Uitꝭ xxxv
uiꝝ ſuū loco et hora ſuſpectis cū ꝯſang̓nea an̄mr̄ioᵐ. l̓ qꝛ h̓ publice d̓r a bonis ꝑſoīs. et tuncreddat ſꝫ nō petat. ne in alt̓utro vel cōtra legēꝯiugij l̓ cōta iudiciū ꝯſciētie offēſam ꝯmittat.Aut credit ex cā leui et temeraria vt qͥa audiuit īpedimētū a leuibꝰ ꝑſoīs forte a paucis ettūc reddat. Et ſic poſtea ꝯſcīam erroneā ad cōſiliū p̄lati ſui deponat qd̓ face̓ debꝫ ar. 23. q. i. quidcl̓pat̉. Idem credo d̓ conſilio aliorū bonorum uiroꝝ et poſtea petat exͣ de ſen. inqͥſitōi. vbi habetur diſtinctō p̄dc̄a ¶ Nūquid cū aliq̓s audit īpedimētū eē ꝑpetuū int̓ ſe et vxorē ſuā tenet̉ inquirere veritatē in axīe ſi credat ꝙ illd̓ ī iudicōꝑbari nō poſſit. Rn̄det rod̓. ꝙſi audiuit illd̓ afidedignis et nō ſuſpectis cū nō debeat ſalutemſuā neglige̓ tenet̉ veritatē inqͥrere nec dꝫ diſſimulare qͣſi mīꝰ peccet ꝑ h̓ ꝙ neſcit veritatē qͥahͨ eſſꝫ ignorātia affc̄ata q̄ nō excuſat. Et ſi adteſtioīᵐ alicꝰ fidedigni iurati vel nō iirati ꝓbabilē opīōꝫ ꝯcipiat debitū pete̓ n̄ debet. licet reddere debeat Sꝫ nūqͥd crede̓ tenē uiro fidedignomaxīe iuratō dicenti ſe ſcire veritatē. nūqͥd eciātenet̉ crede̓ ꝯpr̄i ſuo h̓ dicenti l̓ p̄ſbr̄o ſuo l̓ eciāpublice fame. Rn̄dꝫ rod̓ ꝙ nō tenet̉ ita ꝙ mo̓talit̓ peccet ſi nō credat. lꝫ peccet veīalit̓ ex hūana tēptatōne ſi nō credat vbi ꝓbabilit̓ credendū ſit. et pōt peccare veīalit̓ credēdo niinis d̓facili vbi nō eſt credēdū. ¶ Nūquid peccat p̄ſbit̓l̓ alter ꝯiugū l̓ ec̄ quicūqꝫ aliꝰ inſinuādo huiōiīpedimentū alteri ꝯuigū l̓ vtriqꝫ. Rn̄dꝫ rod̓. ꝙſi credat ꝙ ꝓbare nō poſſit īdiſcrete agit nͥ credat ꝙ aſſentire ꝑitoꝝ ꝯſilio velit. Quid ſi ꝓbare poſſit īpedimentū ⁊ h̓ credat vel ſciat preſbit̓ ꝑrochial̓ l̓ eciam alter ꝯiugū. Rn̄det rod̓.ꝙ tc̄ tenet̉ tā iſte qͣm ille age̓ ſolēnit̓ ad diuorciū nͥ poſſit īpetrari de ꝯīꝯſenſu ꝯiugū ꝙ cohabitēt ſil̓ tanqꝫ fr̄ et ſoror. Nūquid ꝓpt̓ quācūqꝫ ꝓbabilē opiniōꝫ ꝑpetuo ſn̄ tn̄ c̓ta ſcīa tenẻalter vl̓ vt̓qꝫ ꝯiigū alti negare debitū. Rn̄detrod̓. ꝙ nō nͥ illa ꝓbabil̓ opīo ſurgat ex tali facto ſr̄ qūo canō inducat p̄ſūptōeꝫ. vt cū conſtatvxori ꝙ vir eiꝰ an̄ mr̄ioᵐ cū ea ꝯͣctū iacuit nudus cū nuda ſorore l̓ cōſāguinea ip̄iꝰ vxorisAd hec nota ꝙ accuſatō locū hꝫ ī mr̄iº iamcōtracto nō aūt in cōtrahēdo. cū nō ſit qd̓ accuſari legitime poſſit. ſꝫ denūciari pt̄ impedimentum ꝓ quo ꝓhibet̉ mr̄ioᵐ. exͣ de deſpon. impu.ad diſſoluendū. Item an̄qͣm cōtrahat̉ mr̄ioꝰ lſpōſalia ſuffiᵗ denūciatō ſola ſine ꝓbatōne ſi n̄int̓uenerit iuramētū et hͦ ſi denūciāſ nō ſit ſuſpectꝰ. ſi u̓o ſit ſuſpectꝰ dꝫ iurare de calūnia ſcꝫꝙ d̓nūciat bona fide. alias .ſ. ſi īt̓uenei̓t iuramētū ncc̄e eſt ꝓbari ſaltē famā exp̄ſſe. exͣ de ſpon.p̄terea de ml̓iere. et d̓ ꝯſāg̓. ſuꝑeo qd̓. hec ray.Goſ. aūt dicit̉ ꝙ ad īpediendū ſpōſalia de fut̉o ꝯͣhēda ſufficit denūciatō. ſtabitur em̄ ſimplici aſſertioni denūciātis īpedimentū. Ad impediend̓aūt pꝰ ſpōſalia ꝯtracta mr̄ioᵐ contrahendū nōſufficit ſola denūciatō niſi ꝓbet̉ ſaltem ꝑ famaꝫloci. vt exͣ de ꝯſang̓. ſuꝑ eo qd̓. hͦ idē dicit bnͥ.exͣ de ſpon. cū in tua in glo. d. Ad hͨ tn̄ bn̄ ſufficit fama qn̄ ꝯſtat de ea. exͣ de ꝯſang̓. ſuꝑ eo qd̓
ī glo. e. et h̓ ſiue int̓uenerit iuramētum ſiue n̄vt d̓r ibid̓. qn̄ vero nō ꝯſtat de fama nō īpeditṅ alia ꝓbatō aſſit. exͣ de ſpon. cū in tua. ī glo. bVnꝰ eciā teſtis ſufficit. vt extra d̓ teſtibꝰ. ſupereo. §. i. de ꝯſan. ſuꝑ eo qd̓. in glo. c. ⁊ de ſpon. p̄terea de muliere. in tex. et glo. Quid aūt ho. ſr̄hͨ dicat. uidesͣ ti. de mō diſſoluēdi ſponſalia caſu quintoDe accuſatōe matrimonijꝓpter fornicatōnē ti. 36.Einde cōſiderādū eſt d̓ accuſatōe queIſit ꝓpʳ fornicatōꝫ qn̄ agit̉ d̓ ſeꝑatōethori et r̓laxatōe mutue ẜuitutis. Ettal̓ accuſatō magis ꝓp̓e d̓r accuſatō qͣm illa d̓ qͣdc̄m ē sͣ. qͥꝛ hͨ fit ꝓpʳ̓ crimē adulterij. et fit cū īſc̓ptōne .i. cum ſc̓ptura. nō tn̄ uir l̓ mulier accuſans obligat ſe ad talionē vt infra dicetur;Circa vero huiōi accuſatōnē ꝯſiderāda ſūt triapͥº qͥ admittūt̉ ad ip̄aꝫ. 2º qūo fieri dꝫ. 3º quādovir pōt vxorē accuſare de adulterio et qn̄ nō. l̓eꝯº. ſꝫ alia ꝑtinētia ad accuſatōnē adulterij reqͥre sͣ in 2º li. ti. de adulterio Circa pͥmū conſiderandū ꝙ lꝫ tā ẜm can̄. qͣꝫ ẜm leges quilibet bonefame admittat̉ ad accuſatōnē adulterij cū agitur ad penā legalem l̓ canoīcam infligēdaꝫ. tn̄cū agit̉ ad ſeꝑatōnē thori nullꝰ admittit̉ ṅ virl̓ vxor ī mod .ſ. accuſatis. ī mod̓ aūt denūciantis qͥlibꝫ admittit̉. quia denūciatō c̓mīᵐ ad oēsſpectat. ar. exͣ. de ꝯgͣ. ſpi. tua nos. in fi. vt dicit̉ibidē in glo. de qua accuſatōne ad pn̄s ītendiꝰVxor aūt uiꝝ pōt accuſare ſic̄ es vt exͣ. de diuor. gaudēꝰ. §. ſane. Sꝫ ꝯtra. 32. q. A. quid in oībus et c. ſe. Sꝫ ibi eſt litera falſa vt dicit hoſt̉.Vir tn̄ faciliꝰ audit̉. habꝫ em̄ pͥuilegiū ꝙ iuremariti ſine inſc̓ptōne metu calūnie infra. xl.dies vtiles .ſ. ꝯputādos a tꝑe diuorcij. vt. ff. deadulterus his cuiꝰ accuſare pōt vxorē. qd̓ tam̄negat̉ vxori. vt. 32. q. 1. §. h̓ ī ml̓ieribꝰ. ⁊. l. ſeꝘ aūt vxor accuſet in hac cā quo ad penā canonicā habet̉. exͣ. vt lite nō ꝯteſ. §. i. Secꝰ aūt eſt qͦad penā legalē. Sic intellige ẜᵐ hoſt̉. dc̄m. §. hͨin mulieribꝰ. ¶ Sciendū aūt ꝙ ius mariti ſiuepͥuilegiū infra. xl. dies ꝯſiſtit in qͣtuor. pͥmo ꝙex ſola ſuſpitōe adulterij reā facit vxoreꝫ. extͣde adulterio. mariti. qd̓ ītelligit gof. deſuſpitōne uiolēta exͣ. d̓ p̄ſump. lr̄iſ 2º ꝙ p̄fert̉ alijs volēcibꝰ accuſare vt. C. de adul̓. qͣꝫuis. 3º ꝙ n̄ īſcribit ſaluo eo qd̓ d̓r exͣ de ꝓcura. tue. Nouo tam̄iure cū uir agit ad pena̓ legale in foro ſecularicontra vxorē īſc̓bere tenet̉. vt in aut. vt li. mr̄iet auie. §. cas. Scd̓m tn̄ can̄. n̄ videt̉ ꝙ pena talionis locū habeat ſiue agat̉ c̓mīalit̓ vt. 3z. q. q.hͨ imago. ſiue quiliter vt exͣ de ꝓcur̓. tue. ẜmgof 4º ꝙ de calūnia nō punit̉ nͥ ſit euidēs. vtC. d̓ adul̓. iur̓ mariti Sꝫ eſto ꝙ iur vxori iurꝫꝙ eā ſuꝑ nullo c̓mīe accuſabit. ℟ tale pactuꝫl̓ eciā iuramētū eſt temerariū. quia ſi vxor fierꝫin fidelis et nollet cohabitare uiro ſine ꝯtumeliaxp̄i vel ṅ eum ꝑtrahe̓t ad infidelitatē eam apiudicē īpetere debe̓t vt ṅ reſipiſce̓t eā dimitte̓tvt extͣ d̓ iur̓ iur̓. quēadmodum. ¶ Quid ſi ei iuraſſet ꝙ eam ſuꝑ adulteriū nō impete̓t. ℟º vt