Liber Sexius.Titꝭ. xlix.
ſoccaſione p̄miſſoꝝ exceſſuū ad eos quoquomōvuenerit. eccleſijs vel ꝑſonis eccleſiaſticis damnificatis plene ſatiſfecerint infra mēſem poſtqͣm fuerint reqͥſiti eoip̄o vſqꝫ ad ſatiſfactōeꝫ debitā ſint ſuſpenſi nō obſtantibꝰ p̄miſſis ſtatutis aut quibuſcūqꝫ p̓uilegijs cuiꝰ cūqꝫ tenorisexiſtant. li. A. de p̓uil̓. rel̓ioſi. ⁊ ibidē ec̄ excōic. ītur religioſi ī quibꝰdā alijs excedētes. vt hēturIrfitꝭ. ix.infra li. 4. ti. 2. caū. 95.Irca 9ᵐ qd̓ eſt de ꝯſeruatoribꝰ. ſciendum ꝙVẜuatores p̓uilegioꝝ pn̄t defēdere a manifeſtis violencijs ⁊ iniurijs. li. 6. de offi. dele. ſtaj. ⁊. c. hac cōſtōe. que quidē d̓cretalis eſtexpoſicō illius precedentis decretalis ſcilicet ſtatuimꝰ .i. vnde tm̄ habēt cognoſcere de manifeſtis. Et intellige ẜm glo. jo. an. manifeſta illa que ſūt notoria ⁊ ita patencia ꝙ nulla ꝓbbili t̓giuerſacōe pn̄t celari. vt exͣ de cohabi. cle.c. vl. ¶ Sed quid ſi negetur offenſa notoria.Rn̄det jo. an. ꝙ conſeruator bene recipiet ꝓbaciones an factū ſit notoriū. vt ſic videat an iuriſdicō ſit ſua. exͣ de reſcrip. ſuꝑ lr̄is. alias eiusofficium eſſet inutile. Etſi factū notoriū inueniat ꝓcedat alias deſiſtat Et qd̓ dictū eſt ꝙ poſſūt defendere ab iniuria ſie offenſa. hoc pt̄ ītelligi ẜm jo. an. de cōmiſſa ⁊ ec̄ de cōmittendaIn pͥma ꝑ diſtrictōꝫ eccl̓iaſticam cogendo iniuriatores vt ſatiſfaciant leſo. In ſcd̓a ꝓhibēdoy excōicacōꝫ ⁊ punicōꝫ. li. 6. de ſen. ex romana.§. caueant. Etſi non poſſent iniuri ani repellere ꝑ ſentenciam eccleſie. debent ẜm bnͥ. ſuꝑ. c.ſtatuimꝰ. implorare brachiū ſeculare ſicut ⁊ iudices alij exͣ de offi. ordi. c. i. ⁊. c. qm̄ in pleriſqꝫ in fi. Ad qd̓ pt̄as ſecularis tenet̉. Alias pot̄eā excōicare cū hoc ſit acceſſoriū ad officium cōẜuatoris. 23. q. 6. admīſtratores. ¶ Quid ſi illequi fecit maleficiū bene ꝯfitetur illud. ſed dicitillud non eſſe notoriū. Rn̄det jnno. ſuꝑ. c. ſtatuimꝰ. quia tūc ꝯẜuator bene poteſt ꝓcedere cōtra eū. quia ⁊ſi non ſit notoriū euidencia factieſt tamē notoriū ꝑ ꝯfeſſionem eius. vt exͣ de coha. cle. ⁊ mu. veſtra. ¶ Quid ſi dicat ſe illudiure feciſſe. Reſpōdet jnno. ibidē ꝙ ꝯſeruatorrecipiet ꝓbacōes vtriuſqꝫ ꝑtis. quia nō poſſetaliter exequi iuriſdicōeꝫ ſibi ꝯmiſſam ¶ Quidſi ꝓbetur ꝑ ceſtes de aliquo ꝙ fecit maleficiū ſednon ꝓbet̉ ꝙ ſit notoriū. Rn̄dꝫ jnno. ibid̓ .ſ. ſuer. c. audiuimus. ꝙ non nocebit ei ꝓbacō talis. Et hoc iō qꝛ ꝯſeruator ꝓcedere non pt̄ niſiꝯtra notorios qualis non eſt iſte. Itē cōẜuatores nō pn̄t exerce̓ iudicialē indaginē .i. cognicōeꝫ ⁊ examīacōꝫ cauſe que ē dubia ẜm jo. an.vt in. c. ſtatuimꝰ. Scd̓m tamen jnno. in glo.ibidē vocare pn̄t eos qui dicunt̉ moleſtatores⁊ iniuriatores. Etſi vocati venerint interrogabuntur an ꝓpoſitas moleſtias ⁊ iniurias irrogauerint. Etſi ꝯfeffi fuerint ꝙ ſic. ꝓcedent cōtͣeos qͣi cōtra malefactores. Si vero negauerint⁊ ex hoc facta ſit res dubia no ꝓcedēt. Etſi ꝓceſſerint non valebit ꝓceſſus tanqͣm excedensfines mandati. ar. exͣ de rap. cum dilecta. niſiforte adeo de facto vel de iure maleficiū eſſet no
torium ꝙ inficiacōi non eſſet locus quia tūccōtra tales valeret ꝓceſſus. exͣ de coha. tua. ⁊.c. noſtra. Si aūt vocati fuerint cōtumaces tūcꝑ ꝯtumacia pn̄t ꝓcede̓ cōtra eos. gedſi ferrētſm̄am excōicacōis vel aliam ꝯtra eos ꝓ violēcia vel alio delicto non tene̓t ṅ eſſet maīfeſta vthic. vel niſi priꝰ ſm̄aretur ꝙ ibi eſſet iniuriamanifeſta. quia tūc etiā ſi non eſſet manifeſtateneret ſmīa niſi appellaret̉ ab ea. Item ſem pereos vocare debent qui videntur deliquiſſe. aliasnon tenet quod fit ꝯtͣ eos. 2. q. i. c. i. niſi eēt ſētencia excōicatōis q̄ forte teneret ec̄ n̄ ſeruatoordine ſed taqͣm incerta ſine difficultate eſſet r̓laxanda imo ꝓlator ē puniendꝰ. exͣ de ſen. ex.ſacro. Sed nec ꝯtra hos valet ſm̄a niſi ſint manifeſti. vt hic. hec oīa jnno. ⁊ multa etiam alia de hac materia ibid̓ Itē ſi ſe ſciēt̓ intromiſerint de alijs qͣm de manifeſtis iniurijs ⁊ violencijs. aut etiam de his que iudicialem exigūt indaginē ip̄o facto per annū ab officio ſunt ſuſpēſi. li. 6. de offō dele. hic conſtitucōe. Et illud qd̓agūt non valꝫ. ⁊ ꝑs que hoc ꝓcurauit eſt excōicata nec poteſt abſolui niſi ei quē ſic fatigauitindebite pͥmo de expēſis ſatiſfaciat integre vtin. c. ſtatuimꝰ. Item ꝯſeruatores huiōi exͣ ciuitates ſuie dyoc̓. ī quibꝰ fuerint deputati vl̓ alibi qͣm in ciuitatibꝰ ſiue locis inſignibꝰ vbi poſſit copia ꝑitoꝝ haberi contra quoſcūqꝫ procede̓aut aliquos vltra dietā vnā a fine dyoc̓. eorūdē trahe̓ non pn̄t. vices quoqꝫ ſuas exceptis dtacōibꝰ ⁊ ſmīaꝝ denūciacōibus quas per aliuꝫvalent exercere nll̓i pn̄t ꝯmittere niſi hoc cōpetat eis ex bn̄ficio lr̄aꝝ. ſꝫ nec tūc niſi infra quitates ſue dyoceſes in quibus deputati fuerint⁊ ꝑſonis tm̄ de quibꝰ ſtatim ſubiūgetur. Itē ꝯſeruatores eſſe nō poſſūt niſi ep̄i ⁊ ſupͣ aūt abbates ſeu dignitates vel ꝑſonatus ī cathedralibus vel collegiatis eccl̓ijs hn̄tes quia nulluſpt̄ ꝯẜuatoriſ ſui eſſe ꝯẜuator. nec etiam eiꝰ cuieſt ſubiectus iuriſdicōe eccl̓iaſtica vel temporali exceptis regibꝰ et reginis. Expirat at̄ officiūquorūcūqꝫ ꝯẜuatoꝝ qͦ ad negocia n̄dū cepta ꝑobitū cōcedētis. et h̓ oīa patet in. c. hac ꝯſtōe.¶ De interp̄tacōe dubioꝝ ti. 497Einde poſt titulū de p̓uilegijs in quibus aliqn̄ ponūtur aliqua dubia q̄¶indigent aliqua inter p̄tacōe ꝯſiderādū eſt de interp̄tacōe dubioꝝ. Et pͥmo qualiterſit inter p̄tandū. 2ª quis poſſit interp̄tari. 3º ꝙ īterp̄tacō poſſit artari ⁊ extēdi ¶ Circa pͥmū ſicdiſtingue ẜm hoſti. ſi querat̉ de interp̄tacōe reſcriptoꝝ vel p̓uilegioꝝ tūc magis eſt ſtandū intētione ſcribentis ſi d̓ ea appareat qͣm verb̓ ſcriptis. exͣ de reſcriptis. ſuꝑ lr̄is. in fi. ⁊ de priuilegijs. qͣnto Et ſil̓r in teſtīs mens teſtatoris ē pͥor ⁊ potencior voce. ff. de ſepul. l. labeo in fine.Si vero querat̉ d̓ verbis ī iudicio habitis quoad citacōꝫ libellum ⁊ pnͥcipiū iudicij fit interpretacio ꝓ actore ⁊ cōtra reū. ff. de iudi. ſolemꝰ etextra de cauſa poſ. cū eccleſia ſut̓na. §. veꝝ qm̄in. q. In medio aūt iudicij cogendus eſt tamactor q̄m reus vt certū ponat ⁊ reſpōdeat ꝙſi