Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Libe: SeptꝭTitt̓ iu

vltͣ. Et iſte caſus eſt ſpēalis ẜm hoſt̉. caᵐ tamēqd̓ ip̄e allegat nō expͥmit. niſi ꝙ tales de facultatibus ſuis. ſtatutis et cōſuetudībꝰ pr̄ie ſubiaceant. qd̓ ẜm glo. ibidē nō eſt intelligendum d̓rebus ecc̄. quia delictū ꝑſone nō debet in ecc̄iaꝫredundare. 16. q. 6. ſi ep̄m. qº fallit ī nō relinquētibꝰ tonſurā publice cōtrahētibꝰ in fraudem iuriū dn̄i ſecularis. qd̓ eciā intelligas ſi tōſurā hac intentōe ſola deferāt. puta quia nonhabēt ſpem redeūdi ad clericatū. nec ep̄us taleſretinuit ſub foro ſuo. nec beneficiū cōceſſit diſpenſatiue. ut exͣ. de cleri. cōiu. ex ꝑte tua. et c.ioh̓es. eodē mō intelligas illud exͣ. de p̓uil̓. ex ꝑte. z. ſꝫ h̓ eciam alit̓ ītelligi pōt ẜm hoſt̉. vt ſtatim ſē. 6º fallit̓ in ill̓ qͥ hītu clericali cōtempto tirannidi et crudelitati īuerecūde ſe immiſcent. ſꝫ ſeditōnē et guerrā mouēt l̓ publice atrocit̓ delinquūt exͣ. e. cū nō ab hoīe. §. ī ar. etexͣ. de apoſtot̓. c. j. et ſic poteſt ītelligi iᵈ exͣ de pͥuil̓. ex ꝑte. 3. ẜm hoſt̉. h̓ em̄ capitl̓a intelliguntur de his qui nō ſūt ꝯtenti portare arma ſꝫ ſeuis enormitatibꝰ ſe immiſcēt. In hiſ em̄ n̄ p̄exgit̉ moītō. ſꝫ illd̓ c. exͣ. e. ī audiētia. et c. contingit. 2. intelligunt̉ de his qͥ tl̓r nō excedūt. licetportēt arma. vnde illi vſqꝫ ad t̓nā monitōneꝫſuo pͥuilegio gaudēt. vt ibidem d̓r. h̓ ī glo. c.cum nō ab hoīe ¶Aº fallit in his clericis qui ꝓcuratōnes ſeu admīſtratōnes ſecl̓ariū ꝑſonarū recipiūt pꝰ inhibitōuē dyoc̄. publice ī ſinodo factā ſub pena p̓uilegij clericaliſ. exp̓nido ꝙqͥcunqꝫ ꝯtͣ inhibitōnē ſuā venerit ꝑ eū nō defendet̉. talis em̄ inhibitō in ꝓpoſito. loco admoītōnis trine ſuccedit ẜm hoſt̉. Vnde ſi taleſ occaſione ip̄iꝰ admiſtratōis ꝓpter fraudulētū conipotū capiant̉. indignū eſt eiſ ab eccleſia ſubueīri ꝑ quos ꝯſtat ī eccl̓ia dei ſcādalū generari exͣ.ne cleri. vel mo. c. 2. Bernharduſ aūt intelligitꝙ tali clerico n̄ ſubuenit̉ ab eccleſia. ſi legitimetercio admoītus ab admīſfratōne nō d̓ſiſtat. eth̓ innuit̉ in priº litere p̄dicti c. ſac̓dotibꝰ inquitet clericis tuis denūcies publice. ne mīſtri laicorum fiāt. et ē ar. ad h̓ exͣ e. in audiētia. bn̄ ī autoritate huiꝰ c. laicꝰ caꝑe licite nō poſſet clericuꝫoccaſiōe admīſtratōis. quia laici ꝓhibent̉ auocare clericos a diuīs officijs. 21. q. 3. ciprianus.vnde ſi cōtra fecerīt nō debēt ex h̓ ꝯmodū reportare ar. 16. q. i. legi. vel ec̄ ẜm eundē .ſ. bnj. et veriꝰ nō debet tali ī fraude ꝯmiſſa in admīſtrat:ne. ab eccleſia ſubuēiri pecunia. nec alio auxilio cū eccleſia alias teneat̉ defende̓ cl̓icos abopp̄ſſiōe laicoꝝ Quid ſi abbas l̓ aliꝰ preſbit̓in ferior ep̄o ſuꝑ p̄dictis monuerit cl̓icū ſibi immediate ſubiectū et clericꝰ incorrigibilis ē. nūquid amittit h̓pͥuilegiū. dicūt quidā ꝙ n̄. quiah̓ nō uidet̉ exp̄ſſe cautū nͥ de ep̄o. et cſi videturep̄oꝝ pͥuilegiū ſpeciale. et nō dꝫ h̓ aliꝰ ſibi vſurpare. exͣde p̓uil̓. ſane. et ar exͣ. d̓ cleri. tranſmiſmiſſa. Eſt tn̄ contͣ argumentum. exͣ. e. ex tenore et ē. vt fame. §. i. et dico h̓ exp̄ſſum de prelatis in gn̓e exͣ. e. ī audientia. h̓ hoſt̉. 8º fallit in illis qui nō ex odio vel īuidia l̓ īdigͣtōe ſꝫiocoſa leuitate ſe ꝑcutiūt exͣ. e. c. i. v̓. tl̓i. h̓ in

telligit jnnoc̄. qn̄ clericus iocoſe verberat clericū. ſecꝰ eſt ſi laiciis. qͥa nō ē licitꝰ ludꝰ clericorūcū laiciſ. 2. q. A. laicos Sꝫ qͥd de illo qͥ a clericoludente ſecū grauit̓ ꝑcuſſꝰ. et ꝓpt̓ h̓ motus ſinedeliberatōne reꝑcutit eū grauit̓ incōtinēti iratꝰaīo vindicādi ſe. h̓ nō facturꝰ ſi plene delib̓aſſet. nūquid incidit in canonē. ℟º exq̄libidinevindicte et ꝑ irā reꝑcutit eū. et nō iocōſa leuitate. nō pōt dici ꝙ ſine deliberatōe ꝑcutiat. vn̄incidit in canonē. ſi aūt tāta eſt ſurreptō ꝙ nͨvindicare nec iniuriari intende̓t. tūc nō incideret. h̓ rod̓. Quid eciā de illo qui iocoſe ꝑcuſſꝰa clerico grauit̓. reꝑcutit eū grauit̓ et cū ira. ſꝫtn̄ leuitate iocōſa. nūquid incidit ī canonē. ℟ºlicet in hoc caſu int̓ueniat ira. exqͦtn̄ ẜm condicōeꝫ ludi r̓ꝑcutit ſine dolo malo. nō īcidit īcanonē. hec em̄ ꝯdicō uidet̉ ludentiū ꝙ grauit̓ꝑcuſſus ꝑcuſſorē ſuū grauit̓ ꝑcutere pōt. ne videat̉ īferior ī illo ludo aūt minꝰ ſtrenuꝰ. h̓ rod̓.Quid de ſacerdote qͥ pueꝝ clericū importuecum eo ludētē ꝑcuſſit iratꝰ. ℟º ſi n̄ aīo iniuriandi vel libidine vindicte. ſꝫ tm̄ ꝓpt̓ repellendā uiolentiā pueri. qui monitus ceſſare nolebat. cū moderamīe ꝑcuſſit. n̄ credo ꝙ incidat incanonē licꝫ iratꝰ h̓ fecerit. h̓ rod̓ ¶9º fallit ī magiſtro qui leuit̓ h̓ facit exͣ. e. cū volūtate. §. vlt̓.et h̓ cauſa correctōis vl̓ intuitu diſcipline exͣ.e. c. i. v̓. niſi mgr̄. nec diſtīguit̉ ibi int̓ ſcolares cōſtitutos ī mīoribꝰ ordībus et ꝯſtitutos īmaioribꝰ. Quid ſi cū ira ꝑcutiat et ex ira℟º ꝙ ex hoc n̄ incidit in canonē. exquo cauſacorrectōis h̓ facit ſi moueat̉ ira y zelū. ſi tam̄ꝑcutiat ex odio īcidit exͣ. e. c. j. §. vltͣ. Quidſi pnͥcipalis mgr̄ ꝓhibeat ſubmgr̄m vel aliuꝫcui ꝯmittit aliqͦs pu̓os docēdos. et tl̓r ꝓhibitꝰeos ꝑcutiat. nūquid incidit in canoneꝫ. ℟º credo ꝙ nō. qͥa nō pōt mgr̄ ꝑ ꝓhibitōnē ei auferre bn̄ficiū iuris. ꝑ qd̓ ꝯcedit̉ doctoribus corrigere quos docēt. h̓ rod̓. 10. fallit in illo quivim īcontmn̄ti temꝑate repellit exͣ. e. ſi vero alicuiꝰ. §. ſi vero clericis. ⁊ h̓ intellige ſiue r̓pellata ſe ſiue a ſocio. ar. 33. q. 2. nō inferēda et c. vltͣh̓ aūt qd̓ d̓r ibi incōtinēti. expone .i. anteq̄m̄ diuertat ad cōtrariū actū. Et eſt contͣriꝰ actus qͦad h̓ ꝑ quē merito videri pōt qd̓ d̓ violētia illata velit ad pn̄s diſſil̓are aut a repellendo ceſſare. h̓ rod̓. Notandū aūt h̓ ꝙ alanꝰ. jo. et bn̄.diſtinguūt. ꝙ cū fit uiolētia rebꝰ. licet illam r̓pellere et incōtinenti ſi pōt. eciā ex int̓uallo tꝑiſcollectis amicis ſuis exͣ. de reſti. ſpō. olim. qūaūt fit ꝑſone licet incōtinēti et n̄ ex int̓uallo ſedefende̓ et cū moderamīe īcl̓pate tutele ar. ex. e.c. 2. h̓ bnͥ. exͣ. e. dilecto filio. et d̓ hōicidio. ſigͥficaſti. 2. Sꝫ quid ſi nō ob defenſionē ſui ſꝫ patris vel matris vel vxoris vel filie l̓ familie ueleciā extraneoꝝ. clericū ledat ſiue v̓beret. ℟º diʳjnnoc̄. ſuꝑc. ſi vero alicꝰ. ꝙ quidā dicunt quibꝰeciā ip̄e magis aſſentit. ꝙ taliſ nō incidit in canonē ar. ff. ꝙ me. ca. iſte quidē. §. fi. nam et ſocij iniuria eſt ꝓpulſanda. 33. q. 3. non inferēda.Alij dicūt ꝙ h̓ eſt veꝝ de defēſiōe ꝑſonarum illaꝝ tm̄ ꝑ quas intelligit̉ fieri nobis iniuria.