Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Liber Sextue.Titꝭ xliij.

velit ſibi aliqͥd ſubtrahere ⁊ conſanguineis. vl̓lijs dare non peccat ſi fiat moderate .ſ. ne ingeāt non vt diciores fiant. vn̄ ambro. li. deoffi. eſt approbanda libertas vt ꝓximos ſeministui ne deſpicias ſi egere cognoſcas non tn̄ vtilli diciores fiant ex eo ꝙ potes ꝯferre inopibꝫSi vero non ſint diſtincta. diſtribucō eoꝝ eiusfidei ꝯmittitur. Etſi in modico deficiat vl̓ ſuꝑabundet pt̄ fieri h̓ abſqꝫ bone fidei detrimēto.quia non pt̄ h̓ fieri. Si vero ſit ml̓tus exceſſꝰ n̄pt̄ hoc latere Vnde dicit̉ bone fidei repugnareimo mortaliter peccat. Sed obicit̉ ꝯtra predicta illudhiero. ad damaſū papā. qͥ inqͥt bonis ꝑentū ſuſtētari poſſūt ſiqd̓ pauꝑū eſt accipiūt fac̓legiū incurrūt. vid̓tur gͦ ꝙ multomatis mortalit̓ peccēt ſi ea que de bonis eccl̓ie eisſuꝑfluūt egenis non exhibent. ℟º ꝙ ſicut patꝫex dictis oīa bona eccl̓iaꝝ ſūt pauꝑibus largiēda niſi in articulo neceſſitatis. in quo ec̄ ꝓ renpcōe captiuoꝝ ⁊ alijs ncc̄itatibꝰ pauperuꝫ.vaſa cultui d̓ino neceſſaria ⁊ dicata diſtrahūt̉tūcem̄ peccaret clericus ſi vellet de rebꝰ eccl̓ieviuere du̓mō hr̄et pr̄ioniū de qͦ viue̓ poſſet.Nota ec̄ ꝙ quia bona eccl̓iaꝝ vſibus pauꝑumdeſeruire debent ſiquis neceſſitate non imminēte ꝓuidendi pauꝑibus de his que ſuꝑſūt ex ꝓuentibꝰ eccl̓ie poſſeſſiōes emat vel in theſauror̓ponat in futuꝝ ecc̄ie vtilitati ⁊ pauꝑū neceſſitatibꝰ ꝓuidēdū laudabiliter facit. Si vero neceſſitas immīeat pauꝑibꝰ. ſuꝑflua cura eſt etinordinata vt quis in futuꝝ ꝯẜuet qd̓ dn̄s ꝓhibet. Mᵗ. 6. dicens. nolite ſoliciti eſſe in craſtinū. hec tho. Vtꝝ religioſi qui in ep̄os ꝓmouentur teneantur ad obẜuacōes regulareſ ℟ºſic .ſ. ad illas que non impediūt officiū ep̄ale. ſꝫ valēt ad ꝑfectōis cuſtodiā vt ꝯtinēcia pauꝑtas ⁊ huiꝰ mōi. Et ꝑ ꝯn̄s tenentur ad habitūportandū ſue religiōis qͥ eſt hꝰ mōi obligacōisſignū ⁊ de h̓ habet̉. 16. q. 1. Ad alias aūt n̄ ē ſolicitudo vt ſilēciū ⁊ alique vigilie vel abſtīenciegraues ex quibꝰ impotens corꝑe redderetur adexequend̓ officiū ſuū. In hiſ em̄ pt̄ diſpēſacōnevti ẜm ꝙ reqͥrit neceſſitas ꝑſone vel officij ⁊ ꝯdico hoī̓m cū quibꝰ viuit ꝑ modū q̄ etiam p̄lati religionū in huiꝰ mōi ſecū diſpenſāt. Sic intelligit̉ illud. 20. q. i. monachū. Qd̓ at̄ di. 18.q. i. quē ſacra ordinacō de monacho ep̄m facitvelut legitimꝰ heres paternā ſibi hereditatemvēdicandi pt̄atē habeat. Intelligendū eſt ꝙ h̓ditatem nō vendicat qͣſi ꝓpriā ſꝫ quaſi debitaꝫeccl̓ie vt patet etiā ibidē paꝝ poſt. h̓ tho. Teſtamētū aūt nullo mō face poteſt ep̄s de rebꝰ ecc̄iequia ei diſpēſacō eaꝝ tm̄ ꝯmittit̉ que in morte finitur ex qua incipit vale̓ teſtm̄ vt diciturad heb̓. 9. Si tamē ex ꝯceſſiōe pape teſtēt̉ ītelligitur n̄ ex ꝓprio face̓ teſtm̄. ſꝫ apl̓ica autͣte intelligit̉ eē āpliata pt̄as ſue diſpēſacōis vt eiꝰ diſenſacō poſſit poſt mortē valere. Alrfitꝭ. ⁊Equit̉ vide̓ de 2º .ſ. qd̓ eſt offm̄ ep̄oꝝ. Circa qd̓ ſciend̓ ꝙ ep̄i ſubſūt archiep̄is et nichil pn̄t ſtatue̓ vel diſpōne̓ d̓ his que ſpectantad cōem ſtatū ꝓuincie abſqꝫ archiep̄o ſicut nͨ

ecōuerſo archiep̄s abſqꝫ ꝯcilio ep̄oꝝ. Sed ſpālitque ꝑtinēt ad ſuos ep̄atus ſicut archiep̄s ī ſuadyoc̓. ſine ꝯcilio ep̄oꝝ. jta et ip̄i licite pn̄t facereſinguli ī ſuis ep̄atibꝰ ſine ꝯſenſu archiep̄i. di.is. ꝓpter illud ⁊. c. 2. in fine. ⁊. 9. q. 3. c. 2. arepiſcopꝰ. ſi aūt nullꝰ. Sūt at̄ iſta .ſ. ꝯſecrare eccleſiam. ⁊ v̓gines velare. celericos ordinare. altaria ī eccl̓ia ꝯſecrata erigere Anteqͣꝫ ec̄ ꝯſecretur pt̄ p̄ſbit̓ qͦt voluerit altaria face̓. baptizatos in fronte criſmare. criſma ꝯficere. ſolēnit̓penitentes reconciliare. lr̄as dimiſſorias dare.di. 68. quāuis. de ꝯſe. di. 1. nullꝰ p̄ſbit̓. ⁊ de cōſe. di. q. nō oꝑtꝫ. di. A1. exͣneo. inter ſubditosiudicare. §. q. 3. ꝑ ſingl̓os. ⁊. ij. q. 2. de yſona.Cū ſolēnitate que habet̉. 11. q. 3. debent. anathematizare. vnā eccl̓iam in duas diuide̓. dua̓svnire. vna alteri ſubice. nouas ecc̄ias erige̓ excauſa tam̄ et non alit̓ poteſt h̓ facere. ſuꝑ h̓ tn̄debet ꝯſenſil illoꝝ quoꝝ int̓eſt reqͥrere. ex de cōceſ. p̄ben. ſicut ⁊ exͣ de ecc̓. edi. ad audīaꝫ. ⁊. 10.q. 2. c. vlt̓. ⁊. 11. q. r. ꝑlacuit. Ep̄alē ſynodū cōlebrare. 3s. di. qn̄. reuertentes ab hereſi recōciliare. exͣ de here. ad abolendā. Canonē late ſ m̄e q̄ad ſubditos ſuos ꝯdere. z. q. 2. nullꝰ. multa eēalia que difficile eſſet enarrare cū ip̄e ſit pͥordinator in cūctis. di. 25. ꝑlectis. hec nō debent preſumi ab inferioribꝰ ep̄o Et ita in aꝑto eſt dr̄ait̓ ep̄m et alios p̄latos inferiores Vtꝝ ep̄uspoſſit vices ſuas delegare ℟º ẜm ray. ꝙ pt̄ eque ſpectāt ad ep̄alē ordinē ſi forte ſit cauſa legitima impeditus alij ep̄o delegare vt ꝯſecͣcōeꝫeccl̓aꝝ vel r̓cōciliacōem. v̓ginū velacōeꝫ. ordīacōꝫ clericoꝝ et ſil̓ia. Cauſas ec̄ criminales clericoꝝ in quibꝰ agit̉ ad depoſicōeꝫ non pt̄ alij delegare nͥ iuiſta cā impeditus ⁊ tunc non ꝯmittercauſe difficōem. C. de pedaneis. z. l. 2. Scd̓m alios tn̄ pt̄ alij ep̄o ꝯmittere cū h̓ nō ſit ꝓhibituꝫſibi. Sūt aūt quedā alie quas propt̓ excellēciaꝫſui licet non ſint crimīales nō debet delegare nͥiuſta cauſa impeditus ⁊ tūc n̄ ṅ lr̄atis ⁊ grauibus ꝑſonis vt eſt ca̓ mr̄imonial̓ ⁊ ſimiles. exde ꝯſang̓. ex lr̄is. Non debet ec̄ ꝯmittere pt̄atēdiſpenſandi cū irregularibus ẜᵐ ray. Rod̓. vero dicit ꝙ h̓ pt̄ quia h̓ non eſt ſibi ꝓhibituꝫ.Abſolucōꝫ aūt excōicatoꝝ ꝓ iniectōe manuumviolenta in clericū pt̄ alij ꝯmittere in caſibusſibi ꝯceſſis a iure cū viderit expedire. exͣ d̓ offi.or. eis. Alias vero cauſas mīores etiā ſpūalesvt de decimis ⁊ de iure patronatꝰ ⁊ ſil̓es pt̄ delegare clericis exͣd̓ iudi. decernimꝰ qͣnto. Pecuīarias vero cās pt̄ imo forte dꝫ indiſtincte delegare etiā laicis. arꝰ. 10. q. i. te quidē. ⁊ in d. c. decernimꝰ. in glo Sed quid de iudice delegatonūquid poteſt cauſam ſibi delegatam alij delegare. Rn̄det ray. ti. de penis. ꝙ hoc nō poteſt fͥgularit̓ n̄ in duobꝰ caſibꝰ. Vnꝰ eſt ſi lis eſt cōteſtata corā̓ eo. ſic intelligitur illud exͣ de ſen⁊ re iudi. cū bartholdꝰ. Alius eſt qn̄ vniuerſitas cauſaꝝ alicꝰ vel eccl̓ie eſt aliciu delegata. tēem̄ pt̄ vna cauſa vel duas alij delegate. ff. deiudi. cū p̄tor. Inno. aūt dicit ꝙ pt̄ etiā oēs cāsꝯmittere. Tallit h̓ regula in delegato a pnͥcipe