Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Lib̓ vij.fitꝭ. xj

recedere. ℟º ꝙ ſic. ex qͣ nō debeo ibi epulari qͣꝫdiu eſt ibi. licet ſedeat ad aliā mēſam qͣꝫ eo. vlꝯmedat in alia camera qͣm ego. qꝛ oēs taliter inuitati aut eciā ſine īuitacōe ꝯuēiētes ad hoc fefeſtū vel epulū ſibi īuice̓ cōicare dicendi ſūt ſūꝯmedāt ad eādē menſā ſiue ad diuerſas. nec ēſil̓e de iſto caſu et de ꝓxīo p̄cedenti. h̓ rod̓. Sꝫ qn̄ d̓r qͥs ſcire aliquē eē excōicatū. ℟º qn̄uidit ip̄ꝫ aliquē clericū u̓berare. l̓ lit̓aſ pape falſificare uel aliud tale facere. vel qn̄ ferri vl̓ denūciari ſm̄am audiuit. vl̓ qn̄ ip̄e excōicatusl̓ eiꝰ p̄latꝰ maxīe ep̄s. l̓ aliꝰ fidedignꝰ dixᵗ ei. l.qn̄ eſt publica fama eū eē excōicatū. alias ꝓptleuem famā. l̓ ſi h̓ audiat ab adu̓ſario eiꝰ. nōdꝫ ꝯſcīaꝫ ſibi formare. 2. q. q. h̓ vr̄. et exͣ. e. cūdeſideres. et. 2. q i. pͥº. et. ii. q. 3. n̄ ſolū et c. cūre. ⁊ di. g6. ſiqͥd u̓o. h̓ ray. et hoſt̉. Sꝫ de his oritur dubitacō ml̓tiplex ſic̄ in ſequētibꝰ apꝑebQuid ſi excōicatꝰ mͥ dicat in ꝯfeſſiōe ſe eſſeexcōicatū. nūquid teneor eū uitare ī occl̓to ſaltē. ℟º quidā dicūt ꝙ nō. quia nō ſcio h̓ ſic̄ hō.ſꝫ ſic̄ deꝰ. vt pꝫ exͣ. de offi. ordi. ſi ſacerdos qꝛ dicūt ꝙ nō tenet̉ quis uitare exꝯīcatū ṅ ſciat vthō eū eē tl̓eꝫ. ⁊ ne odioſa reddat̉ ꝯfeſſio tl̓r ꝯfitens nō debet uitari eciā in occulto ſiue ī cibo ſiue in potū ſiue in alijs. Alij dicūt ꝙ in h̓ caſuuitandus eſt ar. 6. q. 6. ſi tantū. vbi noͣt huꝙ ẜu andū eſt qd̓ ibi d̓r ſiue ep̄us ſciat ꝑ ꝯfeſſionē ſiue alio mō crimē ſubditi ſui. h̓ rod. pͥmeſm̄e eſt ho. ar. exͣ. de pe. et re. oīs. Quid ſi mͥdicat exͣ ꝯfeſſioīs ſigillū ſe ēe excōicatum. ℟ẜm om̄s teneor eum uitare in occulto nō ī publico. niſi ſit publice excōmunicatus. h̓ rod̓.Quid ſi ep̄s vel archiep̄s vl̓ p̄ſbit̓ ꝓpriꝰ dicat aliquē eē exꝯīcatū denūciādo illā ſmīam l̓ ſidicat aliquē eſſe excōicatū qͥa excōicauit eumnūquid teneor eī credere ⁊ illū vitare. ℟º ſi ſitcāꝰ ī quo ꝯſueuit p̄ſbit ꝓp̓ꝰ excōicare credēdū ēei de h̓ ſi dicat ꝙ eū excōicauit autͣte ꝓpria veſuꝑioris. ſi aūt dicat ꝙ excōicauit aliquē aliūꝑrochianū autͣte ſuꝑioris. nō teneor ei credereſi ꝓbabilit̓ dubitē de mādato. p̄fti ſi nō dicath̓ ṁ denūciādo excōicōicatōnē. ſꝫ loquēdo in cōilocutōne. Tanta eciā poſſet eſſe inimicicia int̓ep̄m et p̄ſbiteꝝ et ꝑrochianū ſuū quē excōicaſſe ſe dicit ꝙ nō tenerer ei credere nͨ illū iutariṅͥ alit̓ qͣm ꝑ u̓ba eiꝰ ꝯſtaret mͥ de illa excōicacōe. Si aūt dicat ep̄s vel p̄ſbit̓ ꝙ uidit ꝑrochianū ſuū occl̓te aliquid facientē ſue credā ſiue n̄n̄ teneor eū uitare nec in publico nec in pͥuato. qͣntū ad uitādā excōicatōnē mīorē. ⁊ multofortiꝰ ſi aliꝰ mͥ dicat. Quia tn̄ qui ē excōicatꝰpeccat ꝯīcādo cū alijs in caſu nō ꝯceſſo. ſi credāꝓbabilit̓ aliquē eſſe exꝯīcatū ꝓpt̓ factū occultūin quē ſm̄a n̄ eſt publicata. nō debeo me ingerere eiꝰ cōioni ſi h̓ poſſū uitare ſine ſcādalo etpeccato. et h̓ nō ꝓpter mētū mīoris excōicacōiſſꝫ ne dem ei occaſionē peccādi ꝯīcādo mͥ. h̓ rod̓. Sꝫ qūo bonū debeo dimittere ꝓpt̓ uitādū ſcandalū vel pct̄m huiōi in h̓ caſū. ℟º h̓ potiꝰ diſcni pōt̄ ꝑ vnctōnē q̄ docet d̓ omībus qͣm ꝑ doctrinā. et in huiōi apicibus regl̓arit̓ vbi dubitāt

ec̄ ſapiētes excuſabilis ē ignorātia. vn̄ ſi aliqͥsbōa fide ꝑtē iſtā vel illā eligeret n̄ dꝫ ſuꝑh̓ cōſcientiam habere nimis ſcrupuloſā. Si at̄ tal̓īgerat ſe cōioni mee n̄ teneor uitare eū ī h̓ cāune forte denegeꝫ ei ꝯīonē debitā. h̓ rod̓. Vtꝝſint uitandi illi de quoꝝ excōicatōne viti ꝯͣrieopinatur. Rn̄dꝫ tho. in quadā q̄ſtiōe d̓ qͦlibetꝙ dubitaº de excōicatōe aliquoꝝ aut p̄ceᵗ ſm̄aꝫiudicis aut ſequit̉. ſi p̄cedit nō ſūt uitādi quouſqꝫ certo iudicō termīet̉. ī h̓ em̄ caſu ē ꝙ ī mitiorē ꝑtem int̓p̄tari debēꝰ. ſi u̓o ſequit̉ ſtandū ēmagis ſmīe iudicis. alit̓ int̓minabiles eēnt litesPoſtea de publica fama nota ꝙſi publica fama ſit de aliqno ꝙ eſt publice excōicatus vl̓ ꝙnotorie fecit aliquid ꝓ quo maiorem excōicacōeꝫ incidit. teneor h̓ crede̓ et eū uitare. Sꝫ etſiaudio a fide digno vel a fide dignis ꝙ audiuerint eū denūciari excōicatū in eccleſia. l̓ uider̄teū notorie feciſſe aliquid ex quo īcidit maiorēexcōicatōnē. teneor eū uitare tā in publico qͣꝫ īocculto do nec inquiſierī ſuꝑ h̓ pleniꝰ veritateꝫSi tn̄ ꝑ aliquos certificari poſſū ſuꝑ h̓. qͥa ex qͦagit̉ de publica vel notoria exꝯīcacōe. poſſū time̓ ne ī hac ꝑte laborē craſſa ignorātia q̄ n̄ excuſat. ⁊ qꝛ hi qui nō int̓ſūt denūciacōi q̄ fit ī eocleſia et h̓ fc̄to notorio h̓ mōdeueniūt ad noticiam excōicacōis huiōi. inquirēdo ⁊ audiēdo abalijs qui int̓fuerūt. h̓ rod̓. Quid ſi n̄ poſſumc̓tificari ꝑ alios. qͥa forte ſū ꝑiſius et exꝯīcatiofuit publicata romē. ℟º n̄ uitabo eū in h̓ cau.h̓ rod̓. Sꝫ nūquid teneor ab eo inquire̓. ℟º ꝙſic ſi ꝓbabilit̓ c̓do ꝙ dicat mͥ veritatē. ⁊ maxīeſi credā ꝙ laboret ignorātia iuris. alias n̄ teneor p̄ẜtī ſi credā ꝙ ex huiōi interrogatōe ſcādaliſetur. h̓ rod̓. Quid ſi p̄ſbiter uideat yrochianū ſuū qn̄ miſſa et hore in eccleſia dicunt̉eccleſiā n̄ intrare ſed extra eccleſiam diuina audire. nunquid debe tab eo ꝑquirere quare hocfaciat. ℟º ẜm rod̓. ꝙ ſic. cum vultum ſui pecoris cognoſce̓ teneat̉. p̄ſbiter aūt extraneuſ adh̓ n̄ tenet̉. Iſtud tn̄ n̄ ē cauſa ſufficiens propt̓quā talis credi debeat eſſe excōicatꝰ vel interdictus. cum h̓ fiat aliqn̄ ex huīlitate. Quid ſiaudiui ab aliquibꝰ fide dignis aliquē eſſe excōīcatū ex occulto facto abſqꝫ publicatōe ſmīe. nūquid teneor inquirere. ℟º teneor ab alijs inquirere ſꝫ non ab ip̄o. n̓ ſit talis ꝙ credat̉ laborareex ignorātia .ſ. quia neſcit eſſe pct̄m ꝙ ſe ingerit ꝯīoni hoīm. et tunc qͣmuis non tenear inquire̓ de facto eiꝰ vl̓ excōicatōe. teneor tn̄ īſtruere eū ne ſe ingerat ꝯīoni hoīm ſi ſit excōicatꝰhec rod̓. Quid ſi publica fama eſt aliquemeſſe excōicatum ꝓ facto occulto. contra quemnon ē ſm̄a publicata ſuꝑ h̓. nūquid teneor talē uitare. ℟º ꝙ nō ṅ tūc demū cū ſuꝑ h̓ ſe purgare recuſauerit vel in purgatōe defecerit. Etī h̓ caſu loquit̉ exͣ. e. cum deſideres. §. ſcd̓e q̄ſtioiar. ad h̓ exͣ. e. ſi vero aliquis. 2. et extra de he̓ti.ad abolendam. v̓. qui uero. h̓ rod̓. Quiddeeo quē audiui publicari excōicatum vel vidiincidere in canonem. ſi poſtea uideo eum vſqꝫad ānū l̓ biēniū. nūquid teneor eū uitare don