¶ Septimo q̄ro an locū habeat hic cle. in oībus religioſis tam exemptis qͣꝫ nō exemptispe. de ſtagno. vt dicit:ab. refert quendā cardinalē tenuiſſe ꝙ ſolum in exemptis locumhabet. ar. ſumpto a rubrica. q̄ loqͥtur de priuilegiatis. Rubrica autem facit ius vt ſupra inprohemio. greg. ip̄e aūt pe. tenet contrariumquia hic loquitur generaliter de omnibꝰ religioſis. ar. xix. di. ſi romanoꝝ. quod eſt tutius⁊ in dubio tenendū. Nec ob. ratio ſumpta arubrica. quia ẜm glo. in autē. de ince. nup. plerūqꝫ generalior ē text. qͣꝫ rub. ⁊ ecōuerſo videibi exempla. ¶ Octauo q̄ro. an credet religioſus ꝑrochiani. ſi dicat ſe habere licentiam aproprio ſacerdote. rn̄. glo. ꝙ ſic quia nemo p̄ſumitur eſſe immemor proprie ſalutis .i. q.vij. ſancimus. concor. land̓. Pau. ⁊ Ste. Etnota ſcd̓m glo. in. ca. ſignificaſti el. ij. de homi. ꝙ cuꝫ queritur de anime periculo. ⁊ de alicuius conſcientia creditur eius iuramamento. non ſolum in foro penitentiali. verūetiaꝫẜm zab. in foro iudiciali. quando aliter probari non poteſt. de eius conſcīa. de eſt. preſentiū. vbi de hoc in glo. ¶ Nono quero. ouid deſcolaribus mercenarijs⁊ huiuſmodi. rn̄. glo.ꝙ ſufficit licentia preſbiterorū. in quorū parochijs habitant. niſi acceſſerint cauſa recreationis. vel ob aliam cauſam temꝑalem. ſtatim reuerſuri ad propriā parochiā. quia tuncſecus. ¶ Decimo quero. an ſufficiat. licentiaparochialis qui nondum eſt preſbiter. Rn̄.glo. ꝙ ſic. ſi eſt legitime etatis. vt infra annūpoſſit ordinari ſacerdos. ¶ Undecimo quero. an ſufficiat licentia vicarij qui gerit curaꝫordinariā ꝑrochie illius eccleſie. ⁊ eſt ab epiſcopo conſtitutus. rn̄. glo. ꝙ ſic. Ex quo infert̉ꝙ ſi nō habet curam ordinariā. ſed eſt ſibi cura eccleſie paruo temꝑe cōmiſſa. ꝙ non pōtdare hanc licentiam. niſi in ſpeciali hoc ſit ſibi cōmiſſum. ⁊ ob hoc vidi magnū ſcandalūſemel ſuſcitari in quadā prouincia. ¶ Duodecimo quero. an ſufficiat licētia dioceſani. rn̄.glo. ꝙ ſic. quia epiſcopus eſt parochialis ordinarius omniū ſubiectorū ſue dioceſis. de dona. avoſtolice. et epiſcopus eſt preſbiter. xcv.di. olim. ⁊ hoc teneas. ymo. pau. videtur velle ſimpliciter. ꝙ epiſcopus ⁊ archip̄ſbiter ciuitatenſis hanc lientiam dare poſſunt. ⁊ dicitnō abſurdū eſſe. quia cura eiuſdem parochiecompetit pluribus in ſolidū. ꝓ hoc quod not.hoſti. de pe. ⁊ re. omnis. vbi dicit ꝙ papa epiſcopus ⁊ eius vicarius ſunt immediati ſacerdotes. Et ꝑ predicta dicit ꝙ ſicut ſufficit licētia epiſcopi. ita ẜm ſte. ⁊ eius vicarij ſpūalisvel delegati. ſeu penitentīarij. quod no. hic autem militant. maxime cum adſit conſuetudogeneralis ꝑ vniuerſum orbem. vt petatur dicta licentia. tam ab epiſcopo. qͣꝫ ab eius vicario. quā papa ſcit ⁊ tolerat. vt etiam nolūt tenentes opini. contrariā. ¶ Terciodecimo q̄ro. quid ſi parochianus dicat eo tibi licentiā.vt a quocunqꝫ religioſo acceptas ⁊cͣ. an reqͥratur ſpecialis ſpecificatio. ꝙ poſſit recipere atali fratre minore vel predicatore. Item qͥdſi parochianus dicat religioſo. do tibi licentiam. vt des euchariſtiam ⁊ extremā vnctionēmeis ſubditis. an requiratur ſpecialis ſpecificatio parochianorum. quibus hic ſunt prebenda. rn̄. glo. ꝙ non ex quo de ſacramento fitſpecificatio. ⁊ hoc teneas ¶ Quartodecimoquero. quid ſi ꝑ religioſos adminiſtret ſacramentū euchariſtie in mortis articulo. an ſitlocus huic pene. pau. dicit ꝙ ſic idem lap. cōtrarium tenet Du. lib. i. quia ſi abſoluere poteſt in tali neceſſitate in illo verbo. ꝙ per penitentiam morientibus non negamus viaticūetiā qd̓ vere penitentibꝰ exhibet. intelligi volumus. vt nec ip̄m decedētibꝰ deneget. extrade pe. ⁊ re. ꝙ in te. Et eſt rō quia facit hoc exiuris permiſſione. xxvi. q. vi. preſbiteri. ⁊ bn̄⁊ vtiliter gerit officium alterius. ar. xi. q. ij. lugdunenſis. ⁊ hoc credit ar. veruꝫ qͣꝫuis ouidādicant ꝙ tm̄ de proprijs parochianis intelligitur. quia alienos abſoluere nō poſſunt vt extra de pen. ⁊ re. omnis. Sed dic ꝙ neceſſitasnon habet legē. extra de re. iu. quod nō eſt. inno. ⁊ hoſtiē. hoc tenēt in. d. c. omnis. Nec obſtat vt credo cle. i. de priuile. que prohibet religioſis ne miniſtrent euchariſtie ſacramentū.vel abſoluant a ſententia excōmunicationis.niſi ī caſibꝰ e xp̄ſſis a iure. qꝛ hoc ius cōceditvt ſupra dictū ē. nō tam̄ liceret vt credo extremā vnctionem eis dare in tali neceſſitate. qꝛhoc nullo iure exprimit̉. licet de abſolutōne ⁊cōmunione tātū. hic du. ⁊ ē notabile dictumfulcitum auctoritatibꝰ tātoꝝ ⁊ famoſoꝝ doct.alia tn̄ opi. ē tutior. ⁊ iō practicāda ¶ Quintodecimo q̄ro. qͥd ſi religioſus ignorās penaꝫde qͣ hic ⁊ al̓s hō ſctē vite mīſtrauit euchariſtiā ſine lnīa p̄ſ br̄i. prochial̓. an incidat ī hācpenā. Car. dicit ſe ꝯſuluiſſe ꝙ nō ꝑ hāc lr̄amī verbo. p̄ſumpſerit. qd̓ no. dolū ⁊ temeritatēmīſtrātis. Itē lꝫ igͦrantia iuris regl̓ariter nōexcuſet. tn̄ qn̄ ex ꝓbabilibꝰ ꝯiecturis ꝑpēdit̉ꝙ qͥs ignorauerit excuſat. ẜm no. de cōſtit. e.lib. in. vi. Itē ſicut miles arte militie excuſat̉ab ignorātia iur. C. de iu. ⁊ fac. ignor. l. i. ita ⁊hūc poſſumꝰ excuſare. p̄cipue in foro penitētia