Druckschrift 
Catholicon
Einzelbild herunterladen
 

DeAanteA

biles deferrēt anulos: ⁊ ideo dicūt quidā ꝙ anulus dictꝰeſt ab anu ſimie. Alij dicunt ꝙ ꝓtheus fert̉ circūdediſſeferreū circulū digito lapide incluſo: qͣ ꝯſuetudine hoīesvſi anulos habere ceperūt: ⁊ poſt gens cepit geſtare eosin quarto a pollice digito: quia in eovena eſt que vſqꝫ adcor pertingit: quam notandam ⁊ ornandam aliquo inſigni veteres putauerunt.Anus: ab annꝰ ni dr̄ hͨ anus nus nui ꝓ vetula eo ꝙ multoshꝫ annos: vel ab a qd̓ eſt ſine: ⁊ nus ꝙ eſt ſenſus: qͣſi fineſenſu: ⁊ cor. pͥmā. Un̄ quidā. Pamphile tolle manꝰ iāqꝫredibit anus. Dicimꝰ etiā hic auus ani ſcd̓e declinatiōisꝓ culo: ſil̓r ab anno ꝓpter circulationē. Un̄. i. Reg. ca. vj.Poſuerūt ſuꝑ plauſtrū capſellā ad ſimilitudinē anoꝝ: etꝓdu. pͥmā. Un̄ in Aurora dicit̉. Ex auro v̓o faciūt anostotidēqꝫ. vn̄ v̓ſus. Forma ſenilis anꝰ: ꝑs q̄dā corꝑis anꝰUel dr̄ anꝰ ani qͣſi inanis .i. vacuꝰ ẜm Pap. ⁊ eſt maſ. ge.A nutergiū gij dicit̉ illud vnde anus .i. culus tergit̉: ⁊ cōponitur ab anus ⁊ tergens.Anxinoma in anxioma eſt.Anxius: ab angogis dicit̉ anxiꝰ a uꝫ. Et cōparat̉ anxiꝰ magis anxius anxijſſimus: ⁊ hec anxietas tis: ⁊ anxior arisdepo. vnde verbalia anxiator anxiatrix anxiatio anxiatꝰvnde anxiatim ⁊ anxe aduerbia.Aoroſia debet dici: quidā tn̄ dicūt aoriſia: quidam auriſiaAug. aūt in li. de ci. dei aoraſia: ⁊ iſta verior ē lr̄a: vn̄ dicēdū ē ſodomitas ꝑcuſſos aoraſia: vn̄ v̓ſus. Dicit ora grecvbi dicit ora latinꝰ. Hinc oraſis grece ꝙ viſio dico latineA quo compoſitū noſcas aoraſia grecū. Sed vis fit merito quotiēs aoraſia pono. Uide infra in auriſia.AanteA page .i. recede: vade: apagite recedite: vadite vl̓ ſtate in pace: ⁊ vident̉ eſſe aduerbia melius qͣꝫ v̓ba: niſi qꝛ vident̉ diſcretionē habere numeroꝝ: qꝛ apageſis ⁊ aꝑage referunt̉ad vnū: apagite ad plures: ſed forte hoc ꝯtingit non ex viaduerbij ſed exvi v̓boꝝ quā habet in ſe.A pageſis: ſta in pace: vel habeas pacē: aduer. cōmicū. TerēObſecro mi hō apageſis: ẜm Pug. Pap. v̓o dicit A pageſis .i. recede: ſis ſanus: ſis pacificus .i. tace.A patia tie grece latine impaſſibilitas: ab a id eſt ſine: ⁊ pate quod eſt paſſio.A pella .i. iudeus: quaſi ſine pelle. Aurora in exodo. Extinguit dn̄i factus apella puer.A pennitꝰ dictus eſt qͣſi alpes acute: penniū enī antiqͥ acutūvocabāt vel apēnius qͣſi alpes penni .i. hānibalis ꝑ qͣs hānibal dux viā fecit dū romā peteret: ⁊ ꝓdu. penul.A per apri maſ. ge. dr̄ ab aperiēdo eo ꝙ feriēdo aꝑiat: vl̓ dīaper qͣſi afer a feritate ꝯuerſaᶠ in ꝑ: vn̄ hic aperculariꝰ effractor domꝰ. Et ē differētia inter aprū: verrē ⁊ nefrēdū.Aper nāqꝫ dicit̉ porcus ſilueſtris: verres domeſticus habens teſticulos: nefrendus dicit̉ domeſticus carens teſticulis: ⁊ cor. primā aper. Un̄ Ouidius de reme. A cane nōmagno ſepe tenet̉ aper.A perculus li dimi. paruus aper.A perio ris rui aꝑtu cōponit̉ ex a vel ad ⁊ pario: vn̄ apertusta tū. Et cōparat̉ aꝑtior tiſſimꝰ. vn̄ aꝑte tius ſime aduer.Aꝑio cōponit̉ cū ad: ⁊ dr̄ adaꝑio ris rui aꝑtū .i. valde aperire ẜm Hug. vn̄ vult ꝙ aꝑio cōponit̉ ex a vel ad. Mgīaūt bene vult ꝙ cōponat̉ ab ad ⁊ pario: ⁊ abijcit̉ d ſicutb in operio ⁊ operior abijcit̉: ⁊ cor. primā aperio. Un̄ inAurora dicit̉. Iob fauces aperit ſed nō tn̄ abſqꝫ medela⁊ illd̓ teneas: ⁊ hͦ etiā vult Priſ. qͥ in. x. li. dicit de p̄teritisqͣrte ꝯiugatiōis A ꝑio facit aꝑui: qꝛ videt̉ a pario eē ꝯpoſitū: qd̓ vetuſtiſſimi nō ſolū ẜm tertiā ſꝫ etiā ẜm qͣrtā ꝯiugatōeꝫ declinabāt Igit̉ ex eo cōpoſita ſi pͥncipalē ſyllabāpurā: nec ex integra p̄pōne habuerint iō in ui cōuertūt inp̄terito: vt aꝑio aperui: operio operui. Uult ergo Priſ. ꝗaperio ⁊ operio nō cōponant̉ ex p̨̄pōne integra: ⁊ ſic aꝑioex ad ⁊ pario cōponit̉ abiecta d. Et operio cōponit̉ ex ob

⁊ pario. ⁊ abijcit̉ b: ⁊ formāt preteritū a pn̄ti io in ui diuiſas. Sꝫ reꝑio ⁊ cōperio ex integra p̄pōne cōponunt̉: nechabēt pͥncipalē i. primā ſyllabā purā .i. ſine ꝯſonante vocalē: et ideo faciūt preteritū in ri.A pes pis ſic dicta qꝛ naſcat̉ ſine pedibꝰ: abⁱ a ⁊ pēs pedic: pl̓apes ab alligādo ſe pedibꝰ vn̄ hec apecula le dimi. Itē inntō hͨ apis dicit̉ Ecc̄. xj. Breuis in volatilibꝰ apis vn̄ hecapicula dimi. Inuenit̉ hic etiā apis ꝓ rege grecoꝝ qui inegypto mortuus fuit: ⁊ ꝓ deo habitus: ⁊ in arca poſitus.Itē hic apis dicebat̉ taurus qͥ de nilo ſolebat exire: ⁊ geſticulatione ſui corporis p̄dicere futura ſolebat. Itē apideꝰ apū. Et nota ꝙ apes naſcunt̉ de putridis carnibꝰ boūſicut ſcabrones ⁊ ſcarabei de carnibꝰ equoꝝ: fuſi de mulis: veſpe de aſinis.A pex cis maſ. ge. i. ſūmitas. Qd̓ enī in ſūmo eſt a pedibꝰ remotū eſt. Et apex qn̄qꝫ lr̄a dicit̉. Et ꝓprie apices dicunt̉lr̄e ille q̄ in frontiſpicijs muroꝝ vel eccleſiarū ſcribunt̉: ſꝫquelibet lr̄a qn̄qꝫ dicit̉ apex. Un̄ in Marco Unꝰ apernō p̄teribit a lege donec oīa fiāt. Et in pͥncipijs libroꝝ: etin titulis legū: ⁊ apex ligamē: ⁊ apex dicit̉ pileus ſubtilisquo gentiles ſacerdotes vtebant̉: ⁊ apex ſummitas galeeſcꝫ conus ſuꝑ quē criſte ponunt̉. Et inde hic apiculus lidimi. qd̓ ⁊ ꝓ lr̄a: ⁊ ꝓ ligamine quo filateria dependēt: etpro filis accipit̉: ⁊ inde tunc apicio cis ẜm Hug. Pap. v̓odicit Apex cis dictus ꝙ longe ſit a pedibus .i. ſūma parsverticis vel coni vel galee vel montis vel littere .i. virgula⁊ coma vel diſtinctionis nota.A piago: ab ape dicit̉ hec apiago ginis herba cuius floresapes libēter colligūt: ⁊ maxime appetunt.piariū: ab ape dicit̉ hoc apiariū rij locus vbi apes mellificant: qd̓ ⁊ hoc apiforiū hoc apiſteriū dicit̉.A piaſter: ab apis dicit̉ h̓ apiaſter ſtri apū magr̄. Uel dicitur ab ape ſicut calaſter a calato. Et hͨ apiaſtra auis q̄ libēter comedit apes: ⁊ eſt viridis coloris: q̄ ⁊ merops dr̄.A picio cis cere .i. ligare verbū actiū: ⁊ dicit̉ ab apex apicisvel apiculus apiculi.A picioſus ſa ſum .i. caluus capite: cuius frontis ſummitasapparet.A picitus tā tū. i. ligatus: ab apicio dicit̉ vt ab apex.A picula: inuenit̉ hͨ apes vel apis: ab apes deſcēdit hͦ dimi.apecula le. ab apis v̓o deſcēdit hec apicula le parua apisẜm Hug. vt ſupra habes in apes. Hoc etiā ex v̓bis Priſ.habet̉. vn̄ ipſe dicit in. vj. Notādū ꝙ a pede vel a ſedēdocōpoſita ꝑ dis nō ꝑ tis efferūt gtm̄: ⁊ a pede q̄dā ꝯpoſitaſeruāt e. A ſedēdo v̓o mutāt ē in i: vt bipes bipedis: deſedeſidis: excipit̉ hͨ apes huiꝰ apis. qꝛ hͦ ſolū a pede cōpoſitū vt quibuſdā videt̉ ē longā ſeruauit necylla ſyllaba creuit in gtō. Qui. tn̄ ntm̄ hec apis ꝓtulit in. vj. metha. Nōapis inde tulit hoc ſedula flores. quod etiā dimi. oſtēditapicula quō fidicula docet primitiui ſui ntm̄ fidis nō fides eē. In. iij. enī li. dic̄ idē Priſ. In es ꝓductā deſinētiafeminina tertie declinatiōis vel qͥnte abiectas aſſumumcula ⁊ faciūt diminutiua: ⁊ ſeruāt ē ꝓductā: vt vulpes vulpecula. Excipit̉ merces cuiꝰ is gͣtī ī ula ꝯuerſa facit dimimercedula. ⁊ apes cuiꝰ dimi. ꝓ e longa ī habuit apicula.His viſis videtur dicēdū ꝙ ab apes deſcēdit apecula: etab apīs apicula: ſicut dicit Hug. ⁊ Priſ. innuit. Un̄ ſciasꝙ apud modernos apes ꝑe eſt in vſu frequēti in ntō: etapicula dimi. tn̄ ⁊ apis in ntō inuenit̉: ⁊ etiā apecula ꝑtdimi. ſed tunc apecula regulariter deſcendit ab apes: etapicula ab hoc nominatiuo apis.Apiculus li dimi. paruus apex: vide in apex.A pifera: funes qͥ cornibꝰ antemne dextra ſiniſtraqꝫ teduntretro v̓ſa: ab a ⁊ pes pedis ⁊ fero: qꝛ longe a pede malipetveli ferunt cornua: ⁊ extēdunt cornua veli: ⁊ cor. ſe.Apiforū ri ge. neu. penul. cor. nomē eſt opidi.Apis in apes vide. ⁊ ꝓdu. primā apis ꝓ deo egyptioꝝ.Apiſcor ſceris verbū depo .i. acquirere: ab ape dicit̉.A piū pij herba qͣ ſolebāt coronari apices .i. capita hominū

A