tatem rōnis. vt in. c. qd̓ trāſlationē. de off. le.Secūdi vero legati .ſ. rōne perſone pn̄t abſoluere ſubditos exn̄tes in prouincia. Itē ſcd̓oexͣ prouinciā. nō pn̄t extraneos abſoluere. Etiſte caſus ē clarus. Itē ē tercius caſus clarusqꝛ aliūde venientes .ſ. extraneos nō poſſuntabſoluere etiā in prouincia. Sunt aliqͥ caſusdubij. Primꝰ an poſſint abſoluere ſubditosextra prouinciā. panor. in. d. c. excōicatis. dicit cōiter doct. tenere ꝙ extra prouinciā neminem poſſint abſoluere. ⁊ io. an. dicit ita ſeruari de facto. Secūdus caſus dubius ē. nūquidiſti poſſint ſubditos extra prouinciā abſoluere. cū licentia iudicis prouincie illius vl̓ dioceſis. Et videt̉ ꝙ ſic. quia cōtentioſam iuriſditionem quis exercere poteſt in ſubditos extra territoriū ſuuꝫ. cum licentia iudicis illiusterritorij. Hoſti. dicit hoc eſſe equū. Sed qꝛhec poteſtas datur legatis iſtis cū legitimatōne nō videt̉ ꝙ debeant iſti legati excedere formā eis prefixā. ꝑ. d. c. excōmunicatis. de quodicto panor. ibi facit magnū feſtum. dicensnota ſingulariter hoc dictū ꝙ peteſtas collata alicui in certo loco ex priuilegio nō pōt exexceri etiā in ſubditos in alio loco. licet cōſentiat dominus territorij. ſecus in iuriſditionecōpetente de iure cōmuni. Tercius caſus dubius ē. nūquid legatus poſſic abſoluere ſuosſubditos. qui incurrūt alibi excōmunicatōeꝫHſtiē. videtur tenere ꝙ nō. per tex. in. d. c. excōmunicatis. dn̄ dicit aliunde cōtingat accedere. Quidam ramē tenēt contrariū. qd̓ putat panor. verius vt quemadmodū poteſt ſubditos delinquētes extra territoriū punire. vtin. c. cū contingat. de fo. compe. Ita ⁊ abſoluere facit. qꝛ de delicto cōmiſſo exͣ ꝓuinciampoteſt ꝓprius ſacerdos abſoluere ꝑrochianūſuū. Et ſic. d. c excōicatis intelligit̉ de nō ſubditis veniētibꝰ aliūde. Quartꝰ caſus dubiꝰ.Nūquid ſi nō ſubditi venirēt ad prouinciaꝫlegati ⁊ incurrerēt ibi excōicatōnē. an poſſintabſolui a legato. Hoſ. tenet ꝙ ſic. quia iſti nōdicūtur aliunde accedere. cū non veniant excōmunicati. Et ad hoc facit notabile dictuꝫabbatis in. d. c. excōicatis. ar. dicti tex. ꝙ ſcolaris veniēs ad ſtudiū excōicatatus nō p̄t abſolui ab ep̄o loci illius ſtudij. licꝫ eſſer caſus aquo potuiſſet abſolui a ꝓprio ep̄o. ſecus ſi incurriſſet ibi excōicationē. Ex quo poſſet notabiliter elici ꝙ ptās q̄ cōtrahit̉ rōne domicilijnō extēdit̉ ad prius cōmiſſa. qd̓ tn̄ dictuꝫ nōadmittit generaliter panor. ⁊ bn̄ dicit panor.ꝙ hoc dictū nō admittit generaliter. Nā cōtrariū dictū eſt ſupͣ. abſolutio .i.An autē legatus poſſit abſoluere excōmunicatū a ſe in ſua prouincia poſtqͣꝫ egreſſus ēprouinciā. glo. in. c. nouit. de offi. leg. dicit ꝗnon. quia exeundo prouintiā priuatus eſt dignitate. ff. de offi. preſi. l. iij. et ſtatim expiratiuriſditio. Hoc veꝝ ẜm ſpe. quando exijt prouinciam ⁊ animo nō redeūdi. Et hoc vbi hecabſolutio reqͥreret cauſe cognitionē. ſecūs ſinō reqͥrit cauſe cognitōem. ⁊ in foro penitentiali poterit abſoluere.¶ An aūt legati reſpectu ꝑſone poſſint abſoluere excōmunicatos ꝓ enormi iniuria. Rn̄.archidia .ſ. dat regulā. ꝙ ꝑ ſolū ſummū pontificē vel legatum de latere tales pn̄t abſoluiqn̄ iniuria ē enormiſſima. puta qn̄ eſt proceſſum ad homicidiū vel mutilationē mēbri. panor. tn̄ in. c. quod de his. de ſen. exc. ꝑ tex. illūqͥ non diſtinguit inter enormē vel mediocrēſatis innuit ꝙ a qualibet iniuria legatꝰ abſoluere pōt etiā pro homicidio. nā dictū generale. generaliter debet intelligi. ac etiā eadē rōne. qꝛ. loqͥtur generaliter de legatis intelligemus de vtroqꝫ ad hoc dictū. c. ꝙ trāſlatōem.⁊. c. excōicatis. q̄ locūtur īdiſtincte. Tertij vero legati neminē pn̄t abſoluere. nec in ꝓuincia nec exͣ. nec ſubditu nec exͣneū. rō ē. qꝛ legatus rōne loci ē ꝑpetuus. vn̄ ſi iſti poſſent abſoluere excōicatos. clerici illoꝝ locoꝝ ꝑderētpriuilegiū qd̓ hn̄t ex. c. ſi qͥs. xvij. q. iiij. qꝛ nūqͣꝫ ꝑcuſſores eoꝝ tenerētur ire ad curiā. cū haberent ſuꝑiorē qͥ eos abſolueret. Hec tamē limita in iſtis ⁊ in p̄cedētibꝰ. vt ꝓcedāt in caſibus reſeruatis pape. ſed in caſibꝰ in qͥbꝰ ep̄ilocoꝝ pn̄t abſoluere. etiā iſti legati abſoluerepoterūt. cū ſint ibi ordinarij.¶ Querit̉ quot ſunt ſpecies iniurie. Rn̄. ẜmi0. an. ⁊ panor. in. c. ꝑuenit. de ſent. er. ꝙ ſunttres quo ad propoſitū noſtrū .ſ. leuis. mediocris. ⁊ enormis. Pro leui iniuria quilibet epiſcopus poteſt abſoluere iure ſuo. auctoritated. c. ꝑuenit. Pro med ocri vero nō poteſt epiſcopus abſoluere niſi priuilegiatos. Pro iniuria vero enormi ep̄s realiter non abſoluitniſi ī neceſſitate ⁊ vbi ſpecifice ſibi ꝯmittit̉. ⁊q̄ dicat̉ iniuria leuis. q̄ mediocris et q̄ enormis p̄t dici ẜm aſten̄. Leuis eſt ſi quis ponatmanu ſuꝑ clericū malo anino. vel accipiat eūper veſtes vel per abenas. vel per manum. velbrachiū. Et hoc intelligi poteſt. vbi ſuꝑior velpar eſt is qͥ hmōi intulit. idē hoſ. Leuis etiaꝫiniuria ẜm Panor. eſt iudicanda arbitrio boviri ex varijs circumſtantijs perſonarū. locorum. ⁊ tēpoꝝ. Si .n. clerico miniſtrāti ſolēniter in altari. publice manus iniecerit leuiter