¶ Quero elegātius. vtrū habens beneficiūnō curatū. requirens tamen reſidentiā ex ſtatuto vel cōſuetudine. ſi acceptet ẜm ſimile vl̓curatū. ip̄o iure ꝑdat primuꝫ. Inno. in. c. fi.de cle. nō reſi. dicit ꝙ aut ſtatutū requirit reſidentiā temꝑalem tantū. vel ꝑpetuā. ſed obligat tm̄ ad ꝑditionē fructuū. nō reſidentē. Ettūc per ſecūdi adeptionē nō ꝑdet primū ipſoiure. aut reqͥrit reſidentiā perpetuā ⁊ obligatnō reſidentē ad ꝑditionē beneficij. ⁊ tunc ipſoiure ꝑ acceptationē ſecūdi perdit primū. hoctenet glo. in. d. cle. gratie. Idem Fede. contrariū eius qd̓ tenet Inno. in vltimo membro. tenet Io. an. in addi. ſpeculi. in ti. de cle.nō reſi. dicens ꝙ etiā ſi ſtatutū requirat reſidentiā quo ad finē priuatōnis. ꝑ acceptationem ſecūdi nō erit ip̄o iure priuatus primo.Et ſic reproba t dictū Inno. ⁊ hanc opi. ſeqͥtur. d. car. ⁊ pe. de an. ⁊. d. ab. in. d. c. fi. Mouentur. quia. d. c. de multa. ē correctoriū ⁊ loquitur in eccleſia curata. Sed. d. an. in. d. c.fi dicit. ꝙ eſt conſiderāda forma priuatōnis.quia aūt ꝓpter nō reſidentiā. ſtatutū imponitpenā priuationis ip̄o iure. ⁊ tūc habebit locūiſta decre. ex quo ſtatutū requirebat ita ſtrictāreſidentiā. Et ita intelligitur opinio Inno.aut ſtatutū non requirit ita ſtrictā reſidentiā.quia nō reſidentem nō priuat ip̄o iure. et tūchabet locū opinio Io. an. vide pleniſſime ꝑd. ab. in. c. extirpāde. de preben. ¶ Item quero an iſtā decre. habeat locū in p̄bendis. vin.⁊. d. an. cōcludunt. ꝙ nō. quia nō eſt eadē rōin prebendis. que ē in curatis. quod eſt veꝝ niſi adipiſceret̉ ſecūdam prebendam in eademecclenia. quia tūc ip̄o iure vacaret prima. tex.eſt in. c. litteras. de conce. prebē. etiā ſi acceptaret ſecundā iure annexionis. vt eſt tex. ſingularis. in cle. fi. de preh. ¶ Quinqꝫ caſus ſuntin qͥbꝰ quis poteſt abſqꝫ diſpenſatōne. duasvel plures eccleſias ſeu p̄bendas habere. Primus ē quādo eccleſie ſunt ita tenues ꝙ neutra ſufficeret ad ſuſtentationē. x. q. iij. vnio.exͣ. de re. do. qꝛ monaſtētiū. Secūdus ē ſi vnapenot ex altera. exͣ. de eta. ⁊ quali. eā te. Tercius ē propter raritatē clericoꝝ. xxi. q. i. clericꝰin fi. Quartus ē ſi eccleſia eſt annexa dignitati. vel p̄bende. in quo caſu. cū ip̄e teneat̉ ī maiori eccl̓ia ꝑſonaliter deſeruire tenet̉ in ip̄a ꝑrochiali habere idoneū ⁊ ꝑpetuū vicariū. quicōgruentē habeat de ꝓuentibꝰ ipſius eccleſieportionē. extra de preben. extirpande. Quintus ē ſi hꝫ vnā intitulatā. ⁊ aliaꝫ cōmendatāxxi. q. i. qͥ plures. Sed talis cōmēda de eccleſia prochiali non poteſt fieri. niſi ei qͥ attige-rit. xxv. annū. ⁊ qui ſit ſacerdos. ⁊ etiā tali nōpoteſt cōmitti niſi vna ⁊ pro euidenti vtilitate. vel neceſſitate. et nō durat niſi per mēſesſex. extra de elec. nemo. lib. vi. ¶ Quicunqꝫrecipit dignitatem vel perſonatū. ſeu officiūvel beneficiū cui cura animaꝝ ſit ānexa. ſi an̄obtinebat ſimile. cū ſit priuatus. Primo poſtqͣꝫ poſſeſſionem habuit de ſecūdo vl̓ ꝑ eū ſtetit quo minꝰ haberet. tenet̉ abſqꝫ mora dimittere in manus ordinarij in cuius epiſcopatuhoc fuerit. Alioquin etiaꝫ omnes tales. Secūdo ip̄o iure ſunt priuati. ⁊ nō ſolum ad ſacros ordines. ſed etiā ad quodcūqꝫ aliud beneficiū fiunt inhabiles. ⁊ omnia talia beneficia vacatura. ſedi apoſtolice reſeruantur. et ſialius diſponat de eis nō valet. hec Io. papa.xxij. in extrauaganti que incipit. Execrabilis¶ Quando non prodeſt diſpenſatio ſuꝑ pluralitate beneficioꝝ. Rn̄. non prodeſt. quandoimpetrans ſubticuit aliquod qͣꝫtūcūqꝫ modicū beneficiū. Qn̄ etiam cōceditur vt qͥs duobeneficia curam animaꝝ habētia poſſit ſimulhabere. intelligitur de duobus primis beneficijs poſt conceſſionem. Item ſi mandat̉ alicui prouideri de beneficio. nō obſtante ꝙ habeat aliud non propter hoc eſt diſpenſatū. vtambo ſimul habeat. extra de preben. li. vi. c. nōpoteſt. Item ſi papa motu proprio alicui aliquod beneficiū obtinenti conferat aliud. nonhabita mentione de priori. nō propter hoc inualida eſt gratia. dummō in littera exprimatur. ꝙ motu proprio papa concedit. Secus ſiad petitionem alterius gratiaꝫ facit extra depreben. ſi motu. lib. vi. ¶ Beneficiū non vacans nulli promitti poteſt. nec in generali vtpromittendo cum potuerit prouidere. vl̓ cuꝫfacultas ſe obtulerit. aut quāuis forma verborum. alias promiſſiones p̄dicte. nec valēt.nec obligāt. exͣ de conceſſ. p̄. deteſtanda. li. vi.¶ Quibus clericis debeat per ordinatoremtam de neceſſarijs qͣꝫ de beneficio prouideri.Rn̄. romana eccleſia nō conſueuit cogere ordinatorem ad prouidendum. non conſtitutis in ſacris. extra de preben. Epiſcopus. ⁊. c.cū ẜm. Et nota hic ꝙ ſi aliquis epiſcopus cōmittit extraneo epiſcopo. vt vice eius in ſuadioceſi ordinationes teneat. ⁊ ip̄e promouitad ſacros ordines aliquem non habentem titulū. Ip̄e qui ordinauit tenet̉ ei neceſſaria ꝓuidere. donec illi ꝑ eum. vel per alium de bn̄ficio ſit prouiſum. Secus ſi ei cōmiſit ordinare certas ꝑſonas inter quas fuit aliqͥs ſine titulo. nam in hoc caſu. epus qui cōmiſit tenetur talit er ordinato. Sil̓r ⁊ ipſe tenet̉ taliter