. nō reſi. Naꝫnō dicēs officiū effectualiter nō reſidet. ergo⁊cͣ. Secūdo beneficiū dat̉ propter officiū. vt inc. fi. de reſcrip. li. vi. Sed hoc fortificādo. vbicunqꝫ aliquid datur ob cauſam cauſa non ſecuta illud pōt repeti. ff. de cōdi. obtur. cauſaꝫquaſi ꝑ totum. Sed beneficiuꝫ datur propterofficiū dicendū. ergo officiū nō dicendo pn̄tfructus beneficij repeti. Sed panor. in. d. c. i.dicit ꝙ hec opinio eſt nimis rigida nec eā ſequitur. d. car. qꝛ iure nō probat̉. Et ad argumenta cōtraria poſſumus dicere ꝙ beneficiūnō datur ſimpliciter propter officiū. ſed etiaꝫvt clericus ex quo aſſumptus eſt in partē domini viuat de pr̄imonio xp̄i et nō mendicet.xciij. di. c. diaconi. ⁊. c. ij. de preben. Item ꝓpter nō reſidentiā clericus. licet priuet̉ beneficio nō tamē reperimus ꝙ artet ad reſtitutōnem fructuū. vt in. c. ex parte de cleri. nō reſi.vbi clericus nō fecit reſidentiā per annū ⁊ tamē nō fuit cōpulſus ad reſtitutionē fructuū.Item occaſione tituli quē habet donec priuetur ꝑcipit fructus. Et ſi nō ſeruiūt eccleſie dicendo officiū tamē ſeruiuit eccleſie vniuerſali in ordine clericatus. Contraria tn̄ opinio ētutior in foro anime. hec panor. ¶ Utrū clerici vel religioſi de bonis aduēticijs poſſint libere diſponere abſqꝫ cōſenſu patris ⁊ nūquidpr̄ in his priuet̉ vſufruetu. Rn̄. pan. ī. c. ī pn̄tia de ꝓba. dicit ꝙ aut q̄rit̉ de bonis aduenietibꝰ ingreſſo aut de bonis q̄ priꝰ āte ingreſſumobuenerāt primo caſu illa indiſtincte acqͥrūt̉monaſterio. qꝛ āplius nō ē filius ī ptāte patris. ⁊ ſic nō acquicit̉ vſuſfructus patri de quoclerici ⁊ ꝑſone religioſe ſunt priuilegiate ſuper bonis aduentitijs. Ita vt habeāt plenamip̄oꝝ adminiſtrationē. Ita ꝙ illud quod eſtlaycis aduenticiū clericis reputatur caſtren̄.vel quaſi. vt in autten. preſbiteros. C. de epi.⁊ cleri. Et panor. in. c. conſtitutus de in inte.reſti. dicit hoc eſſe indubitatuꝫ. qn̄ clericatusadheret temꝑe delationis bonoꝝ. Et forte idēdici poſſet in bonis acquiſitis prius vt ſtatimper ingreſſum gaudeāt illo priuilegio per. d.autten. Et ſic priuabitur pater vſurrūctū iſtorum bonoruꝫ etiam in vita ſua. ⁊ eſt pulchra ⁊