Titꝭ xj
ab eo debitū exigere. Et ſic̄ ille ea inuita renu̓ciauit exactōi debiti ꝯiugal̓. ita ⁊ ip̄a eo inuitor̓nūciare poteſt ſeruituti quam habet in ip̄m. ⁊hoc eſt veꝝ quantum ad eius ẜuitutem qꝛ ip̄idebet ad monaſteriū redire vbi fuit ꝓfeſſusexͣ. de ꝯuer. ꝯiu. placet. Tn̄ quo ad alia que divir vxori et eꝯuerſo. n̄ videt̉ ꝙ eo inuito ad religionē tranſire poſſit poſtqͣꝫ eū de monaſterioeduxit et eſt ei recōciliatꝰ. qꝛ ꝯiuges n̄ tm̄ ad r̓tdendū ſibi debitū carnale tenent̉. ſꝫ ec̄ ad mutūum auxiliū et obſeqͥum qꝛ in qͥbuſd̓ mr̄ioᵐ eſtlegū auxiliū. 27. q. i. nupciar̓. h̓ notat̉ exͣ. de cōuer. ꝯiii. quidā intrauit ī glo. c. Scd̓ꝫ at̄ hoſti. ſiip̄a educat eū d̓ monaſterio ⁊ ſtatī peīteat ⁊ velit̓ ītrare videt̉ ꝙ h̓ face̓ poſſit āte copulā̓ carnalē. ar. exͣ d̓ ꝯiu. ſer. ꝓpoſuit. Inno. at̄ dic̄ ſuꝑ. c.intͣuit. ꝙ aliqͥ dicūt ⁊ vt videt̉ meliꝰ ꝙ mulierq̄ n̄ voiit qn̄ vir eſt monaſteriū ingͤſſꝰ nō pt̄īgredi viro inuito religionē ⁊ īgreſſā pt̄ educear. 33. q. q. ꝙͣ deo. qꝛ n̄ tenuit ingreſſꝰ eiꝰ vt hicſecꝰ at̄ eſſet ſi ī īgreſſu viri vouiſſet qꝛ tc̄ eius īgreſſꝰ teneret. ⁊ ſic loquit̉. c. agathoſa. De r̓ſtituto at̄ dic̄ id̓ cū p̄dc̄is. ¶ Quid ſi vt̓qꝫ n̄ petitalicencia ab altero monaſteriū intret. nūqͥd pn̄tſe repetere. Rn̄det rod̓. ꝙ n̄. quia neut̓ pt̄ dice̓ſe ab alio ſpoliatū ⁊ vt̓qꝫ renūciauit iuri qd̓ habebat in alteꝝ. Vn̄ votū vt̓uſqꝫ tenuit qͦ ad debiti redditōꝫ et petitōꝫ. Quid ſi vt̓qꝫ credēſ alteꝝ eſſe mortuū intret monaſteriū. nūquid ꝯyta veritatē pn̄t ābo l̓ alter exigere ⁊ ſeniuicemrepetere. ℟º hu. nō. 24. q. 2. agathoſa. ꝙ ſic. qꝛnent̓ ītrādo voluit monacari ṅ alt̓ mortuꝰ eſſꝫſic̄ mulier credēs ſuū viꝝ eſſe mortuū nubᵗ alijet ꝯꝑta veritate licite redit ad pͥmū. Sꝫ innoc̄.exͣ. de ꝯuer. ꝯiu. ſuꝑ. c. quidā. dic̄ ꝙſi a̓bo ꝯiuges ſiue ignorātes ſiue ſciētes alteꝝ viue̓ mōaſteriū ſūt ingreſſi votū āboꝝ videt̉ ratificatū ⁊ſolēniſatū ꝑ ꝓfeſſionē volūtarie ingredientis¶ Vtꝝ reſtitutꝰ ꝯuigi debitū petere poſſit ℟ºꝙ n̄. r̓dde̓ tn̄ pt̄ ⁊ tē qꝛ pt̄ renūciare iuri ſuo eatn̄ mortua ꝯtinere te. Nō tn̄ cogit̉ ab ecc̄ia admonaſteriū redire Ip̄e tn̄ peccat ſi n̄ ꝑficiat qd̓vouit exquo impedimentū ceſſauit. ex de ꝯuer.ꝯiu. quidā intrauit. in glo. a. b. Si ec̄ ea mortua cū alia mr̄ioᵐ ꝯtraxerit tenebit vt dc̄m ē sͣn̄ tn̄ poterit ẜᵐ hu. debitū petere ſic̄ nec poterata pͥma. et h̓ opīo eſt ſanior. vt dic̄ ray. licꝫ jo.⁊ pl̓es alij ꝯtrariū dixerint vt patuit ſupͣ ī fi.ſolutōis illiꝰ q̄ſtioīs. Eſto ꝙ aliqͥs ⁊cͣ. Vtꝝiā tōſuratꝰ vxori redditꝰ teneat̉ inſignia religionis vel ordīs deferre. ℟º tōſurā l̓ habitū religionis deferre n̄ debet ꝓpter vitand̓ religioīs cōtemptū ⁊ vxoris ſcādalū. Tōſurā vero ⁊ habitū ordīs clericalis ſuſcepti a̓ pt̄ deferre ſn̄ ludibrio ⁊ ſcādalo vxoris. ⁊ tc̄ dꝫ. a̓ n. ⁊ tc̄ dꝫ dimitte̓. hec pe.Equit̉ videre de 3º .ſ. de indiſſolubilitatemr̄ionij ꝑ reſpectū ad pct̄m fornicatōnisſeu adulterij. et circa h̓ ꝯtingit duo ꝯſiderare. pͥmū eſt. Vtꝝ licitū ſit l̓ debitū dimitte̓ ꝯiugeꝫꝓpter adulteriū. 2ᵐ ē qͣliter dꝫ ſeꝑari mr̄ioᵐ ſiue fieri mr̄ionij diuorciū ꝓpt̓ illd̓ pct̄ꝫ. pͥᵐ reſpi
cit diuiſionis ſb̓aꝫ. ſcd̓ꝫ qͣlitatē ſiue mod̓. de pͥºat̄ ꝯſidera bīꝰ hic. d 2º inferiꝰ vbi tractabit̉ qūoſit ꝓcedend̓ in cauſis mr̄ionialibꝰ. Circͣ pͥᵐt̉ q̄rūt̉ pl̓a. pͥmo vtꝝ liceat viro dimitte̓ vxorēcā fornicatōis. ℟º ꝙ ſic. hāc em̄ cām excipit c̓ſtus Hᵗ. 19. n̄ liꝫ inqͥt viro dimitte̓ vxore ṅ exca̓ fornicatōis. h̓ at̄ ꝯceſſit in penam fideꝫ frangentis et in fauorem fidem ẜuātis. et iō in caſibꝰ in quibꝰ l̓ n̄ eſt culpa adulterātiſ l̓ adiūgit̉culpā alteriꝰ ꝯiugis n̄ licet dimitte̓. Hi at̄ caſſūt. A. de qͥbꝰ habet̉ īfra vbi agit̉ qūo hꝫ fieri diuorciū ꝓpter fornicatōꝫ. ¶ Vtꝝ vxor poſſit dimittere viꝝ fornicātem. ℟º ꝙ ſic. qꝛ in cā diuorcij ad equalia iudicant̉ vir ⁊ vxor. 33. q. i.ſiqͥs vxorē in ꝯiugio. ⁊. q. q. p̄cepᵗ dn̄s. n̄ tn̄ iudicant̉ ex equali cā. qꝛ plus peccat vxor ꝯͣ iuramr̄ionij. vno mō. .ſ. qͦ. ad boᵐ ꝓlis. alt̓o mō eqͣliter .ſ. qūo ad boᵐ fidei. et qꝛ h̓ eſt ca̓ ꝑ ſe ſufficiens diuiſionis iō iuſte licet vt̓qꝫ dimittere.Quis gͣuiꝰ peccat adulterādo .ſ. vir l̓ mulier.℟º in adulterādo inuenit̉ de rōe pct̄i illd̓ qd̓ infornicatōe ſimplici et vlteriꝰ qd̓ magis grauatleſio mr̄ionij. ſi ergo ꝯſideret̉ illd̓ qd̓ eſt cōe vt̓qꝫ pct̄ꝫ viri et mulieris hn̄t ſe ſic̄ excedentia etexceſſa qꝛ in muliere plꝰ eſt de hūore ⁊ iō ml̓ieres ſūt mag̓ ductiles a ꝯcupiſcentijs Vn̄ c̓ſoꝰ.dᵗ ꝙ ꝓp̓a paſſio ml̓ieꝝ ē luxuria. ⁊ ph̓ꝰ. 7. eth.co. dic̄ ꝙ ml̓ieres dicunt̉ in ꝯtinētes ꝓp̓e loq̄ndoꝓpt̓ facilē inclinatōeꝫ in ꝯcupīas. qꝛ nec brutaaīalia pn̄t ꝯtiuere qꝛ n̄ hn̄t aliqͥd qd̓ poſſit ꝯcupiſcētijs obuiare. ſꝫ in viro eſt plꝰ de calore qͥ ꝯcūpiſcētiā excitat ¶ Itē ſexꝰ muliebris eſt mīꝰ ſtabil̓ ꝑ nat̉aꝫ. viril̓ vero mīore hꝫ ꝑ nat̉aꝫ verecūdiā ⁊ maiorē hꝫ ꝯcupīaꝫ. Simplicit̓ tn̄ loq̄ndo īſimplici fornicatōe vir peccat plꝰ ceteris ꝑibꝰ.qꝛ plꝰ hꝫ de rōis bono qd̓ p̄ualet quibuſlibꝫ motibꝰ corꝑaliū paſſionū. Sꝫ quo ad 2ᵐ .ſ. leſioneꝫmr̄ionij quā addit adulteriū fornicatōi ex qͣdiuordū cauſat̉ mulier plꝰ peccat qͣꝫ vir. et etiāqꝛ in aior orit̉ ex peccato ml̓ieris īfamia tā viroqͣꝫ mulieri.Vtꝝ vir teneat̉ vxorē dimitte̓ꝓpt̓ adulteriū. ℟º vxorē dimitte̓ ꝓpt̓ adulteriūordīat̉ ad correctōꝫ adulte̓. a̓ ergo mulier q̄ eſtad ultera eſt correcta et tc̄ n̄ tē eā dimitte̓. qꝛ n̄eſt ncc̄ia pena corrigēs vbi correctio iā p̄ceſſit.Sil̓r ſi ꝑata eſt corrige̓ ī ſe vt iuſtū eſt. n̄ te̓ eaꝫdimittere qꝛ n̄ eſt nccͣm penā appone̓ gͣuiorē adcorrigend̓ delictū qd̓ mitiori pt̄ expiari modo.Aūt ꝓbabiliter p̄ſumit̉ īcorrigibil̓. ⁊ tc̄ credoꝙ teneat̉ eā dimitte̓ ne ſuo c̓mī videat̉ ꝯſentiredū correptionē debitā n̄ apponit Tc̄ at̄ p̄ſumit̉in corrigibil̓ qn̄ ꝑtinaci aīo ſe corrigere recuſataūt qn̄ correctōꝫ ꝓmittēs ex ꝯſuetudīe relabit̉vn̄ dic̄ mgͣr ſen. li. 4. di. 35. c. q. vir dꝫ peccatricē reciꝑe q̄ pm̄aꝫ egit ſꝫ n̄ ſepe .i. non nimis frequēter .ſ. vltra illd̓ qd̓ ſapiēs det̓iaret eā eſſe recipiendā. In h̓ ec̄ caū qn̄ vxor ꝓbabilit̓ p̄ſumit̉incorrigibilis dic̄ criſoꝰ. ſuꝑ inᵗ. ⁊ habet̉. 32. q.ſic̄ inquit crudelis et iniquꝰ eſt qͥ caſtā dimittit. ita ſtultꝰ et iniuſtꝰ qui retinet meretricem.¶ Sed obicit̉ qꝛ i. cor. A. dic̄ glo. ꝙ dn̄s ꝑmiſit cāfornicatōis vxorē dimittere. ergo non p̄cepit.