DeAanteP
⁊ dicit̉ ab apex cis ẜm Hug. Uel ẜm Pap̄. apiū genꝰ herbe dictū eo ꝙ apices .i. capita antiquoꝝ triūphātiū vl̓ poetarū ip̄o coronabant̉: quo internoꝝ viſcerū dolores grauiſſimi ſopiunt̉: hmōi herba ebrietatē dicit̉ ꝓhibere.A planos. Planos qd̓ eſt error vel vagatio cōponit̉ cū a qd̓eſt ſine: ⁊ dr̄ aplanos vel aplane aplanes .i. firmamētū: qͣſiſine errore: qꝛ ſemꝑ mouet̉ in eodē loco: ⁊ acuitur in fineA pluſtre ſtris gubernaculū nauis vel armamētū. ⁊ deriuatur ab appello lis: ⁊ hꝫ pͥmā naturaliter breuē. Un̄ Iuuenalis. Uicteqꝫ triremis apluſtre: ⁊ facit ntūs plural̓ apluſtra: ⁊ gtūs apluſtrū: inuenit̉ etiā apluſtria.A poca ce fe. ge. eſt ſcriptū qd̓ creditor dat debitori ſoluētiin quo creditori ꝓfitet̉ ſe denarios debitos ſibi accepiſſeEt inde etiā ꝓfeſſio dicit̉ ⁊ ſecuritas: qꝛ debitorē reddatſecurū. Et dicit̉ ab apos qd̓ eſt re: ⁊ capio qd̓ eſt receptioqꝛ recipit̉ ſoluto debito. Et cōponit̉ cū anti qd̓ eſt ꝯtra: ⁊dicit̉ hec antipoca ce ſcriptū qd̓ debitor ſoluēs dat creditori: in quo debitor notat ſe ſoluiſſe tm̄ ex tali cauſa: ⁊ dicit̉ ſic quia cōtra apocam datur: vnde v̓ſus. Apoca ſoluēti: datur anti ſuſcipienti.A pocalypſis ſis interpretat̉ reuelatio: qꝛ ibi manifeſta ſuntq̄ erāt abſcōdita: ⁊ eſt grecū: ⁊ nō debet accētuari in fine⁊ eſt compoſitū ab apo quod eſt re: ⁊ calypſis quod ē velamentū: vnde apocalypſor ſaris .i. reuelare ⁊ cor. primā.Aurora. Eſt apocalypſis myſtica verba gerens. Et eſt feminini generis apocalypſis.A pocrifus: a criſis qd̓ eſt ſecretū: ⁊ apo qd̓ eſt de: cōponit̉apocrifus fa fum pe. cor. i. occultꝰ: ⁊ ſecretꝰ qͣſi de ſecretisi. de numero ſecretoꝝ. Apocrifa ꝓprie dicunt̉ illa ſcriptaquoꝝ origo ⁊ autor ignorat̉: ⁊ qͣꝫuis ibi ſint multa vera:tn̄ nō habent̉ in auctoritate ꝓpter plura falſa q̄ ibi ꝯtinētur: vn̄ hic apocrifariꝰ qͥ deſcribit apocrifa ẜm Hug. Uelẜm quoſdā apocrifus cōponit̉ ab apos qd̓ eſt lōge: ⁊ criſis qd̓ eſt iudiciū: qͣſi lōge a iudicio: vl̓ de quo nō pōt certū haberi iudiciū. Et dicit̉ duplicit̓ liber apocrifus: vl̓ qꝛautor ignorat̉ ⁊ veritas patet: ⁊ talē recipit eccl̓ia nō ad fidei ꝓbationē: ſꝫ ad erroꝝ deſtructionē: qͣles ſūt liber. Iudith ⁊ alij quos numerat Hiero. in ꝓlogo regū. Sapiētiainqͥt q̄ vulgo ſalomonis inſcribit̉: ⁊ ieſu filij ſyrach liber⁊ iudith: ⁊ heſter: nō ſunt in canone. Uel dicit̉ apocrifusquia de eius veritate dubitat̉: ⁊ tales nō recipit eccleſia:vt eſt liber de infantia ſaluatoris: ⁊ de aſſumptione corporis beate virginis.A pocrifariꝰ: ab apo ⁊ criſis qd̓ ē ſecretū cōponit̉ h̓ apocrifariꝰ vl̓ apocriſariꝰ .i. ſecretariꝰ: ꝯſiliariꝰ: vn̄ ⁊ qn̄qꝫ ſic dr̄cācellariꝰ: qꝛ ip̄e ſecrętariꝰ eſt regis vel imꝑatoris: ⁊ eiusſecreta ſcit: ſꝫ nomē ſonat qͣſi de ſecretarijs: qꝛ rex vel imparator plures hꝫ ſecretarios ⁊ ꝯſolarios: quoꝝ vnꝰ eſt cācellarius. Un̄ in p̄ſcriptione tituli Priſ. ſic dicit̉. Priſciani grāmatici ceſariēſis apocrifarij. vel apocrifarij doctoris vrbis rome ꝯſtātinopolitane de arte grāmatica liberpͥmus incipit. Uel ab apo qd̓ eſt ab vel de: ⁊ criſis qd̓ eſtaurū dicit̉ hic apocrifariꝰ .i. theſaurꝰ. vel ſic dicit̉ cācellarius regis vel imꝑatoris: qꝛ habeat aurū in ſua cuſtodiaA pocopa pe vel apocope pes greca declinatiōe cor. primā.Un̄ qͥdā. Monade ſubtracta dicet̉ apocopa facta: d̓ hocſupra dixi in qͣrta parte in ca. de metaplaſmo.A podixes grece oſtēſio ẜm Pap̄. Hug. v̓o dic̄. Apodixenoſtēſio fantaſia ꝓbatio expͥmentū v̓tus ptās. Un̄ in vitabte Agnetis dicit̉. Ad filiū meū voluiſti apodixen tue artis magice demōſtrare. ⁊ ꝓdu. penul. poſitione.A pōforetū ti penl̓. ꝓdu. cōponit̉ ab apo p̄pōne greca: et foros: ⁊ apofertū etiam dicit̉: ⁊ tunc cōponit̉ ab apo ⁊ ferofers. Et ſunt apoforeta vaſa ſic dicta a ferendo poma velaliud et ſunt plana.A pogeu geī eſt ꝯſtructū ſub terra edificiū: qd̓ nos antrū vl̓ſpeluncā dicimꝰ ab apo qd̓ eſt de: ⁊ ge qd̓ ē terra: idē dr̄ipogeum ab ip̄os qd̓ eſt ſub: ⁊ ge terra.A poleſma diffinitio ⁊ cōſummatio diſputationis.
A pollo linis ꝓpriū nomē viri cor. pͥmā: vn̄ ſcribit̉ ꝑ vnū ꝑ ⁊geminū l. Un̄ Uirgi. in. vj. Enei. Cōcutit ⁊ ſtimulos ſubpectore vertit apollo. vn̄ cor. pͥmā de apollo Aliqn̄ aūt eſtindeclinabile. Un̄. j. Corin. c. j. Ego quidē ſum pauli: egoaūt ſum apollo: ⁊ tunc videt̉ ꝙ debeat in fine acui ſicutequus pharao: licꝫ vſus aliquoꝝ cōtradicat. Papi. dicitApollo a gentibus ſol dicitur.A pollinus ni ꝓpriū nomē viri primā cor. vn̄ in aurora ſcribit̉. Miſſus apollinus dux nuper factus ab illo.A pologeticus ca cum .i. excuſatorius vel rn̄ſorius dicit̉ abapologia ẜm Hug. Pap. dic̄ Apologia excuſatio: vn̄ apologeticū dicit̉ .i. ſatiſfactionis iudiciū verū teſtimonium.A pologia excuſatio vel rn̄ſio: ab apo qd̓ eſt re: ⁊ logos qd̓eſt ſermo: qͣſi ſermōis relatio .i. reſpōſio. Un̄ in decretisAlexandri pape. Clerici qͥ alios accuſant iuſtā accipiantapologiā. Et eſt poſita apologia ibi ꝓ defenſione vel negatione ſola: nā in ea ſolēt qͥdā accuſantibus reſpōdere:et acuitur gi in penul. ſyllaba.A pompeius grece emiſſarius latine: vnde ⁊ hircus apompeius dicebatur emiſſarius: quia emittebatur in deſertūUide in emiſſarius.A poplexia eſt ſubita ſanguinis effuſio qͣ ſuffocati intereūtſic dicta qꝛ ex letali ꝑcuſſione repētinus caſus fiat. Greciigit̉ ꝑcuſſionē apoplexim dicunt.A poria. Porus ri cōponit̉ cū a: ⁊ dr̄ hec aporia rīe .i. aꝑtiovel labor: angor: aculeus: ſtimulus ictꝰ: vulnꝰ: cura: tediūmoleſtia. Ecc. xxvij. Aporia hoīs in cogitatū illiꝰ. Et ideaporio as .i. aꝑire: enucleare: ⁊ depauꝑare: ⁊ tūc ē actiuūItē aporiare .i. laborare: vel laborādo ſudare ⁊ anxiari: ⁊tūc eſt neu. inuenit̉ etiā in depo. genere in eodē ſenſu: vn̄ad Corin. Aporiamur ſꝫ nō deſtituimur: vbi pōt eē paſſiuū ꝓ depauꝑari. Iſi. tn̄ dicit ꝙ aporos grece latine dicit̉pauꝑ: vn̄ aporiare .i. pauperē facere: ⁊ aporus rarū .i. diuinus: pauperū enī eſt diuinos eē ⁊ regnū habere celorumA porus in aporia vide.A poſiopaſis ſis penul. cor. eſt validus defectus or̄onis. Dehoc ſupra dixi in qͣrta parte in ca. de coloribꝰ rhetoricis.A poſtata te cōponit̉ ab apo qd̓ eſt re ⁊ ſtolos miſſio. vn̄ h̓⁊ hͨ apoſtata te ꝑuerſus: renūciatus: refuga retromiſſus.Et ꝓprie ille dicit̉ apoſtata qͥ pͥmo bene agit. ſꝫ poſtea ꝑuertit̉ ⁊ male agendo retroabit. vn̄ videt̉ cōponi ab apo⁊ ſtans qͣſi retro ſtans. Uel vt alij dicūt deriuat̉ ab apl̓sꝑ ꝯtrariū: vel ab apoſtus ſta ſtū qd̓ eſt ꝑuerſus ⁊ ꝯtrari⁊ fit ab appono: vn̄ apoſtaticus ca cū. i. ꝑuerſus: ⁊ hͦ apoſtaſia fie .i. renūciatio retro ad malū morē itio: ⁊ acuit penul. Et apoſtato tas retro abire: a bono ꝑuerti: peruerſeagere. Un̄ ⁊ Ecc̄. xix. Uinū ⁊ mulieres apoſtatare faciūtetiā ſapiētes: ⁊ cor. pͥmā apoſtata. Un̄ Sedulius. Tuncvir apoſtolicus: nunc vilis apoſtata factus.A poſtema matis ge. neu. dura humoꝝ collectio in corporeſic dictū a collectione humoꝝ: nā greci apoſtemas collectiones vocant: et produ. ſteA poſtolus: apo qd̓ eſt de vel re cōponit̉ cū ſtolos qd̓ ē mīſſio: ⁊ dicit̉ hic apoſtolus li. i. miſſus: ⁊ dicit̉ apl̓us quaſidemiſſus .i. de celo vel a deo miſſus. Apoſtolus grece: liſan hebraice: miſſus latine. vn̄ hic apoſtolatꝰ tus tui officiū vel dignitas apoſtoli: ⁊ apoſtolicꝰ ca cū: ⁊ hic apoſtolicus cī pro papa. Apoſtoli etiā dicti ſunt quidā hereticiqui nihil poſſidētes ꝓpriū: nō recipiūt aliquos qͥ aliquoin hͦ mūdo vtunt̉: ⁊ hic ⁊ hec apoſtolaris ⁊ hͦ re. Et cōponit̉ apoſtolicus cū cō: ⁊ dicit̉ coapoſtolus .i. ſimul apl̓uscū alio: ⁊ cor. primā apoſtolus. Un̄ in Aurora dicit̉ Sanctus apoſtolicos Lucas dilucidat actus. Et nota ꝙ dictis apoſtoloꝝ ſine probatione credendū eſt: ſicut dicā inſymbolū. Et ſcias ꝙ de nece apoſtoloꝝ ita legit̉ in qͣdamchronica. Claudius imperat Marcus euangeliū ſcribitApoſtoli ꝑ orbē diuidūt̉ Petrus romā venit. Andreasachaiam: ibiqꝫ crucifigūt̉. Iohannes epheſum viuus intrat ſepulchrū. Iacobus maior hieroſolymis decollatur
i 4