etiaꝫ aliquo mō rēmanet in ea actu ꝓprietasablutiua qd̓ ideo dico qꝛ ſi in aqua nullo mōremaneret. actu ꝓprietas ablutiua. vt in glacie. grādine. et niue. qͣꝫ diu ſic diſpoſita ē. nonpōt in ea celebrari bap̄mus. nec etiā in lutoqꝛ in eo nō manet ſalua ſpēs aque. In vrīa⁊ ceruiſia cū nō maneat ſalua ſpēs aque nonſunt debita materia bapmi. nec ſaliua. extraeo. nō vt apponeres. Item nulla artificialisaqua ē materia bap̄mi. qꝛ xp̄us non inſtituitbap̄m in aqua artificiali. ſed in naturali tm̄.qꝛ bap̄mus inſtitutus fuit in ſacr̄m neceſſitatis qͣꝫtū ad oēs. Et ideo xp̄us ip̄m inſtituerenoluit. niſi in aqua q̄ faciliter poſſet hr̄i ⁊ cōiter ab oībꝰ tam pauꝑiho qͣꝫ diuitibꝰ. qd̓ nō ēveꝝ de aliqua aqͣ. niſi de naturali. ¶ Prohibitu eſt. vt nō fiat bap̄mus. niſi in criſmate nouo .ſ. illius āni. preterqͣꝫ in articulo mortis. ⁊punit̉ ſacerdos ſi cōtrafecerit de cōſe. di. iiij.ſi qͥs de alio. Idē intelligēdū de cōfirmatione⁊ tanto magis qͣꝫto cōfirmatio ē minoris neceſſitatis. qͣꝫ bapmus.Aptiſmus tercō. Quo ad miniſtruꝫqͥs pōt baptiſare. dic ẜm theo. ⁊ canoniſtas. in. c. ſi quis. exͣ eo. ꝙ ꝓprie hocofficiū ꝑtinet ad ſacerdotē. vn̄ neceſſitate nōinſtāte etiaꝫ diaconus baptiſare nō debet. ſil̓rnec ſimplex clericus baptiſare debet pn̄te preſbitero. nec laicus pn̄te clerico. nec ml̓r pn̄teviro. de cōſe. di. iiij. c. cōſtat ⁊ duobꝰ. c. ſe. ſedin neceſſitate qͥlibet p̄t baptiſate. ſiue vir ſiuemulier. ordinatus. ſiue nō ordinatus. fidelis⁊ infidelis. dummō habeat intentionē baptiſandi ⁊ ſeruet for̄am eccl̓ie. vn̄ ⁊ ſi nō credatſacr̄m baptiſmale. nec aliqͥd ſpūale ibi fieri.dummō in genere intendat facere id qd̓ facit eccleſia. bap̄mus eſt. ¶ An bap̄mus tradipoſſit a malis miniſtris. Rn̄. ẜm Ric. in. iiij.di. v. ꝙ ab hoīe malo. verus p̄t tradi bap̄mꝰ.ita ꝙ qͣꝫtū ad ea q̄ ſunt eſſentialia ſacr̄o. nonplus ꝓficit datus bap̄mus a bono miniſtro.qͣꝫ a malo. qꝛ bap̄mus nō hꝫ ſuā efficatiam aminiſtro. ſed a deo. vn̄ de cōſe. di. iiij. bap̄mꝰdr̄. Nō timeo adulteꝝ. ebrioſum. homicidaꝫqꝛ colūbā attēdo ꝑ quā mihi dr̄. hic ē qͥ baptiſat. Ideo bonitas mīſtri nō eſt de neceſſitateſed de cōgruētia. Sed qͥd ſi ſacerdos nolitbaptiſare niſi dato ſibi aliquo p̄cio. Dic vt. jͣ.Simonia primo. ¶ Utrū malus mīſter peccet mortaliter baptiſando. Dic ẜm Ric. vbiſup. aut baptiſat cū ſolennitate. ⁊ vt miniſtereccl̓ie. ⁊ tūc peccat mortaliter ſi peccatū recolit nec penitet. aut baptiſat in articulo neceſſitatis ſicut vetula. ⁊ non peccat. ¶ Utrū qͥ ſcienter recipit ſacr̄m bap̄mi a miniſtro malo.peccet mortaliter. Rn̄. ẜm Ric. vbi ſupͣ. cumbap̄mus ſit ſacr̄m neceſſitatis ad ſalutē. Inneceſſitatis articulo licitū ē ip̄m reciꝑe a qͦcūqꝫ hoīe qͣꝫtūcūqꝫ malo. cuiuſcūqꝫ ſit cōditionis ⁊ ſexus. Excepto aūt neceſſitatis articulo recipiēs bapm ſcienter ab hoīe malo preciſo ab eccl̓ia ſimpl̓r. vel ad tp̄us. peccat mortaliter. qꝛ qͣꝫtū in ſe ē cōtēptibile reddit ſentētiā eccl̓ie. qd̓ ſcienter. ſine pctō mortali nō p̄tfieri. Si aut recipiat ſciēter ab hoīe malo. nōp̄ciſo ab eccleſia ſimpl̓r. vel ad tp̄s. nō peccatmaxime ſi ſuſcipiat a tali qͥ hoc ſibi conferretenet̉ ex officō. nullus .n. peccat in recipiēdo.qd̓ ſibi ab alio debitū ē de hoc tn̄ ⁊ alijs ſacr̄isfacta eſt magna modificatio. ꝑ exͣuagantē factam in cōcilio baſilee. quā vide. jͣ. excōicatōvi. ¶ Utrū melior ſit bapmus qͥ cōfert̉ a bono. Rn̄. ẜm doct. ꝙ e qualis ē ab vtroqꝫ. qͣꝫtuꝫad ſubſtātiales effectꝰ. ſed tn̄ cū effectu principali. poteſt aliqͥd plus cōferri ex merito baptiſantis. Sed hic eſt effectus accidentalis.¶ Utrū. idē poſſit baptiſare ſeip̄m. Rn̄. ꝙ n̄ꝑ tex. extra eo. c. debitu. vbi dr̄. ꝙ inter baptiſatū ⁊ baptiſantē. debet eē diſtinctio. ¶ Utrūbonus angelus poſſit baptiſare. Rn̄. ẜm Ri.in. iiij. di. v. ꝙ de lege cōi nō cōuenit angelobaptiſandi ptās. qꝛ tn̄ nunqͣꝫ bonus angelusbaptiſaret niſi ex ſpāli mādato dn̄i. iō ſi certūeſſet ꝙ bonus angelus aliquē baptiſaſſet. illenō eſſet rebaptiſandus. vn̄ baſilica quā dedicauit. s. michael in monte gargano; nō fuitpoſtea ab hoīe dedicata. ¶ Utrū in baptiſante reqͥrat̉ intentio. Rn̄. ẜm Ri. in. iiij. di. vi.ꝙ ad hoc vt verus conferat̉ hapmus neceſſaria ē baptiſantis intentio. qn̄ .n. aliqua pluracōcurrūt ad aliquē vnū effectū. oportet ꝙ aliquo mō vniant̉. Ad ſanctificationē aūt illiqͥ baptiſat̉. reqͥrit̉ ablutio exterior. ⁊ verba q̄realiter vnita nō ſunt. Reqͥrit̉ etiā baptiſans⁊ ideo neceſſaria ē intētio baptiſantis ꝑ quāablutio et ꝟba intētional̓r cōiungātur interſe. ⁊ eū qͥ baptiſat. ⁊ oīa iſta cū fine qͥ ē purgatio illius qͥ baptiſat̉. ¶ Utrū actualis intentio reqͥrat ī baptiſante. Rn̄. ẜm Sco. ꝙ p̄terintentionē ⁊ actualē hītualē neceſſe ē poneremediā. ꝓbat̉. Si qͥs in principio ītendēs dicere miſſam. poſtea aūt ad alia diſtrahat̉. tūcnō hꝫ intentionē actualē. dū ē diſtractus. nectm̄ hꝫ intētionē hītualē. qꝛ etiā dormiēs taleꝫhꝫ. Reqͥrit̉ ergo media .ſ. intētio ꝟtualis. qꝛ īꝟtute illiꝰ intentōnis prius hīte actualiter facit oīa q̄ facit. tanqͣꝫ ex radice. ſic ī ꝓpoſito. inbaptiſante. nō ſufficit ſola intētio habitualis