Libe: SextusTiti liij.
ſibtractā ſoluendā. exͣ d̓ elec. q̄ꝛelam. §. fi. ⁊ adexpenſas hac occōne factas ſi petant̉. et ad ſaniſfaciendū ꝯpellatur anteqͣꝫ abſoluat̉ qꝛ offenſa eſt notoria exͣ d̓ iudicijs. c. i. qͦ facto ī petitorio ꝓcedere poterit is qui excōicatus fuit. ergomeliꝰ eſt ꝙ ip̄m non ſubtrahat ſꝫ ad iudiciū tͣhat vt ſupͣ dictū eſt. Si vero ep̄s habeat excepcionē. ⁊ hodie infra. 1. dies nō ꝓbauerit. in expenſis legitimis ꝯdemnabit̉ ⁊ ī pn̓cipali nichilomīꝰ ꝓcedetur. vt exͣ de reſti. ſpō. frequens. ¶Quid ſi ep̄s timēs hanc penā dicat. nō habeo ꝓbacōnes ꝑatas placet ꝙ abſoluatis eum recepta caucōne ⁊ ego contra eum poſſeſſorio agamnūquid eſt audiendꝰ. ℟º puto ꝙ ſic excōicatoꝯſenciēte ⁊ etiā inuito dū tamē expēſas nō fecerit l̓ alia ſua n̄ int̓ſit ⁊ ec̄ ſi int̓ſit dūº ep̄s ſatiſfactōꝫ offerat. Aliter vt exͣ de ſen. ex. ſacro. §.veꝝ. Et oꝑtꝫ ꝙ excōicatꝰ h̓ ratificet cū ꝯdicō ſua ex h̓ melior fiat. arᵐ. ff. de vectig̓. ſoluendo¶ Quid ſi excōicatus timens litigij laboreꝫ etexpenſaꝝ ꝯdemnacōꝫ vltro offerat penſiōis ſolucionē ⁊ velit petitorio agere. ℟º hunc audic̄dum puto etiam inuito ep̄o. quia ⁊ melior fitepi ꝯdicō cui ſatiſfit ſine litigio ꝙ intelligas ſide expenſis ſatiſfacere velit. ¶ Quid ſi pendēteiudicio ſuꝑ petitorio veniat dies ſolucōis. nūquid eſt ſolucō facienda. ℟º ꝙ ſic quia pendēteiudicō nichil d̓bet innouari nec aliciū poſſeſſioſua turbari. ¶ Quid ſi ruſticus qui domino facit annuū ẜuiciū dicat ꝙ de ꝯſuetudine debeathr̄e prandiū cū forte prandiū tm̄ valeat quātū valeat ẜuiciū. ℟º ſi ꝯſuetudo ꝯpleta ſit ī pce ꝓ ruſtico iudicabo licet dn̄s dicat ꝙ d̓ graciaſiue curialitate h̓ ei fuerit factū. ſic em̄ ꝓ ruſtico p̄ſumi pt̄ contra dn̄m. ſicut ecōuerſo ad hͦ(. de agricolis. ⁊ cen. litibꝰ. li. 11. ¶ Quid ſi ſubtali ꝓteſtacōe admiſſꝰ fuerit ad prandendumſcꝫ ꝙ de gr̄a hoc ei fiebat. ℟º fatuus eſſet ſi calē ꝓteſtacōꝫ admitteret niſi ec̄ ip̄e replicaret ꝙip̄e intendit ibi ꝯmedere de ſuo iure ¶ In quocaū pt̄cenſus r̓mitti. ℟º ep̄s remittit eū quādo placet ſibi. exͣ. e. venerabilis. qd̓ intelligasex ca̓ ⁊ de ꝯſilio capl̓i ſui. exͣ d̓ his que fi. ⁊ p̄la.tua. ⁊. c. paſtoral̓ Remitti aūt pr̄ ⁊ debet quādoeccl̓ia ad tātā pauꝑtatē deueīt ꝙ n̄ ſufficit. ar.exͣ. e. qͣnto. ſꝫ qn̄ ecc̄ia illa ad pīguiorē fortunāꝑuenerit tenet̉ exͣ de ſol̓o. odardꝰ. Item ꝓpt̓ nimiā ſterilitatē remittit̉ nͥ cū vbertate ſequētisāni vel p̄teriti valeat cōpenſari. ff. locati. ⁊ 9ꝓpter ſterilitatē. ſꝫ ꝓpt̓ dānū modicū n̄ releuatvt dt ibidē. ſi merces. §. vis maior. Itē ꝓpt̓ tēporis lapſū tacite te. Alias n̄ te̓. exͣ. e. olī cam̄h̓ oīa hoſti.Equit̉ vide̓ de exactōibꝰ. Circa qd̓ ſciēd̓ ꝙep̄s nichil debet exigere ab ecc̄ijs ṅ canonici ⁊ ꝯſueta vt cathedraticū ſic dictū eſt qꝛ ad honorē cathedre ſoluit̉. Idem dicit̉ ec̄ ſynodoticuꝫquia frequenter in ſynodo dat̉. Itē exigat terciam vel quartam ꝑtem decimaꝝ ⁊ obl̓onū. vt.10. q. z. vnio. Et ab his duobꝰ libera erūt mōnaſteria vt dictū fuit ſupͣ. Itē cenſū īpoſitū adſoluend̓ de q̄ dictū fuit eͣ. Item aliqͥd īpoſitū ſol
uēdū in die dedicacōis vt. 10. q. z. nec nu̓s. Itēcanonica porcionē de his q̄ offerūt̉ gr̄a ſepult̉ede qua ec̄ dictū fuit sͣ. Itē ꝓcuracōꝫ de qua ſtatim infra dicet̉. Suſtinet̉ ec̄ ꝓ ml̓tis necc̄itatibꝰ q̄ aliqn̄ ſuꝑueniūt vt ſi manifeſta ⁊ rōnabilis cā extiterit cū caritate moderatū ab eiſ auxiliū valeat poſtulare vt exͣ. e. ti. cū apl̓s Sed ſi īdubiū reuocet̉ an ſit rōnabilis cā vel non. ꝓpter quā exigit̉ ſuꝑioris arbit̓o decidatur. vt. 1ōq. 3. ꝙ cognouimꝰ. Scias tn̄ ꝙ ep̄us nichil pot̄exigere niſi ꝑ canones oſtendat ſibi licere. 1o.q. 2. c. plt̓. ⁊. c. fi. ẜm hoſti. Item poteſt fieri etiāexactio moderata ꝓpter empcōeꝫ quā ep̄s facitl̓ ſi al̓ cathedralis eccl̓ia nimis fuerit debit̉ onrata. exͣ. e. cū apl̓s. ⁊ de offi. ar̓di. ꝯquerente infi. Item ſi ep̄s ſit reꝰ recurratur ad metropolitanum. Si vero ſubditus ſit reus eligant̉ arbitri. vt in dicto. c. ſi clericꝰ. Etſi ſit appellatū recurrat ad iudicē ad quē eſt appellatū exͣ de appella. cū debitꝰ. h̓ hoſti. Tallias vero et exactōnesp̄lati eccleſijs īpone̓ n̄ debent vt patet in. c. cumapl̓s. §. ꝓhibemꝰ. Ab alijs aūt indictōibus etneceſſitatibꝰ ecc̄ie ⁊ clerici ſt̄ īmunes vt. 16. q. 2.§. nouaꝝ. de qͣ materia dictū ē ſupͣ. ti. de emunitate eccleſiaꝝ. ¶ Sed querit̉ cꝰ quātitatis dꝫeſſe cathedraticū. Reſpōdet gof. in fine ti. de cēſibꝰ. ꝙ erit duoꝝ ſolidoꝝ vt exͣ de offi. or. conq̄rente. minoris em̄ q̄ntitatis eſſe non pt̄. vt exͣe. olim. Forte hic ſolidꝰ appellat̉ aureꝰ. vt. C. deſportul̓ ⁊. l. 2. vl̓ erūt ſolidi vſualis ⁊ cōis monete regiōis. vt. ff. de le. z. l. numus. Et ſi ſintpl̓es monēte in regione dabūtur meliores vtarᵐ. exͣ de iureiur̓. qͣnta in fine. vel mediocresi0. queſtiōe. ⁊. hoc ius porrectū. vel minores vtex. e. ex ꝑte. Secūdū hoſti. vero conſuetudo eſtẜu anda ſi appareat d̓ ip̄a. extra de ſepul. certificari. Si aūt nō apparet quelibet ecc̄ia ſolueredebet pecuniā que occurrit in ꝑrochia ſua. vt ſidiuerſe monēte currant ibi ſil̓ ſoluet̉ illa quemagis eſt vſualis ⁊ vulgaris. ar. di. 4. erit. h̓hoſti. Scd̓m ec̄ gof. ti. de offi. ordi. debet inſpiciꝯſuetudo tam īqͣntitate qͣm in qͣlitate ¶ Quidſi eccl̓ia de nouo fundat̉. ℟º ſoluat ſic̄ cōuicīeexͣ. e. ecc̄ia ẜm hoſti ¶ Quid ſi moneta mutēReſpōdet hoſti. ꝙ eſt ip̄m cathedraticū mutandū vt de eadē pecunia ſoluat̉ quia debet ſequiꝯſuetudinem regiōis. Et hec intellige qn̄ moneta ſepius mutatur ita ꝙ vnū genꝰ nō ſit p̄ſcriptū. Porro ſi aliqua monera currit ꝑ ānos20. ⁊ ſingulis annis fuit ſolutū ad illā monetā. ⁊ elapſiſ. 40. annis mutet̉ moneta ad eſtīacōꝫ ꝑſone reddenda eſt nͥ p̄ſcripcio ſolucōis mōnete ſcd̓i generis ſit ꝯpleta. ſic intellige illudexͣ. e cū olim. ⁊. c. cū canonicis. Ille tn̄ qui mutauit ꝓ lucro tꝑali in grauamē ppl̓i tenetur adſatiſfactōꝫ ec̄ ſi rex ſit. maxime ſi mutaueritſic loquit̉ exͣ de iureiur̓. qͣnto. Caueant ſibi pnͥcipes monetā mutātes. Nam apud deum ⁊ īforo pmīali aſtringunt̉ ſicut ec̄ in pedagijs nōuis. Et hoc intellige niſi forte h̓ innouacō fiatppl̓o cuiꝰ intereſt a ꝓpbante arᵐ. exͣ de maio. etobe. c. fi. excipe imꝑatorē ſiue romanoꝝ regem