Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Titꝭ ix

mr̄ionij executōe. ℟º ꝙ n̄. Inſeꝑabilitas eī ꝑſe ⁊ p̓mo n̄ reſpicit mr̄ionialeſ actꝰ. ſꝫ mr̄ionijeſſentiā. boᵐ aūt ꝓlis ⁊ fidei reſpiciūt inr̄ioīaleſ actꝰ in quibuſ exiſtit mr̄ionij executio. nōeſt aūt neceſſariū ꝙ ꝑ actꝰ mr̄ioīales ꝓueīatboᵐ ꝓlis. qꝛ in mr̄ioº cum muliere ſterili ꝓuenire non poteſt. ⁊ tn̄ cū illa pt̄ mane̓ mr̄ioniū.Nec ec̄ eſt neceſſariū ad ꝯẜuatōꝫ vinculi mr̄ionij alteꝝ ꝯiugū ꝯcedere alt̓i ꝯiugi h̓ exigēti vſūcoryis ſui vel negare alteri qͣꝫ ſuo ꝯiugi. ꝟndemagiſter. ſen. li. 4. di. 31. c. j. manet vīcl̓m ꝯuigale īter ꝯiuges ec̄ ſi alijs a ſe diſcedentes adheſerit. h̓ rich̓. Vtꝝ ītētio libidīs excludat matrimoꝰ. puta c̄ q̓s ꝯſentit in aliquā ꝓpt̓ diuitias l̓ ꝓpter pulcritudinē. ℟º libido pt̄ intelligidupᵏ. aut ꝑ mod̓ finis ⁊ obiecti vt c̄ q̓s nichilq̄rit ṅ cōpulā carnalē extorq̄re n̄ vxorē duce̓. a̓ſolū ꝑ mod̓ finis. vt cū q̓s ꝯſentie ī aliquā vtea ducat in vxorē. hoc tn̄ n̄ fac̄ ad ẜuand̓ caſtitatē ſꝫ ꝓpt̓ explendā voluptatē. Intētō libidīs pͥmo mō ē ꝯͣ ſacr̄i veritatē. ⁊ mō ꝯͣ vtilitatē n̄ ꝯͣ veritatē. iō pͥmoˢ excludit mr̄ioᵐ n̄ 2ͤh̓ bon̄. De pulcritudīe at̄ viri ⁊ mulieris noͣꝙ duplʳ mouere poteſt ad infioᵐ ꝯͣhend̓. a̓ ſic̄cā inducens. et ſic eē poteſt ſine peccato admīꝰgraui. qꝛ pulcritudo nat̉alit̓ ꝯͣhit aīm ad amorē. ⁊ſi amor tal̓ ſit ꝯplacentie non multū inteſꝫ n̄ eſt culpabil̓. Aut ſic̄ cā pnͥcipal̓. ⁊ tūc eſtcā minꝰ honeſta qꝛ h̓ n̄ dꝫ intendi in mr̄ioº. ſꝫfilioꝝ ꝓcreatō l̓ aliqͥd ſil̓e ⁊ h̓ ec̄ ꝓut ad d̓inū obſeqͥum ordinat̉ hec bon̄. Nota ec̄ ꝙ multē cāepn̄t eſſe inductiue que ſmne peccato inducuntdū tn̄ n̄ ſiſtat̉ ī eis .ſ. gr̄a pulc̓tudo diuitie mores. ſapīa. ⁊ v̓tꝰ. ſꝫ v̓tꝰ ⁊ ſapīa ⁊ mzoe̓s ſr̄ oēsdebent attēdi. h̓ bon̄.c ijEquit̉ videre de 2º articl̓o .ſ. deboīs mr̄ionij inqͣnᵐ hn̄t excuſare ꝯiugalē copulama pct̄o. Circa qd̓ diſtinguend̓ eſt ꝙ ad ꝯiuigaleꝫactū aut inducit v̓tꝰ. ⁊ h̓ l̓ iuſticie .ſ. vt debitūreddat̉. l̓ religioīs .ſ. vt ꝓles ad dei cultū ꝓcreet̄. ⁊ ſic non eſt peccatū ſꝫ potiꝰ eſt meritoriū ineo qui gratiā hꝫ. licet em̄ motꝰ in carne p̄cedatactū ꝯuigalē ille tn̄ motꝰ ẜm bon. n̄ eſt ſꝑ peccatū. vt qn̄ ſurgit ex ꝯg̓tōe ordinata. puta cuꝫqͥs cogitat accedere ad vxorē vt ex ea hēat ꝓleꝫAut ad ip̄m mouet libido ſiſtēs infra bona matrimonij ſiue fines .ſ. nullo mō ad aliā velle accedere ⁊ ſc ē pct̄ꝫ veīale ẜm opinionē cōiorē. liꝫquidā dicāt ꝙ ibi nullū ſit pct̄ꝫ. Aut libidoefferens exͣ bona mr̄ionij ſue fines .ſ. vt ec̄ cumalia muliere id̓ vellet facere ⁊ ſic ē pct̄ꝫ mortale. Nat̉a em̄ ad h̓ mouere n̄ pt̄ qṅ l̓ ordīet̉ rōeet ſic eſt motꝰ v̓tutis. l̓ non ordinet̉ ⁊ ſic ē mōtꝰ libidiſ. Et ſic ſūt qͣtuor modi vxorē ꝯgnoſcēdi quos ponūt cōiter doc. quoꝝ duo pͥmi ſūt licti ⁊ meritorij ī hn̄te gratiā. 3ꝰ eſt venial̓. ⁊ gmortalis. Aliq̓ vero p̄ter duos pͥmos modos latos ponūt 3ᵐ mod̓ licitū .ſ. qn̄ pirtas mōuꝫ adꝯgnoſcend̓. puta cū aliqͥs ſcit vxorē ſuā verecūdā eē ⁊ nūquā debitū peciturā et timens de cauciꝰ debitū petit. Sed alij ꝯp̄hendūt hūc mod̓ ſubmodo qūo vxor ꝯgnoſcit̉ vt debitū reddat̉. pro

eo ꝙ ꝯgnoſcēs vxorē vt caueat ei pt̄ dici redded̓bitū vxori tacite petēti vt dicet̉ ī ti. ſe. Alij at̄dicunt ꝙ differt cognoſcere vxorem cauſa fornicationis vitāde in ſeip̄o ⁊ cā̓ ꝯtinencie. quiapͥmo modo ꝯgnoſcit vir vxorem n̄ vt queratvoluptatē in ea. ſꝫ ne cadat c̄ alia. ⁊ tc̄ forte ẜᵐeoſ nullū ē peccatū Et hꝰ opi. videt̉ fuiſſe alexde an. in li. z. ſū. Scd̓o modo ꝯgnoſcit eam qꝛ nōpoteſt ꝯtinere ꝓpt̓ nimiū feruorē fomitis. ⁊ tūceſt peccatū veniale. Magiſtri tn̄ cōiter duo p̄dicta ſumūt ꝓ eod̓. Quidā ec̄ dic̄t ꝙ dr̄t ꝯgnoſcivxorē cā incontinentie et cā libidinis ſaciandeqꝛ in pͥmo caū pͥuenit̉ h̓ agēs a voluptate. ī 2ºvero p̄uenit voluptatē et ꝓuocat eā. In primopeccat venialiter. in 2º vt dic̄ hu. peccat mortaliter. ⁊ h̓ no. hu. 35. q. q. §. his ita. Sꝫ ego credo ꝙ ec̄ poſſit eſſe ſine mortali. dūmodo ſiſtat īfra finē mr̄ionij. In omnibꝰ tn̄ his eſt ẜm opinionē ꝯminē pct̄ꝫ veniale licet in vltimo grauiꝰ qꝛ in omnibꝰ videt̉ iacturā rō pati ſn̄ recōpenſatōe alicꝰ boni. Et pn̄t oēs iſti modi redūci ad 3ᵐ ⁊ 2ᵐ modoꝝ quos ponūt cōiter ingͣri Si dicat̉ ꝙ licet homini bibere ne ſitiat. gͦ⁊ ſil̓r corre ne fornicari appetat. Rn̄det̉ ꝙ n̄ eſtſil̓e. qꝛ ibi eſt motꝰ nat̉e ⁊ ncc̄itatis. in coituvero non niſi motus nature. Sꝫ qͥd de viroqui ꝯgnoſcit vxorē mō incōſueto tn̄ in vaſe debito. Rn̄det̉ ꝙſi ꝓpter voluptatē āpliꝰ querendā h̓ faciat. mortaliter peccat vt dic̄ rod̓. ⁊ cōit̓ſentiūt doc. ſi at̄ faciat hoc ꝓpt̓ aliquā cām. puta vt qꝛ non poteſt vel qꝛ n̄ audet anteriꝰ accedere ꝓpter imp̄gnatōꝫ timēs de aborſu. vel ꝓpt̓nimiā pinguedineꝫ l̓ aliquā infirmitatē ⁊ iōaccedat ex ꝑte altera. tc̄ eſt duplex modꝰ dicendi. vnꝰ eſt ꝙ a̓ vult ꝯgnoſcere vxorē cā ꝓlē generandi l̓ debitū reddēdi ⁊ tc̄ n̄ peccat. aut cā d̓lectādi. ſiſtendo tn̄ infra t̓minos mr̄ionij ⁊ tūcvenialit̓ peccat. Permittit̉ em̄ minꝰ malū vtvitet̉ maiꝰ .ſ. adulteriū. Et hꝰ ſmīe fuit rod̓.et tho. in 4º ſuo. di. 31. c̓ca lr̄aꝫ. Aliꝰ eſt modꝰdicendi ꝙ nullo mō et nulla d̓cā pt̄ hoc fieri ſūpeccato mortali nec aliqua cā excuſat a toto ſꝫa tāto ſolū. quia talis cōitꝰ ē ꝯtra naturā. qͥanon fit modo humano ſꝫ brutali. Vnde licꝫ n̄ſit ꝯtra naturā gn̓alem. eſt tn̄ ꝯtra naturā rōnalē. vnde ſuꝑ illd̓ ad ro. i. in eū qui eſt ꝯͣnaturā dic̄ glo. ꝯnaturā eſt coitꝰ qn̄ vir cū vxoredormit aliter qͣm decet. Sed ſic eſt in illo coituergo eſt ꝯtra naturā ſꝫ coitꝰ ꝯͣ nat̉aꝫ eſt maiuspeccatū adulterio. ergo non ꝑmittit̉ vt adulteriū vitet̉. B. coitꝰ ꝯͣ nat̉aꝫ fit execrabiliter īmneretrice. 35. q. A. adulterij. Sed minꝰ malū ēcognoſcere mneretricē vſu nat̉ali qͣꝫ vſu ꝯͣ naturā. ergo minꝰ peccatū eſt fornicatio qͣꝫ cōitꝰ talis. Nō ergo dꝫ ymitti cā vitāde fornicatōis.hꝰ ſm̄e fuit alex. an. vt patꝫ in 2º. ſū. ſue. ⁊ ec̄ray. vt videt̉ in 3º. li. ſū. ti. 34. §. 25. vbi dic̄ ꝙquocūqꝫ mō tale fc̄m exerceat̉ p̄terqm inter hominē ⁊ feīaꝫ ordīate ī vaſe debito viciū ꝯͣ nat̉aꝫ⁊ ſodomiticū iudicat̉. Tenētes hāc opīoꝫ ad ỉqd̓ tāgit̉ ꝓ pͥma opīone .ſ. ꝙ mīꝰ malū ꝑmittit̓ .ſ. tal̓ coitꝰ vt maius vitet̉ .ſ. fornicatio vel