Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Titꝭ. xiijUitꝭ. xiiij.

h̓ ratū et ꝯtractū eſt idem. Sꝫ h̓ diſtinctōn̄ placet ho. qꝛ mr̄ioᵐ ꝑ ꝯſenſū de pn̄ti ꝯtrahit̉ et nōratificat̉ ꝓp̓e qꝛ pͥus hꝫ ꝯtractꝰ fieri qͣꝫ ratificariSciend̓ tn̄ ꝙ tria vltima eoꝝ que ponit hoſ.ī dicta diſtinctōe ſua ꝯcurrūt ad ꝯpletū eē matrimonij qͣꝫdiu em̄ mr̄iỏ deficit aliquod illoꝝtriū eſt ſolubile ec̄ ſine morte qꝛ īꝑfc̄m. Namſi ⁊ ꝯtractū et ratū. n̄ tn̄ ꝯſūmatū ſoluit̉ ꝑ religiōīs ingreſſū. ſi eſt ꝯtractū et ꝯſūmatū n̄ ontn̄ ratū eſt ſolubile ꝑ ꝯuerſionē ad fidē. mr̄ioᵐv̓o hn̄s h̓ oīa n̄ eſt ſolubile ṅ ꝑ mortē qꝛ ꝑ fc̄m Itē mr̄ioᵐ aliud eſt legitimū ⁊ n̄ ratū .ſ. qd̓legali inſtitutōe vel ꝓuincie moribꝰ non ꝯͣ p̄ceptū dn̄i ꝯtrahit̉. Et hoc eſt ec̄ inter infideles inter quos n̄ eſt mr̄ioᵐ ratū qꝛ fit ſine fide .ſ. articuloꝝ. et ſic intelligit̉ qd̓ dic̄ auꝰ. 28. q. i. §. nōeſt ratū ꝯiugiū qd̓ ſine deo eſt. Aliud eſt mr̄ioꝰratū et n̄ legitimū .ſ. qd̓ inter fideles ⁊ legitīasꝑſonas. ſꝫ ſine legitima ſolēnitate ꝯtrahiturde quo oc̄m eſt in priº hꝰ ti. Huiōi enī mr̄ioᵐ ēratū et indiſſolubile. Aliud eſt legitimū ⁊ racū. qd̓ .ſ. inter ꝑſonas legitimas ⁊ fideles cū debita ſolēnitate eſt ꝯtractū. hec diſtinctō ꝓbat̉rs q. 1. §. itē aliꝰ. ⁊ exͣ. de diuor. qͣnto. ⁊. c. gaudemus. Itē mr̄ioᵐ aliud veꝝ aliud p̄ſūptumveꝝ eſt qn̄ inter ꝑſonas legitimas ad ꝯtrahend̓mr̄ioᵐ. interuenit ꝯſenſꝰ legitimꝰ de pn̄ti. p̄ſūptum vero aliud eſt ꝑ carnis cōpulā verbis cōditionalibꝰ vel indirectis vel coactis p̄cedētibꝰ.Aliud ꝑ traductōꝫ volūtariā. Aliud ꝑ ſubarrationē vel aliaſ p̄ſūptōes. Aliud ẜm quoſdā vtẜm ray. vt duit̉nitate ſeu curſu tꝑis vt in eoqͥ n̄ reclamat qn̄ ꝑueīt ad legitimam etatē. vtexͣ. de deſpon. impu. de ill̓. Quod qͥdem indiſtincte dc̄m non placet alijs vt ho. vt dictum eſtſupͣ ti. 4. ar. 2 .ſ. de etate apta ſponſalibꝰ. ⁊ ti. d̓effectu ſponſaliū. q. qͥd ſi pubes. Qd̓ at̄ dc̄m eſtꝑ carnis copulam cauſari mr̄ioᵐ p̄ſūptū. Intelligit̉ qn̄ ꝯſenſit in cōpulam carnis. ſecꝰ eſt ſipuella inuita et renitens defloraret̉. veꝝ ſi dereclamatōe n̄ appareat mr̄ionij. p̄ſumit̉ ꝯſēſiſſe. exͣ. de ꝯdi. ap. de ill̓. ⁊. ff. de ꝯcubinis. in ꝯcūbitu. de h̓ ec̄ habitū eſt ſupͣ ti. s. ar. 4 .ſ. de ꝯſenſu coacto. q. vtꝝ tale ⁊cͣ. Scd̓m at̄ gof. qn̄ interuenit tractatꝰ de mr̄ioº ꝯtrahendo ⁊ fidi datiovel ſubarratio vel iuramentū vel ꝓmiſſio ſi poſtea copula ſeqͣt̉ mr̄ioᵐ eſt p̄ſūptū. Preoc̄is aūtdr̄ijs explanādiſ n̄ īſiſto. qꝛ patēt ex ſupͣdc̄is demodis ꝯͣhēdi mr̄ioᵐ ⁊ ſpōſalia.Quis poteſt ꝯtrahe̓ mr̄ioᵐ ⁊ de impedimentis eius in cōi. ti. 137.Onſequent̓ ꝯſiderand̓ eſt qͥs poteſt cōtrahere mr̄ioᵐ et qͥs non. Circa qd̓ ſciendū ꝙ ꝯtrahere mr̄ioᵐ poteſt qͥlibꝫ qui non ꝓhibet̉. Edictū em̄ de mr̄ioͦ eſt ꝓhibitoriū. exͣ.de ſpon. et ma. cū apud. Qui at̄ ꝓhibeant̉ videbit̉ agēdo de impedimentis mr̄ionij. Et iō agēdū eſt de ip̄is. ⁊ pͥmo in cōi. 2º in ſpeciali.Circa pͥᵐ ſciend̓ ꝙ mr̄ioᵐ hꝫ pl̓a impedimēta. ſꝫquedā impediūt ex ꝯgruitate. ⁊ h̓ dicunt̉ impedire mr̄ioᵐ ꝯtrahend̓ ſꝫ n̄ dirimūt ꝯtractū. Etiſta ſūt duo .ſ. eccleſie interdictū ⁊ tꝑs feriaꝝ.

qꝛ talia reſpiciūt ſolēnitates mr̄ionij. q̄dā v̓oimpediūt de ncc̄itate qꝛ ṅ ꝯſtat cū eis mr̄ioꝰ.vn̄ impediūt ꝯtrahend̓ ⁊ dirimūt iā ꝯtractū.qꝛ licet eſſet de fc̄o ꝯtractū n̄ tn̄ erat in veritatemr̄ioᵐ. ⁊ h̓ ſūt. 12. q̄ his v̓ſibꝰ ꝯtinent̉. Error.ꝯditio. votū. ꝯgnatō. c̓men. Cultꝰ diſparitas.ius. ordo. ligamē. honeſtas. Si ſis affinis ſi forte cōire neqͥbis. Hec facienda vetāt. ꝯmibia iūcta retractant. Ho. tn̄ addit vnū impedimentū .ſ. defectū ſenſꝰ. vt in furioſo. vn̄ vbi dr̓ intercio v̓ſu. ſi ſis ip̄e dic̄ ſēſꝰ et affinis. ⁊ expoītſenſꝰ .ſ. deficiens. De impedimento erroris. ti. 14ꝰ.O mrionij in ſpāli. Et pͥmo de ill̓ q̄ iOſtea ꝯſiderand̓ eſt de impedimentispediūt mr̄ioᵐ ꝯtrahend̓ et dirimuntiam ꝯtractū et h̓ in eo ordīe qūo in ſupͣdc̄is verſibꝰ ordinant̉. Vn̄ pͥmo ꝯſiderand̓ eſt de impedimento erroris. Et cū h̓ de furia q̄ ſub ip̄o ꝯtinet̉qꝛ deeſt vtrobiqꝫ vſꝰ rōis ad ꝯſentiend̓. Defectꝰec̄ etatis ad ip̄m reducit̉ qꝛ tūc plenꝰ vſꝰ rōisnō habet̉. ſꝫ de h̓ hītum eſt ſupͣ vbi determinat̉de etate apta ad ꝯtrahend̓ ſpōſalia. Circa at̄ hocimpedimentū. pͥmo de ip̄o errore. 2º de furiaCirca errorē vero q̄runt̉ pl̓a .ſ. vtꝝ error īpediat mr̄ioᵐ. ℟º ꝙ ſic. Et h̓ t̓plici iure. pͥmo iurenat̉ali. qꝛ qͥdqͥd impedit cāꝫ de ſui nat̉a impedᵗeffectū. ꝯſenſꝰ at̄ eſt cā mr̄ionij vt ſupͣ dc̄m eſt.Et iō qd̓ euacuat ꝯſenſū euacuat mr̄ioᵐ. Cōſeſus at̄ eſt actꝰ volūtatis qͥ p̄ſupponit actū intelletꝰ. oīs em̄ ꝯſenſꝰ et oīs volūtas ſequit̉ aliquāꝯgnitōꝫ. Inuiſa em̄ vt dic̄ auꝰ. diligere poſſūꝰ.incognita at̄ neqͣquam. deficiente aūt pͥmo neceſſe eſt defectum ꝯtingere in ſcd̓o. qꝛ ergo errorꝯgnitōꝫ impedit. ſequit̉ ec̄ in ip̄o ꝯſenſu defc̄ꝰ.et ꝑ ꝯſequēs in mr̄ioº. et ſic error de iure nat̉ali habet ꝙ euacuet. Scd̓o impedit error d̓ iureciuili. ẜm qd̓ ius qui errat non ꝯſentit. ff. de iur̓.oīm iudi. l. ſi ꝑ errorē. Et errantis nulla volūtas eſt. C. de iur̓. et fac. igno. cū ꝑ teſtꝰ. ⁊. l. n̄idc̓co. Ex quo ſeqͥtur ꝙ qui errat in mr̄ioº ꝯͣhēdo mr̄ioᵐ n̄ ꝯtrahit Tercio iure canoīco ẜm qd̓ius error ꝑſone vel ꝯditōis non admittit ꝯſēſū et ꝑ ꝯſeques nec mr̄ioᵐ. 29. q. 2. his ita.Sed nōne inter liam et iacob. fuit mr̄ioᵐ verū cū tn̄ error fuerit ibi. ℟º mr̄ioᵐ illd̓ n̄ fuitꝑfectū ex coitu qui ꝯtigit ex errore ſꝫ ex ꝯſēſu qͥpoſtea acceſſit vt̓qꝫ tn̄ excuſat̉ a peccato. vt pꝫ.4. ſen. di. 30. Vtꝝ oīs error impediat mat̓moniū. ℟º in ꝯtractibꝰ et ſacr̄is quedā ſūt ſb̓ſtātialia. quedā vero acentalia. Defectꝰ at̄ ī ſb̓ſtātialibꝰ facit deficere ꝯtractū ⁊ ſacr̄m. d̓fc̄ꝰ v̓oī acc̓ntalibꝰ n̄. ꝟn̄ oꝑtꝫ ꝙ error qͥ impedᵗ mr̄ioꝰſit alicꝰ eoꝝ q̄ ſūt de eſſe mr̄ionij. Duo at̄ īcludit mr̄ioᵐ .ſ. duas ꝑſonas q̄ ꝯiungunt̉. et mutuā corꝑis pt̄atē in inuicem in qua mr̄ioᵐ ꝯſiſtit. Primū tollit̉ ꝑ errorem ꝑſone. 2ᵐ ꝑ erroreꝫꝯditōis quia ẜuꝰ n̄ pt̄ libere poteſtatem ſui corporis tradere alteri ſine ꝯſēſu dn̄i ſui. et ideo hiduo errores mr̄ioᵐ impediūt. et nō alij erroresſcꝫ qn̄ quis credit̉ eſſe diues et eſt pauꝑ. et errorqualitatis .ſ. quādo quis credit̉ nobilis. virgo