Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Einzelbild herunterladen
 

Liber SextusUiti xliij.

ip̄mmnet. vt ſi habeat peccādi ꝓpoſitū qd̓ poteſtdeſere̓ Et ideo non excuſatur qnͥ finalit̓ teneat̉obedire p̄lato iniūgenti. Qn̄qꝫ poteſt remoueri yp̄latū iniūgenteꝫ vt ſi ſit irregularis l̓ excōicatꝰ ⁊ tc̄ debet h̓ iniūgenti oſtende̓ qͥſi remouerit illud tenetur obedire. qn̄qꝫ ꝑ neutꝝ remoueri pt̄ vt ſi archiep̄s nō poteſt ſuꝑ irregūlaritatem diſpenſare. ⁊ tūc nō tenet̉ ei obediread ſuſcipiendū ep̄atū l̓ ec̄ ordines ſacros. Sedꝯtra quia btūs marcus pollicē ſibi incidit nep̄ſb̓r fieret. ſꝫ eiū ſdē rōis ē ad aliqͥd impedimentum pone̓ ⁊ oīno recuſare. gͦ ⁊cͣ. ℟º accipe ep̄atū non eſt de ſe neceſſariū ad ſalutē. ſꝫ fit neceſſariū ad ſalutem ex p̄cepto ſuꝑioris vt ptꝫ exdictis. his aūt que ſic ſūt neceſſaria ad ſaluteꝫpt̄ quis licite impedimētū apponere anteqͣꝫ fiatp̄ceptū. alioqṅ nō lice̓t ad ſecūdas nupcias tͣnſire ne ꝑ hoc impediretur a ſuſcepcōe ep̄atus l̓ ſacri ordinis. Nō liceret aūt in eis que ꝑ ſe ſuntde ncc̄itate ſalutis. vnde btūs marcus nō egitꝯtra p̄ceptū ſibi digitū amputādo. licet ſit credibile ex inſtinctū ſpūſſancti hoc feciſſe ſine q̄non licet alicui ſibi manus inice̓. hec tho.Quid ſiquis iurat vel voueat ſe nunqͣm futurū ep̄m. Rn̄det hoſti. diſtinguendo ẜm hug̓. qtalis aut incēdebat ꝙ in nullo caſu fieret ep̄usetiā inſtāte ncc̄itate et tūc non eſt ẜuandū. 7.q. j. in ſcript̉is. Aut ītendebat ꝙ nō fieret ep̄sn̄ inſtante ncc̄itate magna ⁊ tc̄ ẜuare debet nͥncc̄itate vrgente. exͣ de iureiur̓. ⁊ ſi c̓ſtꝰ. 22. q.4. illicitū. nō tamē repellit̉ quia tale iuramītūnon irrogat infamiā ſꝫ tm̄ ſolēne. 6. q. i. infanes. imo vniꝰ anni pm̄a oīno abolet̉. 22. q. 4qui ſacr̄o. Si vero dubitet̉ qūo intendebat̉ debꝫintelligi ꝙ h̓ vltimo modo intenderit. quia bengna interp̄cacō fieri debet. exͣ de re. iur̓. eſtote⁊ exͣ de iureiurā. ad nr̄am. 3. ẜm hu. Quidgͦ ſi nll̓a ncc̄itate inſtante quia eo melior etmagis ydoneꝰ in eccl̓ia non inuenitur ei papapapiat ꝙ ep̄atū recipiat. ℟º ſuꝑ h̓ diuerſi diuerſa dixerūt. hu. em̄ dixit ꝙ nō obediet ei ſꝫociꝰ dn̄o ſup̄mo. i1. q. z. ſi dn̄s. quia reddiciouramēti eſt de lege nat̉ali ⁊ dina. 22. q. 1. ſi pct̄ꝫPapa tam̄ talē abſoluere pt̄ a ꝑiurij pena ⁊ abinfamia qͦ ad eccl̓iam ⁊ ſic ꝑ ꝯn̄s non repelleretur ab aliquo actu publico. ff. ad municipales. īꝑatores Alij dicūt ꝙ obediēdū eſt pape. ar.q. 6. autͣtē. Scd̓m vero hoſti. ſemꝑ obediēdūeſt pape ṅ ꝯſtet ꝯtrariū de d̓ina volūtate. cꝰ racō eſt quia autͣtas euis excepta videtur. vn̄ nōeſt voti tranſgreſſor qui autͣte ſedis aplice illediſtulerit imple̓. exͣ de voto. non eſt. arᵐ extrade iureiurā. veniētes. Item quia non intelligit̉h̓ fieri autͣte hoīs puri ſꝫ dei cuiꝰ papa eſt vicariꝰ in t̓ris. exͣ de tranſla. inter corꝑalia. ⁊ duobꝰ. c. ſe. Itē qͣntūcūqꝫ exp̄ſſe iurauerit vel vouerit videt̉ eē ſenſus .ſ. ꝙ nūqͣꝫ fieret ep̄s eo ꝓcurante. nec ſe negabit deo vocante. s. q. i. i Iſpturis. ⁊ exͣ de elec. qualit̓. Ergo ſi ſequat̉ electō inſpirata quidquid intenderit non debet ſedenegare. quia nec ē reſiſtendū ſpirituiſanctovt dỉ act̓. 4. ⁊. ij. q. 3. qui reſiſtit. Electōi igit̉

facte ꝑ hoīem nullatenus ꝯſenciat. reuelacōiꝯtrarie non reſiſtat. Etſi ſpāliter reſiſtere reuelacōi vouiſſet votum nullū eſſꝫ cū ſine peccatoẜuari non poſſet. hec hoſti Vtrum oꝑtꝫeū qͥ ī ep̄m aſſumit̉ eſſe ceteris meliorē ℟º ꝙnon. vnde dicit decretalis ꝙ ſufficit elige̓ bonūnec oꝑtꝫ elige̓ meliorē. Nā circa aſſūpcōeꝫ alicꝰad ep̄atū aliquid eſt ꝯſiderandum in aſſumente ⁊ aliqͥd in aſſūpto. aſſumēs debet fideliter ꝯruina miſteria diſpenſare ad vtilitatem eccleſieẜm iᵈ. 2. cor. 4. ad edificacōeꝫ eccl̓ie q̄rite vt ⁊bundētis. ⁊ iō ille qui debet aliquem in ep̄m aſſume̓ ſiue eligendo ſiue ꝓuidendo non tenet̉ aſſume̓ meliorē ſimpl̓r qd̓ eſt ẜm caritatem. ſedmeliorem q̄ ad regimē eccl̓ie qͥ. ſ. poſſet eccl̓iaꝫuiſtruere et defendere ⁊ pacifice gubernare. Xſſūptꝰ ec̄ n̄ requirit ꝙ ſe reputet alijs meliorē.h̓ em̄ eēt ſuꝑbū ⁊ p̄ſūptuoſū. ſꝫ ſufficit ꝙ nichilin ſe inueniat per qd̓ ſit ei illicitū aſſumere prelacōis officiū. vnde petrus reqͥſitus an deū plceteris diligeret n̄ p̄tulit ſe cereris ſꝫ ſimpl̓r ꝙamaret rn̄dit. Exaīauit aūt eū dn̄s de dilectōne ampliori ad oſtendēdū ꝙ vbi īueniret̉ aliq̓shomo ydoneꝰ ad regimē eccl̓ie p̄cipue debet ī eoattendi eminētia dilectōnis d̓ine. Non auteꝫobſtat p̄dictis illud ſimaci pape viliſſimꝰ inqͥtꝯputandus eſt niſi ſcīa ⁊ ſanctitate precellatqui eſt p̄ſtancior dignitate. quia hoc intelligit̉qͣn̄tū ad ſtudiū iā ꝯſtituti in dignitate. debetem̄ ad h̓ intendere vt ceteros ſcīa et dignitatep̄cellat h̓ cho. Vtrum electus in ep̄m ignarin ſacra ſcriptura ⁊ reqͥſitꝰ vtꝝ ſciat vetꝰ ⁊ nōuū teſtm̄ ⁊ rn̄dens ſe ſcire mortalit̓ peccet. Reſpōdet rich̓. in ſuis quſtionibꝰ diſputatis de qͣubet diſtinguendo h̓ modo ꝙ talis aūt eſt ignarꝰex toto in ſacra ſcriptura aūt in parte. qꝛ licetnon ſciat ſacrā ſcripturā ſicut illi qui ſūt ꝓucti in ſcīa ſacre ſcripture. ſcit tam ē aliquo mōin gn̓ali mandata ⁊ articulos fidei ⁊ v̓tutes exvicia ⁊ ſacr̄a. Si ſit ignarꝰ pͥmo mō tūc talisreſpondendo ſe ſcire ex deliberacōe mortalit̓ peccat qꝛ ſcienter ⁊ ex deliberacōe mētitur mēdacioꝑnicioſo. qꝛ tale mendacium eſt in p̄uidiciū vtilitatis aīaꝝ que ſuo regimī ꝯmittuntur. ſi tn̄talis reſponſio ſit nccͣia ad h̓ vt ſua ꝓmocio n̄impediatur. Si vero ſit ignarꝰ 2º modo nō audet dice̓ ꝙ ſic reſpondendo mortaliter peccarꝫ qꝛꝯſuetudo que ẜm iura eſt optīa legū interpresexͣ de ꝯſue. cū dilectꝰ. ſic obtinuit vt iſta q̄ſtioſic ītelligatur .ſ. vtꝝ ſciat vetus teſtm̄ ⁊ nouūqͣntū ad ea que neceſſariū. eſt ſcire prelato. ethec ſūt illa ſine quoꝝ ſcīa non poteſt exeqͥ ꝯpetēter officiū ſuū. Vnde ſi ſciat iſta talia d̓ teſtoveteri ⁊ nouo tc̄ ſic rn̄dens verū reſpōdet ẜm ītēcōꝫ quā debet hr̄e querens in querēdo queſtōꝫillā ⁊ ideo non mentit̉. Si aūt neſciat de veteri teſtō ⁊ nouo ea que ſūt neceſſaria ad execucionē officij ſui. tūc taliter reſpondendo mētiturmēdacō ꝑnicōſo in p̄iudiciū aīaꝝ mortalit̓ peccat ſi talis rn̄ſio ſit neceſſaria ad ꝓmocōꝫ ſuā.Sed obicit̉ qꝛ ſi talis mortaliter peccaret reſignare teneretur. vt videt̉ ep̄atū ꝑ illud pct̄ꝫ