Libe: Sep̄timahitꝭ viij

vel ꝑſonis ad uitā eaꝝ vel alicui negocō conſulat̓ ad tēpus. h̓ rod̓ Ad hͨ noͣ ꝙ cauet̉ ꝑ īno.7. li. 6. e. romana. §. caueāt. ꝙ nullꝰ ꝓferatſm̄am ex cl̓pis fut̉is nec ꝓ iā ꝯmiſſis contrailiquoſ nec ī ſpēali nec ī generali. ꝓ futuriſ inſpedali dicendo ſic. excōico bn̄. ſi tale quid fecerit. ꝓ futuris in generali ſic. excōico onīs quitale quid fecerīt. ꝓ pn̄tibus culpis ī ſpeciali dicēdo ſic excōico. C. ṅ ꝓ tl̓i fct̄o īfra tl̓e tꝑs ſatiſfecerit. in generali ſic. excōico omnes qui taleuid fecerīt. ṅ infra tale tꝑs ſatiſfecerīt Ex p̄pct̄is hēs ẜm glo. bn. ibid̓ ꝙ tͣctꝰ tꝑis fut̉i nonruet ad iudicem qͣntū ad ſm̄am excōicacōis.Sꝫ ꝯtrariū uidet̉. ex. e. a nob̓. 1. ubi ſentēciafert̉ in futuꝝ. Sed illd̓ intelligit̉ cū p̄latus ſtatuendo aliqd̓ ſtatutū ꝓmulgat adiciēdo qͥcontͣfecerit. h̓ in glo bn̄. aliud eſt em̄ ferre in aliquēvel in aliquos ſm̄aꝫ excōicatōis ꝓ futuris deliccis. ſi dicat̉. excōico te vel vos ſi tl̓e qͥd feceriſ l̓feceritis. et aliud eſt facere ſtatutuꝫ generale inquo ſm̄a excōicatōnis ferat̉. pͥᵐ ꝓhibet̉ ī c. romana. 2ᵐ ꝑmittit̉ in c. a nobis. et li. 6. d̓ ꝯſti.vbi aīaꝝ. ibi ꝯmiſerit. h̓ jo. an. Sic ergo nondebet excōicacōis ſm̄a ferri ꝓ culpis futuris ſꝫnec ꝓ p̄teritis. ṅ vt d̓r in dicto §. caueāt. p̄ceſſerit mora in exhibēda ſatiſfactōe. puta qͥa addiē pͥfixū nec ſoluit vel non ſatiſfecit. tunc em̄ſic poteſt excōicari. excōico. N. nͥ vſqꝫ ad talerdiem ſatiſfecerit. cū ſatiſfacere neglexerit ī talitermīo iā elapſo excōicatꝰ eſt. et ſic pōt intelligi illd̓. exͣ. de appel. p̄terea. 2. vel nͥ p̄ceſſerit culpa ſeu offenſa .ſ. notoria contͣ eccleſiā vel hoīeꝫꝯmiſſa. tūc em̄ ſic pōt excōicari in ſpēali. dicēdo quia ſic feciſti n̄ vſqꝫ ad tale tēpꝰ ſatiſfeceris excōicatꝰ ſis. In generali aūt ſic. quicūqꝫ h̓fecit nͥ vſqꝫ ad tale tꝑs h̓ reuelauerit uel ſatiſfecerit excōicatꝰ ſit. exͣ. de of. or. ſi ſac̓doſ. Quilibet merito ad iniungendū ſatiſfactōnē huiōi..ſ. in certū diē ſequentē. vt ſupͣ. et talit̓ ꝓhibēdi ſimilia. vt ſi dicat et ſi h̓ decetero feceris. licꝫpd̓licto ꝯmiſſo ſatiſfec̓iſ excōicō te. l̓ qn̄ pl̓eſſūt om̄es illos qui decetero ſic fecerīt inducāt̉aut alia cā rōabilis ſubſit que in ſentencijs expͥmatur. De hoc recurrēdū eſt ad arbitriū boni uiri. exͣ de appel. ut debitꝰ. Eſt aūt rōnabilismultis craſſātibꝰ. ff. de penis. aut facta. §. vl.h̓ hoſt̉. ſi tn̄ iudex cōtra formā p̄dictā fecerit inchilomīꝰ ſm̄a tenebit. qͥa nō dr̄ ibi ꝙ nō teneat. ut dicit in glo. bn̄. ibideꝫ. Sed ad quidvalet dicta ꝯſtitutō. ℟º ad tria/ pͥmo ꝙ hodie īquilibus nō eſt aliqͥs excōicādꝰ niſi mora p̄cebat / 2º ꝙ n̄ eſt aliquis excōicādꝰ pro ꝯmiſſis vl̓ꝯmittendis. niſi dicat̉ in ſnīa rōnabiliſ cauſaquare hoc fiat. vel ſi cauſa minꝰ rōnabil̓ p̄tendat̉ ſm̄a relaxabit̉. et ꝓferēs ad arbitrium iudicis puniet̉. et alias penas patiet̉ ut dictū eſtſupͣ. h̓ hoſt̉. ¶ Ad hͨ nota ꝙ exͣ. e. a nob̓. i. dicit̉ in glo. ꝙ hac forma u̓boꝝ .ſ. quiſquiſ furtūfecit excōicatꝰ ſit. oēſ noīatī ītelligūt̉ excōicati qui ꝯmittūt furtū tanqͣꝫ exp̄ſſis noībus ꝓprijs. ff. d̓ condi. et demō. noīatū. Sꝫ nūquidh̓ v̓ba ſufficiūt. ſciās te eſſe excōicatū. geras te

ꝓ excōicato vel reputes te excōicatū. ℟º gof.dixit ꝙ nō. ſꝫ hoſt̉. in hͦ eū reꝓbans ſētit ꝙ ſic.ſicut aꝑte ꝓbat̉ ẜm eū. exͣ. de teſti. cogen. c. 2. etde appel. p̄terea. et ꝑ alia ſil̓ia iura. Vnde dicitꝙ nō eſt vis facienda vtꝝ iudex dicat. excōicote vel ſcias te eſſe excōicatum vel qnecūqꝫ aliaverba ſimilia. dum tamen volūtatē ⁊ ꝯſenſuꝫiudicis expͥmāt de pn̄ti. quia voluntas iudicisſpūalis eſt oīno ꝓ lege ẜuanda. i1. q. z. audi. lꝫeciā ſit iniuſta vt patuit sͣ et patebit eciam infra. Ideoqꝫ cōſulo tibi ꝙ qn̄cūqꝫ dubitas probabiliter vtꝝ ſis excōicatꝰ. vel eciā vtꝝ ſis ab excōicacōne abſolutꝰ. ſemꝑ reputes te ligatū. lꝫin ſentencijs alijs contrariū ſit dicēdū. vt exͣ.de ꝓba. ex lr̄is. Rō eſt qͥa qd̓ ē tutiꝰ aīe ē tenend̓Eſt aūt tutius ꝙ abſoluaris qͣm ſi decederes excōicatus. abſolutōe nō petita. ar. 13. q. 2. n̄ eſtīemus. h̓ ho. ¶ Quid ſi dicat̉. d̓nūciaꝰ tl̓eꝫ exꝯīcatū. ℟º reuera nō ſūt huiōi u̓ba apta ad exꝯīcandū. qn̄ ꝓferunt̉ de tercia ꝑſona. ⁊ licet taliſuitandꝰ ſit ab ill̓ qͥbꝰ denūciatō fit. quia non ēeoꝝ iudicare vtꝝ ſit excōicatꝰ vl̓ nō. tn̄ ſi de h̓ agat̉ in forma iudicij non reputabit̉ excōicatꝰꝑ h̓ v̓ba niſi aliaſ ꝓbet̉ excōicatꝰ. Idem eſt dicendū ſi dicat iudex habeo te pro excōmniuīcato l̓ denūcio te excōicatū l̓ p̄cipio ſub pēa excōicatōis. quia ſi ī forma iudicij agat̉. ꝓpt̓ huiōiverba excōicatꝰ quis non reputabit̉. nͥ aliaſ cōſtiterit de intentōe et aīo excōicantis. l̓ quia itaꝯſueuit ſemꝑ dicere qn̄ excōicat vel alio modoſil̓i. In foro aūt peītenciali eligēda eſt tutiorvia in dubio vt .ſ. talis reputet ſe excōicatū ⁊ſic abſolutōeꝫ impetret. h̓ rod̓. Quid ſi dicatiudex int̓dico vel excōico vnū ex his duobus.℟º credo ſine p̄iudicio ꝙ ille eſt excōicatꝰ d̓ quoiudex intellexit. ſi tn̄ nō poteſt ſciri d̓ qūo intellexit neutꝝ oꝑtet uitari. ſi aūt vaga fuerit intentio iudicis nō magis referēs ſe ad vnū qͣmad alteꝝ. cū nō intendat ligare vtꝝqꝫ neuter ēligatꝰ. nec huiōi ſmīa valet. h̓ rod̓. ¶ Quid ſidico. excōico te vel abſoluo. ℟º ẜm jo. ſi an̄ n̄erat excōicatꝰ mō eſt. ſi u̓o an̄ fuit excōicatusmō eſt abſolutꝰ. Sꝫ glo. ſuꝑ illd̓. 11. q. z. ſi is qͥp̄eſt dicit ꝙ talis p̄latꝰ p̄ſumit̉ fatuꝰ et ꝓ eodēhabet̉ ac ſi ſm̄ā n̄ tuliſſet. exͣ. de ſuc. ab inteſ.cum dilectus. Quid ſi dicat iudex excōico te⁊ abſoluo ce. ℟º ſi ſimul excōicare et abſoluere voluerit non potuit. et nichil egit. ſi auteꝫpͥmo voluit excōicare et poſtea abſoluere. vtꝝqꝛ valet. et pͥº excoīcatio pꝰ ea abſolucō. h̓ rod̓.¶ Quid de duobus iudicibꝰ quibꝰ mādatū ē vtalter ip̄oꝝ excōīcet aliquē et vterqꝫ eodeꝫ momīto dicat. excōico te quiſ illoꝝ excōicat. ℟º hu.notat. ſi. q. §. idem ergo ꝙ vterqꝫ illoꝝ iudicūexcōicat. quia intentō illoꝝ iudicū ē ꝙ ille excōicet̉. et eſt ſenſꝰ. excoīco te ⁊cͣ. qͥa neſcio vtrūille excoīcet te. ⁊ ideo excōico te. ut ſic n̄ euadāſpenā excoīcatoīs. quaſi dicat. qͣmuis iſte nonexcōicet te. ego tn̄ excōico te. h̓ rod̓. Quid deexcōicatōibus que ꝓ furtis vel damnis occultis ꝓferunt̉ ſic. excōicāꝰ oēs illos qui tl̓e furtūvel damnū fecerint. ⁊ om̄s qͥ d̓ h̓ aliqͥd ſciuerīt