ꝙ nō eſt neceſſe ad purgandū hoc peccatū dimittere bn̄ficiū. ſicut in eo qͥ ꝓmouet̉ ꝑ ſimoniā mentalē. ¶ Utrū clericus hn̄s patrimoniū in titulū poſſit illud ad libituꝫ alienare. ⁊an in dicta alienatōne debeat interuenire ſolēnitas q̄ obſeruāda ē in alienatōe reꝝ eccleſiaſticaꝝ. de qua. xij. q. ij. ſine exceptōne. Io.⁊ goſ. tenēt ꝙ nō poſſit alienari ſicut nec aliabona bn̄ficij ſpūalis. fatētur tn̄ ꝙ illi pr̄ionionō adheret ius ſpūale qd̓ ad heredes non ſittrāſmuſibile. vn̄ volūt ꝙ mortuo clerico extinguat̉ cā priuiligij. quēadmodū dicimus īfundo dotali. ꝙ lꝫ mr̄imonio durāte nō poſſit aliēari. tn̄ eo ſoluto. trāſit ad heredes. Ho.diſtinguit. Utrū primoniū fuerit pro tituloanumptū vel nō. vt primo caſu ꝓcedat opi.p̄dictoꝝ. Secūdo ꝟo caſu ſecus. ⁊ ſic trāſeūtdoc. Et nota ex hac opi. Ho. ꝙ ſimpliciter ordinatus p̄t diſponere de pr̄ionio ꝓut vult. ſecus ſi fuit ordinatus exp̄ſſe ad titulū pr̄imonij. ſed pano. dicit excludendum vnū caſum.puta ꝙ ſi iſte ordinatus ad titulū pr̄ionij cōſeq̄retur bn̄ficiū ſpūale. licite poſſet diſponete de pr̄imonio ꝓut vellet. qꝛ hoc caſu ceſſatrō alioꝝ. cū poſſit viuere ex beneficō. Sed vbinō habet niſi pr̄imoniū aſſignatum in titulū.tūc ē maior dubitatio. ⁊ Inno. in. c. ep̄us. dep̄ben. ſentit ꝙ in alienatōne illius pr̄imonijnō reqͥrit̉ cōſenſus ep̄i. Et hec opi. vr̄ veriorde rigore iuris. licet alia ſit benignior. ⁊ eqͥorne mendicet in obprobriū cleri. Et ſi diceret̉qͥd oꝑabit̉ ordinatio ad titulū pr̄imonij. ſi illud p̄t ad libitū aliēari. Rn̄. ꝙ ꝓ hoc ſatiſfitiuri. vt nō videat̉ ille ꝓmotus ſine aliqua ſuſtentatione. Un̄ ſatis eſt ꝙ habeat vn̄ viuerepoſſit. Nā pauꝑtas volūtaria nō reprobaturin clericis. ſed neceſſaria. ge. tn̄ in. c. ſi ep̄us.de prebē. li. vi. dicit ꝙ clericus promotus adtitulū ſui pr̄imonij. nō pōt illud vendere. ſiexpreſſe aſſignat̉ eidē ſic ꝙ trāſierit in rem eccleſiaſticā. Et iſtud etiā tenet Io. an. Si aūttacite. tūc licet ep̄s eciā nō teneat̉ ei prouidere. ex quo habet vn̄ viuat. tamen poterit illudvendere. licet fuerit aſſignatū tacite. Secusſi exp̄ſſe. vt dictū ē. ¶ Quid de ep̄o qͥ redeūti clerico de ſtudio. cōtemplatōne ſcientie dedit aliqd̓ beneficiū. ⁊ poſtea inuenit eum idiotam. an poſſit reuocare beneficiū. Rn̄. pano.in. c. qͣꝫuis. de eta. ⁊ quali. dicit ꝙ nō. dummōſciat officiū. Io. an. remittit ſe ad no. in ſpec.ſuꝑ rubri. de preben. vbi tractauit p̄dictā. q.Et quid de eo qͥ cōtulit vaſallo feudū credensꝙ eſſet probus vir. ⁊ reꝑtum eſt contrariū. etcōcludit ꝙ nō pōt reuocare. qꝛ cauſa nō ex-preſſa. ſed in mēte concepta nō viciat cōtractu. C. de cōdi. ob cām. l. ſi repetēdi. ¶ Utrūclericus cōiugatus poſſit hr̄e bn̄ficiū eccleſiaſticū. Rn̄. panor. in. c. Iohānes de cle. cōiug.dicit ꝙ in hoc ſunt opi. nā ab. dicit. ꝙ de iurecōi nō pōt hr̄e. ſed ex diſpenſatōne ſic .ſ. ep̄i.Et ſic loqͥtur dictus tex. ibi. Et hanc opi. ſentiūt goſ. phi. ⁊ ſpe. limitāt tn̄ vt valeat diſpēſatio ep̄i reſpectu ſimplicis beneficij. Alij ꝟodicūt. ꝙ tantū papa diſpēſare pōt. De laycocertū eſt. qꝛ beneficiū eccleſiaſticū in titulumhabere nō poteſt. c. ex lr̄is. de trāſac. Et de hocjͣ. in ſeq̄nti. q. Et ꝙ tm̄ papa poſſit diſpenſarein hmōi clerico cōiugato tener panor. ibi. qꝛin materia diſpēſatōnis q̄ eſt exorbitās nondebet argui de caſibꝰ ꝑmiſſis ad caſus non ꝑmiſſos etiā ſi ꝑmiſſi ſint maiores. vt no. Io.an. in regula q̄ a iure. li. vi. Et ad. d. c. Io. p̄trn̄deri vt loquatur de diſpēſatōne pape. Utꝝlaicus poſſit habere beneficiū eccleſiaſticū velp̄bendā. dic ẜm panor. in. c. maioribꝰ de p̄bē.⁊ iuxta no. ꝑ eū in. c. cū. M. de cōſti. ⁊ ꝑ glo.ibi ꝙ laicus pōt hr̄e prebendā in eccleſia ſednō canoniā quaſi velit glo. ꝙ canonia ſit iusſpūale proueniēs eo ipſo ꝙ aliquis recipit̉ incanonicū. Prebenda ꝟo ē quid temꝑale debita canonico rōne officij ⁊ canonie. Sꝫ huicobſtare videt̉. c. dilecto de p̄be. vbi prebendaappellat̉ ius ſpūale ⁊ indiuiduū. pro cōcordiadic ꝙ qn̄qꝫ in eccleſia p̄bende nō ſunt diſtincte. ſed oīa bona ſunt cōia. ⁊ ꝑ capl̓m aſſignatur iſti vnū p̄diū in p̄benda ⁊ alteri aliud velquid ſimile. Vel etiaꝫ ſunt p̄bende diſtincte.ſed nō ſunt annexe canonicatibꝰ. qꝛ nō eſt ibinumerus canonicoꝝ. in iſtis caſibꝰ ⁊ ſimilibꝰprebenda ē quid mere temꝑale ⁊ poteſt darietiā laico. ⁊ ſic intellige no. in. d. e. cu. O. qn̄qꝫ p̄bende ſunt diſtincte ⁊ annexe canonicaubus. vt qꝛ certus ē numerus prebēdaꝝ ⁊ canonicatuū. ⁊ q̄ libet p̄benda inheret ſuo canonicatui. Et hoc caſu intellige. d. c. dilecto. naꝫcanonia ē quoddā ius ſpūale cōpetens canonico. ex ſua receptōne. nā rōne annexionis p̄bēda dicitur ius ſpūale. qꝛ habetur reſpectusnon ſolū ad temꝑalitatē ſed ad ius canoniecōnexū quod ē ſpūale. Et talis p̄benda nō poteſt conferri laico niſi prius ſeꝑetur a iure canonie. Secus qn̄ tales prebende nō ſunt annexe. Et refert cōpo. in. d. c. cū. M. ſeruari ineccleſia ſancti Martini carnocē dioceſis. vbiaſſignātur alique prebēde nobilibꝰ rōne paupertatis vl̓ alicuius ſeruitij temꝑalis pro hocc. poſſeſſiones. xvi. q. i. vbi eccleſia pōt pauperi cōcedere vſumfructū alicuius poſſeſſionis.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten