Tib. li v
vt apparet ibi in illa grauitate moꝝ. ⁊cͣ. ⁊ ſieeccl̓ia ſb̓ eiꝰ regimīe ꝑiclitabat̉ vt aꝑte coll̓r exͣe. lcōne. Sed nec obſtat illud exͣ. e. c. 1. ⁊. 2. qͥanō magis ibi venacō ꝓhibetur ep̄is qͣm alijsdei ẜuis ſalua pena de qua dicet̉ infra. Illicitatn̄ ē venacō clericis ſi mentem nimis apponātin venacōe ita ꝙ ecc̄ia inde det̓mentū paciat̉ intꝑalibꝰ vel ſpūalibꝰ vel habeat aliqd̓ onꝰ vt ꝓbat̉ exͣ. e. c. i. ⁊. 2. et exͣ ne cleri. vel mo. c. i. Religioſis v̓o ẜm aliquoſ ē vena illicita oī temꝑeSed dicendū vt dictū eſt ſupͣ ꝙ eſt licita eis neceſſitate vrgente dū tam̄ hoc faciant ꝯpetēti tēpore. puta ſi redditꝰ eoꝝ ſūt in venacōe cuniculoꝝ vel aliaꝝ feraꝝ īcluſaꝝ vt īꝑtibꝰ gallie.Et familia eoꝝ nō ſufficiat hoc facere. h̓ hoſti.Sed quare ꝓhibetur venacō n̄ aūt piſcacio℟º ꝙ venacō fit cū clamore piſcacō aūt n̄. Etiteꝝ in venacōne eſt maior delectacō qͣm in piſcacōe ẜm ray. ⁊ gof. ¶ Pena cl̓ici venatoris ēſi ſit ep̄s tribꝰ menſibꝰ a cōione. ſi p̄ſbiter duobus. ſi dyaconꝰ ab oī officō ſuſpēdat̉. Et attēde ꝙ ibi nō punit̉ dyaconꝰ magis q̄m ep̄us/pͥſbiter ſicut forſan alicui videt̉ ſꝫ pociꝰ mī¬punit̉ qꝛ cū tp̄s non p̄figatur iudex poterit eū reſtituere infra duos vel tres dies vl̓ qn̄ placuerit. ſꝫ ep̄o et p̄ſbitero c̓tū tp̄s ſtatuit̉. Et quoddictū eſt de dyacono intelligendū eſt etiā d̓ ſubdyacono qꝛ eodē p̓uilegio gaudet. exͣ de etate. ⁊quali. a ml̓tis. Alij aūt inferiores ſūt arbitrarie puniendi cū nll̓a c̓ta pena eis īponat̉ vt exͣd̓ offōdele. de cāis. oībꝰ tn̄ priꝰ ē t̓na monicō faciēda. vt 12. q. 2. īdigne. h̓ hoſti.De diſpenſacōe ti. 51ꝰ.Iſo d̓ his que clericis ⁊ mōachis ꝓhibentur. quia frequenter in vetitū hōllabit̉ ac ꝑ hoc īdiget diſpēſacōe Ideodicendū eſt de ip̄a diſpenſacōe Et pͥmo quid eſtdiſpenſacō. 2º quot ſūt ſpecies eiꝰ. 3º quis pt̄ diſpenſare. 4º qūo debet fieri diſpēſa cō. qͦ quis eſteffectus eiꝰ. ¶ Circa pͥᵐ ſciēdū ꝙ aliud eſt rigoraliud diſpenſacō ⁊ aliud eſt ius. rigor eſt exceſſus iuris ⁊ auſteritas facta ad terrorē. ſecūdūhunc rigorē dic̄ canon ꝙ nō eſt danda cōio ec̄in fine vite his qui defecerūt in accuſacōne clericoꝝ. 2. q. 3. ſiquis ep̄m. ⁊ ꝙ non oret̉ ꝓ eo quinoīauit p̄ſbiterū tutorē in teſtamēto filio ſuo.di. 88. Nec iſte rigor eſt ẜuandꝰ ij vbi timeret̉exemplū mali di. 45. ſed illud. Qn̄qꝫ tamē rigor idem eſt qd̓ ſubtilitas iuris. ſicut ponit̉ exēplū de reſti. ſpo. ſuꝑ illā. ⁊. c. in lr̄is. Diſpēſacio aūt idem eſt ꝙ iuris r̓laxacō. vn̄ canon vocat eā vulnꝰ. 23. q. 4. ip̄a pietas circa finē.Sed nunquid diſpenſacō eſt ius ℟º quidam dicūt ꝙ nō. quidā v̓o ꝙ ſic. ẜm ray. vero diſpenſacio actio .i. ẜm qd̓ eſt in diſpenſante nō eſt iusſed pt̄as a iure data Diſpenſacō vero paſſio .i.ẜm qd̓ eſt in eo cū qūo diſpēſatū eſt. eſt ius priuatū .i. lm̄a vel ꝑmiſſio quedā alicui ſpecialiterfacta contra rigorē iuris. ar. ad h̓. 33. q. 2º. int̓fectores. Ius aūt incedit via regia .i. media int̓rigorē ⁊ diſpenſacōem. Eſt em̄ ius equitas iusſuū vnicuiqꝫ tribuens. bonis pͥmīa. malis ſuꝑ
plicia. Et h̓ dꝫ iud̓x ſꝑ ẜuare. vt. C. d̓ iudi. placuit ⁊ di. 45. diſciplīa. ṅ ex ca̓ iuſta ẜuet rigorē l̓ faciat diſpenſacōꝫ.15 11.Irca 2ᵐ ſciendū ꝙ diſpēſacō. alia eſt d̓bitaalia ꝓhibita. alia ymiſſa Debita eſt vbiml̓toꝝ ſcandalū timet̉. di. 4o. vt ꝯſtituereturItē ē debita rōne tꝑis. vt qn̄qꝫ ꝓpt̓ raritatē clericoꝝ ꝯceſſū eſt de laicis l̓ monachis clericos fierii. q. A. neceſſaria. qn̄qꝫ rōne pietatis vt de corpore viciatis ⁊ illiteratis vt ead̓. q. ſi qui. qn̄qꝫrōne ꝑſone. vt ꝓ ſenectute eadem. q. §. tanta.Qn̄qꝫ rōne neceſſitatis vt ꝓpter ſcandalū. ead̓q. qm̄ quidqd. ⁊. c. quociens. qn̄qꝫ rōe vtilitatis vt de filijs monialiū raptaꝝ ꝓpt̓ vtilitateꝫ l̓neceſſitatē ordinandoꝝ. vt. e. q. c. talis. qn̄qꝫrōe euentꝰ vt de laycis ꝓmotis in ep̄os de factovt eadē. q. exigūt. Et breuiter vbicūqꝫ ſubeſtiuſta cā eſt debita diſpenſacō di i. dn̄o ſct̄o. ⁊c. ꝯſiderandū. licet aūt ſit debita excaīs p̄dictiſ⁊ n̄ peccet p̄latus in diſpenſando. ar. 2. q. q. qͣnto in fi. tn̄ ſubditi nō pn̄t petere niſi forte ſuꝑplicando ſic̄ ep̄atus debet̉ meliori de eccl̓ia. s. q.i. licꝫ. Ille tn̄ nō pot̄ eū petere. vt infra. e. q. inſc̓pturis. Prohibita eſt diſpenſacō vbicūqꝫ nōpt̄ fieri ſine mani feſta decoloracōe eccl̓ie. ſic̄ innaſo trūcato ⁊ ſil̓ibꝰ. Item vbicūqꝫ n̄ ſubeſt iuſta cā diſpenſandi. i. q. 7. tali et ſi illa. exͣ de elec. innotuit. Permiſſa ec̄ videt̉ aliqn̄ diſpenſacio di. qo. ſiquis p̄ſbiter. quod forte pt̄ ītelligi qn̄ aliquis ad accuſacōꝫ alteriꝰ ꝯuictꝰ eſt ſurripuiſſe vaſa eccleſie vel aliam rē eccl̓iaſticā. tc̄ſi ſubeſt aliqua cā diſpēſādi ꝑmittit̉ ep̄o diſpēſare ec̄ ſi forte ꝯtͣdice̓t accuſator. Hoc aūt notabiliter teneas ꝙ ep̄s qͥ ſine iuſta cā diſpēſat puniendꝰ eſt ꝓpt̓ indiſcretā diſpenſacōꝫ pena d̓poſicōis ſi d̓ hoc fuerit accuſatus di. qi. c. i. ī fine⁊. c. qͥ in aliqͦ in fine.Artitꝭ iij.Irca 3ᵐ ſciend̓ ꝙ papa ſꝑ pt̄ diſpenſare expleītudine pt̄atis in oī caū ⁊ īpedimētoa iure hū̓ano ſiue poſitīo inducto. Sic ītelligeiᵈ exͣ de exceſ. p̄la. ꝓpoſuit. ⁊. 25. q. i. ſūt qui dicūt. Aliqͥ tamē dicūt ꝙ non poteſt diſpēſare ꝯͣquatuor ꝯcilia di. 13. illud. qd̓ fl̓m eſt vt ꝓbatexͣ de elec. īnotuit. §. quāuis Nec obſtat iᵈg̓g̓di. 1q. ſic̄ ſct̄i euāgelij qͣtuor libros ſic quatuorꝯcilia ſuſciꝑe ⁊ venerari me fateor. quia illd̓ eſtintelligend quo ad trāſgreſſionē ⁊ articulos fidei qͥ ibi ꝯtinentur ꝯtra quos papa diſpenſarenō poteſt. quo ad alia v̓o debet intelligi ꝙ loqͥt̉g̓gꝰ. non in ꝑſona ſua ⁊ ſucceſſorum ſuorumqͥbꝰ n̄ poterat īpone̓ legē ſꝫ in ꝑſona gn̓alis eccleſie ſuie alioꝝ p̄latoꝝ ⁊ ſubditoꝝ qͥ ad hāc ſuſcepcōꝫ et veneracōꝫ tenēt̉ Nec pn̄t ꝯh̓ irregl̓arit̉ diſpēſare Sūt tn̄ cāꝰ in quibꝰ etiā papa n̄ diſpēſat vt ī homicidio volūtario. di. 50. mirorItē in qͣtuor caſibꝰ vnꝰ ē quādo idē ordobiſ abeodem recipit̉. de quo reqͥre ſupͣ. li. 4. ti. i. ar. 6.Scd̓us eſt quādo idē rebaptizat̉ de quo ibidēꝫTerciꝰ eſt cū quis in odiū eccl̓ie ſe facit ab h̓etico ordinari de quo require ſupͣ li. v. ti. 3. ar. 3.Quartꝰ eſt cū quiſ ordinatur ſymoniace taꝫ exꝑte ordinātis qͣm ordinati. de quo reqͥre īfra ti