Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Liber viij.Titꝭviij.

expͥſſus ꝑ verba de futuro faciat mr̄ioᵐ. ℟º ꝙnon. quia nō eſt cōſenſꝰ de ꝯͣhendo tc̄ mr̄ioꝰ .ſ.facit ſpōſalia qꝛ eſt ꝓmiſſio de cōſentiendo.Vtꝝ cōſenſꝰ exp̄ſſus ꝑ verba de pn̄ti ſi deſit cōſenſꝰ interior faciat mr̄ioᵐ. ℟º duplex eſt foꝝſcꝫ vniale ⁊ iudiciale. In pͥmo iudicat̉ ẜm veritatem. In 2º ẜm allegata. exͣ. de ſpon. tua nosi fi. Dicend̓ ergo ꝙ ī foro pm̄ali nec eſt mr̄ionec mr̄ioᵐ iudicand̓. cꝰ rō eſt quia in omībusſacr̄is reqͥrit̉ intentio volūtaria faciendi illudqd̓ eccleſia facit. quia ergo taliſ non intendebat ꝯtrahere mr̄ioᵐ. iō non eſt mr̄ioꝰ. In foro vero iudiciali aut dolꝰ ꝓbari pt̄ euidentibꝰſignis ⁊ ſic eccleſia nͥ iudicabit mr̄ioꝰ. aut n̄.⁊ ſic iudicabit. ſtabit em̄ v̓bis. h̓ bon̄. ⁊ tho. etꝯueiunt cū eis ꝯīter theologi. ⁊ ray. ⁊ ho. Sꝫobicit̉ qꝛ ſi ꝯſenſꝰ interior reqͥrit̉ in vtroqꝫ ꝯiugū tūc neuter de altero ſcire poterit an ſit verꝯiunx. et ſic qͥlibet mr̄ioᵐ ꝯtrahenſ ꝑiculo ſe exponit. ℟º. ꝙ de quolibet ē p̄ſumend̓ boᵐ ṅ maīfeſte appareat ꝯtrariū. ⁊ iō de oī p̄ſumendum ēqd̓ corde ꝯſentiat ſi ore expͥmat ṅ ꝑ ſigna euidēua fictio appareat. vn̄ ille ex ꝑte cꝰ non eſt dolexcuſat̉ ꝑ ignorātiam a peccato Obicit̉ iterū qꝛ ſiqͥs ꝓbet̉ ꝯſenſiſſe in aliquā ꝑ v̓ba d̓ pn̄ticogit̉ ꝑ excōicatioīs ſm̄iaꝫ vt ea̓ hēat vxorem licet dicat defuiſſe ꝯſenſū interiorē ec̄ ſi poſtea cuꝫalia ꝯtraxerit interiori ꝯſenſu verbis exp̄ſſo. ethoc non eſſet ſi reqͥreret̉ ꝯſenſus mentalis admr̄ioᵐꝰ. ergo non reqͥrit̉. ℟º ī tali caū ecc̄ia cogit eū ad ſtand̓ cū pͥma vxore qꝛ iudicat eū ſea q̄ foris apparent. Nec in iuſticia decipit̉ licetin fc̄o decipiat̉. ille tn̄ potiꝰ debet excōicatōꝫ ſuſtinere qͣꝫ ad p̓mā vxorē redire vel dꝫ ad aliā regionē remotā fuge̓. h̓ tho. Obicit̉ ad h̓ qꝛ inforo iudiciali credit̉ cuilibet ꝯera ſe teſtificāti.ergo ſiqͥs neget ſe corde ꝯſēſiſſe dꝫ credi ſibi. ℟qꝛ eccleſia habet teſtioᵐ ī ꝯtrariū. Et qꝛ etiā taleteſtimoᵐ turpitudīs eſt in p̄iudiciū cāe mr̄ioīalis q̄ eſt fauorabilis. Id̓o taliſ viri teſtimoᵐ nōaudit̉. In foro tn̄ ꝯſcīe credit̉ ſibi in quo hō ſuam turpitudinem ꝯfitet̉. hec bon̄. Obiciturec ꝙ dolꝰ et fraus nemī debent pr̄ocinari. ergo⁊cͣ. ℟º ꝙ ibi ſūt duo .ſ. defectꝰ ꝯſenſꝰ qͥ ſibi patrocinat̉ in foro ꝯſcīe vt non aſtringat̉ vīcl̓omr̄ionij. licet non in foro ecc̄ie ī quo iudicaturẜm allegata. Et dolꝰ verboꝝ. ⁊ hic ī neutro foro ſibi pr̓ocinat̉ qꝛ in vtroqꝫ ꝓ eo punitur.Quid ſiqͥs dicat ita petre accipiſ agnetē ī vxorē ⁊ ip̄e rn̄deat dn̄e. pecrꝰ accipit agnetē in vxorē. poſtea int̓rogat mulierē. Agnes accipis petꝝ in viꝝ ⁊ rn̄det ſic. nūqͥd ꝑ hec verba int̓ tales eſt mr̄ioᵐ iudicand̓ licet petrꝰ dicat ꝙ nunquā ꝯſenẜit. ℟º non abſurde dici pt̄ ꝙſi p̄ſb̓rointerrogate publice an̄ fores eccleſie ſic fuerit ꝯtractū ⁊ poſtea ſecuta ſolēnitas ꝯſueta erit promr̄ioīo iudicand̓ vt ec̄ patet ex ſupͣdictis Si at̄alio interrogante et poſt talia verba ſecuta fuerit cōpl̓a carnal̓ adhuc ꝓ mr̄ioº ſtabit ecc̄iaNam carnalis copula et̄ verba de ful̓o trahitad pn̄s tꝑus p̄ſūptiue. exͣ. de ſpon. is qui. ⁊. c.fi. ⁊. c. veniens. Idem videt̉ ſi in domo ſponſi

fuerit traducta dū tn̄ inuenit̉ corrupta. arꝰ. iin his q̄ dicent̉ infra de frigidis. al̓ mr̄ioꝰ nōfaceret traductō ſola. ff. de ſpon. q̄ſito. Et h̓ ſivolūtaria fuerit traducta. Secꝰ eſt ſi traducat̉īuita ⁊ fugiat qͣꝫcito habuit libertatē. exͣ d̓ ſpōveniēs ad nos. ⁊ de deſpon. impr. ex literis.vnde uerſus. Effuge c̄ poteris ne ꝯſēſiſſe putit̉Et ſic carnal̓ copula ī v̓gine ⁊ traductō ī corrupta eqͥꝑant̉. vt exͣ. de ſpon. veniēs. ⁊ de ꝯui.le. c. fi. Et h̓ mēbꝝ diſtīctōis aꝑte ꝓbat literaexͣ. de ſpō. tua. ibi et inter eoſ ⁊cͣ. et ibi ꝙ qͣlit̓⁊cͣ. q. d. tu dicis ꝙ nūquā ꝯſenſeris in mulierēnos tn̄ n̄ videmꝰ qualiter h̓ tibi ꝯſtare poſſit etex qͦ eā ꝯgnouit. tū ex v̓biſ p̄cedentibꝰ liꝫ īdirc̓istū ex carnali copula ſubſecuta ꝓculdubio eſtinr̄ioᵐ p̄ſumēd̓ ar. exp̄ſſū de ꝯdi. ap. ꝑ tuas. Siaūt eā n̄ ꝯgnouit nec traduxit non iudicaturmr̄ioᵐ. ⁊ hoc eſt qd̓ dicit illd̓. c. tua in fi. ibi cūin eo nec ſub̓a ⁊cͣ. nec forma verboꝝ ⁊cͣ. ſubaudi. nec alia indicia ꝑ q̄ habet̉ ꝯtractꝰ. h̓ ho.Quid ſi dicat alter ſe aīo ludendi verba ꝓtuliſſe. ℟º ẜm ho. papa ſuꝑh̓ eſſet ꝯſulendꝰ qꝛ ē caſus nouꝰ de maioribꝰ caībꝰ. ar. exͣ. de tranſla.ep̄i. c. 1. Et hoc in caſu ſil̓i ꝓbare videt̉ quꝰ. de ꝯſe. di. 4. ſolet q̄ri. Scd̓m iura tn̄ que modo currūt dici pt̄ ꝙſi vterqꝫ iuret ꝙ ludendi aīo v̓baꝓtulerūt nō intendentes ꝯtrahere. ⁊ teſtes qͥ preſentes fuerūt idonei iurent ꝙ credūt veꝝ iuraſſe maxīe quia erant potati nec erat ho̓a ſobriaꝯtra mr̄ioᵐ iudicabit̉. Nā ebriꝰ dr̓ ignorans.15. q. 1. ſane dicimꝰ. ⁊ ſic n̄ ꝯſentit. ar. c. de don ac̄. nec inuitꝰ. Quid etiā ſiqͥs ꝓ ludo repͥſētādo. cū aliqua famula. veſtibꝰ alienis indutaꝯtraxit. ℟º ſi ambo ꝯfitent̉ ꝙ ꝯtrahere intendebant mr̄ioᵐ. ſtand̓ eſt ꝯfeſſioni eoꝝ. exͣ. declandeſ. deſpon. c. i. ⁊. 2. Si aūt alter ꝯfiteat̉ ⁊ alt̓neget papa bn̄ faceret ſi iuſ ſtatueret ꝙ mr̄ioꝰteneret in penā eiꝰ qui clam ꝯtraxit ⁊ qͥ modopenitet. Vn̄ ad inſtantiā eiꝰ n̄ videt̉ mr̄ioᵐ ſeparand̓. ar. exͣ. de eo qͥ duxit in mr̄ioꝰ. c. i. ⁊. 1q. i. ſiqͥs ꝑ ignorātiā. ⁊ ſic in dubio iudicat. hecho. Quid ſi dicat̉ de aliqua ꝙ non fuit vel ieſt vxor. ℟º ſufficit ꝓbare ꝙ eam ī eccleſia publice deſponſauerit et ſubarrauerit. vel ꝙ cā matrimonij benedicti fueruit ⁊ poſtea eā in oomūſuā duxerit ⁊ vxorē habuit ⁊ tenuerit. licꝫ nonꝓbent̉ verba quia ſepe p̄ nimio tuml̓tu verbanon pn̄t audiri. Et frequenter puella verecundia ducta ſuā n̄ expͥmit volūtatē. ꝓbant̉ h̓ exͣ.de ſpō. ex literis .i. qd̓ ē veꝝ ṅ violētia alleget̉ dequa dicet̉ īfra. Pidet̉ ec̄ ſufficere ꝙ pꝰ ꝯtracti.mr̄ioᵐ ea in vxorē tenuit ac traduxit. l̓ ꝙ dixit ꝙ nūquā eā dimitteret ſꝫ ei ſꝑ adhere̓t. calisem̄ vxor dici poteſt. di. 34. xp̄iano. I licet īſcrumenta nupcialia ſola ad ꝓbatōꝫ mr̄ionij nonſufficiāt. §. de nup. neqꝫ ſine nuꝑcus vt etiā dicet̉ infra. ꝓbat̉ tn̄ mr̄ioꝰ ꝑ inſtrumentum in qͥſe ꝯiugeſ vocāt. ⁊ donatōꝫ ꝓpter nupciaſ mulieri factā tāqͣꝫ vxori. cū fama ⁊ alijs indicijs. exͣde p̄ſip. illd. et ſic pt̄ intelligi iᵈ. ff. d̓ ritu nup.in lib̓e. ⁊. ff. de ꝯcubinis. in concubinata. aliasauteꝫ mr̄ioꝰ nō p̄ſumit̉ ſꝫ ſtupꝝ niſi volūtas